บทที่ 2: อุจิวะ คางามิ ผู้แสนอาภัพ!

ราสะเผยรอยยิ้ม

"ดีมาก"

"ด้วยวิธีนี้ ข่าวลือยุแยงตะแคงรั่วของคิริงากุเระก็จะพังครืนไปเอง ภายในซึนะงากุเระจะเลิกขัดแย้งและกลับมารวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน คิริงากุเระจะไม่มีทางเอาชนะเราจากภายในได้อีก"

"ถ้าพวกมันอยากรบ เราก็จะรบให้ถึงที่สุด!"

"พรุ่งนี้ประกาศข่าวออกไป"

"อีกสามวัน เราจะจัดพิธีแต่งงานอย่างเป็นทางการ!"

"การประชุมวันนี้จบแค่นี้ เลิกประชุมได้"

การประชุมสิ้นสุดลง ทุกคนเริ่มทยอยเดินออกไป

กลุ่มคนที่เคยต่อต้านสงครามจับกลุ่มคุยกัน

"ดูเหมือนเราจะเข้าใจท่านคาเสะคาเงะผิดไป ท่านไม่มีเจตนายอมก้มหัวให้คิริงากุเระเลยสักนิด"

"ท่านอาจจะรอจังหวะที่เหมาะสมอยู่ก็ได้ เพราะคนในหมู่บ้านโลเลกันมาก ท่านคงไม่อยากใช้อำนาจคาเสะคาเงะบีบบังคับเพียงฝ่ายเดียว"

"ยิ่งตอนนี้คิริงากุเระเรียกร้องเกินเหตุ ความเกลียดชังของชาวบ้านที่มีต่อพวกมันพุ่งถึงขีดสุด การที่ท่านคาเสะคาเงะประกาศจุดยืนตอนนี้ จะยิ่งได้รับแรงสนับสนุนมากขึ้น"

"ใช่ การตอบโต้ข้อเรียกร้องโหดหินของคิริงากุเระอย่างแข็งกร้าว จะแสดงให้ชาวบ้านเห็นถึงความมุ่งมั่นของท่านคาเสะคาเงะได้ดียิ่งขึ้น"

"แถมข่าวลือที่คิริงากุเระปล่อยมาก็ถูกทำลายย่อยยับ"

"หมากล้อมตานี้ของท่านคาเสะคาเงะช่างอัจฉริยะจริงๆ"

"ติดแค่อย่างเดียว การมีภรรยาสองคนนี่ไม่เคยมีมาก่อนเลยนะ"

"ต้องสนธรรมเนียมอะไรกัน? ขนาดไดเมียวยังมีภรรยาได้ตั้งหลายคน ทำไมคาเสะคาเงะจะมีบ้างไม่ได้?"

"ก็จริงแฮะ"

แต่ในขณะที่คนส่วนใหญ่เดินออกไปแล้ว

ชายชราผมขาวถือไม้เท้าเดินเข้ามาหาราสะ

"ท่านใจร้อนเกินไปแล้ว ท่านคาเสะคาเงะ เราเสียเปรียบคิริงากุเระเห็นๆ การดึงดันต่อต้านมันจะฉลาดแน่รึ? เพื่อความสงบสุขของหมู่บ้าน การเสียสละส่วนตัวก็ไม่ใช่เรื่องที่รับไม่ได้ ยังไงซะหมู่บ้านก็สำคัญที่สุด"

"ฉันขอแนะนำให้ท่านทบทวนใหม่ดีไหม ท่านคาเสะคาเงะ?"

ราสะขมวดคิ้ว

"นี่ท่านกำลังกังขาในตัวฉันงั้นรึ? ฉันทำเรื่องทรยศพวกพ้องไม่ได้หรอกนะ โดยเฉพาะปาคุระที่เป็นวีรสตรีของหมู่บ้านเรา"

"แต่ว่า..."

"พอได้แล้ว! ฉันคือคาเสะคาเงะ!"

น้ำเสียงของราสะเย็นชาขึ้น

"ออกไป!"

ชายชราเดินจากไป เขาหันกลับมามองราสะด้วยสายตาลึกล้ำ พลางคิดในใจว่า

—ราสะ แกจะต้องเสียใจ!

เมื่อกลับมานั่งที่เก้าอี้ ราสะรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่สืบทอดพลังของราสะคนก่อนมาได้ 100% แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าสถานการณ์ของซึนะงากุเระตอนนี้ยังย่ำแย่มาก

แม้ข่าวลือจะถูกแก้ไขไปแล้ว

แม้ทั้งหมู่บ้านซึนะงากุเระจะรวมใจเป็นหนึ่งเดียวภายใต้จุดยืนที่ชัดเจนของเขา แต่มันก็ยังยากที่จะผ่านวิกฤตนี้ไปได้

ราสะครุ่นคิดขณะมองดูเอกสารบนโต๊ะ

ตามข้อมูลข่าวกรองของซึนะงากุเระ

ที่ชายแดนแคว้นคาเซะโนะคุนิ มีนินจาจากคุซะงากุเระ นินจาจากอาเมะงากุเระ และแม้แต่นินจาถอนตัวจากแคว้นคาวะโนะคุนิ

แต่พวกนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ปัญหาจริงๆ คือพวกนินจาโคโนฮะต่างหาก

ขุมกำลังของโคโนฮะแข็งแกร่งเกินไป

สามนินจาในตำนาน, ประกายแสงสีทอง, ตระกูลอุจิวะ, ตระกูลฮิวงะ, อิโนะ-ชิคะ-โช... การที่โคโนฮะส่งนินจามาตรึงกำลังที่ชายแดนแคว้นคาเซะโนะคุนิคงไม่ได้มาดูทะเลทรายเล่นแน่ แต่เล็งเป้ามาที่ซึนะงากุเระต่างหาก

คิริงากุเระเองก็มองเห็นจุดนี้ ถึงได้กล้ายื่นเงื่อนไขโหดร้ายแบบนั้นมา

"โคโนฮะประสงค์ร้ายต่อซึนะงากุเระของฉันชัดๆ!"

"ท้ายที่สุด คิริงากุเระก็แค่อาศัยบารมีของโคโนฮะเท่านั้นเอง"

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของราสะ

"ไปตามเอบิโซมา"

ไม่นานนัก เอบิโซก็มาถึง

"ท่านคาเสะคาเงะ"

ราสะพยักหน้าเล็กน้อย

"เอบิโซ การโจมตีด้วยข่าวลือของคิริงากุเระครั้งนี้ส่งผลกระทบต่อฉันมาก หน่วยข่าวกรองของท่านกระจายอยู่ตามแคว้นต่างๆ ท่านคิดว่าเป็นไปได้ไหมถ้าเราจะให้พวกเขาปล่อยข่าวลือบ้าง?"

เอบิโซชะงักไป

"ท่านต้องการปล่อยข่าวลือโต้กลับคิริงากุเระงั้นรึ? แต่ถ้าให้พูดตรงๆ การใช้ข่าวลือกับคิริงากุเระในตอนนี้อาจไม่ได้ผลดีนัก"

ราสะส่ายหน้า

"ฉันรู้ ดังนั้นเป้าหมายที่ฉันจะตอบโต้ไม่ใช่คิริงากุเระ แต่เป็นโคโนฮะ"

"โคโนฮะ?"

"ถูกต้อง ที่คิริงากุเระกล้ายื่นเงื่อนไขหยุดยิงโหดๆ แบบนั้น ส่วนหนึ่งก็เพราะอิงอำนาจของโคโนฮะ ตราบใดที่โคโนฮะเกิดปัญหา ภัยคุกคามจากคิริงากุเระต่อเราก็จะลดฮวบลงทันที"

เอบิโซครุ่นคิดครู่หนึ่ง

"แต่ข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงคงยากที่จะได้ผลกับโคโนฮะนะครับ"

แววตาของราสะไหวระริก

"ใครว่าไม่มีมูลล่ะ? เกี่ยวกับโคโนฮะ ฉันได้ยินข้อมูลที่น่าเชื่อถือมากๆ มาเรื่องนึง"

"ว่ากันว่าในสงครามโลกนินจาครั้งที่สอง โฮคาเงะรุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ นำลูกศิษย์ทั้ง 6 ไปเจรจาสงบศึกที่คุโมะงากุเระ แต่กลับถูกคินคาคุและกินคาคุลอบโจมตี"

"เซนจู โทบิรามะ เสียสละตัวเองเป็นนกต่อเพื่อถ่วงเวลา และแต่งตั้ง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 3"

ราสะหรี่ตาลงเล็กน้อย

"แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงรึ?"

สิ้นคำพูด เอบิโซก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้าราสะ รอฟังสิ่งที่เขาจะพูดต่อ

เพราะเหตุการณ์นั้นเป็นเรื่องใหญ่มากในตอนนั้น

ทั่วทั้งโลกนินจารู้เรื่องนี้กันหมดอย่างไม่มีข้อยกเว้น

ต่างสรรเสริญการเสียสละของโทบิรามะ

และขณะเดียวกันก็ยิ่งเคารพฮิรุเซ็นมากขึ้น

เพราะในเรื่องเล่า ฮิรุเซ็นเป็นคนแรกในบรรดาลูกศิษย์ทั้ง 6 ที่อาสาอยู่เป็นนกต่อ

ด้วยเหตุนี้ โทบิรามะจึงแต่งตั้งฮิรุเซ็นเป็นโฮคาเงะคนต่อไป

"ความจริงที่ฉันได้ยินมาคือ ตอนนั้นมีแค่ เซนจู โทบิรามะ, อุจิวะ คางามิ และ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น อยู่ด้วยกันแค่สามคน"

"ส่วนอีก 4 คนล่วงหน้าไปก่อนแล้ว"

"ตอนที่คินคาคุและกินคาคุไล่ตามมา คนแรกที่อาสาอยู่รั้งท้ายไม่ใช่ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น แต่เป็น อุจิวะ คางามิ"

"เซนจู โทบิรามะ สัญญากับ อุจิวะ คางามิ ว่าหากรอดกลับมาได้ จะมอบตำแหน่งโฮคาเงะให้"

"แต่พอ อุจิวะ คางามิ ออกไปแล้ว เซนจู โทบิรามะ กลับแต่งตั้ง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เป็นว่าที่โฮคาเงะทันที"

"ตลอดเหตุการณ์นี้ ไม่เพียงแต่โทบิรามะจะหลอกใช้คางามิ แม้แต่ฮิรุเซ็นก็ยังชุบมือเปิบแย่งความดีความชอบของคางามิมาเป็นเกียรติยศของตัวเอง"

"พอกลับถึงหมู่บ้าน ก็ไม่มีใครพูดถึงความเสียสละของ อุจิวะ คางามิ อีกเลย"

【ติ๊ง!】

【ข่าวลือที่คุณสร้าง — "เซนจู โทบิรามะผู้ชั่วร้าย, ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจอมสร้างภาพ และ อุจิวะ คางามิผู้แสนอาภัพ" ได้ถูกเผยแพร่แล้ว】

【แต้มปฏิบัติการคงเหลือ: 1 เมื่อเปิดใช้งาน ความน่าเชื่อถือของข่าวลือจะเพิ่มขึ้น และจะได้รับแต้มจากการแพร่กระจาย】

【คุณต้องการเปิดใช้งานข่าวลือนี้หรือไม่?】

"เปิดใช้งาน!"

【เปิดใช้งานสำเร็จ】

เอบิโซตะลึงงัน

"ท่านคาเสะคาเงะ เรื่องนี้จริงเหรอครับ?"

ราสะเหลือบมองเอบิโซ

"จริงหรือไม่จริงแล้วมันสำคัญตรงไหน?"

"ประเด็นสำคัญคือ อุจิวะจะเชื่อรึเปล่าต่างหาก"

"ถ้าอุจิวะเชื่อ ไม่ต้องเชื่อทั้งหมดหรอก แค่ส่วนหนึ่งเชื่อก็พอ รับรองว่าโคโนฮะปั่นป่วนแน่"

"เอบิโซ ท่านคิดว่าพวกอุจิวะจะเชื่อไหมล่ะ?"

เอบิโซก้มหน้าครุ่นคิดอย่างจริงจัง

ผ่านไปครู่หนึ่ง

"เรียนท่านคาเสะคาเงะ จากความเข้าใจที่ฉันมีต่อตระกูลอุจิวะ... พวกเขาบางคนอาจจะเชื่อจริงๆ ก็ได้ครับ"