บทที่ 22 เขาคนนั้นกำลังตามหาคุณ!
บทที่ 22 เขาคนนั้นกำลังตามหาคุณ!
บทที่ 22 เขาคนนั้นกำลังตามหาคุณ!
“แหม แหม”
“ไม่น่าเชื่อเลย”
“เดิมทีตั้งใจมาสุสานเพื่อล่ามอนสเตอร์หาเหรียญปาฏิหาริย์มาใช้จ่าย ไม่คิดเลยว่าจะได้สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้มาแทน”
ดูเหมือนว่าไอเทมปาฏิหาริย์ จะไม่ได้หายากอย่างที่คิด แต่พอลองคิดดูดีๆ ก็อาจจะไม่ใช่แบบนั้นเสมอไป ใครที่มาที่นี่คงเปิดหีบสมบัติฆ่ามอนสเตอร์เสร็จแล้วก็จากไป ไม่มีใครคิดหรอกว่าในโลงศพจะมีของแบบนี้อยู่ด้วย มีแต่ไป๋เย่เท่านั้นแหละที่ค้นพบมัน
นอกจากเมล็ดพันธุ์พิเศษแล้วยังมีจดหมายอีกฉบับ เขาเปิดซองจดหมาย บอกตามตรงว่าตัวอักษรนั้นไป๋เย่อ่านไม่ออก โชคดีที่มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมา
“ที่รักของฉัน ในที่สุดคุณก็เลือกเส้นทางนี้ ฉันจำได้ชัดเจนว่าครั้งหนึ่งเคยเตือนคุณแล้ว ว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นชาวสวนได้ คุณไม่เคยฟังฉันเลยจนต้องชดใช้ด้วยราคาแพง”
“หลังจากที่ฉันฝังคุณไว้ที่นี่แล้ว ฉันก็ต้องจากไปเช่นกัน โลกนี้เกิดปัญหาขึ้น ฉันจำเป็นต้องไปตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้น”
“ฉันอาลัยอาวรณ์มาก เพราะคุณกับฉันอยู่ด้วยกันที่นี่มานาน แต่สุดท้ายก็ต้องจากกันอยู่ดี เมล็ดพันธุ์ต้นนี้เป็นสิ่งที่คุณค้นพบในตอนนั้นและยังเป็นของขวัญชิ้นแรกที่คุณมอบให้ฉัน ตอนนี้ฉันได้วางมันไว้ในมือคุณแล้ว เมล็ดพันธุ์นี้จะอยู่เคียงฉันงคุณแทนตัวฉันตลอดไป”
“ฉันต้องไปแล้ว ส่วนคนที่ชอบยุ่งกับเครื่องจักรก็จากไปนานแล้วเช่นกัน ไม่รู้ว่าไปที่ไหนและไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่”
“คุณไม่ได้เป็นชาวสวนและฉันก็ยังไม่พบผู้สืบทอดที่เหมาะสม บางทีอาชีพชาวสวนอาจจะเริ่มต้นและจบลงที่ตัวฉัน นี่เป็นข่าวที่น่าเศร้า”
“หากในภายภาคหน้า มีใครสักคนได้รับจดหมายฉบับนี้จากคุณ ฉันก็หวังว่าเป็นผู้มีวาสนา ลองไปที่
ฟาร์มดูนะ บางทีคุณอาจจะได้เป็นชาวสวนก็ได้?”
“ถึงแม้ฉันจะไม่คิดว่าจะมีใครพบจดหมายฉบับนี้เลยก็ตาม~”
“ไม่”
“ฉันค้นพบแล้ว”
ไป๋เย่เบ้ปาก เมื่ออ่านเนื้อหาจดหมายจบ เขาก็ลูบคางและเริ่มครุ่นคิด
จดหมายฉบับนี้น่าจะเป็นสิ่งที่ญาติผู้ใหญ่ของคนในโลงศพทิ้งไว้ ดูจากน้ำเสียงในข้อความแล้ว อาจจะเป็นพี่ชายแต่สิ่งนั้นไม่สำคัญเท่า... ฟาร์ม?
ไป๋เย่คิดอยู่ครู่หนึ่ง หยิบแผนที่ที่ได้มาจากพวกก็อบลินออกมาและดูอย่างละเอียด
“เมื่อก่อนฉันอยู่ที่ตำแหน่งนี้แล้วเดินไปทางนี้ แล้วก็ไปทางนี้...”
“ดังนั้นตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่สินะ?”
ไป๋เย่เอานิ้วแตะลงบนจุดหนึ่งบนแผนที่ ซึ่งก็คือตำแหน่งของสุสานและดูเหมือนว่าสุสานกับฟาร์มจะอยู่ไม่ไกลกันนัก แถมคนในฟาร์มก็น่าจะรู้จักกับคนในห้องทดลองด้วย
เมื่อสังเกตดูดีๆ ไป๋เย่ก็พบว่าฟาร์ม,ห้องทดลองและสุสาน ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่เป็นรูปสามเหลี่ยมอย่างสมบูรณ์ ทำให้สามารถเดินทางถึงกันได้อย่างรวดเร็ว
อาชีพ "ชาวสวน"
“ชาวสวน...”
“หรือว่าจะเป็นอาชีพพิเศษด้วย?”
ไป๋เย่คิดครู่หนึ่งพร้อมกับลูบคางพิจารณาอย่างถี่ถ้วน การได้อาชีพพิเศษใหม่ทำให้เขาค่อนข้างสนใจ แต่ดูเหมือนอาชีพนี้จะค่อนข้างอันตราย เพราะคนที่อยู่ในโลงศพก็ดูเหมือนจะตายเพราะอยากเป็นชาวสวน
แถม... อาชีพพิเศษที่ชื่อว่า ชาวสวน ฟังดูไม่น่าจะแข็งแกร่งเท่าไหร่เลย
“เอาไงดี... ไปลองดูสักหน่อยไหม?” ไป๋เย่คิดในใจ
หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้ ไป๋เย่กระโดดกลับเข้าไปในบ้านจักรกลและสั่งทันทีว่า
“เสี่ยวไป๋ ไปทางนี้ เราจะไปฟาร์มกัน”
“รับทราบค่ะ นายท่าน”
เสี่ยวไป๋พยักหน้าและแปลงร่างกลับเป็นบ้านจักรกลเพื่อมุ่งหน้าไปทันที ในขณะเดียวกัน ไป๋เย่คว้าซูซูมาไว้ในอ้อมแขนแล้วถามว่า “ซูซู ลองค้นหาฐานข้อมูลในเครือข่ายหน่อย ว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับอาชีพชาวสวนไหม
อืม จำไว้ว่าฉันหมายถึง อาชีพชาวสวนพิเศษนะ ไม่ใช่ชาวสวนธรรมดา”
“ได้เลยค่ะ นายท่าน” ซูซูพยักหน้าและเริ่มค้นหาทันที
ไม่นานหลังจากนั้น ซูซูก็พูดว่า “นายท่าน มีข้อมูลเกี่ยวกับชาวสวนทั้งหมดสองรายการ ท่านต้องการดูไหมคะ?”
“มีจริงด้วยเหรอ?” ไป๋เย่ตกใจ เขาก็แค่คาดเดา ไม่คิดว่าจะมีอาชีพพิเศษนี้อยู่จริง
“เอาข้อมูลมาให้ฉันดูหน่อย” ไป๋เย่พูด ในเมื่อมีข้อมูลเขาก็ต้องดูอยู่แล้ว อีกทั้งไป๋เย่ก็ค่อนข้างสงสัยว่าทำไมอาชีพพิเศษถึงชื่อว่าชาวสวน?
“นายท่าน ข้อมูลแรกน่าจะมาจากเมื่อสี่ปีก่อนค่ะ ท่านดูนะคะ” ซูซูเปิดหน้าจอโทรศัพท์บนใบหน้าของเธอ และข้อมูลแรกก็ปรากฏขึ้น เป็นกระทู้หนึ่ง
《ประกาศตามหาข้อมูลพร้อมเงินรางวัลมหาศาล 1000 เหรียญปาฏิหาริย์ต่อหนึ่งข้อมูล! ข้อมูลใดๆ
ที่เกี่ยวข้องกับอาชีพชาวสวนพิเศษรับหมด!!》
“ชาวสวนเหรอ? มีอาชีพพิเศษแบบนี้ด้วย?”
“ฟังชื่อแล้วรู้สึกกากจัง”
“พวกมือใหม่ไม่เข้าใจสินะ? ฮ่า ฮ่า ในม่านหมอกสีเทาเนี่ย อาชีพที่ชื่อฟังดูกากเท่าไหร่ ความจริงแล้วยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้นแหละ”
“หมายความว่าไง?”
“มีอาชีพหนึ่งชื่อ ‘ผู้ฝึกสัตว์’ สามารถฝึกภูเขาทั้งลูกให้เชื่องได้
มีอาชีพหนึ่งชื่อ ‘ตัวตลก’ ที่วัน ๆ เอาแต่ลุยเข้าไปในหมอกสีเทา ไล่ฆ่ามอนสเตอร์ระดับยักษ์ร้อยตา
มีอาชีพที่ชื่อว่า ‘นักมวย’ ที่ชกหมัดเดียวแล้วทำลายภูเขาทั้งลูกได้ มีแบบนี้อีกเยอะ สรุปคือ ไม่ใช่ว่าอาชีพ
ที่ชื่อฟังแล้วดูทรงพลัง จะมีความสามารถที่ทรงพลังเสมอไป
แต่อาชีพที่ชื่อฟังดูกากนั้นโดยพื้นฐานแล้วไม่เคยอ่อนแอ นี่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป”
“สุดยอดไปเลย”
“ชาวสวนเหรอ? เหมือนฉันเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง จะแลกเปลี่ยนยังไง?”
นี่คือข้อความตอบกลับในกระทู้ ซึ่งทำให้ไป๋เย่มีความเข้าใจในพลังของอาชีพพิเศษในม่านหมอกสีเทา
มากขึ้น
ชื่อยิ่งกาก ยิ่งโคตรเจ๋งเหรอ?
มีอาชีพพิเศษที่ชื่อว่า ‘คนเลี้ยงหมู’ หรือเปล่าเนี่ย? ไป๋เย่รู้สึกอยากรู้
ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเสียดาย ที่ในกระทู้นี้มีข้อมูลเกี่ยวกับชาวสวนไม่มากนัก ส่วนข้อความที่บอกว่าเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง ซูซูได้เจาะระบบเข้าไปดูเบื้องหลังแต่ก็ไม่พบอะไร
ไป๋เย่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “แล้วข้อมูลอีกอันล่ะ?”
“ข้อมูลที่สองมาจากเมื่อหนึ่งปีที่แล้วค่ะ นายท่านดูนะคะ”
เสียงของซูซูเงียบลง ภาพบนหน้าจอก็เปลี่ยนเป็นอีกข้อมูลหนึ่ง ซึ่งเป็นกระทู้เช่นกัน
《ว้าว!! พวกเธอดูสิว่าฉันเจออะไร! ชาวสวนคืออะไรกันเนี่ย ดูโคตรเจ๋งเลย!!》
เมื่อคลิกเข้าไปในกระทู้ ก็มีวิดีโอแนบมาด้วย ไป๋เย่กดเปิดวิดีโอและดูอย่างสนใจ
"เขาคนนั้นกำลังตามหาคุณ!"
ทว่า ภาพแรกของวิดีโอก็ทำให้ไป๋เย่ตกตะลึง
นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย? เทพเจ้าเหรอ?
ในวิดีโอเป็นโลกของม่านหมอกสีเทา ไป๋เย่จำได้ ภาพดูมืดสลัวมากแต่ไป๋เย่ก็ยังมองเห็นร่างขนาดมหึมาสองร่างอยู่ในม่านหมอกสีเทา ร่างทั้งสองนั้นเต็มไปด้วยหมอก ทำให้มองเห็นไม่ชัดเจนและไม่เป็นรูปเป็นร่าง
รู้แต่ว่าเป็นรูปร่างคล้ายมนุษย์
นอกจากนั้นยังมีดวงตาขนาดใหญ่สีแดงฉานที่โดดเด่นมาก แม้จะมองผ่านวิดีโอแต่ไป๋เย่ก็ยังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาล เมื่อวิดีโอเริ่มเล่นต่อไป ไป๋เย่ก็ค่อยๆ ได้ยินเสียงบทสนทนา
“นายมาทำอะไรที่นี่?”
“นายมาได้ ทำไมฉันจะมาไม่ได้?”
“นายไม่ควรมา”
“เพราะอะไร?”
“เขาคนนั้นกำลังตามหานาย”
“ใคร?”
“ชาวสวน!”