บทที่ 21 ต้นไม้มหัศจรรย์!

บทที่ 21 ต้นไม้มหัศจรรย์!

ปัง

ทันทีที่เสี่ยวไป๋เดินเข้าไปสุสานอย่างเงียบๆ สุสานนั้นก็เหมือนจะตื่นขึ้นมาฉับพลัน โลงศพหินแต่ละโลงเริ่มมีเสียงบางอย่างดังออกมา ใต้ดินก็เริ่มมีบางสิ่งเคลื่อนไหวเช่นกัน

“โคร่มม!”

มีมือซีดขาวข้างหนึ่งยื่นออกมาจากใต้ดิน ตามมาด้วยซอมบี้ตัวหนึ่งที่ค่อย ๆ คลานขึ้นมาพร้อมส่งเสียงคำราม

แต่ในชั่วพริบตาถัดมา เสี่ยวไป๋ฟาดดาบพลังงาน เพียงครั้งเดียวก็ฟันหัวซอมบี้ตัวนั้นหลุดออกจากตัว

ทว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ซอมบี้ตัวแล้วตัวเล่าคลานออกมาจากใต้ดิน ในขณะเดียวกันโลงศพหินหลายโลงก็ถูกผลักเปิดออก

ทหารโครงกระดูกที่ประกอบด้วยกระดูกสีขาวเทาจำนวนมาก ถืออาวุธกระดูกเดินออกมาจากโลงศพ ดวงตาของพวกมันวาววับด้วยเปลวไฟสีเขียวอมเหลือง

ทั้งซอมบี้และทหารโครงกระดูกที่มีจำนวนมาก ดวงตาหลายคู่จ้องมองไป๋เย่พร้อมส่งเสียงคำราม พวกมัน

มีมากกว่าหนึ่งร้อยตัวเรียงกันอย่างหนาแน่น

เมื่อเห็นเช่นนั้น ไป๋เย่กลับยิ้มกว้างออกมา ไม่เพียงไม่หวาดกลัวเท่านั้นแต่กลับพึมพำด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดขีดว่า “นี่มันเหรียญแห่งปาฏิหาริย์ชัด ๆ”

ทันทีที่เขาพูดจบ ไม่รู้ว่าซากศพและทหารโครงกระดูกเหล่านี้เข้าใจหรือไม่ พวกมันก็รีบพุ่งเข้าใส่ไป๋เย่ทันที

ฉัวะ

ฉัวะ

ฉัวะ

ไป๋เย่ตวัดดาบพลังงานพร้อมกับเสียงแหวกกลางอากาศดังขึ้น ด้วยดาบพลังงานที่คมกริบ ประกอบกับคุณสมบัติทางกายภาพของไป๋เย่ ทุกการตวัดดาบ สามารถตัดหัวของซอมบี้หรือทหารโครงกระดูกได้อย่างง่ายดาย และสังหารพวกมันได้ในการโจมตีครั้งเดียว

ส่วนเสี่ยวไป๋นั้นดูโหดเหี้ยมกว่ามาก เธอหยิบดาบใหญ่พลังงานออกมาโดยตรงแล้วฟันกวาดในแนวราบ

ทำให้ซอมบี้และทหารโครงกระดูกจำนวนหนึ่งถูกตัดขาดออกเป็นสองท่อนทันที

โดยพื้นฐานแล้วการฟันแต่ละครั้งสามารถสังหารศัตรูได้ถึงสิบหรือยี่สิบตัว ซึ่งเร็วกว่าไป๋เย่มาก ช่วยไม่ได้

นี่คือ การกดดันด้วยขนาดร่างกาย

ฉัวะ

ฉัวะ

ฉัวะ

เสียงแหวกกลางอากาศยังคงดังอย่างต่อเนื่อง

ซอมบี้และทหารโครงกระดูกกว่าร้อยตัวที่ดูเหมือนมีจำนวนมาก แต่ภายใต้ความร่วมมือของไป๋เย่และเสี่ยวไป๋... เอาล่ะ ส่วนใหญ่ก็คืออาศัยเสี่ยวไป๋จัดการนั่นแหละ

สรุปคือ หลังจากการสังหารหมู่ครั้งนี้ จำนวนกว่าร้อยตัวก็เหลือเพียงสิบกว่าตัวในพริบตา มันเป็นการต่อสู้ที่

โจมตีอยู่ฝ่ายเดียว และอีกฝ่ายก็ถูกบดขยี้อย่างสิ้นเชิง

ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้หรือทหารโครงกระดูกก็ไม่สามารถสร้างภัยคุกคามใด ๆ ต่อไป๋เย่ได้ การที่เขามาที่สุสานแห่งนี้ก็เพื่อเก็บเงินนั่นเอง

โอ้ ไม่สิ เพื่อเก็บเหรียญปาฏิหาริย์

"ฉึก" ไป๋เย่ตวัดดาบพลังงานตัดหัวทหารโครงกระดูกตัวสุดท้าย ในที่สุดมอนสเตอร์ทั้งหมดในสุสานก็ถูกจัดการจนหมดเกลี้ยง

บนซากศพของมอนสเตอร์เหล่านี้มีเหรียญปาฏิหาริย์ที่ส่องแสงสีทองปรากฏขึ้นมา ไป๋เย่เก็บเหรียญปาฏิหาริย์กับเสี่ยวไป๋พร้อมกับแสดงรอยยิ้มบนใบหน้าออกมา

เหรียญปาฏิหาริย์ที่ซอมบี้และทหารโครงกระดูกเหล่านี้ดรอปมาเองนั้นมีไม่มาก แต่เนื่องจากตัวของพวกมันมีจำนวนมาก ไป๋เย่จึงสามารถเก็บได้ประมาณ 800 เหรียญปาฏิหาริย์ และเวลาที่ใช้ในการฆ่าซอมบี้และทหารโครงกระดูกเหล่านี้ยังไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ เป็นเพราะไม่มีมากกว่านี้แล้ว ไม่อย่างนั้นไป๋เย่รู้สึกว่าเขาอาจสามารถฆ่ามอนสเตอร์ที่นี่ได้ทั้งวัน

เมื่อเก็บเหรียญปาฏิหาริย์เสร็จแล้ว ไป๋เย่ก็เดินมาที่หีบสมบัติ พลางถูมือแล้วเปิดหีบสมบัติทันที

ขอแสดงความยินดีที่คุณเปิดหีบสมบัติได้รับรางวัลดังต่อไปนี้

[เหรียญปาฏิหาริย์ x88]

[แร่เหล็ก x10หน่วย]

[แร่ทองแดง x10หน่วย]

[เหล็กดำ x1หน่วย]

[เลือดอสูรที่สดใหม่หนึ่งขวด]

“หืม?” มีอะไรแปลก ๆ โผล่ออกมาหรือเปล่า?

ไป๋เย่ตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบตรวจสอบเลือดอสูรที่สดใหม่หนึ่งขวด ดูจากชื่อก็น่าจะรู้แล้วว่ามันบรรจุเลือดที่สดใหม่เอาไว้ เลือดอสูรมีพลังปราณและเลือดที่เต็มเปี่ยม อาจทำให้คุณได้รับผลประโยชน์บางอย่างหากจับคู่กับเคล็ดวิชาฝึกฝนที่เหมาะสม

“อืม ดูเหมือนจะดีไม่น้อย”

เมื่อเห็นคำแนะนำ ไป๋เย่ก็ลูบคางเล็กน้อยและนึกถึงเคล็ดวิชาหลอมกายอสูร ไม่รู้ว่าถ้าจับคู่กันจะมีผลหรือไม่ อย่างไรก็ตามถึงตอนนั้นก็ลองดูได้

สำหรับไอเทมอื่น ๆ นั้น แร่ทองแดงและแร่เหล็กก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึง ส่วนเหล็กดำถือเป็นเรื่องที่น่ายินดี

ที่ไม่ได้คาดหวัง เพียงแต่มีจำนวนน้อยไปหน่อย เพราะเหล็กดำก็เป็นวัสดุเหนือธรรมชาติเช่นกัน

แน่นอนว่าแม้จะเป็นเพียง 1 หน่วย ไป๋เย่ก็พอใจมากแล้ว เขาเก็บมันด้วยความดีใจ ก่อนจะเดินไปยังจุดหมายปลายทางสุดท้าย

“นับจากซ้ายมือ...”

“แถวที่สาม...”

“หนึ่ง สอง สาม สี่

โลงนี้แหละ”

ไป๋เย่เดินมาถึงหน้าโลงศพหิน มองดูข้อความที่ไม่รู้จักซึ่งสลักอยู่บนไม้กางเขนหน้าโลง เขาก็ยกมือขึ้นประกบกันแล้วพูดว่า “ขออภัยที่รบกวนมากนะครับ พี่ชาย เมื่อผมได้ไอเทมไปแล้ว ผมจะปิดฝาโลงให้นะ”

พูดจบ ไป๋เย่ก็ใช้มือทั้งสองข้างจับที่โลงศพแล้วยกฝาโลงออกอย่างแรง ร่างที่เน่าเปื่อยก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า พร้อมกับกลิ่นเหม็นเน่า ทว่าไป๋เย่ไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านี้เลย เขามองไปที่มือของศพเท่านั้น

เป็นไปตามคาด

ในมือของศพนี้ดูเหมือนจะถือถุงผ้าไว้ ภายในนั้นคือไอเทมที่ไป๋เย่ต้องการ

ด้วยความคาดหวัง ไป๋เย่หยิบถุงผ้าขึ้นมา จากนั้นรีบปิดฝาโลงศพให้พี่ชายผู้ไม่ทราบชื่อคนนี้แล้วค่อยเปิดถุงผ้าเพื่อเอาไอเทมที่อยู่ข้างในออกมา แต่เมื่อนำออกมาแล้ว ไป๋เย่ก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย

“นี่อะไร?

เมล็ดพันธุ์เหรอ?”

ใช่แล้ว

ไป๋เย่เทเมล็ดพันธุ์สีน้ำเงินนี้ออกมาจากถุงผ้า บอกว่าเป็นเมล็ดพันธุ์ แต่จริง ๆ แล้วมันดูคล้ายกับก้อนหินมากกว่า นอกจากนี้ยังมีจดหมายหนึ่งฉบับด้วย แต่เมื่อไป๋เย่เห็นข้อมูลของเมล็ดพันธุ์นี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายวูบหนึ่ง พร้อมเผยสีหน้าตกตะลึง

(ปาฏิหาริย์-หนึ่งเดียว) เมล็ดพันธุ์ต้นไม้มหัศจรรย์ : นี่คือเมล็ดพันธุ์มหัศจรรย์ เมื่อปลูกลงไปและทำให้มันเติบโต สุดท้ายมันจะให้ผลตอบแทนแก่คุณ โปรดจำไว้ว่า วัตถุเหนือธรรมชาติใดๆ ก็อาจมีผลที่จำกัด: ออกผลเพียงสามผลต่อสัปดาห์เท่านั้น

“ฮึ่มมม!!”

ไป๋เย่อ้าปากค้าง นี่คือ ไอเทมปาฏิหาริย์ที่มีลักษณะเฉพาะใช่ไหม?

รักเลย! รักมาก!

คำอธิบายนี้ก็ทำให้ไป๋เย่รู้แล้วว่าสายพันธุ์เมล็ดนี้ทรงพลังขนาดไหน พูดง่าย ๆ คือนี่คือ ต้นไม้มหัศจรรย์นั่นเอง ผลของมันเป็นแบบสุ่ม แต่ผลของมันจะเป็นวัตถุเหนือธรรมชาติทั้งหมด!

นี่มัน ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ สำหรับไป๋เย่โดยส่วนตัวแล้ว มันเป็นไอเทมปาฏิหาริย์ที่ไม่ด้อยกว่าออลสปาร์คเลย แม้ว่าจะมีข้อจำกัดแต่มันก็ยังคงทรงพลังอยู่

สามผลต่อสัปดาห์ หมายถึง วัตถุเหนือธรรมชาติสามชิ้นต่อสัปดาห์ หากเป็นวัตถุเหนือธรรมชาติที่มีประโยชน์ ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้ไป๋เย่ได้อย่างแน่นอน

แม้ว่ามันจะไม่มีประโยชน์ ไป๋เย่ก็รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไร อืม ก็เอาไปขายเป็นเงินไงล่ะ!

ในสายตาของไป๋เย่ นี่ไม่เพียงแต่เป็นต้นไม้มหัศจรรย์แต่ยังเป็นต้นไม้ที่มีเหรียญปาฏิหาริย์ด้วย

ไอเทมที่ออกผลบนต้นไม้ ไม่ได้มีแค่วัตถุเหนือธรรมชาติแต่ยังรวมถึงเหรียญปาฏิหาริย์อีกด้วย!