เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Volume 2 / Chapter 33

Volume 2 / Chapter 33

Volume 2 / Chapter 33


LM Volume 2 Chapter 33

Volume 2 / Chapter 33

TL: LightNovelCafe


[TN: อันนี้จะยาวหน่อยมันจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับมาตกร!]

“ถูกช่วยชีวิต ฉันจะมีชีวิตอีกครั้ง.”

“เรื่องจริง แต่ผมไม่สามารถปล่อยให้คุณทำแบบนั้นได้ มันดูเหมือนเร็วเกินไปที่จะตาย.”

แคมเบลยกมือที่ถือระเบิดในมือขณะที่กำลังกดสลักไว้.

“ผมได้ดึงมันเมื่อคุณได้เรียกผม เพือนตัวน้อยคนนั้นกำลังเล็งมาที่ผมใช่มั๊ย? ถ้าสิ่งนี้ถูกปล่อยลง คุณจะไม่ปลอดภัย”

จุนซังกัดฟันแน่น เขามีไหวพริบในการเตรียมสิ่งเหล่านั้น

“ฮี่ ฮี่! การแสดงออกยอดเยี่ยม แม้ว่าจะไม่ดีเท่าดับคนที่กำลังจะตาย.”

ใบหน้าของแคมเบลเปื้อนยิ้ม ตาของเขามองผ่านนิ้วมือ

‘ดูเหมือนเขาจะคุ้นเคย.’

มีบางอย่างกวนใจเขา ดูเหมือนจะทับซ้อนกับใครบางคน แต่เขาไม่รู้ว่าเป็นใคร.

จุนซังที่ได้เฝ้ามองแคมเบลได้เริ่มที่จะส่งสัญญาณให้กับจินฮยอก.

“ไม่ ไม่! อย่าขยับ.”

“เฮ้ย!”

“ช่วงเวลาที่คุณให้สัญญาณผมจะปล่อยเจ้านี้ทันที ผมจะไม่ได้ถูกจับเพียงคนเดียว.”

จุนซังหยุดเคลื่อนไหวทันทีที่แคมเบลเตือน พวกเขาห่างกันไม่ถึง 5 เมตร แม้ว่าเขาจะไม่ตายเมื่อมันระเบิดอออกแต่เขาก็จะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง.

‘จินฮยอก ยิงเขา ยิง!.’

เขาส่งสัญญาณในใจของเขา จินฮยอกเล็งไปอย่างรวดเร็ว จุนซังต้องการให้เขายิงแคมเบลเข้าที่หัว


จินฮยอกจ้อมงไปที่แคมเบลที่กำลังหัวเราะจากระยะไกล ดูเหมือนเขาจะเป็นคนร้าย แต่จุนซังยังไม่ได้ให้สัญญาณ.

“เกิดอะไรขึ้น?”

เมื่อแคมเบลจับใบหน้าของเขาด้วยมืออีกข้างหนึ่งและจินฮยอกก็เห็นว่าวัตถุกลมๆในมือของเขา มันเป็นระเบิดที่ถอดสลักแล้ว.

เขาไม่ได้เห็นสิ่งที่อยู่ในมือของแคมเบลเพราะเขาจับจ้องไปกับสัญญาณ แคมเบลที่กำลังหันหลังให้เขาพร้อมกับระเบิดมือ.

“นี่เป็นการขับเคลื่อนเมื่อผมเป็นบ้า.”

มันเป็นเวลาครุมเครือ การตัดสินใจขึ้นอยู่กับจินฮยอก ทุกคนในตอนนี้กำลังขัดแย้งกัน เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้หากมันเป็นการตัดสินใจที่ไม่ดี.

“ถ้าเกิดระเบิดใส่จุนชังเขาคงจะบาดเจ็บมาก ร่างกายและอุปกรณ์ของเขาจะจัดการมันได้หรือไม่?”

กีิ๊ก!

จินฮยอกกดไปที่ไกอย่างช้าๆ ดังนั้นเคมเบลจึงไม่สามารถรู้สึกได้ถึงมัน.

ถ้าเขาตอบสนองเมื่อได้ยินเสียงมันก็จะสายเกินไป เมื่อหัวของเขาถูกโจมตีเขาจะไม่มีแรงและระเบิดจะเกิดขึ้นภายในไม่กี่วินาที มีรายละเอียดเล็กน้อยที่ไม่ครอบคลุมเท่าไร.

ในเวลานั้น จุนซังจะหนีไปได้ไกลแค่ไหนเพื่อลดความเสียหาย?

“ตาย.”

ปัง!

กระสุนถูกยิง. แคมเบลตาย.จินฮยอกไม่ได้สงสัยว่ามันจะเกิดอะไร จุนซังจะใช้ความเร็วของการปรับแต่งร่างกายในการหนี.

ฟุ่บ!

เขาโดนกระสุนและล้มอย่างคนไม่มีแรง ตอนนี้จุนซังก็ทำงาน แต่บางอย่างแปลก ผ่านสโค๊ปไปแคมเบลกำลังมองมาที่จินฮยอกและหัวเราะ.


ขณะที่แคมเบลกำลังจ้องมองจุนซัง เขารู้ถึงการเคลื่อนไหวของจินฮยอก.

ไม่ว่าอย่างไรเขาสามารถเตรียมพร้อมสำหรับจุนซังได้ จินฮยอกอยู่ในที่ไกลๆและไม่สามารถทำอะไรเข้าได้ ถ้าแคมเบลพลาด การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้เขาจะเป็นฝ่ายที่ตาย. S

ความรู้สึก.

มันเป็นระยะทางที่เขาไม่สามารถมองเห็นได้จากการส่งสัญญาณของทั้งสอง แต่แคมเบลรู้สึกว่านิ้วของจินฮยอกกำลังเคลื่อนไหวอยู่.

เขาไม่แน่ใจ เขารู้สึกว่ามันเป็นสัญชาตญาณ การกระทำของคนที่ถูกข่มขู่?

สุดท้ายมันก็เป็นเพียงที่เขาจะมีชีวิตอยู่ แคมเบลรู้สึกว่าจินฮยอกกำลังจะยิงเขาและก็เอียงตัวเล็กน้อย ขณะเดียวกันเสียงจากรังเพลิงของไรเฟิลก็ดังขึ้น.

ขณะที่แคมเบลล้ม เขาก็โยนระเบิดใส่จุนซัง.

แทนที่จะหลบหนีไปไกลจากระเบิด จนซังกับเข้ามาใกล้มากขึ้นไปอีก เขาคิดว่าแคมเบลจะทิ้งมันไว้ใกล้ๆแต่เขาไม่คิดว่าจะโยนไปหาจุนซัง.

บึ๊ม!

ขณะที่เกิดการระเบิดขึ้นสะเก็ตระเบิดปลิวว่อนไปทั่ว จุนซังปกป้องร่างกายของเขาด้วยแขนและขาที่งอเข้าหาลำตัวอย่างแน่หนา.

บึ๊ม!

เกิดระเบิดอีกครั้ง.

สิ่งที่โชคดีคือมันไม่ใช่ระเบิดแสวงเครื่องแต่เป็นระเบิดควัน.

“จุนซัง!”

จินฮยอกหยิบSMGและวิ่งออกไป เขาไม่แน่ใจว่าแคมเบลยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ถ้าจุนซังได้รับบาดเจ็บเขาต้องกลับทันทีเพื่อทำการรักษา.

“เขา เขายังไม่ตาย.”

“เร็วเข้า ลุกขึ้นและกลับไป!”

มีสะเก็ตระเบิดฝังอยู่ตามแขนขาของเขา เลือดไหลออกจากบาดแผลของเขา กระดูกของเขาแตกในขณะที่ผิวหนังฉีกขาดเนื่องจากเขาไม่สามารถทดแรงเหล่านั้นได้.

“เกิดอะไรขึ้นกับแคมเบล?”

“ฉันไม่สามารถบอกได้ว่าเกิดอะไรเพราะว่าเขาได้ตั้งระเบิดควันเอาไว้.”

“เขายังมีชีวิตอยู่ เขาเอียงร่างของเขาก่อนที่ผมจะยิงจากระยะไกล.”

“อุค! นายถูก. ฉันเป็นคนเสียเปรียบเพราะงั้นฉันไม่สามารถทำอะไรได้.”

จินฮยอกชี้SMGไปรอบๆตัวของเขา มันเป็นเสียงของแคมเบลเขามองไม่เห็นเพราะควันทั้งหมด.

“แก… ฉันจะฆ่าแกในครั้งต่อไปที่ฉันเจอ.”

“นั่นคือสิ่งที่ฉันควรจะพูด ถ้าฉันได้รับการเตือนจากขยะ ฉันจะหัวเราะออกมา แต่ฉันคาดหวังนาย เนื่องจากนายน่าจะมีฝีมือ.”

แคมเบลต้องเปิดการใช้งานย้อนกลับเนื่องจากตอนนี้เสียงของเขาเริ่มห่างไกลขึ้นเรื่อยๆ.

“ก่อนอื่นเราต้องออกไปที่นี่ก่อน.”

เป่าลมออกจากปาก ตอนที่จุนซังได้ยินเสียงชายคนนั้นที่กำลังทำเหมือนกับว่ากำลังเล่มเกมส์ที่ชื่อ Life Mission จากเด็กน้อยที่เห่อของเล่นใหม่.

โทนเสียงและความบ้าคลั่งที่ออกมาจากปากของเขา เขาจำได้.

“บลัดคิง?”

“เขาเป็นใคร?”

แกร๊บ!

แคมเบลตกใจ เขากลับมาก่อนที่พวกเขาจะคุยกัน นั่นคือเหตุผลที่จุนซังแยกตัวออกห่างหลังจากที่เขากับแคมเบลแสดงความแข็งแกร่งแก่กันและกัน.

“บลัดคิง?”

“ฉันจะบอกนายเมื่อเราได้กลับไป.”

เขาสามารถอธิบายสถานการณ์ให้กับจินฮยอกได้เมื่อพวกเขากลับไป จุนซังรู้ว่าไลฟ์เตอร์คนอื่นๆกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว


แคมเบลได้กลับมา เขาดูอ่อนล้าเมื่อสถานการณ์ผ่านพ้นไปแล้ว.

เขาได้รับประโยชน์มากมายจากภารกิจนี้ เขาได้ผ่านทุกจุดเพื่อที่จะได้ปรับแต่งร่างกาย แต่เขาก็ได้แต้มอีก สองหมื่นเมื่อเขาจบภารกิจนี้จากลานเนื้อ.

แต้มที่ได้จากการล่ามิวแทนได้ถูกสะสมเป็นจำนวนมาก แต่แต้มที่เขาได้จาการฆ่าลอยด์ถึง 5,000แต้มก็ไม่สามารถละเลยได้.

ไลฟ์ฮันเตอร์.

ความลับของแต้มของแคมเบล ถ้าคุณฆ่าไลฟ์จะได้10%จากที่เขามี มันเป็นวิธีง่ายที่พวกเขาจะได้รับแต้ม? นั่นคือความเข้าใจผิดของผู้คนทั่วๆไป.

มันเป็นดาบสองคมที่มีความเสี่ยงสูง คุณสามารถฆ่าคนได้ แต่คุณก็อาจจะถูกฆ่าถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาด มีสิ่งที่ไลฟ์ฮันเตอร์ต้องเตรียมและจดจำเอาไว้

1. หลีกเลี่ยงคู่กรณีที่เยอะ.

เพื่อที่จะฆ่าปาร์ตี้เต็มรูปแบบ 10,9 คนโดยไม่รวมตัวเอง? ไม่มีโอกาสชนะหากเป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัว การเอาชนะเขาเป็นเรื่องยากเพราะตัวเลข.

ถ้าไม่มีวิธีการใดๆที่จะหลีกเลี่ยงการเข้าร่วมฟูลปาร์ตี้ มันก็อาจจะเจอสิ่งที่เต็มไปด้วยฆาตกรเช่นกัน แต่มันก็ไม่ใช่วิธีที่แนะนำ

พวกเขามาเป็นทีม แต่ฆาตกรก็ยังเป็นศัตรูอีกด้วย คุณไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะแทงมันข้างหลัง แคมเบลเข้าไปในลานเนื้อกับทีมแต่ทุกคนก็ตายด้วยมือเขา.

2. รู้จักคู่ต่อสู้ของคุณอย่างดี.

สร้างความแตกต่างกับความแข็งแกร่งและจับเฉาะคนที่อ่อนแอ ถ้าเขาไปตามจุนซังแทนที่จะไปตามกลุ่มของลอยด์เขาจะไม่ได้กลับมาอย่างมีชีวิต.

ถ้าคนในปาร์ตี้มีแต่คนแข็งแกร่ง? คุณต้องซ่อนความตั้งใจของคุณ.

3. อย่าเหลือผู้รอดชีวิต

ถ้าคุณรู้จักฆาตกรและโพสต์ใบหน้าของคุณ มันจะมีข้อจำกัดในการเคลื่อนไหวของคุณ หสกคุณไม่มีความมั่นใจที่จะถูกเจอให้ทิ้งมันไปก่อนที่จะเริ่มต้น.

ในสามข้อระวังนี้แคมเบลจนปัญญากับข้อสามมากที่สุดปัญหาใหญ่คือจุนซังรู้ว่าเขาเป็นใคร.

บลัดคิง.

นั่นคือชื่อเล่นของเขาในช่วงเวอร์ชั่นเสมือน.

มีหลายอย่างที่จะเปลี่ยนตัวในเวอร์ชั่นเสมือน ไม่มีใครรู้จักรูปลักษณ์ของเขา เขาจุนซังรู้จักเขาได้อย่างไร? มันอาจจะผ่านการกระทำของเขา.

“ฉันก็รู้เหมือนกัน คนที่ไม่ใช่แค่มินเนี่ยนปกติๆ.”

บลัดคิงได้รับการจัดอันดับให้อยู่บนๆของ36คนที่ผ่านการทำลายล้าง36ฝันร้าย คนที่รู้จักเขาผ่านการกระทำต้องมีคนที่อยู่ในการจัดอันดับคล้ายๆกันซึ่งเขาต้องเจอกันบ่อยๆ มันอาจจะผิด แต่สัญชาตญาณของเขาบอกว่าถูก

“ไม่มีลักษณะพิเศษ ลักษณะพิเศษ.”

การปรับแต่งร่างกายของเขาอ่อนแอและไม่มีอาวุธเฉพาะ ความภูมิใจผ่านการเจ็บปวด ผ่ายตรงข้ามได้รู้จักเขา แต่เขาไม่รู้จักคู่ต่อสู้

มันยากที่จะคิดจากการปรากฏตัวของเขา แต่มันมีลักษณะพิเศษที่เขาต้องมองหา

เขาต้องการคว้าหางของเขา มีคนที่อยู่ในแรงค์บนๆและเปิดเผยตัวเอง เขาเป็นใครแคมเบลมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับเขา ว่าเขาคือใคร.

“มันเป็นเพราะตอนนี้เขายังไม่มีศักยภาพเต็มที่ แต่ฉันจะสามารถบอกได้ว่าเขาคือใครเมื่อฉันเห็นสไคล์การต่อสู้ของเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาสนุกกับการโต้เถียงอย่างสับสน มันเป็นอาวุธที่ติดอยู่ที่เข็มขัดของเขา คาตานะ?”

คาตานะ.

ดาบ.

ในความทรงจำของแคมเบลมีไลฟ์เตอร์อยู่สองคนที่ใช้ดาบ.

เกาหลี โอเวอร์โหลด.

จีน ชามาโดกะ.

ชามาโดกะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่สามารถสู้กับโอเวอร์โหลดที่เป็นอันดับ1ได้.

เขาแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ แม้แต่แคมเบลซึ่งเป็น PK เบอร์ 1 ยังแพ้เขา.

“ถูกต้อง. โอเวอร์โหลดจากเกาหลี ถูกมั๊ย? แลัวเขาก็รู้จักฉัน.”

ไม่ใช่สิ่งที่แปลกใจ ถูกต้องการจะพบกับใครบางคนใน 36 ในไลฟ์มิชชั่นนี้.

“รู้สึกว่าเสียเปรียบ...แต่ฉันพอใจที่จำหน้าของคุณได้.”

ถ้าพวกเขาเจอกันอีกครั้งและต่อสู้เขาจะชนะ ตอนนี้เขาต้องมุ่งเน้นไปที่การเติบโตและหากองกำลังบลัดคิงอีกครั้ง.

“เราจะเจอกันอีกครั้ง”

แคมเบลหลับไป ไม่ใช่ข้อยกเว้น เขารู้สึกเหนื่อย.

จบบทที่ Volume 2 / Chapter 33

คัดลอกลิงก์แล้ว