Volume 2 / Chapter 34

Volume 2 / Chapter 34

TL: LightNovelCafe

[TN: Reality and the game starts to blend…]

วึกวึก.(เสียงคนไวน์ในแก้ว)

ไวน์ที่ถูกเขย่าอยู่ในแก้วที่หรูหรา คนที่ถือมันเป็นชายกลางคนที่เต็มไปด้วยความสง่างาม.

“พ่อ ลานเนื้อหายไปจากภารกิจ.”

“ฉันได้ยินแล้ว.”

เสียงของดยุคเวนเทอร์กลายเป็นนวยนาด มันหายไปจากรายการภารกิจ นี่หมายความว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์แล้ว แค่คาลไลล์ยังไม่กลับมา.

“น้องสาวและผมต้องการไปกับเขา.”

(ไม่รู้คนที่พูดเป็นคนโตหรือคนรองเพราะคาลไลล์มีพี่ชายและพี่สาวผมเลยเอากลางไว้ก่อน/ไรต์)

“เธอคิดว่ามันถูกต้องแล้วหรอที่่จะตามเขาไปและทำทุกอย่างให้กับเขา?”

“เขาไม่แข็งแกร่งเท่าไรนัก.”

“เขาไม่ นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องการให้เขาแข็งแกร่งขึ้น แม่ว่าจะต้องใช้กำลัง.”

เสือโคร่งก็ยังเป็นเสือ แม้ว่าคาลไลล์จะเป็นแมวแต่ดยุคต้องการให้คาลไลล์เป็นเสือและนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น.

“ออกไป.”

“ครับผม.”

ขณะที่เบย์เบิร์กออกไปจากห้องทำงาน ก็มีเสียงเกิดขึ้น

“ขอโทษด้วยที่รัก เราเสียลูกคนเล็กไป.”

เมื่อได้ยินเรื่องนี้เบย์เบิร์กกำหมัดแน่นและปิดประตู แม้ว่าจะมีอำนาจสูงเท่าไหนก็เป็นได้แค่พ่อเท่านั้น.

“พี่.”

“อิซาเบล.”

ผู้หญิงผมบลอนด์ที่อายุ20กลางๆกำลังรอเบย์เบิร์กอยู่หน้าห้องทำงาน เธอเป็นลูกสาวคนเดียวในสามพี่น้อง.

“คนโง่ก็เหมือนกับคนโง่.”

“ใช่.”

คาลไลลเป็นน้องชายที่บกพร่องมากเกินไป เขามักจะมีปัญหาและไม่มีส่วนไหนที่เขาชอบ แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าเขาเป็นน้องคนเล็กในบรรดาทั้งสามคน.

“เธอคิดว่าปัญหาคืออะไร?”

“ฉันไม่รู้.”

“มีตัวแปรมากมาย ไม่มีใครที่พอจะระบุได้ว่าเป็นคนผิด”

ภารกิิจเสร็จสมบูรณ์ แต่คาลไลล์และกองกำลังพิเศษไม่ได้กลับมา ตั้งแต่ที่ผลตัดสินจากภารกิจแล้วสิ่งคำที่สำคัญคือ-วิธีการที่เขาตาย.

“เขาถูกฆ่าโดยพวกมิวแทนหรือคนภายนอก?”

“ถ้าเป็นอย่างหลัง?”

“ฉันเดาว่าแก้แค้น.”

พวกเขาไม่สามารถรักษาความตั้งใจของมารดาที่บอกให้ดูแลน้องเล็กให้ดี เพียงแค่พวกเขาเดินหน้าต่อไปพร้อมกับผู้ที่มีเจตนาผิดๆพวกเขาก็สมควรตาย.

คาลไลล์บอกว่าพวกเขามี – อเมริกัน 3 คน,ญี่ปุ่น 1 คนและเกาหลี 2 คน. ถ้าพวกเขาพบคนใดคนหนึ่งพวกเขาจะรู้ว่าสถานการณ์เกิดขึ้นได้อย่างไร หนึ่งในคนเหล่านี้อาจจะเป็นคนร้าย.

“ฉันกำลังจะไป เธอจะไปด้วยไหม?”

“ฉันไปด้วย.”

เบย์เบิร์กเอาอาวุธมากมายหลายชนิดเข้าไปในกระเป๋ามิติและติดตัวเขาไป มันมีมากมายเช่น ดาบ,หอก,มีดและขวาน.

เขากับอิซาเบลติดอาวุธและออกไปจากสวนของคฤหาสน์ สมาชิกกองกำลังพิเศษ8คนกำลังเข้าแถวรอเขาอยู่.

“เรากำลังเข้าไป.”

“เอนเทนชั่น!”(Attention)

[ได้รับการอนุมัติ คุณกำลังถูกย้ายไปที่ ภูเขากระดูก, ภารกิจแอดวานซ์ ระดับ  E กำลังเริ่ม.]

เบย์เบิก,อิซาเบล และกองกำลังพิเศษทั้ง8ได้เข้ามาในนี้ด้วย.

เบย์เบิร์ก เวนเทอร์.

ในโลกจริงเขาเป็นเบอร์สองของดยุคเวนเทอร์ แต่เขาก็ยังเป็น 1 ใน 36 แรงค์เกอร์และเป็น เวพ่อน มาสเตอร์

[มีชาวเกาหลีใต้กว่า 10,000คนที่หายตัวไป มีรายงานว่ามีผู้คนเพียง 400,000คนเท่านั่นที่หายไป.]

จุนซังนั้งอยู่กลางตัวเมืองและดูข่าวถ่านทอดสดทางโทรทัศน์ขนาดใหญ่ พวกเขาทั้งหมดเป็นเหยื่อของภารกิจชีวิต.

ใกล้ๆได้มีหลายร้อยคนดูข่าวและกระซิบ เมื่อถึงเวลาภารกิจชีวิตจะเป็นที่รู้จัก.

“รัฐบาลเกาหลีมันโง่มากเลยหรือไม่ ถึงไม่รู้จักภารกิจชีวิต?”

“มันสมเหตุผล.”

“ประเทศของเราก็เป็นแบบนั้น”

จุนซังคิดว่ารัฐบาลเกาหลีรู้เกี่ยวกับสถานการณ์และละเลยมัน.

คนที่อยู่ถัดไปทางขวาของเขาคือไลฟ์เตอร์ เวอร์ชั่นจริงของภารกิจชีวิตที่กำลังแพร่กระจายอย่างกับไวรัส เขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาเพื่อเปิดเผยตัวเอง.

ผู้คนต้องหาทางออกเอง ถ้าเขาเข้ามาเกี่ยวข้องเขาจะเกี่ยวข้องทางไหน.

“นั่นเป็นจุดหลักที่น่าตลก.”

เครื่องหมายที่เหลืออยู่บนข้อมือจากPDAที่ยึดติดกับไลฟ์เตอร์ เขาต้องเอามันออกเพื่อความถูกต้องของข่าว แต่ตัวเขาดันมีมันอยู่.

1-2 คนใน 100 คน บนถนนมีPDAอยู่ที่ข้อมือของพวกเขา มันเป็นเพียงเพราะพวกเขาเอามันออกเพราะไม่อยากถอดออก ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ใช่ไลฟ์เตอร์.

หืม!

มันไม่ไกลไปหรอตอนนี้ ภารในหนึ่งเกือนความสับสนจะหายไป.

เมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้น ไลฟ์มิชชั่น จะกลายเป็นสังคมใหม่เหมือนกับน้ำตาลที่ละลายในน้ำ มันจะเป็นธรรมชาติราวกับว่ามีมันอยู่เสมอ.

“ทำไมเขามาสาย? เขาเมินเวลานัดเรา.”

จุนซังรอคอยสักคน ไม่กี่วันก่อนเขาได้โพสต์ในไลฟ์เวิร์ลว่าเขาจะขายของโจรที่ได้รับจากลานเนื้อ.

มีหลายความคิดเห็น แต่เขาเลือกที่จะขายให้กับคนเกาหลี พวกเขาได้ตกลงที่จะพบกันที่ 1 นาฬิกา แต่ไม่มีใครมากกว่า 20 นาที.

“คุณโอดิน?”

เขาได้ยินเสียงอ่อนหวาน หญิงสาวที่ใส่แว่นตากำลังยินอยู่ตรงหน้าเขา ความสนใจของผู้คนได้มาหยุดอยู่ที่เธอเพราะเธอสวนมาก.

“คุณมาสาย.”(ทำไมผมคิดว่า"ทำไมถึงมาสาย~"[เสียงสั่นๆตอนท้าย]/ไรต์)

“ขอโทษด้วย มีบางอย่างเกิดขึ้นและฉันก็ไม่มีวิธีที่จะติดต่อคุณ.”

เธอก้มหัวขณะที่เขาเอาภาพวาดออกมา จุนซังรู้สึกว่าตัวเองผิด เนื่องจากเรื่องที่ผ่านมา เขาไม่ค่อยเสียใจเท่าไรนัก.

“เนื่องจากมีคนมากเกินไปที่นี่เราไปที่อื่น”

“มีที่นึงที่ฉันเห็นทางนี้.”

เธอนำทางและจุนซังเดินตามไป เส้นโค้งของร่างกายเธอที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดของเธอดูราวกับเป็นศิลปะ เขาไม่เบื่อเท่าไรระหว่างทาง.

สถานที่เธอพาไปอยู่ด้านบนของอาคารที่สร้างใหม่ การรักษาความปลอดภัยแน่นหนา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกว่า 6 แห่งกำลังปิดกั้นจากบุลคลภายนอก.

“ขอแนะนำ ฉันคือ จุงแฮรัง จากแผนกเสมือนของ ซินซังกรุ๊ป”

“ห๊ะ?”

“แผนกเสมือน.”

“เดี๋ยวนี้มีหน่วยงานทุกประเภทเลย.”

“ไลฟ์มิชชั่น เป็นธุรกิจในยุดต่อไปที่สร้างผลกำไรมหาศาลดังนั้นกลุ่มซินซังได้ทำสัญญากับไลฟ์เตอร์จำนวนมาก”

ไลฟ์เตอร์คนนึงไม่สามารถทำได้ทุกอย่าง ถ้าบริษัทชั้นนำของเกาหลีสนับสนุนสินค้าของพวกเขา สามารถบอกได้เลยว่าการเติบโตมันจะเร็วยิ่งขึิ้น.

พวกเขาสนับสนุนขณะเดียวกับก็ร้องขอในทางกลับกัน มันเป็นการช่วยเหลือในกันและกัน.

“ไม่ต้องแปลกใจที่คุณชนะราคาขณะที่มีกลุ่มซินซังอยู่เบื้องหลัง.”

รัฐบาลและบริษัทขนาดใหญ่ทั้งสองเป็นภาครัฐและเอกชน กลุ่มชินซังกรุ๊ปติด 1 ใน 100 ของโลก.

ไม่มีบริษัทไหนในเกาหลีที่จะต้อสู้ในด้านการเงินของจินซังกรุ๊ปได้ เนื่องจากทรัพสินของรัฐบาลมาจากภาษีของประชาชนดังนั้นจึงมีข้อจำกัด.

ในทางตรงกันข้ามประธานของชินซังมีทรัพย์สินเป็นอันดัยที่30ของฟร์อบร่วมกับสมาชิกในกลุ่มของพวกเขากว่า 50 คนไม่มีใครเอาชนะเขาได้ในด้านการเงิน

“ฉันดูไอเทมได้ไหม?”

“แน่นอน.”

จุนซังเอาไอเทมออกจากกระเป๋ามิติ มีปืนพฟ,ปืนกล,ไรเฟิล,หน้าไม้อัตโนมัติ,กล่องกระสุน,ร่มชูชีพ ,GPS,ฯลฯ.

มันมีมากพอสำหรับคนนับสิบ เขาเอาทุกอย่างที่จินฮยอกฝากมาด้วย มันมีจำนวนค่อนข้างมาก เท่ากับสอง2คนโอบ

“มันเป็นกระเป๋ามิติเปล่าๆ?”

“ใช่”

ดวงตาของแฮรังดูดีขึ้นราวกับว่ามันเป็นกระเป๋าแบรนด์เนม.

มันเท่ากับคะแนน 50,000แต้ม

เธอไม่เคยเห็นมันมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียวมันเป็นสินค้าที่แพงที่สุดในร้านค้าระดับE เมื่อคิดว่าไลฟ์เตอร์คนอื่นเป็นคนซื้อมา.

“เพราะไม่มีอะไรที่จะต้องซ่อน ถ้าฉันถูกจับโดยการบังคับเข้าไปในรถ ผมอาจจะถูกสอบสวนขณะที่ถูกจับ และมันหนักเกินไปสำหรับผมที่จะพกติดตัว.”

เขาไม่ได้พยายามที่จะทำให้เป็นคนลึกลับ แต่ก็ไม่มีอะไรทีีจะเปิดเผยเหมือนกัน เขากำลังคิดจะใช้กระเป๋าใบใหญ่แต่เลือกที่จะใช้กระเป๋ามิติด้วยเหตุผลบางประการ

“คุณมีความคิดที่จะขายหรือไม่? เราจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ”

แน่นอนว่าเธอต้องการมัน.

เขาไม่จำเป็นต้องใช้มันในคลาสE ที่เขาพึ่งทำเสร็จในสองสามวัน แต่มันเป็นรายการที่เขาต้องการเมื่อเขาไปในระดับที่สูงขึ้น

แม้ว่าจะเป็นสินค้าที่ขายแพงที่สุดระดับE

“เงินเป็นแค่กระดาษและไร้ประโยชน์ในไลฟ์มิชชั่น.”

มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวเมื่อเทียบกับกลุ่มซินซังแต่ก่อนที่เขาจะมีความมั่งคั่งพอที่จะซื้อของ ก่อนที่ทั้งหมดนั้นจะเป็นไลฟ์เตอร์.

มันอาจจะแตกต่างสำหรับบางสิ่งและมันจะมีบางอย่างเมื่อดีพร้อม แต่เขาก็ไม่ขายแม้ว่ามันจะหลายล้านดอลลาร์.

“อ่า ห๊ะ.”

แฮรังคิดว่ามันน่าเสียดาย.

ไลฟ์เตอร์ภายใต้สัญญายังเป็นมือใหม่ แต่เป็นเรื่องดีที่เงินสามารถชดเชยประสบการณ์ที่พวกเขาขาดได้ แต่คนประหลาดโอดินนี้มีความแตกต่างอย่างมากจากผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ เธอต้องการข้อมูลเพิ่มเติม.