Volume 1 / Chapter 32

LM Volume 1 Chapter 32

Volume 1 / Chapter 32

TL: LightNovelCafe

[TN: Final chapter for volume 1! Sorry It’s so short guys. For that reason, it will only be 5 CafeBux to read.]

จินฮยอกจับไรเฟิลของเขาและเดินไปที่ริมน้ำ.

มันไม่สามารถเข้าไปในป่าและซุ่มโจมตีได้ พวกเขาอาจจะถูกโจมตีโดยคานิบาลที่ยังรอดอยู่ จุนซังก็คิดเหมืิอนกัน

ในตำแหน่งที่เขาอยู่ตอนนี้ค่อนข้างเงียบสงบ ไม่มีแม้แต่เสียงของลม

ซวบๆ.

พวกเขาทั้งสองคนที่กำลังเดินกึ่งวิ่งล้มตัวลง พวกเขาเจอแคมเบล

“ยิงไหม๊?”

“เราไม่สามารถยิงได้โดยไม่พูดกับเขา เราต้องแน่ใจว่าเขาเป็นผู้ฆ่า.”

ข้อความทั้งหมดชี้ไปที่แคมเบล แต่ว่าถ้าเกิดไม่ใช้เขา? การยิงคนแบบหลับหูหลับตาบางคนอาจจะทำได้ แต่ไม่ใช่พวกเขา.

“ฉันจะไปก่อน นายอยู่ที่นี่และเล็ง ลั่นไกเมื่อฉันให้สัญญาณ”

“ระวังตัวด้วย.”

จุนซังเข้าไปใกล้แคมเบล เขาทิ้งระยะห่างเล็กน้อยและทักทาย ถ้าสัมผัสของเขาถูกขยายขึ้นหลังจากที่ปรับปรุงร่างกายเขาก็จะรู้อยู่ดี.

“แคมเบล.”

“หืม?”

แคลเบลหันไปตามเสียงก่อนจะมองไปรอบๆ สายตาของเขาเคลื่อนไหวไปมาจุนซังไม่คิดว่าเขาจะระวังเหมือนกับอินทรีที่สอดส่องเหยื่อ.

“มิสเตอร์ชา? คุณไม่ได้กลับไป?”

“คาลไลล์.”

“คาลไลล์?”

“เขาตาย ผมคิดว่าคาลนิบาลฆ่าเขา?”

“ผมต้องการจะบอกว่า, ‘ผมไม่ได้ฆ่าเขา!’ แต่สถานการณ์นี้ดูเหมือนจะไม่เป็นใจนัก ถูกต้อง ผมฆ่าเขาดีเกินไป แต่ผมเดาว่าผมจับมันได้.”

แคมเบลรู้สึกไม่สบาย นี่เป็นสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด

เขาคิดว่าจุนซังกลับไปแล้ว เขาหันหลังให้จุนซังขณะที่เขายังคงสงบ มันน่าแปลก แต่เขาไม่สะทกสะท้าน.

“เป้าหมายคือแต้ม?”

“ครึ่งเดียว?”

“อีกครึ่งคืออะไร?”

“แต้มเป็นเหตุผลหลัก แต่การฆ่าคือความสนุก”

ฮี่ฮี่!

เขาถอดหน้ากากออกมา

จุนซังตระหนักได้ว่ากำลังเจอกับคนโรคจิต

“คุณไม่อยากรู้หรอว่าคุณจะได้กี่คะแนนเมื่อคุณฆ่าไลฟ์เตอร์ได้?”

เขาอยากรู้ ถ้าแต้มทั้งหมดถูกโอนให้ไลฟ์เตอร์ที่ฆ่ามันอาจจะเกิดสงครามได้ การฆ่าไลฟ์เตอร์มันคุ้มค่ากว่ามิวแทน

“จะได้จากพวกมัน10% ฉันได้รับ 5000 แต้มหลังจากฆ่าไป 4 คน.”

จุดซังต้องผ่านภารกิจถึงจะได้ 1500 แต้ม เขาสามารถหามันได้ง่ายๆจากการฆ่าไลฟ์เตอร์ไม่กี่คน เขาสามารถเห็นได้ว่าแคมเบลเสพติดมันแค่ไหน.

“คุณฆ่าลอยด์และพวกของเขาด้วยหรือเปล่า?”

“พวกเขาบาดเจ็บสาหัสขณะที่พวกเขาพยายามช่วยคาลไลล์ ผมเป็นคนฆ่าพวกเขา แต่ผมคิดว่ามันจะเป็นการถูกต้องกว่าคือผมส่งพวกเขาไปตามทางของพวกเขา.”

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่สามารถพบร่องรอบของแคมเบลกับพวกของลอยด์และคนอื่นๆ

“คุณมีสายตาที่ยอดเยี่ยม นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่คุณ ไม่ได้ตามผมไป”

ถ้าเขาตามจุนซังไป ไม่เพียงแต่เขาจะฆ่าไม่ได้ แต่เขาจะถูกฆ่าเสียเอง

“ให้ฉันถามคุณหน่อย คุณต้องพูดความจริง? เกี่ยวกับปาร์ตี้ของคุณ?”

“ฉันฆ่าทุกคนที่พยายามออกเมื่อพบว่าเขาไม่สามารถทำภารกิจเสร็จได้ ฉันถูกจับเพราะว่าฉันโชคร้าย ต้องขอบคุณมิสเตอร์ชาที่คุณได้ช่วยผมเอาไว้.”

นี่เป็นความจริง ถ้าจุนซังไม่ช่วยเขา เขาจะตาย 100%.

“ทุกอย่างเป็นความจริงทั้งหมดเลย?”

“ไม่มีเหตุผลที่จะต้องซ่อนบางอย่างออกไป?”

“คุณมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?”

“คาลนิบาล...พวกมันโง่ แต่บางทีมันอาจจะรู้สึกว่าผมเป็นญาติกับพวกมัน?”

แคมเบลฆ่าปาร์ตี้ของเขาและฆ่าคานิบาลไปหลายร้อยตัว กลิ่นเลือดลอยไปทั่วทั้งเกาะเขาไม่สามารถเคลียร์สนามรบได้

สิ่งนี้สามารถเรียกเขาว่าคาลนิบาลได้ เขาต่อสู้กลับเนื่องจากเขาไม่สามารถตายอย่างน่าสงสารได้ แต่เขาก็ไม่สามารถจัดการกับตัวเลขที่ล้นเกินไปด้วยตัวเขาเองได้.

สิ่งที่ตลกคือคาลนิบาลได้ขังเขาเอาไว้ในโกดังและฆ่าไลฟ์เตอร์คนอื่นๆเบื้องหน้าเขา พวกมันต้องการให้เขารู้สึกเจ็บปวดที่เขาดูญาติๆ(เผ่า)ของเขาตาย.

พวกมันไม่ต้องการที่จะฆ่าเขาให้ตายเพราะงั้นพวกมันจึงโยนสิ่งที่เป็นของไลฟ์เตอร์ให้กับเขา

“ฉันต้องแกล้งทำเป็นแปลกใจบางครั้งเพราะฉันคิดว่าพวกมันอาจจะฆ่าฉันหากว่าฉันไม่ทำ และ....ฉันบอกพวกมันว่าตาข่ายไฟฟ้าใช้อย่างไร.”

หลังจากที่เขาใช้เวลาไม่กี่วันในเล้า อีวิล คานิบาลก็มาหาเขา

พวกมันเอาไอเทมนิดๆหน่อยๆที่พวกมันสนใจมาให้เขาและทำท่าทางด้วยมือและเท้าของมัน มันจะเป็นไงน่ะหลอ? พวกก็มันถามว่าใช้อย่างไร.

พวกมันเอาอาวุธที่ดูร้ายแรงเก็บเอาไว้และเริ่มใช้ไอเทมสำหรับจับและลวงตาในการล่าไลฟ์เตอร์ เพราะสิ่งที่พวกมันทำก็แต่กดปุ่ม.

แคมเบลรู้สึกสนุกจากการเฝ้ามองดูเรื่องราวเหล่านี้มันเหมือนกับการดูละคร นี่เป็นเหตุผลที่เขาไม่รู้สึกเบื่อถึงแม้ว่าเขาจะถูกขังไว้เป็นเวลาหลายสัปดาห์.

ความผิด? เขาไม่มีอะไรแบบนั้น ถ้ามันยังมีชีวิตอยู่เขาสามารถฆ่าคนหลายพันคนได้โดยไม่กระพริบตา มองไปที่เขา เขารอดแล้วหรือยัง?