บทที่ 28 - เพื่อท่านผู้ว่าการ! มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด กับวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่!

บทที่ 28 - เพื่อท่านผู้ว่าการ! มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด กับวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่!

ไอ้พวกโง่เง่าพวกนั้น ไม่เข้าใจหรอกว่าซิสเลนมีความหมายต่อโลกแกมม่าขนาดไหน

แต่เขารู้ และขุนนางของจักรวรรดิแกมม่าก็รู้

มีแต่ท่านผู้ว่าการซิสเลนเท่านั้นที่จะพาพวกเขาไปสู่ความยิ่งใหญ่ได้

เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว โลกแกมม่าของพวกเขายังเป็นแค่โลกที่เต็มไปด้วยสงครามกลางเมือง ความหิวโหย และความสิ้นหวัง เป็นโลกที่คนกินคน

ท่านผู้ว่าการซิสเลนเป็นคนนำเทคโนโลยีและการปฏิรูปมาให้ นำความหวังและความสามัคคีมาให้

เขาไม่มีวันลืมวันที่ซิสเลนปรากฏตัวต่อหน้าเขา

เบื้องหลังของท่านเหมือนมีแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องประกาย

มือที่ยื่นมาหาเขา

ช่วยส่องสว่างโลกแกมม่า

และส่องสว่างชีวิตของเขา

เขาจึงตัดสินใจถวายความภักดี

ต่อมา หลังจบสงครามรวมชาติ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดวิกฤตซ้ำรอย คุณหนูมีนาเคยสั่งให้คนไปศึกษาประวัติศาสตร์ของโลกแกมม่า เพื่อรวบรวมเป็นพงศาวดาร

แต่ประวัติศาสตร์ของโลกแกมม่านั้นมืดมนและหนักอึ้ง จนแทบจะทำให้ทุกคนที่รู้ความจริงรู้สึกสิ้นหวัง และโลกภายนอกจักรวาลนั้นยิ่งมืดมนกว่า พวกเขาพบว่าถ้ามัวแต่เก็บตัวอยู่แต่ในโลกแกมม่า ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องเผชิญกับความสิ้นหวังเหล่านั้นอีก

"ดังนั้นเราในตอนนั้นมีทางเลือกแค่สองทาง"

"ไม่ก้าวออกไปพิชิตดวงดาว ก็เก็บตัวรอวันถูกคนอื่นมาพิชิต"

"ท่านผู้ว่าการสามารถเป็นราชาแห่งโลกแกมม่าได้อย่างสบายๆ สามารถเสวยสุขกับอำนาจที่อยู่เหนือทุกสิ่ง แต่ท่านไม่ทำ หลังจากท่านรู้ประวัติศาสตร์อันดำมืดของโลกแกมม่า ท่านแทบไม่ได้พักผ่อน ทุ่มเททรัพยากรและการตัดสินใจทั้งหมดเพื่อผลักดันเราออกสู่จักรวาล แม้ท่านผู้ว่าการจะพูดเสมอว่า จำเป็นต้องใช้วิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุด ทำทุกวิถีทางเพื่อบรรลุเป้าหมาย แต่ท่านก็มักจะเตรียมแผนสำรองไว้เพราะเป็นห่วงพวกเราเสมอ แม้แต่ในสนามรบ ท่านก็มักจะยืนอยู่ข้างหน้าพวกเรา"

"เราก้าวออกมาจากดาวเคราะห์แล้ว ตอนนี้เราเหลือทางเลือกเดียว"

"นั่นคือต้องทำทุกวิถีทางเพื่อผลักดันท่านผู้ว่าการซิสเลน ให้ขึ้นเป็นจ้าวแห่งจักรวาลให้ได้"

"นี่เพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์ และเพื่อท่านผู้ว่าการ"

"นี่เป็นทางรอดเดียวของโลกแกมม่า และเป็นการตอบแทนบุญคุณของท่านผู้ว่าการด้วย"

"มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด ไม่เคยเป็นแค่คำขวัญ"

"แต่มันคือปณิธานอันยิ่งใหญ่ที่ท่านผู้ว่าการจะพาเราไปเป็นจ้าวแห่งจักรวาล!"

"เพื่อปณิธานนี้"

"ต่อให้เป็นนักวิทยาศาสตร์อย่างผม"

"เมื่อถึงเวลาที่ต้องเสียสละ ผมก็พร้อมจะถูกสละทิ้งได้อย่างไม่ลังเล"

"ตอนนี้พวกคุณอาจจะไม่เข้าใจ แต่วันหนึ่งพวกคุณจะเข้าใจ เมื่อพวกคุณเข้าใจทุกอย่างแล้ว การเสียสละทั้งหมดจะมีความหมาย"

บราวน์มองแผ่นหลังของท่านผู้ว่าการซิสเลนที่เดินจากไป

ยืดตัวตรงแน่ว

ในสายตามีเพียงซิสเลน

เมื่อได้ฟังคำพูดของบราวน์ นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรจำนวนมากต่างก็รู้สึกฮึกเหิม

เกิดความรู้สึกอยากจะออกไปรบเดี๋ยวนี้เลย

"ท่านบราวน์ ผมจะใส่ชุดพาวเวอร์อาร์เมอร์เดี๋ยวนี้แหละ จะตามท่านไปปกป้องท่านซิสเลน"

"ไม่ พวกคุณไม่ต้องลงสนามรบ สนามรบของพวกคุณคือการวิจัย คือวิศวกรรม วิจัยต่อไป ผลิตต่อไป ใช้สติปัญญาของพวกคุณต่อไป..."

"ถ้าพวกคุณวิจัยอาวุธที่มีอานุภาพรุนแรงพอ จำนวนมากพอ ระยะยิงไกลพอ จนท่านผู้ว่าการไม่ต้องออกไปยืนแนวหน้าอีกต่อไป เมื่อนั้นพวกคุณถึงจะคู่ควรกับการเสียสละของทุกคน"

"จำไว้ หากไร้ซึ่งมนุษย์ จักรวาลก็ไร้ความหมาย"

"ครับ ท่านบราวน์!!!"

"ครับ ท่านบราวน์!!!"

"มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด!"

"มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด!"

นักวิทยาศาสตร์พวกนี้เหมือนถูกฉีดสารกระตุ้น ตื่นตัวขึ้นมาทันที

หน้าแดงก่ำด้วยความฮึกเหิม

ชีวิตอันน่าเบื่อหน่ายของพวกเขามีความหมายแล้ว

ทุกสิ่งที่พวกเขาทำ ก็เพื่อวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่นี้

พวกเราต่างทำเพื่อวิสัยทัศน์นี้ เพื่อให้คุณค่าในตัวเองเป็นจริง

คุณค่าของเรา คือการทำงานวิจัยอันศักดิ์สิทธิ์อยู่ในสถานีวิจัยแห่งนี้

"ใช่แล้ว ไม่มีเวลามาคุยเล่นแล้ว เทคโนโลยีหลายอย่างของเราต้องการ 'คาลาอันศักดิ์สิทธิ์' เพื่อเชื่อมต่อพวกเรา เราต้องการไฟฟ้าที่มากพอ เราต้องสร้างเครื่องสกัดไซแนปส์เพิ่มอีก เราต้องเชื่อมต่อผู้คนให้มากกว่านี้ เผลอๆ เราอาจจะต้องเชื่อมต่อคนทั้งโลกมาช่วยเราทำวิจัยให้สำเร็จ"

"แต่นั่นก็จะกินไฟมหาศาล"

"เราถึงต้องต้องการดาวทานเกียร์ เราถึงต้องการดาวเคราะห์นํ้า ความปราดเปรื่องและวิสัยทัศน์ของท่านผู้ว่าการนั้นเหนือกว่าพวกเรามาก ปัญญาและความมองการณ์ไกลของท่าน ทำให้ผมในอดีตรู้สึกละอายใจเหลือเกิน"

"ฉันจะสร้างผลงาน สร้างอาวุธที่ทำให้ท่านผู้ว่าการไม่ต้องลงสนามรบ สร้างอาวุธที่ถล่มศัตรูได้แม้จะอยู่ห่างไปหลายปีแสง เพื่อท่านผู้ว่าการ เพื่อมนุษยชาติ มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด"

ด้วยคำพูดของบราวน์

พวกเขาเข้าใจการกระทำทั้งหมดของท่านผู้ว่าการอย่างลึกซึ้ง

ซิสเลนเป็นอย่างที่บราวน์พูดจริงๆ แผนการทั้งหมด ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนเพื่อทำให้วิสัยทัศน์ที่ว่ามนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใดเป็นจริง

ในฐานะสมาชิกของสถานีวิจัย

พวกเขาต้องสานต่อวิสัยทัศน์นี้ให้ดียิ่งขึ้น

ความยิ่งใหญ่ในโลกหล้า ย่อมต้องแลกมาด้วยการเสียสละ

และเพื่อปณิธานอันยิ่งใหญ่นี้ ทำไมผู้เสียสละคนนั้นจะเป็นฉันไม่ได้?

บางคนอาจจะไม่เข้าใจความหมายของวิสัยทัศน์นี้ในตอนนี้ แต่วันหนึ่งพวกเขาจะเข้าใจ

ความแข็งแกร่งของศัตรู มีแต่จะช่วยขับเน้นความสำคัญของวิสัยทัศน์นี้

ถ้าโลกนี้ไม่มีมนุษย์

โลกนี้ก็ไร้ความหมาย

"เพื่อท่านผู้ว่าการ!"

"มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด!"

"มนุษยชาติเหนือสิ่งอื่นใด!"

บราวน์สวมหมวกเกราะชิ้นสุดท้าย

หมวกเกราะที่ปิดมิดชิด เชื่อมต่อชุดพาวเวอร์อาร์เมอร์ให้เป็นหนึ่งเดียว

ฝีมือการต่อสู้ของเขาอาจจะไม่เท่าไหร่ แต่ชุดเกราะของเขาติดตั้งเทคโนโลยีล้ำยุคสายซัพพอร์ตไว้เพียบ

เทคโนโลยีพวกนี้ อาจจะระเบิดผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงในสนามรบก็ได้

"ท่านผู้ว่าการ รอผมด้วย ให้ผมได้ปกป้องท่าน!!!"

ส่วนชุดพาวเวอร์อาร์เมอร์ที่ซิสเลนสวมใส่นั้น หนาและหนักยิ่งกว่าชุดเกราะเทอร์มิเนเตอร์รุ่นอินดอมิตัสของจักรวรรดิเสียอีก เทคโนโลยีล้ำยุคสารพัดชนิดที่ติดตั้งอยู่บนนั้น คือการรวบรวมสุดยอดเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดของโลกวิจัยแกมม่า

แค่แผ่นเกราะชิ้นเดียว ถ้าไม่มีเครื่องจักรช่วย อย่างน้อยต้องใช้คนสามคนขึ้นไปถึงจะพอยกไหว

ส่วนอาวุธ

ก็คือขวานพลังงานที่ดัดแปลงมาจากอาวุธของพวกไซรัส

ดาบพลังงานสตอร์มหรือดาบเลื่อยทั่วไป เบาเกินไปสำหรับซิสเลน ถือแล้วเหมือนถือไม้เขี่ยไฟ

มีแต่ขวานพลังงานที่สามารถใส่โลหะผสมหนักๆ เข้าไปได้เยอะๆ แบบนี้เท่านั้น ถึงจะตอบโจทย์ความถนัดมือของเขา

ชุดพาวเวอร์อาร์เมอร์อันหนักอึ้ง เดินผ่านพื้นดิน แม้แต่พื้นของสถานีวิจัยยังสั่นสะเทือน

ขวานในมือของซิสเลน กำลังกระหายสงคราม

"ท่านผู้ว่าการ เตรียมอุปกรณ์ส่งทางอากาศพร้อมแล้วครับ"

อุปกรณ์มิติของสถานีวิจัยช่วยให้เขาลงสู่พื้นได้โดยตรง

ข้างนอก

กำแพงเมืองชั่วคราวที่สร้างขึ้น เต็มไปด้วยผู้คน

ในโบสถ์ บทสวดศักดิ์สิทธิ์ลอยอ้อยอิ่งในอากาศ

ทหารราบจักรวรรดิที่เหลือรอดกลั้นหายใจ ตั้งป้อมปืนกล ประชาชนที่ออซรากซ์รับมาดูแล ทยอยหลบลงหลุมหลบภัยใต้ดินจากโรงงานอย่างเป็นระเบียบ

[จบตอน]