บทที่ 17 - สัญญาจ้างทาสตลอดชีพ? และร่องรอยของมังกรไฟ

บทที่ 17 - สัญญาจ้างทาสตลอดชีพ? และร่องรอยของมังกรไฟ

ปืนไรเฟิลซุ่มยิงหนึ่งกระบอก ออกแบบมาตามมาตรฐานการใช้งานของอาสตาร์ต

อย่างน้อยก็ต้องสูงเท่าคนหนึ่งคน

"ไทลอน? เอาไปลองดูสิ"

"ผมเหรอ?"

ได้ยินคำสั่งหัวหน้า ไทลอนรู้สึกปลื้มปริ่มจนทำตัวไม่ถูก

คนอื่นๆ ต่างพากันอิจฉา

ไทลอนได้อาวุธใหม่คนเดียวเลย น่าอิจฉาชะมัด

"แล้วของฉันล่ะ?"

"ของฉันล่ะ?"

"ขออภัยครับท่าน เราเตรียมมาได้แค่กระบอกเดียว วิศวกรของเราต้องใช้เวลาอีกครึ่งเดือน ถึงจะดัดแปลงปืนพลังงานจลน์ ให้ทหารธรรมดาใช้งานอาวุธชนิดนี้ได้"

"ท่านบราวน์ครับ ผมมีเรื่องอยากจะขอร้อง"

ขณะที่คนอื่นๆ กำลังลูบคลำปืนไรเฟิลของไทลอน เซรัสเดินเข้าไปหาหัวหน้านักวิทยาศาสตร์บราวน์

"ช่วยสำรองข้อมูลให้พวกเขาหน่อย"

"แล้วท่านล่ะ?"

"ผม... พวกเขายังต้องเติบโต..."

สงครามครั้งนี้ เซรัสไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด

แม้จะได้เกราะใหม่ อาวุธใหม่ แต่ประสบการณ์ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วนบอกเขาว่า วิกฤตครั้งนี้ไม่ได้มีแค่สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า พลังจิตของเขาเตือนอยู่ตลอดเวลาว่า กระแสคลื่นในมิติย่อยกำลังผันผวน พายุใหญ่กำลังก่อตัว

อาจจะอีกไม่นาน

มิติย่อยจะไม่สามารถใช้เดินทางได้อีก

ถึงตอนนั้น กาแล็กซีจะถูกตัดขาด พวกเขาจะติดต่อกับห้าร้อยดวงดาวแห่งอัลตรามาร์ไม่ได้ การเดินทางจะกลายเป็นเรื่องยาวนานไร้ที่สิ้นสุด ทุกดวงดาวจะโดดเดี่ยวไร้กำลังเสริม

แถมช่วงนี้ เหมือนเขาจะได้ยินเสียงของดวงอาทิตย์ด้วย

"จริงๆ ท่านไม่ต้องเครียดขนาดนั้นก็ได้ ผ่อนคลายหน่อย ลองปล่อยวางแล้วมอบทุกอย่างให้ท่านผู้ว่าการซิสเลนดู แล้วท่านจะพบว่า จริงๆ แล้วเรื่องมันไม่ได้แย่อย่างที่คิด"

"พวกคุณไม่เข้าใจโลกใบนี้" เซรัสส่ายหน้า

แต่บราวน์กลับพูดอย่างไม่ยอมแพ้ "ท่านแค่ไม่เชื่อใจท่านผู้ว่าการ ไม่ยอมมอบทั้งทีมให้ท่านผู้ว่าการดูแล ท่านทำเหมือนจะมีคนจ้องทำร้ายตลอดเวลา แต่ความจริงแล้ว มันไม่ได้มีแผนชั่วอะไรเยอะแยะขนาดนั้น ฟ้าถล่มลงมา ก็มีท่านผู้ว่าการคอยค้ำไว้ ทำไมคนอื่นถึงไม่ต้องคิดมาก ก็เพราะพวกเขารู้ข้อนี้ดี เพราะท่านผู้ว่าการจะแก้ปัญหาทุกอย่างให้พวกเขา ผมไม่รู้ว่าท่านผ่านอะไรมาบ้าง แต่ตอนนี้ท่านต้องเชื่อใจเขาแบบหมดหน้าตัก เชื่อในการตัดสินใจทุกครั้ง เชื่อในคำสั่งทุกคำสั่ง สัญญาที่ท่านผู้ว่าการให้ไว้ ท่านทำจริงเสมอ สิ่งที่ท่านจะทำ ท่านก็ทำสำเร็จเสมอ เราเชื่อ ท่านก็ควรลองเชื่อดูบ้าง"

"เมื่อท่านเชื่อ ท่านจะพบว่า โลกนี้กว้างใหญ่ และมีอะไรให้ทำอีกเยอะ"

"..."

"จริงสิ ผมมี 'สัญญาจ้างงานตลอดชีพ' อยู่ฉบับหนึ่ง จริงๆ ก็ไม่อยากให้ท่านดูหรอก" บราวน์หยิบเอกสารสัญญาจ้างงานออกมา "แต่ท่านผู้ว่าการบอกว่า ถ้าท่านไม่ยอมสำรองข้อมูล บางทีสิ่งนี้อาจทำให้ท่านสบายใจขึ้น"

"แน่นอน นี่เป็นเทคโนโลยีที่ยังวิจัยไม่เสร็จสมบูรณ์ เป็นสัญญาที่รับประกันว่าลูกจ้างจะ 'ไม่มีวัน' ตกงาน หลังเซ็นสัญญา เมื่อลูกจ้างเสียชีวิต ร่างกายจะยังคงทำงานให้จักรวรรดิแกมม่าต่อไป คนที่ยังใช้หนี้ไม่หมด ร่างกายจะถูกนำไปทำงานง่ายๆ ส่วนวิญญาณ จะถูกบังคับดึงกลับมาที่ 'ศูนย์บริการจัดหางานหลังความตาย' เพื่อทำงานที่ซับซ้อนขึ้น จนกว่าจะใช้หนี้หมด"

"ถึงตอนนี้ท่านจะไม่เชื่อว่าเทคโนโลยีนี้จะเป็นจริง แต่เราขอบอกว่า เราจะทำให้มันเป็นจริง และจะทำให้เทคโนโลยีที่ยิ่งใหญ่กว่านี้เป็นจริงด้วย และในฐานะที่ท่านไม่เชื่อใจเรา ถึงตอนนั้น ท่านต้องชดใช้ค่าวิจัยทั้งหมดคืนให้เรา"

คล้ายกับโปรโตคอลวิญญาณ แต่หลักการซับซ้อนกว่า เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีพลังจิต

เซ็นตอนนี้ ก็แค่เป็นหลักประกันในอนาคต

สัญญาว่าจะไม่ทรยศงั้นเหรอ?

ดูเหมือนผู้ว่าการคนนี้ จะพยายามแก้ปัญหาที่เขากังวลใจในทุกๆ ด้านจริงๆ

มิน่าล่ะ ถึงมีคนยอมถวายหัว ยอมตายแทนเขามากมายขนาดนี้

"..."

"ถ้าวิญญาณไม่ดับสลาย แค่ต้องทำงานใช้หนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร"

"ท่านผู้ว่าการครับ พวกเขาไปแล้ว"

"ทราบแล้ว"

ซิสเลนมองแผนที่ดวงดาว ทางทิศของเขตอวกาศทางเหนือ

กองยานของกองกำลังเคออส กำลังมุ่งหน้ามายังทิศทางของดาวออซแลกซ์

[เหตุการณ์ฉุกเฉิน: กองกำลังเคออสบุกโจมตี!]

[ท่านได้สังหารนักรบเคออสในสวนหลังบ้านของกองกำลังเคออส เมื่อพวกมันรู้เรื่อง จะเปิดฉากสังหารหมู่บนดาวออซแลกซ์ จงฆ่าล้างกองกำลังเคออส รางวัล: แบบแปลนก่อสร้างหนังสติ๊กแรงโน้มถ่วง (เร่งความเร็วเหนือแสง)]

[เหตุการณ์ฉุกเฉิน: การรุกรานของจักรวรรดิเทา!]

[ดาวเคราะห์สองดวงที่ท่านหมายตาไว้ ถูกจักรวรรดิเทามองว่าเป็นของในกำมือมานานแล้ว เพียงแต่ถูกกองกำลังที่โผล่มาอย่างกะทันหันบนดาวทานเกียร์ขัดขวาง และชิงลงมือก่อน หากยึดครองได้ จะได้รับความภักดีจากกองกำลังใหม่ และเพิ่มประสิทธิภาพการก่อสร้าง 10%]

ฝ่ายเคออสบุกโจมตีอาณานิคมของเขา ส่วนจักรวรรดิเทาก็ยื่นหนวดเข้ามายังอาณานิคมที่เขาเล็งไว้ทั้งสองแห่ง

เลือกเวลาได้ดีกันจริงๆ!

ฉวยโอกาสตอนที่เขาอ่อนแอที่สุดบุกเข้ามา

น่าสนุกจริงๆ

ห้องแล็บเทคโนโลยีพลังจิตยังขาดวัตถุดิบการทดลองอยู่พอดี

ไม่รู้ว่าปีศาจจักรกลบนยานเคออสจะเอามาทำวิศวกรรมย้อนกลับแล้วควบคุมได้ไหม

กองกำลังเคออสเอามาทำแบตเตอรี่ได้หรือเปล่า?

"บราวน์ เรียกยานวิจัยจากดาวแม่มา ติดตั้งฐานยิงขีปนาวุธบนดาวเคราะห์ดวงที่เจ็ดและแปดในระบบดาวออซแลกซ์"

"ยานรบแบทเทิลบาร์จที่พวกเซรัสนั่งมา ซ่อมไปถึงไหนแล้ว?"

"ยังซ่อมอยู่ครับ"

"เร่งมือเข้า ผมต้องใช้มันเดี๋ยวนี้"

ตอนนี้ซิสเลนมีแต่ยานวิจัย จะเอายานวิจัยไปบวกกับยานรบของอีกฝ่ายคงเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ แต่ยานแบทเทิลบาร์จเอามาใช้ในการรบภาคพื้นดินได้

ส่วนพวกเซรัสที่ส่งออกไปแล้ว ก็เรียกกลับมาไม่ได้ ต้องไปแย่งชิงกรรมสิทธิ์ดาวสองดวงนั้นกับจักรวรรดิเทา

ดังนั้น ในเมื่อไม่มีคนอื่นให้ใช้ เขาคงต้องลงมือเอง

"ท่านผู้ว่าการ..."

"ไม่ต้องพูดมาก ผมตัดสินใจแล้ว ออซแลกซ์จะทิ้งไม่ได้ พวกคุณและพวกเขาทุกคนคือทรัพย์สินของจักรวรรดิแกมม่า ผมในฐานะผู้ว่าการ ถ้าไม่ไปยืนอยู่ข้างหน้า จะยังมีใครยอมทำงานให้ผมอีกเหรอ?"

ของก็สร้างเสร็จหมดแล้ว จะให้ทิ้งเมืองหนีเพราะพวกเคออสมาเนี่ยนะ?

จะบวกก็บวก ใครกลัวใคร?

กองกำลังเคออส ก็ไม่รู้ว่าเป็นกองพันของใคร เป็นลูกน้องใคร

ในห้วงอวกาศ ยานรบที่เต็มไปด้วยสนิมสีเลือดและสัญลักษณ์แห่งการดูหมิ่นกำลังแล่นมา บนดาดฟ้าเรือมีหนวดของเคออสเลื้อยไปมา เสียงเคาะโลหะดังระงม เครื่องยนต์ปีศาจคำรามอยู่ที่ท้ายยาน ทิ้งรอยลำแสงพลาสมาอันร้อนแรงไว้ในจักรวาลทางกายภาพ

"หัวหน้าครับ นักรบที่กลับมาจากดาวทานเกียร์บอกว่าถูกพวก 'ซาลามันเดอร์' โจมตี"

"ซาลามันเดอร์..."

นักรบอวกาศเคออสผิวดำปรากฏตัวขึ้น บนเกราะพาวเวอร์อาร์เมอร์สีเขียวผสมกับหนวดที่บิดเบี้ยว เต็มไปด้วยรอยประทับแห่งการดูหมิ่น นี่คือทหารผ่านศึก ทหารผ่านศึกของกองพันซาลามันเดอร์ แต่ตอนนี้ พวกเขาหันไปเข้ากับเคออสแล้ว

แสงจากดาวฤกษ์สาดส่องผ่านร่างของเขา เผยให้เห็นแถวนักรบอวกาศเคออสเผ่าซาลามันเดอร์ที่ยืนอยู่ด้านหลัง

"ออร์แลนโด, มอสเลียนยังไม่กลับมา น่าจะเกิดเรื่องแล้ว แหล่งเพาะพันธุ์ที่ออซแลกซ์ดูเหมือนต้องทำความสะอาดซะหน่อย แล้วก็เมล็ดพันธุ์ยีนของพวกซาลามันเดอร์บนดาวทานเกียร์ พวกแกต้องเอามาให้ฉัน"

พวกเขาคืออดีตสมาชิกกองพันซาลามันเดอร์ที่จิตใจดีที่สุด ภายใต้การนำของเจ้าแห่งมังกรไฟ แต่วันนี้กลับกลายเป็นเขี้ยวเล็บที่ชั่วร้ายที่สุดของเคออส

ในห้องทรมาน เสียงกรีดร้องโหยหวนของเด็กสาวดังออกมา

นักบวชจักรกลที่ถูกกัดกินตรึงร่างเด็กสาวไว้กับเครื่องจักร ท่อจำนวนมากเชื่อมต่อกับร่างของเธอ แขนขาของเธอผอมแห้ง แต่ท้องกลับบวมโตเหมือนลูกบอล ไข่เคออสกำลังฟักตัวอยู่ในร่างของเธอ ราวกับพร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ

เด็กหนุ่มที่ถูกจับมา ถูกขังอยู่ในกรงเหล็ก มองดูเด็กสาวที่ถูกทรมาน ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

และเขา ก็กำลังจะถูกยัดไข่เคออสที่ควักออกมาจากท้องของเด็กสาวใส่เข้าไปในตัวในไม่ช้า

เหมือนกับเด็กหนุ่มคนอื่นๆ ที่ถูกจับมา

ถูกใช้เพื่อสร้างนักรบอวกาศเคออสรุ่นใหม่

[จบตอน]