บทที่ 8 - เขตแดนไร้วิญญาณ? เยี่ยม ไปหาเรื่องเพิ่มมาอีกหนึ่ง

บทที่ 8 - เขตแดนไร้วิญญาณ? เยี่ยม ไปหาเรื่องเพิ่มมาอีกหนึ่ง

หินดำคือมาสเตอร์คีย์ที่ซิสเลนได้รับมา

หน้าที่ของมันคือการฟอร์แมตระบบ รีบูตกลไกล็อกประตู และยังสามารถเก็บข้อมูล ทำวิศวกรรมย้อนกลับได้ เปรียบเสมือนแฟลชไดรฟ์ขนาดยักษ์ แน่นอน ในยามคับขันยังเอามาเหวี่ยงทุบหัวคนได้ด้วย

ประตูยักษ์ค่อยๆ ทำงาน

ประตูสีดำค่อยๆ ยกตัวขึ้น เผยให้เห็นฉากภายใน

ระเบียงทางเดินสีดำทอดยาว แสดงให้เห็นถึงความรุ่งโรจน์ในอดีตของจักรวรรดิแห่งนี้ที่ถูกฝังกลบ

ซากศพตลอดทางเดิน บ่งบอกถึงสงครามอันโหดร้ายที่เคยเกิดขึ้น

สมุนเคออส เศษซากโครงกระดูกเหล็ก ซากศพกองเป็นภูเขาเลากา หนังที่ถูกถลก กระดูกที่ถูกหัก เครื่องในที่ถูกควัก เศษโลหะที่ถูกฉีกกระชาก เนครอนกับเคออสเคยเปิดศึกนองเลือดกันที่นี่อย่างดุเดือด

และสุดท้าย เคออสก็บุกเข้ามาได้สำเร็จ และสร้างสัญญาณเคออสขึ้นมา

"หัวหน้าเซรัส อาวุธของเอเลี่ยนพวกนี้พังหมดแล้วครับ ไม่มีอันไหนใช้ได้เลย"

มีคนโยนอาวุธที่เก็บขึ้นมาทิ้งไป "เสียดายของชะมัด"

"ไม่เสียดายหรอก เทคโนโลยีพวกนี้ สามารถใช้วิศวกรรมย้อนกลับสร้างขึ้นมาใหม่ได้"

ซิสเลนเหลือบมองซากศพและอาวุธบนพื้น แล้วพูดขึ้นเรียบๆ

ลูกทีมคนอื่นอาจไม่เข้าใจความหมายอันล้ำลึกในคำพูดของซิสเลน แต่เซรัสเข้าใจ

ไม่ใช่ว่าจักรวรรดิไม่เคยปะทะกับเนครอน แต่ขนาดจักรวรรดิยังไม่เคยทำวิศวกรรมย้อนกลับสร้างอาวุธเนครอนได้สำเร็จ แล้วท่านบอกว่าท่านทำได้เนี่ยนะ?

ล้อเล่นหรือเปล่า?

ท่านคิดว่าท่านมีความรู้กว้างขวางดุจมหาสมุทรและภูมิปัญญาไร้ที่สิ้นสุดเทียบเท่าองค์จักรพรรดิหรือไง?

เทคโนโลยีของจักรวรรดิ ยังห่างชั้นจากระดับของเนครอนมากโข

ห่างไกลจนไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเทคโนโลยีของพวกมันทำงานยังไง

ซิสเลนไม่ได้พูดอะไรต่อ

รอให้พวกเขาได้เห็นโครงการวิจัยของเขาสักสองสามโครงการ เดี๋ยวก็รู้เองว่าไอ้พวกจักรกลสังฆะหรือช่างตีเหล็กดาวอังคารที่พวกเขานับถือน่ะ มันก็แค่พวกทึ่ม วิจัยมาเป็นหมื่นปี ก็ยังได้แค่กองขยะกองเดิม ไม่มีการพัฒนาเลยสักนิด

เขาเสียบหินสีดำลงไปบนแท่นหินสีดำหน้าพีระมิด

[กำลังเชื่อมต่อ กำลังป้อนข้อมูล...]

[Loading]

[เขียนทับการเข้ารหัส...]

[ลบ...]

[เขียนทับการเข้ารหัส...]

[รีบูตระบบ...]

[ดาวน์โหลด...]

หน้าจอของซิสเลนแสดงความเร็วในการดาวน์โหลดของมาสเตอร์คีย์

ซ่า... ซ่า... เหนือหัวของพวกเขา มีภาพโฮโลแกรมฉายขึ้นมากลางอากาศ

ดูเหมือนจะเป็นสงครามครั้งสุดท้ายของราชวงศ์เนครอนนี้

ราชวงศ์นี้ดูเหมือนจะเป็นราชวงศ์เล็กๆ ที่เข้าสู่การหลับใหลครั้งใหญ่หลังสงครามครั้งสำคัญ

หลังจากถูกเคออสปลุกให้ตื่น เนครอนที่โกรธเกรี้ยวก็ได้เปิดฉากต่อสู้กับเคออส

แต่เพราะหลับใหลไปนานเกินไป ทำให้ตอนที่เพิ่งฟื้น พวกมันรวบรวมกำลังรบที่มีประสิทธิภาพไม่ทัน

เคออสลอบโจมตี บุกเข้ามาถึงภายในราชวงศ์

เนครอนจำนวนมากที่เพิ่งตื่นจากการจำศีลถูกฆ่าตาย ปีศาจเคออสบุกรุกเข้าระบบ ทำลายโปรโตคอลการฟื้นคืนชีพ เนครอนไม่มีวิญญาณ ความทรงจำและการกระทำทั้งหมดกลายเป็นข้อมูล การทำลายโปรโตคอลการฟื้นคืนชีพ ก็คือการทำลายโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพได้อีกครั้ง

สุดท้าย ฟาโรห์ของพวกมันจึงกดปุ่มขอความช่วยเหลือ

ภาพสุดท้ายตอนส่งสัญญาณ หน้าตาเหมือนกับเสาแสงสีดำสี่ต้นที่พวกเขาเห็นตอนนี้ไม่มีผิด

การที่ซิสเลนรีบูตระบบ ก็เท่ากับช่วยส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือที่เนครอนราชวงศ์นี้ยังส่งไม่เสร็จ ให้ส่งออกไปใหม่อีกรอบ

"..."

"เอาล่ะสิ"

"คราวนี้ได้ล่วงเกินขั้วอำนาจระดับท็อปไปอีกราย"

เนครอน เดิมทีประชากรก็มีน้อยอยู่แล้ว แถมราชวงศ์ส่วนใหญ่ก็ยังหลับใหลอยู่

ไม่ว่าตอนนี้พวกเนครอนจะเป็นยังไง แต่บรรพบุรุษของพวกมันก็เคยยิ่งใหญ่มาก่อน เคยเป็นถึงผู้ปกครองกาแล็กซี

นี่เล่นมาตั้งอาณานิคมทับ 'โลกสุสาน' ของเนครอน

แถมยังโดนจับได้ว่าราชวงศ์ของพวกมันถูกล้างบางไปแล้ว

ถ้าพวกคนแคระโวทันน์รู้เข้า อาจจะแค่จดชื่อท่านลงในบัญชีแค้น

แต่ถ้าพวกเนครอนรู้เข้า มีความเป็นไปได้สูงที่จะส่งกองยานมาล้างบางท่าน

เคออส ขั้วอำนาจระดับท็อปในมิติย่อย

เนครอน ขั้วอำนาจระดับท็อปในโลกทางกายภาพ

บวกกับดาวดวงนี้ ที่ดูเหมือนจะเคยเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิเทา

บันเทิงจริงๆ

เปิดเกมมา ก็โดนสองมหาอำนาจจ้องเล่นงาน แถมศัตรูระดับจักรวรรดิเล็กๆ อีกหนึ่ง

แต่ช่างเถอะ ได้ของมาแล้ว

ซิสเลนขี้เกียจจะไปคิดถึงสิ่งที่เรียกว่าผลกระทบ

ภารกิจสำเร็จ ก็แค่เดินหน้าตามแผนต่อไป

แถมข้างๆ ก็เป็นอาณาจักรห้าร้อยดวงดาวของพวกอัลตรามารีน แผนต่อไปคือกวาดเอาโลกอัลตรามาร์เข้ามาอยู่ในแผนการปั๊มกองกำลัง ส่วนแผนชั่วของเคออส จะไปคิดเยอะทำไม ลุยแหลกไปเลย

ถ้าสู้ไม่ได้ ก็แค่ฟาร์มทหาร ปั๊มทหารเพิ่ม

[ดาวน์โหลด: เสร็จสมบูรณ์]

"ความเร็วในการดาวน์โหลดใช้ได้เลยนี่"

[เทคโนโลยีที่สามารถทำวิศวกรรมย้อนกลับ: อาวุธพลังงานรังสีเกาส์, เทคโนโลยีโลหะมีชีวิต, เทคโนโลยีโปรโตคอลแลกเปลี่ยนวิญญาณ]

[อาวุธพลังงานรังสีเกาส์: สลายระบบประสาทของสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ทั้งหมดได้ในพริบตา]

[เทคโนโลยีโลหะมีชีวิต: โลหะที่มีโครงสร้างเหมือนร่างกายมนุษย์ แต่ประสิทธิภาพเหนือกว่ามนุษย์มาก สามารถใช้สำหรับการวิวัฒนาการจักรกล]

[เทคโนโลยีโปรโตคอลวิญญาณ: เทคโนโลยีการจัดเก็บวิญญาณ เทคโนโลยีนี้สามารถปลดล็อกอาชีพ เนโครแมนเซอร์แห่งสเตลลาริส (อาชีพนี้ สามารถยืดอายุการทำงานของผู้ลงนามในสัญญาได้อย่างมหาศาล)]

[ภารกิจเสร็จสิ้น: มอบรางวัลเทคโนโลยีเครื่องสกัดไซแนปส์]

[เทคโนโลยีเครื่องสกัดไซแนปส์: ใช้สำหรับรับแต้มวิจัย วิธีการใช้งาน เชื่อมต่อสมองเข้าด้วยกัน เพื่อมอบพลังการประมวลผลอันไร้ขีดจำกัด สามารถใช้ทำวิศวกรรมย้อนกลับเทคโนโลยีใดก็ได้โดยตรง เวลาในการวิจัยจะลดลงตามจำนวนคนที่เชื่อมต่อ ข้อกำหนดการใช้งาน: ไม่มีข้อจำกัด]

"ในที่สุดก็ได้มา"

พอมีเครื่องสกัดไซแนปส์ ซิสเลนก็สามารถวิจัยอะไรก็ได้ตามใจชอบ

ต่อให้เป็นชาวนาที่อ่านหนังสือไม่ออกสักตัว ก็สามารถจับยัดเข้าเครื่องสกัดไซแนปส์ เพื่อมอบเทคโนโลยีที่เขาต้องการได้

"ทุกคน ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว เรื่องที่เหลือให้คนอื่นมาจัดการต่อเถอะ"

ซิสเลนพูดจบไม่ทันไร บราวน์ก็พาทหารกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามาจากข้างนอก

ห่างสายตาไม่ได้เลยจริงๆ ให้ตายสิ

เซรัสรู้สึกงุนงง ภารกิจครั้งนี้มันง่ายแค่นี้เองเหรอ?

ศึกใหญ่ที่เขาเตรียมใจไว้ ไม่เกิดขึ้นเลยสักนิด

นอกจากความผิดหวัง เขาก็มองดูเพื่อนร่วมทีมที่ปลอดภัยดี แล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เซรัสได้รับสัญญาณจากไทลอน "หัวหน้าเซรัส ผมไทลอนนะ ผมมาถึงปราสาทโวลแคนของกองทัพมนุษย์แล้ว หัวหน้าต้องไม่เชื่อแน่ๆ พวกเขากำลังสร้างสถานีวิจัยบนวงโคจรดาวเคราะห์ แถมของในคลังแสงของพวกเขา บางอย่างยังล้ำหน้ากว่าที่เราใช้อีก พวกเขาบอกว่าเกราะพาวเวอร์อาร์เมอร์ของพวกเรามันเปราะเกินไป จะช่วยดัดแปลงให้ ผมดูของแล้ว โคตรระห่ำเลย"

"..."

ฟังคำพูดของไทลอน เซรัสเริ่มลังเล

ไทลอนคือวิศวกรประจำทีม

ขนาดเขายังยอมรับเทคโนโลยีนั้น แสดงว่าอีกฝ่ายต้องมีของดีจริงๆ

"ถ้าพวกนายยังกลับไปไม่ได้ชั่วคราว จะตามฉันกลับไปดาวแม่ก่อนก็ได้นะ"

ได้ยินคำชวนของซิสเลน เซรัสชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ตกลงครับ พวกเราก็จำเป็นต้องซ่อมบำรุงอยู่พอดี"

"ท่านผู้ว่าการครับ ที่เหลือปล่อยให้พวกเขาจัดการเถอะ ท่านรีบกลับดาวแม่เถอะครับ งานบริหารทางฝั่งดาวแกมม่ายังรอท่านอยู่อีกเพียบ"

"รู้แล้วน่า รู้แล้ว... บ่นอยู่ได้"

"ท่านครับ รำคาญไม่ว่ากัน แต่ผมจะคอยเตือนท่านในที่ที่ท่านมองไม่เห็น ห่างขนาดนี้โอเคไหมครับ?"

ณ ราชวงศ์เนครอนอันเงียบสงัดแห่งหนึ่ง

ได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากดาวออซแลกซ์

แผนที่กาแล็กซีปรากฏขึ้นตรงหน้า

โครงกระดูกโลหะที่ถือคทา มองดูราชวงศ์เนครอนที่หายไปจากแผนที่

นิ่งเงียบไม่พูดจา

แต่จุดสีแดงที่หายไป กลับทิ่มแทงสายตายิ่งนัก

"..."

[จบตอน]