บทที่ 5 - หรือเขาคือ... นักบุญเดินดิน?

บทที่ 5 - หรือเขาคือ... นักบุญเดินดิน?

โบสถ์โวลแคน

กลายเป็นศูนย์กลางของสมรภูมิ

ด้านนอกโบสถ์ สัญญาณแสงสีม่วงกำลังเรียกสมุนเคออสเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

"บราวน์ ปืนใหญ่ยานวิจัยยิงพลาดแล้ว เล็งไปที่ลำแสงสีม่วงนั่นสิ"

"ท่านผู้ว่าการครับ นั่นมันยานวิจัยนะครับ ไม่ใช่ปืนใหญ่วงโคจรของยานประจัญบาน ยิงโดนพวกเราก็บุญแล้วครับ" บราวน์บ่นในใจ แต่ปากก็ตะโกนด่าคนคุมยานวิจัยบนหัว "ยิงเป็นไหมเนี่ย เล็งให้มันแม่นๆ หน่อยไม่ได้หรือไง!"

"..."

ไม่มีพิกัด ไม่มีตำแหน่งที่แน่นอน มีแค่คำสั่งว่าให้เล็งที่ลำแสง จะให้ลองโยนตอร์ปิโดจากความสูงสองหมื่นเมตรดูไหมล่ะ?

บ่นไปก็เท่านั้น งานก็ต้องทำให้สำเร็จ ไม่งั้นถ้าผู้ว่าการกลับมาแล้วยกเลิกสิทธิ์การอยู่อาศัยในเมืองอุดมคติ คงได้ไม่คุ้มเสีย

เจ้าหน้าที่ควบคุมทำได้แค่กดดันนักคำนวณวงโคจรและคนปล่อยขีปนาวุธ

"พวกแก เล็งให้แม่นๆ หน่อย เล็งไอ้แสงสีม่วงนั่นมันยากตรงไหนวะ!"

"..."

การพัฒนายังช้าเกินไป

ทุกอย่างเพิ่งจะเริ่มต้น

ลำพังเทคโนโลยีก็พัฒนาช้าอยู่แล้ว พวกเคออสบ้านนี่ยังจะมาป่วนอีก

รอให้เทคโนโลยีฉันพร้อมเมื่อไหร่ จะลากคอพวกแกออกมาจับเชื่อมต่อเข้ากับระบบไฟฟ้าให้หมด

ที่เหลือจะยัดใส่สิ่งก่อสร้างขนาดยักษ์ เครื่องสกัดไซแนปส์ ให้กลายเป็นปุ๋ยวิทยาศาสตร์ไปซะ

"องค์จักรพรรดิช่วย... เขาไม่ใช่คนแล้ว พวกนายเห็นไหม ปีศาจเครื่องจักรตัวเบ้อเริ่มเท่านั่น ถูกเขาใช้มือเปล่าฉีกเป็นชิ้นๆ เลย!"

"องค์จักรพรรดิทรงโปรด พระองค์ต้องได้ยินคำอธิษฐานของพวกเราแน่ๆ ถึงได้ส่งเทวทูตที่แข็งแกร่งที่สุดลงมา เพื่อระบายความโกรธเกรี้ยวใส่พวกคนทรยศ"

"นี่คือความรู้สึกของการได้ร่วมรบกับเทวทูตขององค์จักรพรรดิสินะ? ฉันรู้สึกว่าพวกเราแข็งแกร่งขึ้นเยอะเลย! ขนาดพวกเคออสเรายังต้านอยู่"

"อย่าเพิ่งได้ใจ ศัตรูยังไม่หมด ภารกิจยังไม่จบ"

แนวรบถูกซิสเลนดันออกไปแทบจะด้วยตัวคนเดียว

พื้นดินเต็มไปด้วยซากศพของสมุนเคออส แต่ด้านหลังยังมีกองทัพเคออสหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด ซิสเลนยืนอยู่บนภูเขาซากศพ จัดการสมุนเคออสตัวแล้วตัวเล่า ซึ่งมีทั้งมนุษย์ที่ถูกกัดกิน พวกจักรกลสังฆะ พวกกึ่งมนุษย์ เอเลี่ยน และนักรบเคออส

กระทั่งในกองทัพเคออส เริ่มมีซากศพมนุษย์ที่ร่างกายเน่าเฟะส่งกลิ่นเหม็นเดินปะปนเข้ามา

ซิสเลนเตะทหารปลายแถวของจักรกลสังฆะที่ถูกกัดกินกระเด็นลงไป

เขายืนตระหง่านอยู่บนภูเขาซากศพ ดวงอาทิตย์เบื้องหลังทอดเงาสีดำทาบทับลงบนพื้น

"ยิงได้!"

"รับทราบ! ท่านผู้ว่าการ" คนบนยานวิจัยขานรับ "เตรียมส่งพัสดุด่วน"

"เข้าสู่การนับถอยหลังการส่งของ"

เรดาร์ที่เดิมทีใช้สำรวจพื้นผิวดาว ถูกนำมาใช้ล็อกเป้าสัญญาณเคออสสีม่วง ส่วนตอร์ปิโดที่ใช้ระเบิดอุกกาบาตเพื่อเปิดทาง ถูกใช้เป็นระเบิดทิ้งทางอากาศ พุ่งตรงไปยังทิศทางของสัญญาณ

เคียวมรณะร่วงหล่นลงมาจากห้วงอวกาศอันเงียบงัน

"เปิดสนามพลังบราวน์เต็มกำลัง นักวิทยาศาสตร์หาที่กำบัง!"

"หาที่กำบังด่วน การโจมตีทางอากาศมาแล้ว!"

บราวน์ ฮอว์เกน ตะโกนสั่งเหล่านักวิทยาศาสตร์ นี่คือทรัพย์สินสำคัญในการผงาดของดาวแกมม่า ตอนนี้ดาวแกมม่าไม่ขาดแคลนประชากร แต่ขาดแคลนนักวิทยาศาสตร์ อย่างน้อยก่อนที่จะได้เครื่องสกัดไซแนปส์ตามที่ท่านผู้ว่าการบอก นักวิทยาศาสตร์เหล่านี้คือสมบัติล้ำค่าที่สุดของจักรวรรดิ

แน่นอน ท่านผู้ว่าการสำคัญกว่า

"ท่านผู้ว่าการครับ ที่กำบัง?" บราวน์กวักมือเรียกอยู่ด้านหลัง

ซิสเลนได้ยินก็แค่เอียงตัวมาเล็กน้อย "หลบหลังฉันก็พอ"

"ไม่ครับ ผมหมายถึง..."

"ระเบิดมาแล้ว!"

"ระเบิดลง!"

"หาที่กำบังใกล้ตัวที่สุด!"

เมื่อเห็นบราวน์ตะโกนให้หาที่กำบัง ทหารแอสตร้ามิลิตารัมที่เหลือก็ตะโกนบอกต่อๆ กัน

แต่ซิสเลนที่ยืนอยู่บนภูเขาซากศพไม่ต้องการที่กำบัง

ในฐานะผู้ผ่านการวิวัฒนาการทางพันธุกรรม ร่างกายของเขาคือที่กำบังที่แข็งแกร่งที่สุด

ก็แค่หัวรบนิวเคลียร์ลูกเดียวเอง

ซิสเลนสะบัดเลือดออกจากมือ

ฟันพวกมันจนสะใจไปเลย

ความเหนื่อยล้าช่วงนี้หายเป็นปลิดทิ้ง

นั่นสินะ ไม่ว่าจะเป็นเคออสหรือเอเลี่ยน ไอ้พวกนี้ต้องหาโอกาสลากมาทุบสักที

ถ้าเอาแต่นั่งทำงานเอกสารทุกวัน คงประสาทแดกตายพอดี

ความสงบสุขที่ยาวนานเกินไป ไม่ใช่คำที่ดีจริงๆ ด้วย

"ท่านผู้นั้นไม่ต้องการที่กำบังเหรอ?"

"คง... ไม่ต้องมั้ง?"

เหนือสัญญาณเคออส

ตอร์ปิโดอวกาศที่ติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์ร่วงหล่นลงมา

ตามลำแสงสีม่วงลงไป ตกกระแทกใส่หุบเขาที่เป็นจุดปล่อยสัญญาณ

ระฆังแห่งความตายดังกังวาน

ตูม!

ตอร์ปิโดหัวรบนิวเคลียร์ที่ดูเหมือนจะมีอานุภาพไม่มากในอวกาศ พอตกถึงพื้นดิน กลับทำให้ทั้งอากาศและผืนดินสั่นสะเทือน

ทีมลาดตระเวนของบลัดเรเวนที่กำลังเดินทางมายังโบสถ์รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือน

"ข้ารู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน" เซรัสมองไปทางทิศของสัญญาณเคออส

หุบเขาตรงจุดกำเนิดแสงสีม่วง สว่างวาบขึ้นราวกับกลางวัน

กลืนกินหุบเขาสีดำมืดไปในพริบตา รวมถึงสิ่งมีชีวิตเคออสที่กำลังหลั่งไหลเข้ามา

"มาอีกแล้ว!"

"ระวังแรงระเบิด! หาที่กำบัง!"

วูบบบ!

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงนำพาความหวาดกลัวมาให้

แสงและความร้อนอันแผดเผา นำพาพลังทำลายล้างมาสู่ทุกสิ่ง

กลุ่มแสงกลืนกินทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่สัญญาณเคออส

พวกเคออสที่อยู่ใกล้จุดศูนย์กลาง ถูกความร้อนเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน

ตูม!

คลื่นกระแทกมหาศาลกวาดล้างพื้นที่ไปหลายสิบกิโลเมตรในชั่วพริบตา

ต้นไม้ สิ่งก่อสร้าง ถูกถอนรากถอนโคน

"ที่กำบัง!"

วูบบบ!

คลื่นพลังงานกระแทกเข้าใส่แก้วหู แม้แต่เสียงตะโกนของตัวเองยังถูกพลังนี้กลบจนมิด

คนในโบสถ์ถึงกับกระเด็นจากพลังงานที่เล็ดลอดเข้ามาตามรอยแยก

แต่ซิสเลนที่อยู่ด้านนอก กลับยืนตระหง่านอยู่บนกองซากศพ เปิดสนามพลังกำลังสูงสุด ต้านรับแรงกระแทกเบื้องหน้าไว้อย่างมั่นคง

ท่ามกลางแสงสีขาวอันร้อนแรงของการระเบิด

ซิสเลนกลายเป็นเงาร่างเดียวที่ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางแสงเจิดจ้า

บางคนต้องพยายามฝืนลืมตา ถึงจะมองเห็นแสงสว่างในตัวเขา

"ท่านผู้นั้น... นี่มันนักบุญเดินดินชัดๆ"

พวกเขาไม่เคยเห็นนักบุญเดินดิน ไม่เคยเห็นแชมเปี้ยนที่จักรพรรดิเลือกสรร

แต่ซิสเลน น่าจะเป็นตำนานที่เล่าขานกันในหมู่ทหารแอสตร้ามิลิตารัมแบบนั้นแน่ๆ

"สัญญาณเคออสถล่มแล้ว"

[ทำลายสัญญาณเคออส *1]

[เปิดใช้งานเหตุการณ์ซ่อนเร้น: ขณะนี้ บริเวณชายขอบจักรวาลฝั่งตะวันออกรอบดาวแกมม่า มีสัญญาณเปิดใช้งานทั้งหมดสิบเก้าแห่ง ท่านทำลายไปเพียงหนึ่งแห่ง (สัญญาณเคออสจะเรียกสาวกเคออสมาเพิ่ม หากไม่ทำลายให้สิ้นซากภายในสามปี จะเผชิญวิกฤตการณ์เคออส) รางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จ โครงการโคโลสซัส: หนังสติ๊กควอนตัม]

[รายการเหตุการณ์ที่ยังไม่สำเร็จ]

[ภารกิจประจำวัน: รวบรวมแต้มวิจัย ความคืบหน้า: 30%]

[เหตุการณ์ฉุกเฉิน: กวาดล้างกองกำลังเคออส ความคืบหน้า: 3%]

[เหตุการณ์ซ่อนเร้น: สัญญาณเคออส ความคืบหน้า: 5%]

"..."

ซิสเลนเห็นเหตุการณ์ซ่อนเร้นแล้วเลิกคิ้วขึ้น

เปลวเพลิงที่ลุกโชนตรงหน้า ช่างแสบตาจริงๆ แม้แต่ท้องฟ้ายังเปลี่ยนสี

"ชัวร์ โดนหมายหัวเข้าแล้วจริงๆ"

[จบตอน]