บทที่ 2 แผนการ

บทที่ 2 – แผนการ

การปลุกพลังขั้นสุดยอด (Super Awakening)

ใช่แล้ว นี่คือโลกที่เทคโนโลยีล้ำสมัยและพลังเหนือธรรมชาติ ดำรงอยู่ร่วมกัน

ระหว่างที่ถูกกองยานจักรวรรดิคุมตัวมายังดาวแบล็คสโตน เขาเคยเห็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งก้าวออกมาจากหุ่นรบรูปทรงปราดเปรียว เพียงแค่ปลายนิ้วเดียว ชายคนนั้นก็แช่แข็งสัตว์อสูรกาแล็กซีกลายพันธุ์ที่มีความยาวอย่างน้อยหนึ่งพันเมตร ให้กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งได้ในพริบตา

จากสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาตลอดหลายปี จักรวรรดิจะเกณฑ์ใครก็ตามที่ปลุกพลังอันแข็งแกร่งขึ้นมาได้ โดยไม่สนสถานะหรือเทือกเถาเหล่ากอ

แน่นอนว่ากระบวนการนี้ต้องใช้ค่าใช้จ่ายมหาศาลและมีอัตราความล้มเหลวสูงลิ่ว ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากการล้มเหลวแต่ละครั้ง ค่าใช้จ่ายในการพยายามครั้งต่อไปจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ช่างกลดาราที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้เคยล้มเหลวมาแล้วเจ็ดครั้งติดต่อกัน จนเงินเก็บเกลี้ยงบัญชี และด้วยความสิ้นหวังที่จะหาเงินมาลองครั้งที่แปด เขาจึงรับงานดัดแปลงที่มีความเสี่ยงสูงแต่ได้ค่าตอบแทนงาม สุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงเพราะงานนั้น

แต่ถึงกระนั้น นี่ก็ยังเป็นหนทางที่เป็นไปได้มากที่สุดที่จะออกไปจากดาวแบล็คสโตนได้อย่างรวดเร็ว

ความกังวลเพียงอย่างเดียวของเขาคือ ในฐานะผู้ที่ข้ามมิติมาจากโลกอื่น เขาไม่รู้ว่าตัวเองจะสามารถปลุกพลังพิเศษเหมือนกับคนพื้นเมืองได้หรือไม่

"ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ต้องลอง"

จางหวยหยวนตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในทันที

หากปราศจากตัวตนที่ถูกต้องตามกฎหมาย ต่อให้หนีออกจากดาวแบล็คสโตนได้ เขาก็คงขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย

แต่ถ้าเขาอยู่ที่นี่ต่อไป ช่างกลดาราระดับล่างอย่างเขา อย่างดีที่สุดก็คงได้เป็นแค่เบี้ยล่างในกองทหารรับจ้างสักแห่ง ถูกใช้งานเยี่ยงทาสทั้งวันทั้งคืน

"แต่จะไปที่นั่นยังไง คงต้องวางแผนให้รอบคอบ"

จางหวยหยวนเคาะอุปกรณ์แบบครบวงจรที่ข้อมือ หน้าจอแสงเสมือนจริงกางออก แสดงแผนที่ดวงดาวบางส่วนของดาวแบล็คสโตน ที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายระบุตำแหน่งขนาดต่างๆ ยุบยับไปหมด

ในทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีโซนหนึ่งที่ดูใหญ่โตเป็นพิเศษ นั่นคือพื้นที่ซึ่ง จักรวรรดิโดมดารา ประจำการอยู่ ว่ากันว่ามีสายแร่ หินเพลิงดารา ขนาดกลางฝังอยู่

มันเป็นแร่ที่มีความสำคัญสูงสุด ใช้เป็นแหล่งพลังงานสำหรับอาวุธพลังงานบางชนิดและยังใช้ผลิตเหรียญดวงดาว ซึ่งแสดงถึงความมั่งคั่งมหาศาล จนทำให้ย่านที่เจริญรุ่งเรืองผุดขึ้นมารอบๆ บริเวณนั้น

สถานที่เพียงแห่งเดียวในกาแล็กซีแบล็คสโตนที่สามารถเข้ารับการปลุกพลังขั้นสุดยอดได้ ก็ตั้งอยู่ที่นั่น

"เขตเอาชีวิตรอดชั่วคราวที่ห้าอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ระหว่างทางมีแค่เขตสาม เจ็ด และเก้า... ระยะทางถือว่าไม่เลว แต่เส้นทางนี้ต้องตัดผ่านเขตภัยพิบัติย่อย ด้วยความสามารถของฉันตอนนี้ ถ้าเจอสัตว์กลายพันธุ์ระดับ F ขึ้นไป ก็มีแต่ตายสถานเดียว"

"ที่แย่กว่านั้น เขตเจ็ดกับเขตเก้าเต็มไปด้วยพวกสกาเวนเจอร์ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลีกเลี่ยงได้ทั้งหมด ดูท่าจะมีแค่ทางเดียวสินะ"

จางหวยหยวนคำนวณในใจเงียบๆ ก่อนจะเก็บแผนที่ดวงดาวลง

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดาวแบล็คสโตนจึงไม่มีเส้นทางปลอดภัยที่มนุษย์สร้างขึ้นเลย

การจะเดินทางไกลอย่างรวดเร็ว คุณต้องมีความแข็งแกร่งพอที่จะขับยานรบฝ่าดงดวงดาวไปตรงๆ...

...หรือไม่ก็ต้องจ้างกองทหารรับจ้างให้คุ้มกันคุณไป

"ดูเหมือนค่าใช้จ่ายส่วนนี้จะเลี่ยงไม่ได้จริงๆ"

จางหวยหยวนส่ายหัว

ถ้าเส้นทางผ่านเขตเอาชีวิตรอดห้าเขตแรก เขาอาจจะกัดฟันเดินเท้าสักสองปีไหว แต่การเอาชีวิตไปเสี่ยงในเขตเจ็ดและเก้าที่ไร้กฎหมายนั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

"ระบบขับเคลื่อนเสริม ออนไลน์"

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เขาก็เปิดใช้งานโครงกระดูกภายนอก (Exoskeleton) หยาบๆ ที่ขา แล้วออกวิ่งมุ่งหน้าไปยังชุมชนที่ใกล้ที่สุด...

สิบวันต่อมา เขตเอาชีวิตรอดชั่วคราวที่ห้า ค่ายอาตอก

"ถึงสักที"

เมื่อเห็นย่านที่ถูกปกคลุมด้วยโล่ไอออนสีฟ้าจางๆ จางหวยหยวนก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

ที่นี่เป็นหนึ่งในหกโซนหลักที่ควบคุมโดย กองทหารรับจ้างอันเมี่ย ในเขตเอาชีวิตรอดชั่วคราวที่ห้า เต็มไปด้วยนักรบชั้นยอด ไม่มีใครกล้ามาก่อเรื่องที่นี่

"หยุดก่อน นักเดินทาง"

ทันทีที่เขาปรากฏตัว ทหารสองนายที่สวมอุปกรณ์ครบชุดก็ก้าวออกมาขวางทางเขาไว้

จางหวยหยวนเหลือบมองอาวุธในมือพวกเขาอย่างไม่ใส่ใจ ลำกล้องสีดำที่มีกระแสไฟฟ้าแล่นเปรี๊ยะ

ปืนไรเฟิลจลนศาสตร์รุ่นธอร์-ทรี (Thor-III) แบบปรับปรุง!

แม้จะเป็นของโละทิ้งจากจักรวรรดิที่ตกรุ่นแล้ว แต่มันก็ล้ำหน้าปืนธอร์-ทู (Thor-II) ของบอสอู๋ไปอย่างน้อยแปดสิบปี คนละชั้นกันอย่างสิ้นเชิง

"ครับท่าน"

จางหวยหยวนหยุดเดินอย่างว่าง่าย

ติ๊ด!

ทหารนายหนึ่งหยิบอุปกรณ์คล้ายไฟฉายออกมา แสงสีขาวเจิดจ้ากวาดไปทั่วร่างเขา

ประมาณยี่สิบวินาทีต่อมา แสงนั้นก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อน แสดงว่าไม่มีของผิดกฎหมายที่มีค่าพลังงานเกินกำหนด และไม่มีประวัติอาชญากรรม

ทหารทั้งสองผ่อนคลายลงเล็กน้อย "ภายในค่าย เจ้าต้องปฏิบัติตามกฎของกองทหารรับจ้างอันเมี่ย นอกจากนี้ การพำนักเพิ่มแต่ละวันมีค่าธรรมเนียม 100 เหรียญดวงดาว เข้าใจไหม?"

"เข้าใจครับ"

จางหวยหยวนพยักหน้า "พี่ชาย ผมมาที่นี่เพื่อจ้างกองทหารของพวกพี่ให้คุ้มกันไปส่งที่เขตเหมืองแร่จักรวรรดิครับ"

"โอ้?"

ทหารทั้งสองมองหน้ากัน ใบหน้าที่เย็นชาเริ่มมีรอยยิ้มจางๆ "เพิ่งเคยมาครั้งแรกเหรอน้องชาย?"

"ผมเคยไปค่ายอื่นมาบ้างครับ แต่เพิ่งเคยมาอาตอกเป็นครั้งแรก หวังว่าพี่ชายทั้งสองจะช่วยชี้แนะด้วยนะครับ"

เมื่อสังเกตเห็นน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป จางหวยหยวนก็เปลี่ยนสรรพนามให้ดูสนิทสนมขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ

"คุยง่ายนี่ ในเมื่อเจ้าร่วมธุรกิจกับอันเมี่ย เจ้าก็คือแขกคนสำคัญของพวกเรา เอานี่ไป"

เมื่อยืนยันจุดประสงค์ ทหารนายหนึ่งก็หยิบแผ่นหินสีดำกว้างสองนิ้วออกมา ท่าทีของเขาดูเป็นมิตรขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"นี่มัน... ของล้ำค่าเลยนะครับ..."

จางหวยหยวนจำได้ทันที มันเหมือนกับไอเทมใช้แล้วทิ้งที่เขาเคยใช้เรียนรู้ภาษาพื้นฐานของโลกนี้

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกน้องชาย มันบันทึกแค่กฎของค่ายกับแผนผังของแต่ละเขต รู้ไว้จะได้ไม่ยุ่งยาก" ทหารนายหนึ่งหัวเราะเบาๆ

"งั้นก็ขอบคุณพี่ชายทั้งสองมากครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?"

เห็นพวกเขามีน้ำใจขนาดนี้ จางหวยหยวนจึงรับแผ่นหินมาโดยไม่ปฏิเสธอีก และถามด้วยความจริงใจ

"จริงๆ ก็มี..."

ทั้งสองยิ้มกว้างอย่างพอใจในความรู้ความของเขา "ในเมื่อเจ้าจะจ้างพวกเราคุ้มกันไปเขตเหมืองแร่จักรวรรดิ ตอนเจ้าไปลงใบสั่งจ้าง หวังว่าเจ้าจะใส่ชื่อพวกเราสองคนเป็นผู้แนะนำให้นะ"

อ๋อ ที่แท้ก็อยากได้ค่าคอมมิชชั่น

จางหวยหยวนโล่งอกและตอบตกลงทันที:

"แน่นอนครับ ขอทราบชื่อพี่ชายทั้งสองได้ไหมครับ?"

"ต่ำกว่าระดับกัปตันพวกเราใช้รหัส แค่กรอกว่า 171 กับ 172 ก็พอ"

"รับทราบครับ"

จางหวยหยวนพยักหน้า "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ"

"เชิญ อย่าลืมใช้ ‘การตื่นรู้’ ล่ะ" ทหารทั้งสองยิ้ม

หลังจากกล่าวลา เขาก็เดินตรงผ่านช่องทางโล่ไอออนเข้าไปในค่าย

ทันใดนั้น ภาพความเจริญรุ่งเรืองที่แตกต่างจากโลกภายนอกอันรกร้างก็ปรากฏแก่สายตา

ตึกสูงระฟ้า ฝูงชนพลุกพล่าน ยานรูปทรงโฉบเฉี่ยวบินขวักไขว่ไปมากลางอากาศ...

"รู้สึกเหมือนบ้านเก่านิดหน่อยแฮะ..."

จางหวยหยวนหยุดมองไปรอบๆ รู้สึกหลงทางไปชั่วขณะ

ผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดเขาก็หยิบหินสีดำที่ทหารยามให้มาขึ้นมา

การใช้ไอเทมวิเศษแบบใช้ครั้งเดียวเพื่อเรียนรู้ข้อมูลทันทีนั้นง่ายมาก

เขาสูดหายใจลึก ยกมือที่ถือแผ่นหินขึ้น แล้วกระแทกมันเข้ากับศีรษะตัวเอง

แกร๊ก!

แผ่นหินแตกละเอียด สสารสีดำหลอมรวมเข้ากับจิตใจของเขาภายใต้อำนาจของพลังวิเศษ

ทันใดนั้น แผนผังค่ายทั้งหมดก็แจ่มแจ้งขึ้นมาในหัว

"สะดวกดี... แต่เจ็บหัวชะมัด ดูเหมือนความรู้จะมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนสินะ"

จางหวยหยวนส่ายหัว แล้วออกเดินตามแผนที่ในความทรงจำ มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทาง...