บทที่ 25 การเก็บเกี่ยวในเขตแดนศิลาและผู้หลบหนี

รัตติกาลถดถอยดั่งกระแสน้ำลง ท้องฟ้าค่อยๆ สว่างเจิดจ้าขึ้น

ซูเยี่ยกวาดล้างสนามรบจนเกลี้ยงเกลา เก็บทุกวัตถุดิบและหีบสมบัติล้ำค่าเข้าคลังจนหมดสิ้น

เขาติดเครื่อง "ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" ร่างมหึมาของมันบดขยี้พื้นดินที่ไหม้เกรียมและแตกร้าว ทิ้งรอยล้อลึกเป็นทางยาวขณะเคลื่อนตัวออกจากพื้นที่ซึ่งคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นดินปืนและคาวเลือด โดยไม่หันกลับมามองแม้แต่หางตา

เมื่อแสงรุ่งอรุณสาดส่องทั่วดินแดนรกร้าง ผู้รอดชีวิตใจกล้าบางคนค่อยๆ ผลักประตูรถและก้าวออกมาอย่างระมัดระวัง

เมื่อคืนพวกเขานอนผวาด้วยเสียงปืนใหญ่และเสียงคำรามของสัตว์ประหลาดที่ดังสนั่นหวั่นไหว ความหวาดกลัวแทบจะพรากลมหายใจของพวกเขาไป

ทว่าเมื่อแกะรอยตามมาจนถึงอดีตสมรภูมิ ทุกคนต่างยืนตัวแข็งทื่อด้วยความตื่นตะลึงกับภาพเบื้องหน้า

พื้นดินที่ไหม้เกรียมเต็มไปด้วยหลุมบ่อจากแรงระเบิด เศษซากอวัยวะของสัตว์ประหลาดและเลือดสีคล้ำข้นคลั่กสาดกระเซ็นไปทั่ว ย้อมผืนทรายจนกลายเป็นความโสโครกอันน่าสยดสยอง

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนกึกของดินปืนและเนื้อไหม้

"...นี่มัน... นี่มัน..."

ใครบางคนเอ่ยเสียงแห้ง สีหน้าเหม่อลอย

"เมื่อคืน... ขาใหญ่คนนั้น... ยิงถล่มอยู่ที่นี่งั้นหรือ?"

อีกคนพึมพำกับตัวเอง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและยำเกรง

"ต้องฆ่าสัตว์ประหลาดไปมากแค่ไหนกัน... น่ากลัวเกินไปแล้ว..."

"มิน่าล่ะ ช่วงครึ่งหลังของเมื่อคืนฝั่งเราถึงเงียบลง ที่แท้พวกสัตว์ประหลาดก็โดนล่อมารุมกินโต๊ะที่นี่จนเหี้ยนนี่เอง..."

ใครบางคนรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากเงียบงันไปชั่วอึดใจ ช่องแชทภูมิภาคก็ระเบิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง

"พิกัด (XXX, XXX)! พี่น้องรีบมาดูสนามรบระดับเทพเจ้าเร็วเข้า! พื้นดินพรุนไปหมด แถมเศษซากสัตว์ประหลาดเกลื่อนเลย!"

"พระเจ้าช่วย! นี่คือฝีมือมนุษย์จริงๆ หรือเนี่ย?"

"รถเลเวล 2 มันโหดขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันรู้สึกว่ารถของขาใหญ่คนนั้นไม่น่าจะใช่แค่เลเวล 2 แล้วมั้ง!"

"เกินเลเวล 2 แน่นอน! แค่เลเวล 2 ส่วนใหญ่ก็แค่อัปเกรดช่วงล่างกับเพิ่มโมดูลเสริม จะไปเอาพลังทำลายล้างขนาดนี้มาจากไหน!"

"ฮือออ ขอบคุณขาใหญ่ที่ช่วยดึงความสนใจไป รถกระป๋องของฉันแค่เจอสัตว์ประหลาดตัวเดียวมาขูดประตูเมื่อคืนก็กลัวจนฉี่แทบราดแล้ว รอดมาได้หวุดหวิดเลย"

"อย่ามัวแต่ยืนอึ้งหรือขอบคุณอยู่เลย! ขาใหญ่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ารถระดับสูงคือทางรอด! สว่างแล้ว รีบออกไปล่าซอมบี้หาหีบสมบัติมาอัปเกรดรถกันเร็ว! มีคนนำไปถึงเลเวล 2 แล้วนะ!"

"จริงด้วย! ลุยกันเถอะ! คืนนี้จะได้นอนหลับเต็มตากับเขาบ้าง!"

สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดเข้าครอบงำความตื่นตระหนก บทสนทนาในช่องแชทเปลี่ยนทิศทางไปสู่วิธีการล่าและรวบรวมทรัพยากรอย่างรวดเร็ว... ซูเยี่ยเมินเฉยต่อความวุ่นวายเหล่านั้น เขาขับ "ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" มุ่งหน้าข้ามดินแดนรกร้างอย่างมั่นคง

เขาเปิดดูสรุปข้อมูลข่าวกรองที่ได้จากหงเย่ มันเป็นแผนที่วาดมือคร่าวๆ พร้อมคำบรรยายระบุพื้นที่ที่ทีมของเธอเคยสำรวจและข้อมูลสัตว์ประหลาดที่พบเจอ

[เขตแดนศิลา]: ปกคลุมด้วยทรายสีเหลืองและกรวดหิน ร้อนระอุในเวลากลางวัน พบ "แมงป่องยักษ์เกราะเกลือ" (เลเวล 5-8, ระดับอีลิต, เกราะหนา, เหล็กในพิษร้ายแรง) และ "หนอนทราย" (ซุ่มโจมตีจากใต้ดินรวดเร็ว) มีกระบองเพชรพิเศษกระจายอยู่ คาดว่ากินได้หรือมีประโยชน์ พื้นที่ส่วนลึกยังไม่ทราบสภาพแน่ชัด คาดว่ามีสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าอาศัยอยู่

[ป่ามหาสัตว์ประหลาด]: ต้นไม้สูงใหญ่ผิดปกติ แสงสลัว สัตว์ประหลาดชุกชุม พืชพันธุ์อาจดุร้าย อันตรายสูง ยังไม่เคยสำรวจลึก

[ทุ่งราบเปลวเพลิง]: อุณหภูมิพื้นผิวสูงจัด คาดว่ามีสัตว์ประหลาดธาตุไฟ พบแร่ธาตุไฟจำนวนเล็กน้อย สภาพแวดล้อมเลวร้ายสุดขีด...

สายตาของซูเยี่ยหยุดลงที่ข้อมูลของเขตแดนศิลา

"กระบองเพชรพิเศษ... กับแมงป่องสินะ"

เขาจำได้ว่าเคยสังหารแมงป่องยักษ์เกราะเกลือเลเวล 8 มาก่อน คุณภาพวัตถุดิบถือว่าใช้ได้ คุ้มค่าแก่การล่าอีกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น สภาพแวดล้อมเช่นนั้นอาจหล่อเลี้ยงวัตถุดิบพิเศษอื่นๆ ได้อีก

เขาเปลี่ยนทิศทางและมุ่งหน้าสู่เขตแดนศิลา

ยิ่งเข้าใกล้เขตแดนศิลา พืชพันธุ์ก็ยิ่งบางตา พื้นดินค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยทรายเหลืองและกรวดหยาบ

อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อากาศที่ร้อนระอุทำให้ทิวทัศน์เบื้องหน้าดูบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย

ล้อหน้ากว้างที่เสริมความแข็งแกร่งบดทับทรายและกรวดราวกับวิ่งบนพื้นราบ ไร้ซึ่งอาการจมหรือลื่นไถล

ไม่นานนัก แมงป่องทะเลทรายหลายตัวที่ซ่อนตัวอยู่ในทรายก็ตกใจเสียงเครื่องยนต์จนต้องคลานออกมา

พวกมันตัวเล็กกว่าแมงป่องยักษ์เกราะเกลือหนึ่งขนาด อยู่ที่เลเวล 5-6 เปลือกนอกสีเหลืองหม่น หางชูชันเตรียมพร้อมโจมตี

[แมงป่องทะเลทราย (ระดับทั่วไป)]

สำหรับผู้รอดชีวิตทั่วไป สัตว์ประหลาดระดับนี้เพียงพอที่จะเป็นภัยคุกคามถึงชีวิต

แต่สำหรับซูเยี่ย พวกมันเป็นเพียงคลังเสบียงเคลื่อนที่

เขาจอดรถและกระโดดลงมาพร้อมกับ "มีดแล่เนื้อต่างมิติ" ในมือ

ร่างของซูเยี่ยรวดเร็วดุจสายฟ้า คมมีดตวัดวูบวาบ

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

เพียงชั่วพริบตาเดียว เส้นประสาทสั่งการของแมงป่องทะเลทรายก็ถูกตัดขาดอย่างแม่นยำ พวกมันร่วงลงกองกับพื้นทรายโดยไม่มีโอกาสได้โต้ตอบ

[สังหารแมงป่องทะเลทราย x3 สำเร็จ!]

[การประเมินวัตถุดิบ] แสดงให้เห็นว่าเนื้อและต่อมพิษของแมงป่องทั่วไปเหล่านี้มีคุณภาพเพียงระดับสีขาว ด้อยกว่าแมงป่องยักษ์เกราะเกลือระดับอีลิตมากนัก

ซูเยี่ยแล่เนื้อแมงป่องมาบางส่วนอย่างชำนาญ คิดเสียว่ามีดีกว่าไม่มี

ทันใดนั้น สายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับกลุ่มสีเขียวที่ปรากฏขึ้นในระยะไกล

มันคือกระบองเพชรรูปร่างประหลาด สีเขียวมรกตตลอดทั้งต้น มีวงแสงสีขาวจางๆ ปกคลุมผิว ดูมีชีวิตชีวาท่ามกลางความร้อนระอุ

[กระบองเพชรโอเอซิสแดนศิลา (คุณภาพสีเขียว)]

ผลลัพธ์: การบริโภคโดยตรงช่วยเพิ่มค่าความทรหด +2 และมอบสถานะ "ทนกระหาย" (ลดความต้องการน้ำลงอย่างมากเป็นเวลา 12 ชั่วโมง) น้ำเลี้ยงสามารถใช้เป็นเครื่องปรุงรสชั้นเลิศ ช่วยเพิ่มผลการฟื้นฟูและรสชาติอาหารได้อย่างดีเยี่ยม

"ของดีจริงๆ ด้วย"

ดวงตาของซูเยี่ยเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย เขาบรรจงเฉือนเนื้อกระบองเพชรอวบน้ำชิ้นใหญ่มาหลายชิ้น น้ำสีมรกตซึมออกมาส่งกลิ่นหอมสดชื่นทันที

[ได้รับ: เนื้อกระบองเพชรโอเอซิสแดนศิลา (คุณภาพสีเขียว) x7]

เขาไม่ได้กินมันทันที แต่เก็บรักษาไว้อย่างดี

วัตถุดิบเสริมคุณภาพสูงเช่นนี้ต้องผ่านการปรุงอาหารถึงจะดึงประสิทธิภาพสูงสุดออกมาได้

ขณะที่เขากลับขึ้นรถ "ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" และเตรียมจะออกสำรวจต่อ จู่ๆ ก็มีรถคันหนึ่งโผล่เข้ามาในครรลองสายตา มันกำลังหนีตายอย่างสุดชีวิต

รถคันนั้นดูประหลาดพิลึก ราวกับเอาโรงตีเหล็กผุพังมาวางแปะไว้บนโครงรถ ปล่องไฟพ่นควันดำโขมง ตัวถังส่งเสียงดังโครมครามขณะตะเกียกตะกายไปบนพื้นทรายด้วยความเร็วที่ไม่มากนัก

เบื้องหลังของมัน ฝุ่นทรายตลบอบอวลจากการไล่ล่าของ [งูหลามยักษ์ทะเลทราย] ขนาดมหึมา!

งูหลามตัวนั้นยาวกว่าสิบเมตร เกล็ดสีเหลืองทรายสะท้อนแสงแดดเป็นประกายเย็นเยียบ ปากที่อ้ากว้างของมันใหญ่พอจะกลืนรถคันเล็กๆ ได้ทั้งคัน ลิ้นสีแดงสดแลบออกมาพร้อมเสียง "ฟ่อ" อันน่าสยดสยอง

[เลเวล 10 งูหลามยักษ์ทะเลทราย (ระดับอีลิต)]

ความเร็วของมันเหนือกว่า "โรงตีเหล็ก" ผุพังนั่นอย่างเห็นได้ชัด และระยะห่างก็หดสั้นลงเรื่อยๆ

รถที่กำลังหนีตายสังเกตเห็น "ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" อันโดดเด่นของซูเยี่ยเช่นกัน ราวกับคนจมน้ำที่คว้าฟางเส้นสุดท้าย มันหักพวงมาลัยพุ่งตรงมาหาเขาอย่างบ้าคลั่ง

ซูเยี่ยหรี่ตาลง มือกระชับด้ามดาบแน่น

เหยื่อรายใหม่มาส่งถึงหน้าประตูบ้านแล้ว