บทที่ 19: การซื้อขายพิมพ์เขียว

ผืนฟ้าค่อยๆ ถูกรัตติกาลสีหมึกกลืนกิน

ภายในรถขายอาหาร เปลวไฟในเตากำลังลุกโชนสว่างไสว

【หม้อเหล็กยักษ์ (ระดับสีขาว)】 ที่เพิ่งถอยมาใหม่ถูกวางลงบนเตา ความจุอันมหาศาลของมันเหนือกว่าหม้อใบเก่าคนละชั้น ตัวหม้อหนาช่วยเก็บความร้อนได้เสถียรยิ่งขึ้น

น้ำในหม้อเดือดพล่าน ส่งเสียงปุดๆ ดังระงม

ซูเย่จัดการนำ 【ต่อมกลายพันธุ์】 กว่าสองร้อยชิ้นที่ได้จากการกว้านซื้อและออกล่า ทยอยใส่ลงไปในน้ำเดือดเพื่อปรุงทีเดียวพร้อมกัน

ด้วยความจุของหม้อขนาดยักษ์ ประสิทธิภาพการปรุงอาหารจึงพุ่งสูงขึ้น

ไม่นานนัก กลิ่นหอมของเนื้อที่แปลกประหลาดแต่เข้มข้น ผสานกับกลิ่นเครื่องเทศ ก็ตลบอบอวลไปทั่วรถขายอาหาร

ซูเย่เพ่งสมาธิควบคุมระดับไฟ สัมผัสถึงกระบวนการเปลี่ยนแปลงพลังงานภายในหม้อผ่านพรสวรรค์ 【งานเลี้ยงแห่งความหวาดกลัว】

【ปรุงสำเร็จ 'ตุ๋นต่อมกลายพันธุ์อย่างง่าย (รสจัดจ้าน)' x233!】

เขาลงขาย 200 ที่ในตลาดแลกเปลี่ยนทันที ยังคงตั้งราคาไว้ที่ 10 เหรียญยังชีพ และขายแบบนิรนาม

ส่วนอีก 33 ที่ที่เหลือ เขาเก็บไว้เป็นเสบียงสำรองเผื่อฉุกเฉิน

แม้ ตุ๋นต่อมกลายพันธุ์อย่างง่าย จะไม่ได้ช่วยเพิ่มค่าสถานะ แต่มันก็เป็นอาหารระดับสีขาว การบริโภคมันช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตและค่าความอิ่มได้

แทบจะในวินาทีที่สินค้าถูกวางขาย ช่องแชตภูมิภาคก็ระเบิดลง!

"เชี่ยยยย!!! 200 ที่! อาหารเพิ่มค่าสถานะตั้ง 200 ที่เนี่ยนะ!"

"ท่านเทพ! นายคือพระเจ้าของฉัน! ฉันกดทันด้วยเว้ย!"

"ใครดีใครได้! หมดเกลี้ยงอีกแล้ว!"

"ยอดฝีมือนิรนามคนนี้คือใครกัน? กำลังการผลิตระดับนี้มันบ้าไปแล้ว!"

"บัดซบ นี่มันบั๊กหรือเปล่า? ทำไมถึงมีของเยอะขนาดนี้? แถมยังขายหมดไวเวอร์"

ข้อความขอซื้อ ความตื่นตะลึง และความกังขาหลั่งไหลท่วมหน้าจอ ทุกคนต่างตกตะลึงกับความใจป้ำระดับนี้

นี่มันเกินขอบเขตของคำว่า 'โชคดี' ไปแล้ว แสดงว่าผู้ขายต้องมีความสามารถในการหาและแปรรูปวัตถุดิบพิเศษได้อย่างมั่นคง

ซูเย่ปรายตามองหน้าจอแสงแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับสั้นๆ ด้วยนามแฝง 【นักชิม】 ที่เขาสร้างไว้:

"สินค้าหมดชั่วคราว"

ประโยคนี้ยิ่งเป็นการยืนยันตัวตนว่าเขาคือ 'ซัพพลายเออร์' ลึกลับผู้นั้น

ช่องแชตถูกถล่มด้วยการแท็ก @นักชิม ทันที ทั้งขอซื้อ ฝากตัวเป็นศิษย์ รวมถึงพวกที่เข้ามาหยั่งเชิงและจับผิด

"ของจริงดิ? 'นักชิม' คือยอดฝีมือที่ขายอาหารคนนั้นเหรอ?"

"ท่านเทพ! ยังมีของเหลือไหม? เรื่องราคาคุยกันได้นะ!"

"@นักชิม ใช้วัตถุดิบจากมอนสเตอร์ตัวไหน? บอกใบ้หน่อยได้ไหม?"

ซูเย่เมินเฉยต่อเสียงนกเสียงกาพวกนั้น ทันใดนั้น ข้อความส่วนตัวสองฉบับก็เด้งขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน

ฉบับหนึ่งมาจาก 【หลี่จุน】:

"สหาย ผมหลี่จุนจาก 'ค่ายรุ่งอรุณ' เราต้องการรับซื้ออาหารเพิ่มค่าสถานะจำนวนมากด้วยความจริงใจ เรายินดีจ่ายด้วยเหรียญยังชีพในราคาที่สูงกว่าตลาด หรือจะแลกเปลี่ยนเป็น ไม้, เหล็กกล้า หรือชิ้นส่วนก็ได้! โปรดพิจารณาร่วมมือกับเราด้วย!"

อีกฉบับมาจาก 【หงเย่】

ซูเย่เปิดอ่านข้อความของทางฝั่งหลี่จุนก่อน

อีกฝ่ายยังคงเสนอแลกเปลี่ยนด้วยทรัพยากรพื้นฐาน หากอัตราแลกเปลี่ยนดี การแลกมาอัปเกรดรถก็ไม่เลว

เขาตอบกลับไปว่า "เรทเท่าไหร่?"

หลี่จุนตอบกลับมาอย่างไว:

"อาหารพิเศษ 1 จาน แลกกับ ไม้ 5 หน่วย, หรือ เหล็กกล้า 4 หน่วย, หรือ ชิ้นส่วน 5 หน่วย พอไหวไหม?"

ในตลาดแลกเปลี่ยนวันพรุ่งนี้ ราคาวัสดุพื้นฐานพวกนี้น่าจะอยู่ที่ราวๆ 2-3 เหรียญยังชีพ

ด้วยอัตรานี้ มูลค่าของมันเทียบไม่ได้เลยกับการขายเป็นเหรียญยังชีพ 10 เหรียญตรงๆ อย่างน้อยเหรียญยังชีพก็เอาไปซื้ออะไรก็ได้ตามใจชอบ

แววตาของซูเย่เย็นชาลง เขาพิมพ์ตอบกลับ:

"ดูคุณไม่มีความจริงใจเอาซะเลย"

จากนั้นเขาก็ปิดหน้าต่างแชตและไม่สนใจอีก

ในสายตาของเขา ความพยายามที่จะเอาทรัพยากรพื้นฐานราคาถูกมาแลกเปลี่ยนเสบียงยุทธปัจจัยสำคัญเช่นนี้ มันแทบจะเป็นการดูถูกกันด้วยซ้ำ

ต่อมา เขาเปิดข้อความส่วนตัวของ 【หงเย่】

หงเย่:

"คุณนักชิม ขออภัยที่รบกวน ทาง 'สมาคมสตรีใบไม้แดง' ของเราหวังว่าจะได้แลกเปลี่ยนไอเทมพิเศษชิ้นหนึ่งกับอาหารพิเศษของคุณ"

ซูเย่: "ไอเทมอะไร?"

หงเย่: "พิมพ์เขียวโมดูลโจมตีสำหรับยานพาหนะ 【ระดับสีฟ้า】... 【ป้อมปืนใหญ่พื้นฐาน】"

ระดับสีฟ้า! พิมพ์เขียวโมดูลโจมตีสำหรับยานพาหนะ!

หัวใจของซูเย่กระตุกวูบ

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นไอเทมระดับสีฟ้า แถมยังเป็นพิมพ์เขียวโมดูลโจมตีที่มีค่ามหาศาล

มันดึงดูดใจยิ่งกว่าเหรียญยังชีพหรือทรัพยากรพื้นฐานเป็นไหนๆ

แต่น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ:

"มีข้อกำหนดระดับยานพาหนะหรือเงื่อนไขอื่นไหม?"

อีกฝ่ายลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบกลับ:

"...ต้องเป็นยานพาหนะเลเวล 3 ถึงจะสร้างและติดตั้งโมดูลได้"

ดูเหมือนเธอจะกังวลว่าเงื่อนไขนี้จะทำให้มูลค่าของพิมพ์เขียวลดลง เพราะในตอนนี้ ยานพาหนะของผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ยังคงเป็นเลเวล 1

เลเวล 3 งั้นหรือ?

ซูเย่ชำเลืองมองรถขายอาหาร LV2 ที่รวบรวมทรัพยากรใกล้ครบแล้ว การอัปเกรดเป็น LV3 คือเป้าหมายต่อไปของเขา เงื่อนไขนี้ช่างประจวบเหมาะพอดี

หงเย่กล่าวต่อ:

"เพื่อแสดงความจริงใจ คุณสามารถตรวจสอบข้อมูลพิมพ์เขียวก่อนได้ ขณะเดียวกัน เราก็หวังว่าจะได้รับการยืนยันว่าคุณคือ 'นักชิม' ตัวจริงที่เราตามหา"

ซูเย่ส่งภาพหน้าจอข้อมูลไอเทมของ 【ตุ๋นต่อมกลายพันธุ์อย่างง่าย】 ที่เหลืออยู่ 33 ที่ไปให้

หลังตรวจสอบ อีกฝ่ายก็ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

หงเย่: "ขอบคุณที่ไว้ใจ เอาล่ะ เรื่องการแลกเปลี่ยน... อาหารเพิ่มค่าสถานะแบบเมื่อกี้ 200 ที่ แลกกับพิมพ์เขียวใบนี้ เป็นไง?"

200 ที่?

ซูเย่คำนวณในใจอย่างรวดเร็ว

การแลกอาหารระดับสีขาว 200 ที่ กับพิมพ์เขียวโจมตีระดับสีฟ้าที่มีศักยภาพมหาศาลในอนาคต ถือเป็นกำไรมหาศาล

อีกฝ่ายคงร้อนใจอยากเร่งเพิ่มความแข็งแกร่งให้สมาชิกหลักในทีม ยอมแลกผลประโยชน์ระยะยาวกับกำลังรบเฉพาะหน้า

เขาไม่ได้รับปากทันที แต่จงใจทิ้งช่วงสักพักก่อนตอบ:

"ตกลง แต่ต้องใช้เวลาในการผลิตหน่อยนะ"

หงเย่ตอบกลับทันควัน ราวกับสัมผัสได้ถึงความดีใจ:

"ไม่มีปัญหา! เรารอได้! ถ้าคุณขาดแคลนวัตถุดิบหรือทรัพยากรพื้นฐาน เราจะพยายามหามาสนับสนุนให้!"

ซูเย่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วยื่นข้อเสนอเพิ่ม:

"ข้อมูลและแผนที่ ผมต้องการสิ่งที่คุณรู้เกี่ยวกับจุดทรัพยากร พื้นที่อันตราย และจุดเกิดมอนสเตอร์พิเศษในเขตนี้"

หงเย่ไม่ลังเลเลย:

"ดีล! เราจะรีบสรุปข้อมูลและทำแผนที่คร่าวๆ ส่งให้คุณเร็วที่สุด"

สิ่งที่ทำให้ซูเย่แปลกใจยิ่งกว่าคือ หงเย่เป็นฝ่ายส่งคำขอแลกเปลี่ยนเข้ามาก่อน โดยวางพิมพ์เขียวที่เปล่งแสงสีฟ้าลงในช่องแลกเปลี่ยนทันที

【คุณยอมรับการแลกเปลี่ยนหรือไม่? 【พิมพ์เขียวป้อมปืนใหญ่พื้นฐาน (ระดับสีฟ้า)】 แลกเปลี่ยนกับ 【ไม่มี】】

(หมายเหตุจากหงเย่: เราขอจ่ายด้วยพิมพ์เขียวก่อน เชื่อในเครดิตของคุณ)

ซูเย่ชะงักไปเล็กน้อย

ในสภาพแวดล้อมที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายแบบนี้ การกล้ายื่นหมูยื่นแมวด้วยพิมพ์เขียวล้ำค่าก่อน ต้องใช้ความกล้าและใจนักเลงมหาศาล

ไม่โง่เง่าก็ต้องเป็นพวกมองการณ์ไกลสุดกู่ ที่พยายามใช้ความจริงใจอย่างที่สุดเพื่อซื้อใจและผูกมิตรระยะยาวกับซัพพลายเออร์ผู้ทรงพลัง

ชัดเจนว่าหงเย่เป็นประเภทหลัง

"น่าสนใจ"

ซูเย่พึมพำกับตัวเอง ยกระดับความประเมินที่มีต่อหัวหน้ากลุ่มใบไม้แดงคนนี้ขึ้นอีกขั้น

เขากดยืนยันการแลกเปลี่ยน พิมพ์เขียวสีฟ้าอันล้ำค่าก็เข้ามาอยู่ในช่องเก็บของทันที

เขาพิจารณามันอย่างละเอียด โครงสร้างซับซ้อนและวงจรพลังงานบนพิมพ์เขียวทำให้มือสมัครเล่นอย่างเขาตาลาย แต่ระบบแจ้งเตือนชัดเจนว่า ขอเพียงยานพาหนะถึงเลเวล 3 และรวบรวมวัสดุครบ เขาก็สร้างและติดตั้งมันได้

"ดูเหมือนการอัปเกรดยานพาหนะจะเป็นเรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้"

ซูเย่ปิดหน้าต่างการแลกเปลี่ยน

เงิน 2,000 เหรียญยังชีพจากการขายอาหาร 200 จาน บวกกับเงินเก็บที่มี ทำให้เขากระเป๋าหนักสุดๆ

โดยไม่ลังเล เขาจัดการกวาดซื้อวัสดุในตลาดแลกเปลี่ยนเพื่อปิดจ๊อบการอัปเกรดรถขายอาหาร LV3 ทันที—【ไม้ x50】, 【เหล็กกล้า x50】, 【ชิ้นส่วน x50】—ยอมจ่ายแพงกว่าราคาตลาดนิดหน่อยเพื่อความรวดเร็ว

ในที่สุดวัสดุก็ครบ!

เขาสูดหายใจลึก เพ่งสมาธิไปที่หน้าต่างอัปเกรดยานพาหนะ

【ยานพาหนะ: รถขายอาหารเคลื่อนที่อันแข็งแกร่ง】

【ระดับ: LV2】

【อัปเกรดเป็น LV3 ต้องการ: เหรียญยังชีพ x500, ไม้ x50, เหล็กกล้า x50, ชิ้นส่วน x50】

【ยืนยันการอัปเกรดหรือไม่?】

"ยืนยัน!"