ตอนที่ 10 วิวัฒนาการ หนูเขี้ยวเหล็ก!

แม้จะรู้ตัวว่าถูกสะกดรอยตาม แต่กู้หยวนยังคงรักษาความสุขุมไว้ได้ เขายังคงเดินทอดน่องไปตามถนนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าในใจกลับลอบประเมินน้ำหนักฝีเท้าของคนข้างหลัง กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้นดุดันคล้ายกับเฉิงกังไม่น้อย

หรือเจ้านี่จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์?

เมื่อคิดได้ดังนั้น สีหน้าของกู้หยวนก็เคร่งขรึมขึ้นทันที เขาแทบไม่มีความรู้เรื่องขอบเขตพลังของผู้ฝึกยุทธ์ในโลกนี้เลย ไม่รู้ว่าพวกเขามีเล่ห์เหลี่ยมหรือวิชาพิสดารเพียงใด แต่ขึ้นชื่อว่าผู้มีวรยุทธ์ย่อมไม่ใช่ตอไม้ที่เขาจะเคี้ยวได้ง่ายๆ

จากนี้ไป ข้าต้องระวังตัวให้จงหนัก

กู้หยวนเดินเลี้ยวไปมาครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพุ่งตัวเข้าสู่ตรอกแคบๆ แห่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ย! มันหายไปไหนแล้ว? พริบตาเดียวไอ้เด็กนั่นหายหัวไปไหน!"

ชายวัยกลางคนหน้าตอบ จมูกงุ้มเหมือนเหยี่ยว สบถออกมาอย่างหัวเสีย เขากวาดสายตามองไปทั่วบริเวณแต่กลับไม่พบแม้แต่เงาของกู้หยวน ความตื่นตระหนกเริ่มเข้าจู่โจมจนเขาต้องรีบวิ่งวุ่นหาไปทั่ว

ในขณะเดียวกัน กู้หยวนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดของตรอก ก็รีบเปิดหน้าต่างคุณสมบัติของระบบขึ้นมาทันที:

[ผู้คุมอสูรสัตว์อสูร: กู้หยวน]

[สถานะ: ปกติ]

[อสูรในพันธสัญญา: หนูภูเขา (สามารถวิวัฒนาการเป็นหนูเขี้ยวเหล็กได้ ใช้แต้มวิถีเต๋า 30 แต้ม)]

[ระดับการบำเพ็ญ: ไม่มี]

[แต้มวิถีเต๋า: 49]

เมื่อครู่นี้กู้หยวนเพิ่งเก็บเกี่ยวแต้มวิถีเต๋าจากหลินโจวมาได้ถึง 49 แต้ม... ตัวเลขสี่สิบเก้านี้ช่างดูเป็นมงคลนัก และที่สำคัญมันเพียงพอแล้วที่จะทำให้อาหวงก้าวข้ามขีดจำกัด!

เจ้าหนูอาหวงมุดออกมาจากอกเสื้อของกู้หยวน มันปีนขึ้นมาเกาะบนบ่าพลางส่งเสียงร้อง

"จี๊ดๆๆ!"

ราวกับมันจะรู้ว่าชะตากรรมของมันกำลังจะเปลี่ยนไป

ใช้แต้มวิถีเต๋า 30 แต้ม เพื่อวิวัฒนาการหนูภูเขาเป็นหนูเขี้ยวเหล็ก... ยืนยัน!

กู้หยวนลูบหัวอาหวงเบาๆ พร้อมกับสั่งการในใจ

พริบตานั้น ตัวเลข 49 บนหน้าต่างระบบก็ลดฮวบลงเหลือเพียง 19 แต้ม พร้อมๆ กับที่แสงสีขาวนวลตาเริ่มแผ่ออกมาจากร่างกายของอาหวง แสงนั้นไม่เจิดจ้าจนแสบตา แต่มันเต็มไปด้วยพลังงานอันอบอุ่นและบริสุทธิ์ที่โอบอุ้มร่างเล็กๆ นั้นไว้ทั้งหมด

ร่างกายของอาหวงเริ่มเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างขนานใหญ่! ขนาดตัวของมันค่อยๆ ขยายใหญ่และยาวขึ้น ขนสีเหลืองนวลเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาดำเข้มข้น ฟันและกรงเล็บแหลมคมขึ้นจนดูน่าสยดสยอง!

"จี๊ด! จี๊ด...!"

อาหวงดูเหมือนจะได้รับความเจ็บปวดไม่น้อย เสียงร้องของมันแหลมเล็กและสั่นเครือ แต่กู้หยวนสัมผัสได้ผ่านพันธสัญญาทางจิตวิญญาณว่า แม้มันจะเจ็บเจียนตาย แต่มันกลับมีความตื่นเต้นอย่างที่สุด เพราะสัญชาตญาณบอกมันว่านี่คือวาสนาครั้งใหญ่ในชีวิต!

เพียงไม่กี่อึดใจ แสงสว่างก็เริ่มจางหายไปและถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกาย ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้ากู้หยวน:

[วิวัฒนาการสำเร็จ! คุณได้รับอสูรในพันธสัญญา: หนูเขี้ยวเหล็ก!]

[หนูเขี้ยวเหล็ก ระดับสีน้ำเงิน]

[รายละเอียด: หนูกลายพันธุ์ที่ชอบกินโลหะเป็นอาหาร เพราะการกัดแทะเหล็กกล้าเป็นประจำทำให้มันมีกระดูกดุจเหล็ก ร่างกายใหญ่กว่าหนูทั่วไป พละกำลังมหาศาล ดุร้ายและอันตรายยิ่ง! แม้จะยังไม่พ้นขอบเขตสิ่งมีชีวิตสามัญ แต่มีสติปัญญาสูง... (เงื่อนไขวิวัฒนาการสู่หนูล่าสมบัติ: ต้องโตเต็มวัยและใช้แต้มวิถีเต๋า 800 แต้ม!)]

[สถานะ: ปกติ]

[ระยะการเติบโต: ช่วงกำลังโต (26%)]

[คุณได้รับพรสวรรค์เขี้ยวเหล็ก เสริมพลังให้กับร่างกาย!]

รูปลักษณ์ของอาหวงเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้! ตอนนี้ตัวของมันใหญ่เกือบเท่าแมวโตเต็มวัย ขนสีเทาดำของมันดูเป็นมันเงาและแข็งกระด้างเมื่อสัมผัส โดยเฉพาะกรงเล็บทั้งสี่ที่งอกยาวออกมาเหมือนตะขอเกี่ยว สะท้อนแสงเย็นเยียบดุจโลหะ

ที่โดดเด่นที่สุดคือฟันหน้าคู่ยาวหนึ่งนิ้วที่ทอประกายโลหะสีเขียวมรกตจางๆ... สมชื่อหนูเขี้ยวเหล็ก อย่างไม่ต้องสงสัย!

"จี๊ดๆๆ!"

หลังวิวัฒนาการเสร็จสิ้น อาหวงก็กระโดดลงไปวิ่งวนรอบตัวกู้หยวนด้วยความตื่นเต้น ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว เมื่อมันปีนกลับขึ้นมาบนบ่า กู้หยวนถึงกับรู้สึกหนักอึ้งราวกับมีแท่งเหล็กมาวางทับไว้

"ไม่เลว... ไม่เลวเลยจริงๆ ตอนนี้เจ้าดูไม่เหมือนหนูขี้โรคแล้วล่ะนะ สภาพแบบนี้ต่อให้บอกว่าเจ้ากินแมวเป็นอาหาร ข้าก็เชื่อ!"

กู้หยวนพยักหน้าอย่างพอใจขณะมองดูความดุดันของอาหวง แต่แล้วเขาก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย:แล้วไอ้พรสวรรค์เขี้ยวเหล็ก นี่มันคืออะไรกัน? หมายความว่าฟันข้าจะแข็งเหมือนอาหวงจนแทะเหล็กได้งั้นรึ? ถ้าเป็นแบบนั้นจริง มันจะไม่ดูพิลึกไปหน่อยหรือไง...

แต่ในวินาทีนั้นเอง ความเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงก็เริ่มจู่โจมร่างกายของกู้หยวน!

ความรู้สึกซ่านเสียวเริ่มกระจายออกจากกระดูกทุกชิ้นทั่วร่าง มันทั้งชา ทั้งคัน และตามมาด้วยความปวดหนึบที่ยากจะทานทน ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบกระดูกของเขาให้ละเอียดทีละชิ้นๆ พร้อมกับมีแมลงนับล้านตัวชอนไชอยู่ในไขกระดูก!

ความเจ็บปวดทวีความรุนแรงขึ้นจนลามไปถึงเส้นเอ็นและกล้ามเนื้อ เสียง "กร๊อบแกร๊บ" ดังแว่วออกมาจากร่างกายราวกับไม้ที่กำลังจะหักโค่น เหงื่อเย็นๆ ผุดพรายเต็มหน้าผาก กู้หยวนสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขาพยายามขบกรามแน่นเพื่อไม่ให้เผลอส่งเสียงร้องจนศัตรูที่ตามล่าอยู่ได้ยิน

เนิ่นนานผ่านไป... ความทรมานนั้นก็มลายหายไปรวดเร็วดุจน้ำหลาก

"แฮ่ก... ฟู่..."

กู้หยวนระบายลมหายใจยาว ความรู้สึกเหมือนเพิ่งรอดพ้นจากความตายมาได้หมาดๆ เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายทันที ส่วนสูงของเขาดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ที่ชัดเจนที่สุดคือความหนาแน่นของร่างกาย เขารู้สึกแข็งแกร่งและมีพละกำลังมหาศาล แม้แต่น้ำหนักตัวก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

มันไม่ใช่ความอ้วน แต่มันคือความรู้สึกที่อัดแน่นไปด้วยพลัง!

เขาลองบีบกระดูกแขนและเคาะกระดูกขาดู... มันทั้งแข็งและหนาแน่นจนน่าตกใจกระดูกดุจเหล็กงั้นหรือ?

เมื่อฟัน คือส่วนที่งอกเงยมาจากกระดูก ดังนั้นเมื่อกระดูกแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ฟันย่อมแข็งแกร่งตามไปด้วย พรสวรรค์เขี้ยวเหล็ก แท้จริงแล้วก็คือการปฏิรูปโครงสร้างกระดูกและร่างกายของเขาทั้งหมดนั่นเอง!

จากเดิมที่กู้หยวนเป็นเพียงเด็กหนุ่มชาวป่าที่ร่างกายผอมแห้งและเดินเหินไม่มั่นคง ตอนนี้เขากลับดูแข็งแกร่ง มั่นคง และสง่างาม ราวกับแร่ดิบที่ได้รับการถลุงจนกลายเป็นเหล็กกล้าชั้นเลิศ!

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อกระดูกแข็งแกร่ง ไขกระดูกย่อมทำงานได้ดีขึ้น ส่งผลให้การสร้างเลือดมีประสิทธิภาพ ร่างกายโดยรวมจึงพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด!