บทที่ 29: การเจรจาซื้อขาย

สิบนาทีต่อมา บนถนนสายหลักนอกสนามบิน รถออฟโรดดัดแปลงแบบทหารพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมเสียงเครื่องยนต์กระหึ่มกึกก้อง ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ รถคันนั้นเบรกจนตัวโก่งหยุดนิ่งตรงหน้าเย่ย๋าว เสียงเครื่องยนต์ค่อยๆ เบาลง เผยให้เห็นชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำหลายคนนั่งอยู่ภายใน เย่ย๋าวกวาดตามองปราดเดียวก็เห็นอาวุธปืนครบมือ ชายคนหนึ่งเอ่ยเสียงห้วน "ขึ้นรถ"

เย่ย๋าวลากกระเป๋าเดินทาง เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยสบตาพวกเขาอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะเปิดประตูขึ้นไปนั่ง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านภายในรถจนชวนให้ขนลุก

รถพุ่งออกไปทันที เย่ย๋าวนั่งนิ่งเงียบพลางคำนวณสถานการณ์ในหัว จู่ๆ ชายที่นั่งเบาะข้างคนขับก็ถามขึ้น "เธอเองเหรอที่อยากได้ของ?"

"ใช่" เธอตอบเสียงเรียบ

"มาคนเดียว?"

เย่ย๋าวหรี่ตาเล็กน้อย "ทำไม มีปัญหาหรือไง?"

ชายคนนั้นแสยะยิ้ม "เปล่า แค่ถามดู"

"รถบรรทุกที่ฉันเช่าไว้อยู่ไหน?" เย่ย๋าวถามเสียงเย็น รถบรรทุกคันนี้เธอกำชับให้พวกเขาเตรียมไว้เพื่อขนของ แม้จะมีมิติส่วนตัวแต่เธอจะทำตัวโจ่งแจ้งเกินไปไม่ได้

"ไม่ต้องห่วง จอดรออยู่ที่คลังแสงแล้ว ซื้อขายเสร็จเธอขับออกไปได้เลย" ชายคนนั้นตอบเสียงทุ้มต่ำ

เย่ย๋าวไม่พูดอะไรต่อ ได้แต่มองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ รถก็จอดในพื้นที่รกร้าง พวกเขานำทางเย่ย๋าวเข้าไปในโกดังร้างแห่งหนึ่ง แต่ภายในกลับเป็นคนละโลก มันเต็มไปด้วยคลังแสงยุทโธปกรณ์นานาชนิด

เย่ย๋าวก้าวเท้าเข้าไปในโกดังช้าๆ ทันทีที่เห็นอาวุธกองมหึมา หัวใจของเธอก็กระตุกวูบ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงระคนประหลาดใจ

สายตาของเธอจับจ้องไปที่อาวุธปืนซึ่งวางเรียงรายเป็นระเบียบ ปืนพกสีดำขลับวางสงบนิ่ง ตัวปืนที่ออกแบบมาอย่างประณีตสะท้อนแสงโลหะเย็นยะเยือก ราวกับกำลังประกาศศักดาแห่งความตาย

ถัดมาคือปืนไรเฟิลยาว พานท้ายปืนดูแข็งแกร่งสวยงาม ลำกล้องเหยียดตรงราวกับเส้นทางที่มุ่งสู่อนาคตอันลึกลับ เธอจินตนาการถึงภาพการถือปืนนี้ต่อสู้ในสนามรบ ความรู้สึกซับซ้อนเอ่อล้นในใจ ปืนเหล่านี้ไม่ใช่แค่อาวุธ แต่มันคือสัญลักษณ์แห่งอำนาจ

ยังมีปืนกลมือรูปทรงโฉบเฉี่ยว ทันสมัย เปรียบเสมือนฝูงเสือชีตาห์ที่พร้อมกระโจนเข้าใส่เหยื่อ เต็มไปด้วยความเร็วและพลังทำลายล้าง เย่ย๋าวเดินสำรวจรอบๆ สังเกตทุกรายละเอียด พลางทึ่งในการออกแบบอันชาญฉลาดของอาวุธสมัยใหม่

จากนั้นความสนใจของเธอก็ถูกดึงดูดไปยังระเบิดมือในกล่องใกล้ๆ ระเบิดลูกเล็กๆ แต่ละลูกแฝงอานุภาพทำลายล้างมหาศาล

คลังแสงแห่งนี้มีอาวุธละลานตาจนน่าเวียนหัว

เริ่มจากปืนพก 'Glock' ขนาดกะทัดรัดพกพาง่าย ขึ้นชื่อเรื่องความทนทานและความแม่นยำ ตัวปืนสีดำทะมึนแผ่กลิ่นอายเคร่งขรึม ข้างๆ กันคือ 'Desert Eagle' ในตำนาน ปืนสีเงินวาววับที่ครองใจใครหลายคนด้วยพลังทำลายล้างอันมหาศาล

ปืนไรเฟิลก็มีหลากรุ่น ทั้ง 'AK-47' ที่ทนทาน แข็งแกร่ง พานท้ายไม้ตัดกับลำกล้องเหล็กดูดุดันดิบเถื่อน และ 'M4 Carbine' ที่ปรับแต่งได้หลากหลาย แม่นยำ ทันสมัย เหมาะกับสมรภูมิรบทุกรูปแบบ

ปืนซุ่มยิงวางสงบนิ่งอยู่ด้านข้าง ลำกล้องยาวเหยียดราวกับจะเจาะทะลุได้ทุกสิ่ง 'Barrett' สีดำทมิฬพร้อมกล้องเล็งขนาดใหญ่ น่าเกรงขามด้วยระยะยิงไกลและอานุภาพรุนแรง รวมถึง 'CheyTac M200' ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในปืนซุ่มยิงที่แม่นยำที่สุดในโลก ตัวแทนแห่งความสมบูรณ์แบบในการสังหารระยะไกล

นอกจากปืนแล้ว ยังมีระเบิดมือนานาชนิด ทั้งระเบิดสังหารแบบแตกอากาศที่สาดสะเก็ดทำลายล้างศัตรูรอบทิศ ระเบิดควันสำหรับอำพรางตัว และระเบิดแสงแฟลชแบงที่ใช้หยุดยั้งศัตรูด้วยแสงและเสียงกัมปนาท

รวมไปถึงอาวุธหนักอย่างเครื่องยิงจรวดและปืนครก แม้จะเทอะทะแต่พลังทำลายล้างนั้นน่าสะพรึงกลัว เปรียบดั่งมัจจุราชในสนามรบ

ทันใดนั้น ชายร่างสูงใหญ่บุคลิกน่าเกรงขามก็เดินเข้ามา ฝีเท้าหนักแน่น สายตาคมกริบ บ่งบอกว่าเป็นหัวหน้ากลุ่ม เขาเดินตรงมาที่เย่ย๋าว กวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพูดจาดูแคลน "เธอเนี่ยนะคนซื้อ? ฮ่าๆ ผู้หญิงตัวแค่นี้? บรรลุนิติภาวะหรือยังเนี่ย?"

เย่ย๋าวจ้องกลับอย่างไม่ลดละ ตอบเสียงเรียบ "อย่าตัดสินคนแค่ภายนอก การที่ฉันมายืนตรงนี้ได้ แปลว่าฉันมีความจริงใจและกำลังทรัพย์มากพอ ฉันมีเงิน คุณมีของ ก็จบ ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องไร้สาระ"

หัวหน้ากลุ่มหรี่ตาลง แผ่รังสีอันตรายออกมา "หึ หวังว่าคงไม่ได้แค่ราคาคุยนะ ของพวกนี้ไม่ใช่ของเล่น มั่นใจเหรอว่าจ่ายไหว?"

เย่ย๋าวหัวเราะเบาๆ "ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ขอแค่ของไม่มีปัญหา เงินก็พร้อมจ่าย"

หัวหน้ากลุ่มเงียบไปครู่หนึ่งก่อนโบกมือ ลูกน้องรีบยกกล่องหลายใบมาวางตรงหน้า เขาเปิดกล่องใบหนึ่งเผยให้เห็นปืนใหม่เอี่ยม "ดูซะ ของเกรดเอทั้งนั้น วงการเราถือสัจจะสำคัญที่สุด"

เย่ย๋าวตรวจสอบปืนในกล่องอย่างละเอียด พยักหน้าพอใจ "ไม่เลว ขนขึ้นรถบรรทุกได้เลย"

"ยื่นหมูยื่นแมว เงินล่ะ?" หัวหน้ากลุ่มทวงถาม

เย่ย๋าวสบตาเขาแล้วเปิดกระเป๋าเดินทางที่ลากมาด้วย

เธอยืนอยู่ข้างกองอาวุธด้วยท่าทีสงบนิ่ง โน้มตัวลงวางกระเป๋าเดินทางราบกับพื้น นิ้วเรียวแตะที่หัวซิป หยุดนิ่งชั่วครู่ราวกับรวบรวมสมาธิ

จากนั้นเธอก็รูดซิปเปิดออกอย่างเด็ดขาด เสียง 'ครืด' เบาๆ ดังขึ้น กระเป๋าเดินทางค่อยๆ อ้าออก

ทันใดนั้น ธนบัตรสกุลเงิน A อัดแน่นเต็มกระเป๋าก็ปรากฏสู่สายตาทุกคน ปึกธนบัตรใหม่เอี่ยมเรียงรายเป็นระเบียบ ส่งกลิ่นหอมเฉพาะตัวของกระดาษและรัศมีแห่งความมั่งคั่งออกมา

เหล่าชายฉกรรจ์ที่เคยยืนคุมเชิงด้วยท่าทีเย็นชาและระแวดระวัง พลันชะงักค้างไปทันที ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตะลึงและงุนงง พวกเขาที่ผ่านการซื้อขายอาวุธมาโชกโชนกลับต้องมาอึ้งกับภาพตรงหน้า เดิมทีคิดว่าเด็กสาวท่าทางบอบบางคนนี้คงเลือกใช้วิธีโอนเงินที่ปลอดภัย แต่ไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะใจถึงขนาดหอบเงินสดมาเป็นกระเป๋าๆ อย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้