บทที่ 28 - รับของขวัญพิธีบรรลุนิติภาวะ

บทที่ 28 - รับของขวัญพิธีบรรลุนิติภาวะ

ความรักความเอ็นดูที่หลิงหยวนเซิงมีต่อหลิงโหย่วเต้านั้นเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาคนทั่วไป หลิงเจี๋ยซินจึงหวังใช้หลิงโหย่วเต้าเป็นสะพานดึงตัวเขามาเป็นพวก

หลิงหยวนเซิงเป็นนักปรุงยาระดับสองขั้นกลางเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลหลิงในปัจจุบัน หากหลิงเจี๋ยซินดึงตัวเขามาได้ ย่อมมีความหมายอย่างยิ่งต่อกลุ่มหัวรุนแรง

วันนี้เป็นพิธีสวมกวานของหลิงโหย่วเต้า หลิงเจี๋ยซิน หลิงหยวนกู่ และหลิงติ้งเทียนจากสายที่สามล้วนมากันพร้อมหน้า ประจวบเหมาะกับที่คนของสายที่หนึ่งไม่อยู่บนเกาะชางหลี จึงได้แต่ปล่อยให้หลิงเจี๋ยซินพยายามดึงตัวหลิงหยวนเซิงตามอำเภอใจ

หลิงหยวนเซิงยิ้มกว้าง "เจ้าเด็กบ้านี่ทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ!"

ใบหน้าของเขาฉายแววภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด

"เอาล่ะ เอาล่ะ ได้ฤกษ์แล้ว เริ่มพิธีสวมกวานได้"

หลิงเจี๋ยหรานขัดจังหวะการหว่านล้อมของหลิงเจี๋ยซิน เขาไม่อยากเห็นกลุ่มหัวรุนแรงมีอำนาจเพิ่มขึ้น มิเช่นนั้นกลุ่มหัวรุนแรงที่แข็งแกร่งขึ้นย่อมต้องปะทะกับกลุ่มอนุรักษ์นิยมมากขึ้น ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อการพัฒนาของตระกูลหลิงแห่งชางหลี

ได้ยินดังนั้น หลิงหยวนเซิงก็ยิ้มรับ "ท่านอาแปดพูดถูก!"

หลิงเจี๋ยซินยิ้มบางๆ เข้าใจจุดประสงค์ของหลิงเจี๋ยหรานดี

หลิงหยวนเซิงยืนอยู่ตรงกลางตำแหน่งประธาน หลิงโหย่วเต้าเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ทุกสายตาจับจ้องไปที่ทั้งสอง

"โหย่วเต้า เจ้าอายุครบยี่สิบปีแล้ว หลังสวมกวาน เจ้าก็จะเป็นผู้ใหญ่ ต้องมีความรับผิดชอบ ความรุ่งเรืองหรือเสื่อมถอยของสายที่เจ็ด และของตระกูลหลิงแห่งชางหลี ล้วนเป็นส่วนหนึ่งในความรับผิดชอบของเจ้า"

"หลานเข้าใจขอรับ"

เวลานั้นมีสมาชิกตระกูลคนหนึ่งถือถาดเดินเข้ามาหาหลิงหยวนเซิง ในถาดมีกวานหยกขาวหนึ่งอัน และปิ่นหยกขาวอีกหนึ่งอัน

หลิงโหย่วเต้าก้มศีรษะลงอย่างรู้หน้าที่ หลิงหยวนเซิงใช้มือขวารวบผมยาวด้านหลังของหลานชาย เกล้าเป็นมวยไว้กลางกระหม่อม

จากนั้น เขาก็หยิบกวานหยกขาวขึ้นมาสวมบนศีรษะของหลิงโหย่วเต้าอย่างบรรจง มือซ้ายประคองกวาน มือขวาหยิบปิ่นหยกขาว เสียบผ่านช่องว่างด้านขวาของกวาน ทะลุออกทางช่องว่างด้านซ้าย

หลิงหยวนเซิงลดมือลง พินิจมองหลิงโหย่วเต้าอย่างเต็มตา "ตระกูลรุ่งเรือง ตัวเราก็รุ่งเรือง ตระกูลเสื่อมถอย ตัวเราก็โศกเศร้า!"

"โหย่วเต้า เจ้าเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ"

หลิงโหย่วเต้าให้คำมั่น "หลานจะแบกรับความรับผิดชอบของตน จะไม่ทำให้สายที่เจ็ดผิดหวัง และจะไม่ทำให้ตระกูลหลิงแห่งชางหลีผิดหวังขอรับ"

หลิงหยวนเซิงพยักหน้าด้วยความปลาบปลื้มใจ

จากนั้นเขาก็กล่าวว่า "โหย่วเต้า ไปยกน้ำชาให้เหล่าผู้อาวุโสหน่อยสิ"

"ขอรับ!"

ผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานทั้งเจ็ดแม้จะรู้ทันว่างานเข้าแล้ว แต่ก็แสดงออกไม่ได้ จำต้องฝืนยิ้มสู้เสือ

หลิงโหย่วเต้าเดินไปข้างกายหลิงเจี๋ยหราน ยกกาน้ำชาบนโต๊ะรินชาวิญญาณหนึ่งถ้วย แล้วส่งให้อย่างนอบน้อม

"โหย่วเต้าขอน้อมคารวะท่านปู่ทวดแปดด้วยน้ำชาขอรับ"

หลิงเจี๋ยหรานยิ้มขื่น รับถ้วยชาขึ้นจิบ จากนั้นมือขวาก็ลูบผ่านถุงสมบัติที่เอว ในมือพลันปรากฏของสิ่งหนึ่งขึ้น

"โหย่วเต้า วันนี้เจ้าบรรลุนิติภาวะ ปู่ทวดแปดไม่มีของดีอะไรจะให้ ก็ขอมอบหินวิญญาณระดับกลางก้อนนี้ให้เจ้าก็แล้วกัน"

หินวิญญาณกำเนิดจากสายแร่หินวิญญาณ ภายในบรรจุพลังปราณธรรมชาติ แบ่งออกเป็นสี่ระดับ คือ สูงสุด สูง กลาง และต่ำ อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างระดับที่ติดกันคือหนึ่งร้อย

นั่นคือ หินวิญญาณระดับสูงสุดหนึ่งก้อน เท่ากับหินวิญญาณระดับสูงหนึ่งร้อยก้อน เท่ากับหินวิญญาณระดับกลางหนึ่งหมื่นก้อน และเท่ากับหินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งล้านก้อน

หลิงโหย่วเต้ารับหินวิญญาณระดับกลางมาอย่างนอบน้อม ยิ้มกล่าวว่า "โหย่วเต้าขอบคุณท่านปู่ทวดแปดขอรับ"

แล้วเก็บใส่ถุงสมบัติที่เอว

จากนั้น เขาก็เดินไปหาหลิงเจี๋ยซิน ส่งชาวิญญาณให้อย่างนอบน้อม หลิงเจี๋ยซินดื่มชาจนหมดถ้วยในรวดเดียว

ก่อนจะหัวเราะร่า เขาตั้งใจจะใช้หลิงโหย่วเต้าดึงตัวหลิงหยวนเซิง ของที่ให้ย่อมไม่ธรรมดา

"โหย่วเต้า ของสิ่งนี้เรียกว่า 'เตาหลอมอัคคี' เป็นอาวุธวิเศษระดับสูง ไม่ว่าเจ้าจะใช้ปรุงยาหรือหลอมสร้างอาวุธล้วนมีประโยชน์มหาศาล ถือเป็นของขวัญวันบรรลุนิติภาวะจากปู่ทวดเก้า"

หลิงโหย่วเต้าไม่ได้พอใจกับของสิ่งนี้นัก แต่หลิงหยวนเซิงกลับยิ้มแก้มปริ ใครๆ ก็ดูออกว่าเขาพอใจเตาหลอมอัคคีนี้มาก

"โหย่วเต้าขอบคุณท่านปู่ทวดเก้าขอรับ"

เขารับเตาหลอมอัคคีอาวุธวิเศษระดับสูงมา แล้วเก็บเข้าถุงสมบัติ

จากนั้นก็เดินมาหาหลิงหยวนกู่ ส่งชาวิญญาณให้อย่างนอบน้อม หลิงหยวนกู่ก็ดื่มจนหมดเช่นกัน

"ปู่ใหญ่ก็ขอมอบหินวิญญาณระดับกลางให้เจ้าหนึ่งก้อน"

"โหย่วเต้าขอบคุณท่านปู่ใหญ่ขอรับ"

......

"ปู่หกก็มอบหินวิญญาณระดับกลางให้เจ้าหนึ่งก้อน"

"โหย่วเต้าขอบคุณท่านปู่หกขอรับ"

ไม่นาน หลิงโหย่วเต้าก็มาถึงข้างกายหลิงหยวนฉี หลิงหยวนฉีดื่มชาที่เขาส่งให้ แล้วหยิบยันต์แผ่นหนึ่งออกมา

เห็นดังนั้น ดวงตาของหลิงโหย่วเต้าก็เป็นประกาย นี่คือของที่เขาถูกใจที่สุด

"โหย่วเต้า ในรุ่นหยวนข้าสนิทกับปู่ของเจ้าที่สุด ปีนั้นหากไม่ได้ปู่ของเจ้าช่วยชีวิตไว้ เกรงว่าคงไม่มีข้าหลิงหยวนฉีในวันนี้

วันนี้เจ้าบรรลุนิติภาวะ ปู่เจ็ดขอมอบ 'ยันต์เหมันต์ผนึก' ระดับสองขั้นต่ำใบนี้ให้ หวังว่าในยามที่เจ้าเผชิญอันตราย ยันต์นี้จะช่วยชีวิตเจ้าได้"

หลิงโหย่วเต้ารับยันต์เหมันต์ผนึกระดับสองขั้นต่ำมาอย่างจริงจัง กล่าวว่า "โหย่วเต้าขอบคุณท่านปู่เจ็ดขอรับ"

......

"ปู่เก้าก็มอบหินวิญญาณระดับกลางก้อนหนึ่ง"

......

"อาใหญ่ก็มอบหินวิญญาณระดับกลางให้เจ้าก้อนหนึ่ง"

......

ในที่สุด หลิงโหย่วเต้าก็ถือถ้วยชาวิญญาณมาหยุดตรงหน้าหลิงหยวนเซิง ยิ้มกล่าวว่า "หลานขอน้อมคารวะท่านปู่ด้วยน้ำชาขอรับ"

ทั้งเจ็ดคนที่นั่งอยู่ต่างหัวเราะลั่น หลิงเจี๋ยหรานกล่าวว่า "หยวนเซิง เจ้านี่มันยกหินทุ่มเท้าตัวเองชัดๆ!"

หลิงหยวนฉีก็หัวเราะเช่นกัน "พี่ห้า ท่านคงนึกไม่ถึงกระมังว่าโหย่วเต้าจะเล่นไม้นี้?"

ฟังเสียงหัวเราะของทุกคน หลิงหยวนเซิงก็ยิ้มรับ "ปู่คาดไม่ถึงจริงๆ ว่าเจ้าจะมาไม้นี้"

หลิงโหย่วเต้ายิ้มเจ้าเล่ห์ "ท่านก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของหลานเหมือนกันนี่ขอรับ?"

ทันใดนั้น รอยยิ้มของหลิงหยวนเซิงก็หุบลง "แต่ปู่เตรียมของขวัญไว้ให้เจ้าแต่เช้าแล้ว"

สีหน้าของหลิงโหย่วเต้าแข็งค้างไปทันที!

เห็นเพียงหลิงหยวนเซิงหยิบอาวุธวิเศษรูปร่างคล้ายเรือออกมาจากถุงสมบัติ "ของสิ่งนี้เรียกว่า 'เรือใบไม้' เป็นอาวุธวิเศษประเภทบินระดับสูง ปู่ไหว้วานคนไปซื้อมาให้เจ้าเมื่อครึ่งปีก่อน"

"ครึ่งปีก่อน? ตอนนั้นไม่ใช่ว่าเป็นช่วงสำคัญที่ท่านปู่กำลังปรุงยาหรอกหรือ? ท่านถึงกับเตรียมของขวัญให้ข้าตั้งแต่ตอนนั้นเชียวรึ?"

หลิงโหย่วเต้าตกตะลึงในใจ!

เขารับเรือใบไม้มา "หลานขอบคุณท่านปู่ขอรับ"

หลิงหยวนเซิงกล่าวว่า "ไม่ใช่แค่เจ้า พี่ใหญ่กับพี่รองของเจ้าก็ได้รับของขวัญจากปู่ในวันบรรลุนิติภาวะเหมือนกัน"

หลิงโหย่วเต้ากำเรือใบไม้ไว้แน่น พยักหน้าแรงๆ

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงเก็บเรือใบไม้ลงถุงสมบัติ

บรรยากาศในลานกว้างค่อยๆ กลับมาครึกครื้นอีกครั้ง

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม พิธีบรรลุนิติภาวะของหลิงโหย่วเต้าจึงเสร็จสิ้นลง ผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานทั้งเจ็ดต่างทยอยเดินทางกลับ

สองพี่น้องถึงได้เดินออกมา เริ่มเก็บกวาดข้าวของในเรือนรับรองหลัก

หลิงหยวนเซิงคุยกับหลิงโหย่วเต้าต่อในห้องอีกครู่หนึ่ง กำชับเขาว่าอย่าทำให้เตาหลอมอัคคีที่หลิงเจี๋ยซินให้มาเสียของ ให้เอาไปใช้ประโยชน์ อย่าทิ้งไว้จนขึ้นสนิม ความหมายโดยนัยคืออยากให้เขาเรียนรู้วิชาปรุงยา

การปรุงยาเป็นเรื่องที่เสียเวลามาก หลิงโหย่วเต้ามุ่งมั่นแต่การฝึกยุทธ์ ย่อมหาข้ออ้างสารพัดมาบ่ายเบี่ยง

หลิงหยวนเซิงดูจนปัญญา แต่ก็ทำอะไรหลิงโหย่วเต้าไม่ได้ สุดท้ายได้แต่กลับไปกระท่อมโอสถ

งานบรรลุนิติภาวะครั้งนี้ เขาได้รับหินวิญญาณระดับกลางห้าก้อน เตาหลอมอัคคีอาวุธวิเศษระดับสูง เรือใบไม้อาวุธวิเศษระดับสูง และยันต์เหมันต์ผนึกระดับสองขั้นต่ำอีกหนึ่งแผ่น

หลังจากนั้น เขาเก็บตัวหนึ่งวัน ก็สามารถผูกจิตครอบครองเรือใบไม้อาวุธวิเศษระดับสูงได้สำเร็จ

[จบแล้ว]