ตอนที่ 17: สตีเฟน เคอร์รี วัยหนุ่ม

เจอคำถามวัดใจจากสาวๆ ห้ามตอบรับปากพล่อยๆ เด็ดขาด

แอนนี่คือเพื่อนสาวคนสนิทที่อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่ตอนโดนตั้งแง่ช่วงปีหนึ่ง

บริทนีย์คือสาวน้อยน่ารักที่รุกหนักตามจีบเขาตั้งแต่เข้ามหาลัย

เจอคำถามฆ่าตัวตายแบบนี้ เคย์ซแกล้งโง่ทำมึนไปก่อนดีที่สุด ก็นะ ยังวัยรุ่นกันอยู่ บางทีเวลาอาจจะค่อยๆ ให้คำตอบเอง

"จริงๆ แล้วผมชอบเมืองเฮเลนา กับรัฐมอนทานามากกว่านะ ยังไงผมก็โตที่นั่น"

เห็นสองสาวทำท่าจะซักไซ้ต่อ เคย์ซรีบเปลี่ยนเรื่องทันควัน

"บริทนีย์ ไหนบอกอยากลองร้องเพลงไง? แข่งจบเรามาลองทำซิงเกิลกันสักเพลงมั้ย"

"แอนนี่ อย่าขลุกอยู่แต่ในแล็บสิ ไหนบอกอยากถ่าย Vlog? ไว้ว่างๆ เราไปเที่ยวกัน แล้วถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึกไง!"

สาวน้อยผมบลอนด์กับพี่สาวผมดำจ้องเคย์ซเขม็ง ดูออกแหละว่าเปลี่ยนเรื่องหนี

แต่บริทนีย์ก็ติดเบ็ดเรื่อง Vlog ทันที "จริงๆ ฉันก็อยากถ่ายนะ แต่ตัดต่อไม่เป็น แถมไม่รู้จะถ่ายอะไรด้วย"

สาวน้อยผมบลอนด์ชอบลองของใหม่ไปเรื่อย ตามสไตล์เห่อสามนาที

"ฉันว่าแค่ถ่ายเธอเต้น ยอดวิวก็พุ่งแล้ว อย่าลืมใส่ชุดแซ่บๆ ด้วยล่ะ!" แอนนี่เริ่มแซว

เห็นสองสาวจะเปิดศึกกันอีกรอบ เคย์ซรีบแทรก "ถ่ายด้วยกันนี่แหละ เก็บไว้เป็นที่ระลึก แอนนี่ตัดต่อเก่ง เดี๋ยวผมช่วยดูด้วย!"

คุยไปคุยมา หัวเราะกันคิกคัก วางแผนเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน เคย์ซค่อยโล่งอกไปที

บ่ายวันที่ 26 มีนาคม พรุ่งนี้แข่งรอบ Elite Eight ทีม UCLA นั่งดูเทปการแข่งขันกันหน้าเครียด

คู่แข่งคือ วิทยาลัยเดวิดสัน นำทัพโดย สตีเฟน เคอร์รี ทีมนี้มีสตาร์คนเดียวก็จริง แต่ประมาทไม่ได้เด็ดขาด

อันตรายจากลูกสามแต้มของเคอร์รีมันมหาศาล แถมต่างจากฮาร์เดนตรงที่หมอนี่เคลื่อนที่ไม่มีบอลเยอะมาก

วิทยาลัยเดวิดสันวางระบบมาเพื่อเอื้อให้เคอร์รีโดยเฉพาะ

"กันสเตฟยากมาก ปิ๊กแอนด์โรลตอนถือบอลก็เก่ง วิ่งตัวเปล่าก็ดี บางทีเราอาจต้องรุมสองตั้งแต่เนิ่นๆ"

ฮอลิเดย์พูดอย่างหนักใจหลังดูเทปจบ

"พรุ่งนี้เขาอาจจะฟอร์มหลุด ยิงว่าวรัวๆ ก็ได้ ฉันว่าหยุดสเตฟไม่น่ายากเท่าไหร่ เขาตัวบางกว่าฮาร์เดนเยอะ"

คอลลิสันมองหุ่นบางๆ ของเคอร์รีแล้วคิดว่าน่าจะเอาอยู่

โค้ชเบนฟังลูกทีมแสดงความเห็น ส่วนใหญ่มั่นใจว่าจะเข้ารอบได้ แต่แกกลับขมวดคิ้ว

"เคย์ซ นายคิดยังไง? ช่วงนี้เงียบเชียวนะ"

เคย์ซชะงักนิดหน่อย ไม่นึกว่าโค้ชจะโยนมาให้ แต่ก็รีบตอบ:

"ผมว่าแผนโค้ชดีแล้วครับ จริงๆ เราควรเน้นปรับทัศนคติมากกว่า โดยเฉพาะตอนโดนเคอร์รีรัวสามแต้มใส่ต่อเนื่องในเกม"

คำพูดนี้เตือนใจเพื่อนร่วมทีมถึงภาพในวิดีโอ ที่เคอร์รีรัวสามแต้มชุดใหญ่จนคู่แข่งแก้เกมไม่ทัน

"ใช่เลย ต่อให้โดนยิงรัวๆ เราก็ต้องใจเย็น อย่ารีบร้อนบุก ถ่ายบอลไปเรื่อยๆ เจาะจุดแข็งเราให้ได้!"

โค้ชเบนมองเคย์ซอย่างชื่นชม พอใจกับคำตอบมาก ต้องใช้สมองเล่นบาส ความสุขุมคือกุญแจสำคัญในสนาม

วันที่ 27 รอบ Elite Eight เปิดฉากอย่างเป็นทางการ สื่อและแมวมองแห่มาทำข่าวเพียบ

สตีเฟน เคอร์รี เป็นตัวเต็งดราฟต์มาตั้งแต่ปีที่แล้ว

แม้ตัวจะบาง แต่ลูกสามแต้มแม่นเวอร์ เลี้ยงบอลคล่อง วิสัยทัศน์การจ่ายดี แมวมองหลายคนมองเห็นอนาคตไกล

ทีมต่างๆ ชอบผู้เล่นแบบนี้ ลีลาแพรวพราวขายตั๋วได้ โดยเฉพาะ ดอน เนลสัน ของวอร์ริเออร์ส ที่เชื่อว่าเคอร์รีจะเป็นเสาหลักของทีมได้

ครึ่งชั่วโมงก่อนแข่ง สนามลูคัสออยล์แน่นขนัด

บรรยากาศคึกคัก แฟนสองทีมใส่เสื้อเชียร์เตรียมตะโกนให้คอแตก

ผู้บรรยาย TNT วันนี้คือ เรจจี มิลเลอร์ กับ ชาร์ลส์ บาร์กลีย์ ซึ่งก็ไม่พลาดที่จะเริ่มเจิมตามธรรมเนียม

"UCLA ต้องระวังให้ดี สตีเฟน เคอร์รี ไม่ใช่เจมส์ ฮาร์เดน การเคลื่อนที่ไม่มีบอลของเขาอันตรายมาก!" มิลเลอร์พยายามเจิมคู่แข่งช่วยศิษย์เก่า

"ผมว่าสตีเฟน เคอร์รี ต่างหากที่ต้องระวัง ดูตัวประกบวงนอกของ UCLA สิ แต่ละตัวโหดๆ ทั้งนั้น จะรักษาเปอร์เซ็นต์การยิงให้สูงภายใต้การป้องกันแบบนี้ ยากมากบอกเลย"

บาร์กลีย์ชอบวงในถึกๆ เสียดายคู่นี้ไม่มีใครเข้าตาแกสักคน

เดลล์ เคอร์รี พ่อของสเตฟก็พาภรรยามาเชียร์ หวังว่าลูกชายจะโชว์ฟอร์มเทพพาทีมเข้า Final Four อัปเกรดอันดับดราฟต์

แม้จะติดต่อกับนิวยอร์กไว้นานแล้ว แต่บาสเกตบอลมันต้องพิสูจน์ด้วยผลงานในสนาม

เกมจะเริ่มแล้ว โค้ชเบนสั่งการครั้งสุดท้าย "ใจเย็นๆ ดึงเกมช้าได้ ลุย!"

เคย์ซมองเคอร์รีวัยหนุ่มตรงหน้า รู้สึกแปลกๆ เหมือนได้เป็นสักขีพยานประวัติศาสตร์

คนดูโห่ร้อง 6 โมงเย็น เกมเริ่มอย่างเป็นทางการ

"ปัด!" วิทยาลัยเดวิดสันชนะลูกกระโดด ได้บุกก่อน

เคอร์รีพาบอลข้ามแดนแล้วจ่ายออก เริ่มวิ่งตัวเปล่าผ่านสกรีนเพื่อนร่วมทีม

คอลลิสันวิ่งตามติด แต่โดนสกรีนดักไว้ ต้องตะโกนบอกเพื่อนให้ระวัง

อาศัยสกรีนหลังของบิ๊กแมน เคอร์รีดีดตัวออกมารับบอลที่เส้นสามแต้ม หลอกยิงหนึ่งจังหวะ ฮอลิเดย์หลงกลกระโดดตาม

เคอร์รีโยกหนี สเต็ปแบ็กยิงสามแต้ม ปล่อยบอลเร็วมาก

"สวบ!" ลงไปเน้นๆ

ถ้าไม่ได้เจอเอง คงนึกภาพความเร็วในการยิงไม่ออก เคย์ซมองท่าชู้ตของเคอร์รีแล้วทึ่ง พรสวรรค์มันน่ากลัวจริงๆ

ร่างกายไม่ถึก แต่สัมผัสการชู้ตระดับเทพเจ้าทำให้เขาน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

"สามแต้มสวยงาม! เคอร์รีปล่อยบอลเร็วโคตร!" มิลเลอร์ไม่พลาดที่จะอวยมือปืนรุ่นน้อง

ฝั่ง UCLA ฮอลิเดย์ยกมือยอมรับผิด คอลลิสันพาบอลข้ามแดน ส่งต่อให้ฮอลิเดย์

เคย์ซเริ่มวิ่งหาช่อง วิ่งเป็นเลขแปดผ่านสกรีน รับบอลได้ปุ๊บ เจอตัวประกบเตี้ยกว่าเป็นช่วงตัว เขากระชากหนีทันที

เกมรับเดวิดสันสลับตำแหน่งเร็วมาก วงในวิ่งมาซ้อนทันควัน

แต่เคย์ซจ่ายเร็วกว่า ก่อนตัวซ้อนจะมาถึง เขาจ่ายยัดเข้าในให้เพื่อนดังค์ง่ายๆ 2 แต้ม

"เดวิดสันทำการบ้านมาดีมาก ดูเหมือนจะวางแผนรุมสองเคย์ซตั้งแต่ต้นเกมเลย ต้องมาดูความสามารถในการจ่ายบอลของเขาแล้วล่ะ"

บาร์กลีย์วิจารณ์ทันทีที่เห็นเคย์ซโดนรุม

เคย์ซแปลกใจนิดหน่อย ไม่นึกว่าจะโดนรุมตั้งแต่ไก่โห่ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมาก

เกมดำเนินต่อไป UCLA ประกบเคอร์รีได้ดี แต่หมอนี่วันนี้ฮอตฉ่า โอกาสน้อยนิดแต่ยิงลงหมด

แฟนเดวิดสันเฮลั่นสนาม

เคอร์รีอีกแล้ว โยกหลอกจนฮอลิเดย์หัวทิ่ม แหวกเข้าไปเจอตัวซ้อน โยนอัลเลย์อูปให้เพื่อน

"ตูม!" ดังค์ลงไป เคอร์รีเริ่มฉลองแล้ว เขากำลังสนุกกับเกม

ผ่านไป 17 นาทีในครึ่งแรก สกอร์ 32-30 UCLA ตามอยู่ 2 แต้ม แต่เคย์ซรู้สึกว่าทีมกำลังเสียจังหวะ

จังหวะบุก เคย์ซโดนรุมสองที่เส้นสามแต้ม จ่ายบอลออกไป ถ่ายบอลกันจนฮอลิเดย์ว่าง

สามแต้มโล่งๆ ยิงเลย!

"เคร้ง!" ไม่ลง เคอร์รีเก็บรีบาวด์ไกล แล้วเลี้ยงสวนกลับเร็วทันที

UCLA ลงไปตั้งรับไม่ทัน โดนเคอร์รีโซโล่ไป 2 แต้ม

ความรู้สึกเคย์ซแม่นยำ 2 นาทีสุดท้าย UCLA ยิงวงนอกโล่งๆ พลาดรัวๆ โดนคู่แข่งทำแต้มทิ้งห่าง

"จบครึ่งแรก 40-30 UCLA ตามหลัง 10 แต้ม งานเข้าแล้ว!" มิลเลอร์เริ่มกังวลแทนศิษย์เก่า

ครึ่งแรกเคย์ซโดนรุมตลอด ได้ยิงแค่ 4 ลูก ลง 2 ได้ 5 แต้ม 5 แอสซิสต์ 3 รีบาวด์

เห็นเพื่อนร่วมทีมหน้าจ๋อย เคย์ซรู้เลยว่าครึ่งหลังต้องเปลี่ยนวิธีเล่นแล้ว

"สมคำร่ำลือ เคอร์รีวัยหนุ่มก็ยังรับมือยากชะมัด ประมาทซูเปอร์สตาร์ไม่ได้จริงๆ ไม่ว่าจะช่วงไหนของอาชีพ"