ตอนที่ 11: คู่แข่งสุดมั่น

ลี เจ๋อ แอบสะใจลึกๆ เมื่อเห็นดวงตาเป็นประกายวิบวับของสเตฟ เคอร์รี ยามพูดถึงการดังค์ ก็นะ ต่อให้ยิงสามแต้มแม่นราวจับวางแค่ไหน ก็เทียบความเท่กับช็อตโปสเตอร์ดังค์ไม่ได้หรอก

"เลิกคุยเรื่องดังค์เถอะ ฉันดูฟอร์มนายเมื่อวานแล้ว โคตรบ้าเลย! 36 แต้ม ยิงสามลง 8 จาก 10 ลูก สุดยอดจริงๆ" ลี เจ๋อ รีบเปลี่ยนโหมดมาอวยกลับตามมารยาททางธุรกิจ

จริงๆ แล้วก็ไม่ได้อวยเกินจริงหรอก สเตฟ เคอร์รี โชว์ฟอร์มเทพมาตั้งแต่ NCAA ปีที่แล้ว ทำลายสถิติสามแต้มเป็นว่าเล่น แถมยังพาทีมรองบ่อนอย่างวิทยาลัยเดวิดสันทะลุไปถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้สถาบัน

โดยเฉพาะการดวลกับกริฟฟินที่เรียกแขกได้เพียบ ทำให้ปีที่แล้วเคอร์รีดังระเบิด

แต่น่าเสียดายที่วิทยาลัยเดวิดสันดวงกุดอีกรอบ ปีนี้จับมาเจอกับทีมที่มีสตาร์วงในตั้งแต่รอบแรกเลย

มหาวิทยาลัยอริโซนามาพร้อมกับเกมที่สมดุลทั้งนอกและใน มี ชาคูร์ กับ บัดดิงเกอร์ คุมวงนอก และ จอร์แดน ฮิลล์ สตาร์ดังคุมวงใน

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหยุดสเตฟ เคอร์รี ไม่อยู่ ลูกยิงสามแต้มรัวๆ นี่มันบั่นทอนกำลังใจได้ชะงัดนัก

"เอาจริงๆ ฉันไม่ชอบระบบแบ่งสายใหม่ของ NCAA เลย สตาฟฟ์โค้ชด่าลีกเช้าเย็น" เคอร์รีบ่นอุบพร้อมยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

จะโทษใครได้ล่ะ ในเมื่อ NCAA ก็อยากปั้นดารา ไม่ล็อกผลแบบน่าเกลียดก็บุญโขแล้ว ในโลกคู่ขนานนี้ ทุกอย่างเป็นแบบนี้ก็เพราะอิทธิพลของเลอบรอน เจมส์ นั่นแหละ พ่อหนุ่มคนนี้เขาคือแม่เหล็กดูดทรัพย์ตัวจริง

ลี เจ๋อ แอบอิจฉานิดๆ จังหวะนั้นอายีชา เคอร์รี ก็เดินเข้ามาพอดี

"เฮ้ เคย์ซ เมื่อวานนายเท่มาก! ทำไมฉันไม่เห็นแอนนี่ล่ะ?"

ปีที่แล้วตอนบริทนีย์กับลี เจ๋อ ทะเลาะกัน แอนนี่คือคนที่อยู่เคียงข้างเขา

อายีชาถึงกับเข้าใจผิดว่าแอนนี่เป็นตัวจริงของลี เจ๋อ ถ้ารู้ว่าพ่อหนุ่มตรงหน้ากำลังอยากมี "ป่า" (คบหลายคน) เธอคงประเคนหมัดให้สักทีแน่ๆ

"ก็รู้ๆ กันอยู่ ผู้หญิงน่ะแต่งตัวนานเสมอแหละ ไม่กวนเวลาพวกนายแล้ว ขอให้สนุกนะ!" ลี เจ๋อ รีบชิ่งหนีอย่างไว

มองดูคู่เคอร์รีกับอายีชา ลี เจ๋อ แอบอิจฉาเล็กๆ แต่ก็รีบปัดความคิดนั้นทิ้งไป วัยรุ่นมันต้องปลูกป่าเยอะๆ สิ!

กว่าลี เจ๋อ จะเจอแอนนี่ เวลาก็ล่วงเลยไปครึ่งชั่วโมงจากที่นัดกันไว้

"รอนานจนใจจะขาดแล้วใช่ไหม? บริทนีย์ไปรอที่ร้านอาหารแล้ว ไปหาเธอกันเถอะ!" พี่สาวคนสวยเดินเข้ามา กอดลี เจ๋อ แล้วกระซิบข้างหู

ลี เจ๋อ กอดตอบหญิงสาวใจกว้าง "วันนี้คุณสวยจัง ขอบคุณที่ช่วยดูแลบริทนีย์นะครับ"

ปีที่แล้ว ตอนลี เจ๋อ โดนสื่อเล่นงานเรื่องสีผิว แอนนี่คือคนที่อยู่ข้างเขา เขาชอบผู้หญิงที่ดูภายนอกเย็นชาแต่ภายในอบอุ่นคนนี้จริงๆ

แอนนี่ส่งค้อนวงงามให้ลี เจ๋อ แล้วพูดเสียงงอน "นี่คือวิธีแก้ปัญหาของคุณเหรอคะ? ไม่ต้องอธิบายหรอก ปล่อยให้เวลาจัดการเถอะ ไปกัน!"

แอนนี่จูงมือลี เจ๋อ พร้อมรอยยิ้มสวย เธอไม่ใช่สาวน้อยไร้เดียงสา เธอรู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร

คืนนั้นที่โรงแรม ลี เจ๋อ อารมณ์ดีสุดๆ "ไม้ใหญ่" กับ "ป่า" อยู่ร่วมกันได้โดยไฟไม่ไหม้ จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีก?

"ก๊อกๆ" เสียงเคาะประตู ลี เจ๋อ ลุกไปเปิด เห็นฮอลิเดย์ยืนหน้ามุ่ยอยู่

"นอนไม่หลับเหรอ? พรุ่งนี้มีซ้อมนะ" ลี เจ๋อ ดึงฮอลิเดย์เข้ามาในห้อง

"เคย์ซ นายไม่โกรธเหรอ? ไอ้บ้าสองตัวจากหลุยส์วิลล์พูดจาหมาไม่แดกเลยนะ!" ฮอลิเดย์ฟึดฟัด

"หือ? คืนนี้ฉันอยู่กับแอนนี่กับบริทนีย์ อย่าบอกนะว่าเป็นไอ้วิลเลียมส์อีกแล้ว?" ลี เจ๋อ ถามอย่างรำคาญใจ

เทอร์เรนซ์ วิลเลียมส์ ฟอร์เวิร์ดจากมหาวิทยาลัยหลุยส์วิลล์ คู่ประกบของลี เจ๋อ หมอนี่เป็นพวกไม่คิดจะผูกมิตรกับใครหน้าไหนทั้งนั้น

เพราะปีนี้ดราฟต์ตำแหน่งฟอร์เวิร์ดน้อย วิลเลียมส์เลยใช้ปากพาจน หาเรื่องลี เจ๋อ เพื่อเรียกแสง มันเป็นเรื่องธุรกิจล้วนๆ!

"ไอ้คลาร์กนั่นก็ปากดี มั่นหน้าเหลือเกินว่าจะตบพวกเราได้ ทั้งที่ตัวเองน่าจะโดนทาบีตตบคว่ำไปแล้วแท้ๆ ดันมาพูดจาประชดประชัน" ฮอลิเดย์หัวร้อนแทนเพื่อน

"อย่าไปสนใจพวกตัวประกอบเลย ถึงเวลาก็ส่งพวกมันกลับบ้านไปซะ ไปนอนเถอะเพื่อน" ลี เจ๋อ พูดอย่างไม่ยี่หระ

หลังจากไล่ฮอลิเดย์ที่กำลังเดือดกลับห้องไปได้ ลี เจ๋อ ก็ถอนหายใจ นี่แหละเพื่อนแท้

ลี เจ๋อ ไม่สนพวกโนเนมพวกนั้นหรอก ด้วยพรสวรรค์ร่างกายที่ยอดเยี่ยมและสภาพความฟิตตอนนี้ ไม่มีใครหยุดเขาได้แบบตัวต่อตัวหรอก

ถ้าแค่เล่นบาสมหาลัยยังยาก ลี เจ๋อ คงหนีไปร้องเพลงเต้นแรปนานแล้ว

วันที่ 25 มีนาคม รอบ Sweet Sixteen เปิดฉากอย่างเป็นทางการ ความกดดันของสตาฟฟ์โค้ชลดลงไปเยอะ ผ่านรอบแรกมาได้ก็ถือว่าผลงานเข้าเป้าแล้ว

มีแต่เฮดโค้ชเบนที่ยังหน้าเครียด ตาลุงยังฝังใจกับความพ่ายแพ้ปีที่แล้ว ก็นะ ไลน์อัพดีขนาดนั้น มีลุ้นแชมป์ได้เลยแท้ๆ

"ผ่อนคลายหน่อยไอ้หนู อย่าทำหน้าเหมือนจะไปตาย สนุกกับเกม งัดฟอร์มเก่งออกมา แล้วชนะคืนนี้ซะ"

ลี เจ๋อ ฟังตาลุงปลุกใจอีกรอบ หน้าตาเคร่งเครียดแบบนั้นดูยังไงก็ไม่เหมาะกับงานนี้เลยพับผ่าสิ

เกมคืนนี้ไม่ได้เป็นที่สนใจมากนัก UCLA ขาดซูเปอร์สตาร์ ส่วนหลุยส์วิลล์ก็มีแต่พวกตัวประกอบ

ถ้าทาบีตยังอยู่ สื่อคงเล่นข่าวใหญ่โตไปแล้ว

สไตล์การเล่นแบบ "มนุษย์เครื่องมือ" ของลี เจ๋อ โดนตั้งคำถามตั้งแต่ปีที่แล้ว ปีนี้กระแสก็ยังแผ่วๆ มีแต่แฟนเจ้าถิ่นในแอลเอที่ยังเชียร์กันเหนียวแน่น

เช้าดูวิดีโอ บ่ายยืดเส้นยืดสาย แล้วก็ตอบข้อความแสดงความยินดี ลี เจ๋อ คิดถึงฟีเจอร์ "สตอรี่" ใจจะขาด ต้องมานั่งตอบทีละคนนี่มันทรมานชัดๆ เพื่อน (หวังผล) เยอะเกินไปแล้ว!

ยังคงแข่งที่สนามเหย้าของเท็กแซนส์ กิจกรรมอุ่นเครื่องเริ่มแล้ว กองเชียร์ UCLA มากันเพียบ ใส่เสื้อเชียร์สีขาวกันพรึ่บ

ดีเจสนามเปิดเพลงฮิต ผู้บรรยายวันนี้ก็เกรดตัวประกอบเหมือนกัน พวกตัวท็อปเขาไปพากย์คู่ดังๆ กันหมด

"ยินดีต้อนรับสู่เกม NCAA รอบ Sweet Sixteen ระหว่าง UCLA กับ มหาวิทยาลัยหลุยส์วิลล์ คู่หู นายคิดยังไงกับคู่นี้?" ผู้บรรยาย A เปิดประเด็น

"ลี จาก UCLA ฟอร์มร้อนแรงมากในเกมที่แล้ว กดไป 28 แต้ม 12 รีบาวด์ 3 แอสซิสต์ คู่การ์ดของพวกเขาก็เยี่ยม ผมทายว่า UCLA ชนะแน่นอนครับ" ผู้บรรยาย B อวยตามสูตร

บริทนีย์กับแอนนี่ยังคงนั่งเชียร์ติดขอบสนามแถวหน้า "เคย์ซชนะแน่ วันนี้คู่แข่งไม่มีตัวเก่งๆ เลย!"

สาวน้อยผมบลอนด์โยกย้ายตามจังหวะเพลง แอนนี่พยักหน้าเห็นด้วย สองสาวสวยสะดุดตาจนกล้องจับภาพขึ้นจอใหญ่ เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ในสนามได้อีกระลอก

"เก็บรีบาวด์! กดดันเข้าไว้! เล่นให้ดีนะไอ้หนู!"

หลังจากซดซุปไก่ถ้วยสุดท้ายจากโค้ชเบน ลี เจ๋อ กับเพื่อนร่วมทีมก็เดินลงสนาม เห็นหน้าไอ้ตัวประกอบสองตัวจากหลุยส์วิลล์ที่จ้องจะเหยียบเขาเพื่อดัง ลี เจ๋อ ยิ้มมุมปากแล้วเดินไปแปะมือ

"พวกโนเนมกล้ามาสงสัยในตัวข้าเหรอ? เดี๋ยวเกมนี้ป๋าจะสอนมวยให้จำไปจนวันตายเลย!" ลี เจ๋อ คิดในใจ ไฟแค้นสุมอก

ท่ามกลางเสียงเชียร์กระหึ่ม เกมเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

"เพี้ยะ!" หลุยส์วิลล์ชนะลูกกระโดด

ลี เจ๋อ มอง เทอร์เรนซ์ วิลเลียมส์ ที่เข้ามายืนประกบเขา

"การแสดงเริ่มขึ้นแล้ว!"