บทที่ 11: การประชุมวางแผนครั้งแรก

"เป็นไงบ้าง? อร่อยไหม?"

หลังจากได้รับสกิล 'ทำอาหาร' มาครอบครอง อาสึนะก็รีบแจ้นไปซื้อวัตถุดิบทำอาหารในเมืองโทลบานา และขอยืมใช้ครัวจากบ้านของ NPC ทันที

เธอประสบความสำเร็จในการรังสรรค์ 'แซนด์วิช' ชิ้นแรกในชีวิตบนโลก SAO

ไม่สิ บางทีมันอาจจะเป็นอาหารจานแรกที่ปรุงขึ้นโดยฝีมือผู้เล่นในโลก SAO เลยก็เป็นได้

เพราะในช่วงเวลานี้ น่าจะมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นแหละที่เลือกอัปสกิล 'ทำอาหาร'

คิริโตะนั่งอยู่มุมหนึ่งของบันไดวนขนาดยักษ์ ณ ลานน้ำพุ เขามองดูเด็กสาวข้างกายที่กำลังจ้องมองเขาด้วยแววตาเปี่ยมความคาดหวัง

เด็กสาวผู้นำอาหารเช้ามาเสิร์ฟให้ถึงที่

ด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างเหลือล้น คิริโตะกัดแซนด์วิชในมือคำโต แล้วเอ่ยคำวิจารณ์ออกมา

"แซนด์วิชชิ้นนี้... รสชาติแซนด์วิชสุดๆ ไปเลย!"

ทันใดนั้น ไหล่ซ้ายของเขาก็ถูกระดมทุบด้วยกำปั้นน้อยๆ

"โอ๊ย! อร่อยครับ อร่อยครับ! เลิกตีได้แล้ว!"

ซามูไรพเนจรผมแดงปรากฏตัวขึ้นเงียบๆ ที่ด้านหลังพวกเขา แล้วนั่งยองๆ ลง

"โอ๊ะโอ๋? มาจู๋จี๋กันแต่เช้าเลยเหรอเนี่ย?"

อาสึนะสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นชายแปลกหน้าโผล่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง

ชายคนนั้นลูบคางด้วยมือขวา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแปลกประหลาด

คิริโตะหันไปมองชายผมแดงที่ดูเหมือนซามูไรตกยากคนนั้น

"คนที่เจอเมื่อวานนี่นา..."

"ฉันชื่อ 'ไคลน์' (Klein) เป็นผู้ใช้คาตานะ แล้วนายล่ะ?"

'ทำไมถึงได้ทำตัวตีสนิทขนาดนี้นะ' อาสึนะคิดในใจเงียบๆ

"คิริโตะ ผู้ใช้ดาบมือเดียว"

อาสึนะผู้เรียนรู้ไวรีบดึงฮู้ดลงมาปิดหน้า พลางคิดว่าหมอนี่อาจจะเป็นพวก 'PK' ที่คิริโตะเคยเล่าให้ฟังก็ได้ การเปิดเผยตัวตนตอนนี้มันอันตรายเกินไป

เธอจึงเลือกที่จะเงียบ แต่ปลายนิ้วกลับกระตุกแขนเสื้อคิริโตะเบาๆ

"ไม่อยากบอกชื่อเหรอ? ไม่เป็นไรๆ"

ไคลน์กระโดดลงมานั่งข้างขวาของคิริโตะ

แล้วเริ่มสาธยายจุดประสงค์ของเขาอย่างเป็นกันเองสุดๆ

"พอดีกิลด์ของฉันคนไม่พอน่ะ แล้วบังเอิญมาเห็นพวกนายสองคนเข้าพอดี"

"เป็นไง? สนใจมาร่วมปาร์ตี้ล่าบอสด้วยกันไหม?"

"ถ้าตกลงก็ครบหกคนพอดีเป๊ะ"

คิริโตะยิ้มแล้วตอบกลับข้อเสนอของไคลน์

"ฉันยังไงก็ได้ แต่คู่หูของฉัน..."

ยังไม่ทันพูดจบ ผู้เล่นในชุดเกราะสีน้ำเงิน ถือดาบและโล่ ก็เดินขึ้นไปบนแท่นกลางลานน้ำพุ

"ก่อนอื่น ผมอยากขอบคุณผู้เล่นทุกคนที่มารวมตัวกันในวันนี้ ไม่ว่าคุณจะเข้าร่วมการต่อสู้หรือไม่ การที่คุณสามารถส่งข่าวกลับไปยังเมืองแห่งการเริ่มต้นได้ว่าพวกเรายังคงสู้กันอยู่..."

"แค่นั้นก็เพียงพอแล้วครับ"

"เอาล่ะ ขอผมแนะนำตัวก่อน"

"ผมชื่อ 'เดียเบล' (Diabel) อาชีพที่ตั้งเองคือ... อัศวิน"

เสียงหัวเราะดังครืนไปทั่วลาน

"เกมนี้มันมีระบบอาชีพที่ไหนกันเล่า!"

เดียเบลยังคงรักษารอยยิ้มอ่อนโยนและนุ่มนวลไว้ ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ

"ที่ผมเรียกทุกคนมาในวันนี้ ก็เพื่อจะแจ้งเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง"

น้ำเสียงของเดียเบลเปลี่ยนเป็นจริงจังและเคร่งขรึม

"ปาร์ตี้ของผมค้นพบทางขึ้นไปยังห้องบอสชั้นที่ 1 แล้ว... ซึ่งก็คือบันไดที่นำไปสู่ชั้นที่ 20 ของเขาวงกตนั่นเอง"

"อย่างช้าสุดคือมะรืนนี้... ไม่สิ บางทีอาจจะเป็นพรุ่งนี้เลยก็ได้ ที่พวกเราจะระบุตำแหน่งห้องบอสได้!"

ขณะที่เดียเบลกำลังจะพูดต่อ ก็ถูกเสียงหนึ่งขัดจังหวะขึ้นอย่างผิดที่ผิดทาง

"เดี๋ยวก่อน"

"ถ้าไม่ลากคอพวก 'หนูสกปรก' ที่นั่งหัวโด่อยู่ในนี้ออกมาซะก่อน ฉันคงไม่สบายใจที่จะเล่นบทเพื่อนรักกับพวกแกหรอกนะ"

ชายผมตั้งคนหนึ่งกระโดดลงมากลางวง

เดียเบลข่มความตกใจไว้ในอก แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบ

"ก่อนจะเริ่มปราศรัยในโอกาสสำคัญแบบนี้ คุณไม่คิดจะแนะนำตัวหน่อยเหรอครับ?"

"คิบาโอ ชื่อของท่านผู้นี้คือ 'คิบาโอ' (Kibaou)"

ชายที่ชื่อคิบาโอกวาดสายตาคมกริบมองไปรอบๆ

"ที่บอกว่าหนูสกปรก หมายถึงพวก 'เบต้าเทสเตอร์' สินะครับ?"

เดียเบลที่ยังคงควบคุมอารมณ์อยู่ ถามกลับอย่างใจเย็น

เพราะตัวเขาเอง... ก็เป็นเบต้าเทสเตอร์เหมือนกัน

แต่จากข้อมูลของ 'อาร์โก้' (Argo) ระบุว่า ในบรรดาเบต้าเทสเตอร์ที่มีอยู่ตอนนี้ มีผู้เสียชีวิตไปแล้วราว 300 คน และมีเบต้าเทสเตอร์ที่เคลื่อนไหวอยู่ในแนวหน้าไม่ถึงยี่สิบคนด้วยซ้ำ

คิบาโอกัดฟันกรอด แล้วประกาศเหตุผลด้วยความโกรธเกรี้ยว

"พวกเบต้าเทสเตอร์นั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบต่อการตายของผู้เล่นสองพันคน! ถ้าพวกมันไม่ยอมคายทรัพยากรกับเงินที่กอบโกยไปออกมา ใครจะไปวางใจฝากชีวิตไว้กับคนเห็นแก่ตัวพรรค์นั้นได้!"

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนหัวโล้นผิวเข้มที่คิริโตะเจอเมื่อวาน ก็เลือกที่จะลุกขึ้นพูดบ้าง

เขาบอกทุกคนว่า 'คู่มือเกม' ที่แจกฟรีตามร้านขายไอเทมนั้น คือข้อมูลกลยุทธ์ที่พวกเบต้าเทสเตอร์เสี่ยงชีวิตเข้าไปพิสูจน์และแก้ไขมาทีละจุด เพื่อนำมาเผยแพร่ให้ทุกคน

คิริโตะที่นั่งอยู่ในกลุ่มผู้ฟัง เผลอหันไปมองอาสึนะอย่างลืมตัว

'เธอจะคิดยังไงกับฉันนะ'

'ฉันเอง... ก็เป็นหนึ่งในหนูสกปรกที่พวกเขาพูดถึง'

ไม่รู้ทำไม คิริโตะถึงได้แคร์ความคิดของอาสึนะมากเป็นพิเศษ

ราวกับสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง อาสึนะเอื้อมมือมากุมมือคิริโตะไว้อย่างแผ่วเบา

'ฉันเชื่อใจนายนะ'

ข้อความสั้นๆ ถูกสื่อสารผ่านดวงตาคู่นั้น

เด็กหนุ่มคนนี้ที่ก้าวเข้ามาในเกมมรณะด้วยความสมัครใจ จะเรียกว่าเอาเปรียบคนอื่นได้ยังไง ในเมื่อเขาเริ่มช้ากว่าคนอื่นตั้งหนึ่งสัปดาห์ด้วยซ้ำ

บนแท่นกลางลาน เดียเบลเริ่มประกาศให้ผู้เล่นจำนวนมากที่อยู่บนอัฒจันทร์จับกลุ่มปาร์ตี้กัน

คิริโตะหันมาหาอาสึนะ

"อาสึนะ? ลองเข้าปาร์ตี้ดูไหม? ลำพังแค่เราสองคน คงยากที่จะดำเนินตามแผนการได้"

อาสึนะถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ

แม้ในใจจะไม่อยากทำสักแค่ไหน แต่สุดท้ายเธอก็ยอมรับคำเชิญเข้าปาร์ตี้ของไคลน์

และแล้ว...

สมาชิกสี่คนจากกิลด์ 'ฟูรินคาซัน' (Fūrinkazan) ก็ได้มารวมตัวกับคิริโตะและอาสึนะ กลายเป็นปาร์ตี้หกคน

ภายใต้การจัดสรรของเดียเบล พวกเขาถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม C หรือ 'หน่วยกองหน้าเคลื่อนที่เร็ว'

กองกำลังพิชิตบอสที่ประกอบด้วยปาร์ตี้เต็มรูปแบบ 7 ทีม รวม 42 คน จึงได้ถือกำเนิดขึ้น

ประกอบด้วยปาร์ตี้สายแทงค์ 2 ทีม ปาร์ตี้สายทำดาเมจ 3 ทีม และหน่วยสนับสนุนที่ใช้อาวุธยาวอีก 2 ทีม

เดียเบลจัดสรรปาร์ตี้ได้อย่างไร้ที่ติ ในสายตาของคนจำนวนมาก เขาคือผู้นำที่มีคุณสมบัติครบถ้วนแล้ว

ผู้เล่น 42 คนนี้ จะก้าวเข้าสู่สนามรบเพื่อพิชิตบอสชั้นที่ 1 ในวันพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้

อันที่จริง อาสึนะยังไม่ค่อยเข้าใจนักว่าทำไมคนรอบข้างถึงดูเหมือนเป็นเพื่อนกันไปหมด จับกลุ่มกันได้อย่างเป็นธรรมชาติเหลือเกิน

'ทั้งที่แค่ฉันกับคิริโตะสองคนก็น่าจะพอแล้วแท้ๆ'

คิดได้ดังนั้น อาสึนะก็มองรายชื่อสมาชิกปาร์ตี้ที่มุมซ้ายบนของสายตา ความคิดหวนกลับไปนึกถึงตอนที่เธอกับคิริโตะร่วมมือกันสู้กับสเกเลทัล สเปียร์แมน

"ก่อนเริ่มปฏิบัติการจริง พวกเราลองไปลุยเขาวงกตด้วยกันสักรอบไหม?"

"ถือซะว่าเป็นการซ้อมประสานงานในปาร์ตี้ไง"

บนบันไดวน ไคลน์เสนอไอเดียขึ้นมา

"เอาสิ จะได้ปลดล็อกข้อมูลแผนที่ไปด้วยเลย"

"ขืนไปแย่งกันตีมอนสเตอร์หรือจังหวะไม่ตรงกันตอนสู้จริงเพราะไม่ซ้อมกันก่อน คงดูไม่จืดแน่"

คิริโตะเปิดเมนูระบบและกดแชร์ข้อมูลแผนที่ส่วนลึกของเขาวงกตให้กับไคลน์

"โห นี่พวกนายสองคนเข้าไปลึกขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย?"

"อีกสักชั่วโมงค่อยออกเดินทางไหม?"

ไคลน์พาดดาบคาตานะไว้บนบ่า ลวดลายเปลวไฟบนผ้าโพกศีรษะ บวกกับความมั่นใจแปลกๆ นั่น ทำให้เขาดูเหมือนซามูไรพเนจรจากญี่ปุ่นโบราณจริงๆ

คิริโตะและอาสึนะสบตากัน เป็นอันยืนยันความเห็นตรงกัน

"งั้นเตรียมตัวให้พร้อม แล้วออกเดินทางกันเถอะ"