ตอนที่ 8: สูบบุหรี่ทางรูนั้น... มันจะแสบหน่อยนะน้องชาย
ตอนที่ 8: สูบบุหรี่ทางรูนั้น... มันจะแสบหน่อยนะน้องชาย
ตอนที่ 8: สูบบุหรี่ทางรูนั้น... มันจะแสบหน่อยนะน้องชาย
“ใช่ครับทุกท่าน! ได้ยินไหมครับ! เรียกร้องค่าเสียหายสิบเท่า! บ้าไปแล้วครับพี่น้อง! คนอะไรสวมเขาให้แฟนแล้วยังจะมาหน้าด้านไถตังค์แฟนเก่าอีก! จ้าวหรูเยียน สาขาบริหารธุรกิจ ปีหนึ่งห้องเอ! ทุกคนจำหน้าไว้ให้ดีนะคร้าบบบ!”
เย่ชวนไม่หลบหลังผู้หญิงอีกต่อไป เขายืนเกาะไหล่ลั่วซีแล้วตะโกนแหกปากเสียงดังฟังชัด ดัดเสียงแหลมสูงให้มันกวนประสาทที่สุดเท่าที่จะทำได้ เสียงของเขาดังลั่นไปทั่วตึกเรียนจนห้องข้างๆ ต้องชะโงกหน้าออกมาดู
“แก... แก?!” จ้าวหรูเยียนอ้าปากพะงาบๆ หน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด ไม่คิดว่าเย่ชวนจะเล่นไม้นี้ ประจานกันซึ่งๆ หน้าแบบไม่มียางอาย
นางโกรธจนควันออกหู “หุบปากนะ! ฉันไม่ได้นอกใจ! ฉันแค่เลือกสิ่งที่ดีกว่าให้ชีวิตตัวเองต่างหาก! แกมันตัวถ่วงความเจริญ!”
“แถมยังโกหกว่าบ้านรวยมีตึกให้เช่า! ไอ้คนขี้จุ๊!”
เย่ชวนยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ก็มีตึกให้เช่าจริงๆ นี่หว่า”
...ถึงสภาพจะเหมือนบ้านผีสิง แต่ตอนนี้ก็มีลูกค้าเข้าพักแล้วหนึ่งหน่อ แถมสวยระดับนางพญาด้วยนะเว้ย
ในบรรดาผู้ชายที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง ในที่สุดตัวบอสก็ก้าวออกมา หวงฮ่าวเทียน หนุ่มร่างบึ้กกล้ามโตเดินอาดๆ เข้ามา กวาดสายตามองขาอ่อนของลั่วซีด้วยความหื่นกระหาย ก่อนจะหันมาเหยียดยิ้มใส่เย่ชวน
“เหอะ... นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้กระจอกเย่ชวน เคยได้ยินชื่อฉันไหมไอ้น้อง?”
เย่ชวนมองหุ่นล่ำๆ ของอีกฝ่ายแล้วส่ายหน้า “ไม่อ่ะ แถวบ้านฉันคนกวาดถนนก็หุ่นประมาณนี้แหละ นายเป็นเด็กฝึกงานเทศบาลเหรอ?”
รอยยิ้มบนหน้าหวงฮ่าวเทียนกระตุกยิก แววตาเปลี่ยนเป็นอำมหิต “ปากดีนักนะมึง สงสัยพ่อแม่ไม่สั่งสอน”
ลั่วซีกระซิบเสียงเครียด “เย่ชวน! หมอนี่คือประธานชมรมเทควันโด แชมป์ระดับจังหวัดเลยนะ! อย่าไปยั่วโมโหมันสิ!”
“อ๋อ... ไอ้พวกเต้นระบำกินจีกินกิมจิ แล้วก็เตะไม้กระดานโชว์น่ะเหรอ?” เย่ชวนทำหน้าตาย “จะมาเตะไม้โชว์แถวนี้เหรอเพื่อน? โทษทีนะพอดีไม่มีเศษตังค์จะให้ว่ะ”
หวงฮ่าวเทียนสูดหายใจลึก พยายามข่มอารมณ์ที่พุ่งพล่าน “มึงจะว่ากูเต้นระบำหรืออะไรก็เชิญ แต่ไอ้ขี้แพ้ที่หลบหลังผู้หญิงอย่างมึง กูจะสั่งสอนให้จำไปจนวันตาย!”
“ขึ้นไปคุยกันบนดาดฟ้าเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่อยากให้กูพังหน้าหล่อๆ ของมึงที่นี่ แล้วก็ยัยผู้หญิงคนนี้ด้วย... กูจะพามันไปไม่ได้ผุดได้เกิดเลย!”
หวงฮ่าวเทียนขู่เสียงเหี้ยม สายตาโลมเลียไปที่ลั่วซีอย่างเปิดเผย “ไม่ยักรู้ว่าห้องนี้มีของดีซ่อนอยู่... สวยเอ็กซ์ใช้ได้เลยนี่หว่า”
ลั่วซีหน้าซีดเผือด “นายจะทำอะไร?! ฉันแจ้งตำรวจนะ!”
“แจ้งสิ กว่าตำรวจจะมา พวกน้องก็เสร็จพี่ไปหลายรอบแล้ว!” หวงฮ่าวเทียนหัวเราะร่า พรรคพวกด้านหลังก็พากันหัวเราะเยาะอย่างสนุกสนาน
ลั่วซีกำลังจะอ้าปากด่า แต่เย่ชวนคว้าไหล่เธอไว้ แล้วกดลงเบาๆ
“อยากคุยบนดาดฟ้าเหรอ? ได้สิ นำไปเลย” เย่ชวนยิ้มเย็น
“เย่ชวน! นายจะบ้าเหรอ! พวกมันมีกันตั้งเยอะ!” ลั่วซีร้องห้ามเสียงหลง
“ไม่เป็นไร เชื่อใจป๋าคนนี้สิ”
“แต่ว่า...”
“ถ้ายังดื้ออีก จะจับตีก้นโชว์ตรงนี้เลยนะ” เย่ชวนขู่ ลั่วซีรีบเอามือกุมก้นตัวเองโดยอัตโนมัติ หน้าแดงแปร๊ด
เย่ชวนเดินตามกลุ่มของหวงฮ่าวเทียนออกไป ทิ้งท้ายด้วยประโยคเท่ๆ “รออยู่นี่แหละ แป๊บเดียว”
พอลับหลังเย่ชวน ลั่วซีก็รีบหันไปหาอันซือหยูทันที “เสี่ยวหยู! ไปเรียกอาจารย์ห้องพักครูเร็วเข้า! เย่ชวนตายแน่ๆ ตัวแห้งขนาดนั้นโดนพวกนักกีฬารุมเละแน่!”
อันซือหยูทำหน้าปลาตาย “เอ๋~ ห่วงอะไรไม่เข้าเรื่อง เย่ชวนมันเจ้าเล่ห์จะตาย ไม่เคยเสียเปรียบใครหรอก ถ้าสู้ไม่ได้มันก็วิ่งหนีเองแหละน่า”
“ไม่ได้การแล้ว! เร็วเข้า!” ลั่วซีไม่ฟังเสียง ลากคอเสื้อเพื่อนสาววิ่งปรู๊ดออกไปทันที
“อ๊ากกก... เสื้อฉันยืดหมดแล้ววว...”
...
ณ ดาดฟ้าตึกเรียน
ลมแรงพัดจนเสื้อผ้าปลิวไสว บรรยากาศเงียบสงัดวังเวงเหมาะแก่การเชือดไก่ให้ลิงดู
หวงฮ่าวเทียนยืนพิงกำแพง หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด แชะ สูบอัดควันเข้าปอดอย่างสบายอารมณ์
“เฮ้ย ไปล็อกประตูซะ อย่าให้ใครเข้ามาขัดจังหวะ”
ลูกสมุนยังไม่ทันขยับ เย่ชวนกลับเดินดุ่มๆ ไปที่ประตูเหล็ก แล้วจัดการลงกลอน แกร๊ก ขังตัวเองไว้กับศัตรูอย่างแน่นหนา
“?” การกระทำของเขาทำเอาพวกหวงฮ่าวเทียนงงเป็นไก่ตาแตก
“มึงนี่มันบ้าหรือโง่วะ? ขังตัวเองไว้ให้กูกระทืบเนี่ยนะ?” หวงฮ่าวเทียนพ่นควันบุหรี่ออกมาแสยะยิ้ม “แต่ก็ดี กูชอบคนรู้หน้าที่”
“พอดีมีเรื่องต้องเคลียร์นิดหน่อย ปิดประตูคุยกันมันเก็บเสียงดีกว่า” เย่ชวนยิ้มหวาน
“ฮ่าๆๆ! ปากดีฉิบหาย! มึงคิดว่าทำแบบนี้แล้วกูจะปล่อยแฟนมึงไปเหรอ? บอกเลยว่ากูจองตัวยัยนั่นแล้ว!” หวงฮ่าวเทียนเดินอาดๆ เข้ามา ง้างมือเตรียมจะตบสั่งสอน
“ไอ้สวะ!”
ฝ่ามือหนาฟาดลงมาหวังจะตบหน้าเย่ชวนให้หัน
หมับ!
แต่ทว่า... ข้อมือของเขากลับถูกหยุดไว้กลางอากาศ!
เย่ชวนรับฝ่ามือนั้นไว้ได้ง่ายๆ นิ้วทั้งห้าบีบข้อมือหวงฮ่าวเทียนแน่นราวกับคีมเหล็กกล้า หวงฮ่าวเทียนพยายามกระชากมือกลับ แต่ก็ขยับไม่ได้แม้แต่มิลลิเมตรเดียว
“อะไรวะเนี่ย...?! ปล่อยกูนะเว้ย!” สีหน้าของแชมป์เทควันโดเปลี่ยนจากยิ้มเยาะเป็นตื่นตระหนก
ผลัวะ!
ไม่รอให้ตั้งตัว เย่ชวนซัดหมัดเข้าที่ลิ้นปี่เต็มแรง!
“อุ้ก!” หวงฮ่าวเทียนตาถลน ตัวงอเป็นกุ้ง
ผัวะ!
ตามด้วยอัปเปอร์คัตเสยปลายคางจนหน้าหงาย!
ร่างยักษ์ของหวงฮ่าวเทียนร่วงลงไปกองกับพื้น ชักกระตุกเกร็งเหมือนปลาขาดน้ำ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนลูกน้องที่เหลือยังยืนอ้าปากค้าง
“เฮ้ย! เล่นมันดิ๊!”
พวกลูกกระจ๊อกที่เหลือได้สติ รีบพุ่งเข้ามาหวังจะรุมสกัม
แต่สำหรับเย่ชวนที่เพิ่งกิน "ยาพยัคฆ์" เข้าไป คนพวกนี้ก็ช้าเป็นภาพสโลว์โมชั่น เขาหลบหมัดแล้วสวนกลับเปรี้ยงเดียวจอด สามคนร่วงลงไปนอนกองกับพื้นภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที
“กระจอกจัด ไหนบอกแชมป์จังหวัด? แชมป์เป่ายิงฉุบเหรอ?” เย่ชวนยืนปัดฝุ่นบนเสื้อ มองผลงานตัวเองด้วยความพึงพอใจ
ฤทธิ์ยานี่มันของจริงว่ะ! ตบคนเก่งๆ ร่วงเหมือนตบยุง!
เขาเดินไปหยุดตรงหน้าหวงฮ่าวเทียนที่นอนร้องโอดโอยอยู่ ก้มลงเก็บมวนบุหรี่ที่ยังติดไฟแดงวาบอยู่บนพื้นขึ้นมา
“ฟู่...” เย่ชวนเป่าหัวบุหรี่ให้ไฟลุกโชนขึ้นอีกครั้ง
“จะ... จะทำอะไรวะ?! อย่าเข้ามานะเว้ย!” หวงฮ่าวเทียนถอยกรูดด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
เย่ชวนยิ้มเ้หี้ยม “เห็นน้องชายบ่นว่าอยากสูบบุหรี่ เดี๋ยวพี่จัดให้”
เขาไม่ได้สูบเอง แต่จัดการ "ยัด" ด้านที่มีไฟแดงๆ ลงไปในรูกางเกงยีนส์ ตรงเป้ากางเกงของหวงฮ่าวเทียนพอดิบพอดี!
“อ๊ากกกกกก!!! ร้อนนน! ไข่กู!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่นดาดฟ้า หวงฮ่าวเทียนดิ้นพล่านเอามือกุมเป้า กลิ่นไหม้ของกางเกงและกลิ่น... เนื้อย่างโชยออกมาจางๆ
“แค่กๆ... แค่กๆๆ!”
จังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าตึงตังดังมาจากบันได พร้อมกับเสียงทุบประตู
เย่ชวนรีบปรับสีหน้าจากโจรทมิฬเป็นหนุ่มน้อยขี้โรคทันที เขาไอโขลกๆ จนหน้าแดง ทรุดตัวลงนั่งพิงกำแพงอย่างหมดแรง
ปัง! ประตูถูกกระแทกเปิดออก
ลั่วซีวิ่งนำหน้าเข้ามา พร้อมกับอาจารย์ฝ่ายปกครองหน้าดุ
“เย่ชวน! นายเป็นอะไรไหม?!” ลั่วซีถลาเข้ามาดูอาการเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง
อาจารย์ฝ่ายปกครองกวาดตามองสภาพเละเทะบนดาดฟ้า เห็นหวงฮ่าวเทียนกับพวกนอนร้องครวญคราง โดยเฉพาะหวงฮ่าวเทียนที่มีควันลอยฉุยออกมาจากเป้ากางเกง
“นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?!”
“แค่กๆๆ... อาจารย์ครับ...” เย่ชวนชี้นิ้วสั่นๆ ไปที่หวงฮ่าวเทียน น้ำตาคลอเบ้า
“พวกมัน... ฮึก... พวกมันบังคับให้ผมดู... ดูน้องชายมันสูบบุหรี่ครับ! พอผมไม่ยอมดูมันก็... จะรุมทำร้ายผม... ผมกลัวมากเลยครับอาจารย์!”
อาจารย์ + ลั่วซี + อันซือหยู: “......?!”