ตอนที่ 2: ไป๋เฉียนซวงกับเจ้าระบบตัวดี

ตอนที่ 2: ไป๋เฉียนซวงกับเจ้าระบบตัวดี

เย่ชวนเริ่มสงสัยตะหงิดๆ แล้วว่าเขากำลังโดนแก๊งต้มตุ๋นเล่นงาน หรือไม่ก็กำลังเป็นเหยื่อในรายการแอบถ่ายแกล้งคนแน่ๆ

“นามของข้าคือ ไป๋เฉียนซวง มาจากทวีปเทียนเสวียน เป็นศิษย์เอกแห่งสำนักอวี้ซู หนึ่งในสามสำนักชั้นนำ” หญิงสาวนั่งอยู่บนเตียง น้ำเสียงของนางแผ่วเบาแต่เปี่ยมไปด้วยความจริงจัง ขณะอธิบายที่มาที่ไปให้เย่ชวนฟัง

เย่ชวนมองหน้าหญิงสาว... หรือจะเรียกว่าเด็กสาวดีกว่า ใบหน้าสวยไร้ที่ติแต่ดูไร้อารมณ์ ยิ่งเธอพ่นคำศัพท์ลิเกๆ อย่าง 'ศิษย์เอก' หรือ 'ผู้บำเพ็ญเพียร' ออกมา เขาก็ยิ่งระแวงว่าในห้องนี้ต้องมีกล้องจิ๋วซ่อนอยู่ เพื่อไลฟ์สดให้ชาวเน็ตดูปฏิกิริยาเหวอๆ ของเขาแน่นอน

ช่วงนี้คลิปแกล้งคนกำลังฮิตซะด้วยสิ คงกะจะเอาฮาจากความเด๋อของคนธรรมดาอย่างเขาล่ะมั้ง

เย่ชวนนวดขมับตัวเอง เฮ้อ... มองหน้าสวยๆ ของยัยนี่แล้วโกรธไม่ลง เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดดักคอ

“พอได้แล้วมั้งแม่คุณ ฉันไม่สนหรอกนะว่ารายการพวกเธอจะถ่ายคอนเทนต์อะไร แต่ขืนยังไม่เลิกเล่น ฉันจะโทรแจ้งตำรวจจริงๆ แล้วนะ”

“สิ่งที่ข้ากล่าวมา ล้วนเป็นความจริง” นางยังคงยืนยันเสียงแข็ง

เย่ชวนเหลือกตามองบน ก่อนจะแค่นหัวเราะ “จับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ยังจะแถอีกเหรอ? เมื่อกี้ก็จะไปแล้วไม่ใช่รึไง แล้วเดินกลับมาทำซากอะไรอีกล่ะ?”

ไป๋เฉียนซวงก้มหน้าลง เส้นผมยาวสลวยตกลงมาปรกหน้าอกหน้าใจที่ตูมตามเกินวัย แววตาของนางสั่นไหวเล็กน้อย

“ที่นี่... มันแปลกประหลาดเกินไป... แถมข้ายังสัมผัสถึงพลังปราณไม่ได้แม้แต่น้อย”

ตึกรามบ้านช่องข้างนอกนั่น นางไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต ไม่ใช่แค่นั้น แม้แต่การแต่งกายของบุรุษผู้นี้ก็ประหลาดพิกล แต่ไม่รู้ทำไม นางกลับอ่านตัวอักษรบนเสื้อยืดของเขาออกซะงั้น

【บัตรเครดิตธนาคารเพื่อการเกษตร】

ถึงจะไม่เข้าใจความหมายก็เถอะ แต่ดูขลังพิกล

บรรยากาศในห้องเงียบสงัดไปชั่วอึดใจ เย่ชวนหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมกดเบอร์ 191 แต่พอมองไปที่เด็กสาวที่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่ขอบเตียง ชุดขาวเปื้อนเลือดดูน่าเวทนา บวกกับผ้าพันแผลตามตัวที่ทำให้ดูเหมือนลูกแมวหลงทาง

เขากดปิดหน้าจอมือถือลงอย่างเงียบๆ เห็นแก่ความพยายามที่น้องเขาตีบทแตกกระจุยขนาดนี้ เย่ชวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจเล่นตามน้ำไปก่อน

“ไหนลองพิสูจน์ซิว่าเธอเป็นใครมาจากไหน?”

“พิสูจน์ตัวตน...” ไป๋เฉียนซวงขยับนิ้วเรียวยาว ล้วงเข้าไปในเอวแล้วหยิบป้ายโลหะสีทองแดงรมดำออกมา “นี่คือป้ายประจำตัวสำนักของข้า”

“โว้ยยย ไม่เอาพร็อพประกอบฉากสิครับ” เย่ชวนกลอกตาจนแทบจะเห็นสมอง

“เธอบอกว่าเป็นเซียนไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ต้องบินได้สิ พวกขี่กระบี่เหาะเหินเดินอากาศอะไรพวกนั้นน่ะ”

ไป๋เฉียนซวงพยักหน้าหงึกๆ “ย่อมได้ เป็นเรื่องพื้นฐาน”

เย่ชวนเห็นเธอรับคำง่ายๆ แบบนี้ ก็เลยลองเชิง “งั้นบินให้ดูหน่อยสิ”

“บิน... ให้ดู?” ไป๋เฉียนซวงชะงักไปเล็กน้อย นางกวาดสายตามองห้องรูหนูแคบๆ นี้แล้วเอ่ยอย่างลำบากใจ “ที่นี่คับแคบเกินไป”

“ขอโทษทีนะที่บ้านพี่มันจน” เย่ชวนทำหน้านิ่ง จริงๆ บ้านเขาก็ไม่ได้เล็กหรอก แค่ห้องนอนมันรกเฉยๆ

“ไม่ขออะไรมาก งั้นทำให้กระบี่เล่มนั้นลอยขึ้นมาให้ดูหน่อย ถ้าทำได้ พี่จะเชื่อหนูทันที”

เห็นไป๋เฉียนซวงทำหน้าเอ๋อ เย่ชวนก็เริ่มเหนื่อยใจ ถ้าเกิดนี่เป็นการถ่ายรายการจริงๆ เขาควรจะแอคติ้งให้มันโอเวอร์หน่อยไหมนะ? เผื่อคลิปไวรัลขึ้นมา

หวังแค่ว่าพอน้องสาวคนนี้ดังเป็นพลุแตกแล้ว จะไม่ลืมโอนเงินค่าตัวมาให้เขาบ้าง

‘ขอบคุณนะพี่ชายที่ช่วยปั่นกระแสจนหนูดัง นี่ค่ะหนึ่งล้านหยวน เอาไปใช้เล่นๆ’

‘แล้วเราก็ไม่ต้องติดต่อกันอีกนะคะ’

ด้วยเบ้าหน้าระดับนางฟ้าขนาดนี้ ดันนิดเดียวก็รุ่งแน่ แถมฝีมือการแสดงเนียนกริบขนาดที่เย่ชวนยังจับผิดไม่ได้

แต่ในวินาทีถัดมา เย่ชวนก็ต้องอ้าปากค้าง

ไป๋เฉียนซวงใช้นิ้วมือข้างเดียวทำท่าร่ายคาถา ทันใดนั้นกระบี่ที่วางอยู่ข้างๆ ก็เปล่งแสงเรืองรองแล้วลอยละลิ่วขึ้นกลางอากาศ!

“หา?”

เย่ชวนได้สติรีบพุ่งเข้าไปดูใกล้ๆ เขาเอามือโบกผ่านอากาศรอบๆ กระบี่เพื่อเช็คว่ามีเอ็นใสๆ ขึงอยู่ไหม จากนั้นก็ก้มลงไปดูใต้ท้องกระบี่เผื่อจะมีไอพ่นโดรนติดอยู่

แต่จังหวะที่เขากำลังก้มหน้ามุดเข้าไปดูนั่นเอง แสงสว่างบนตัวกระบี่ก็ดับวูบลง แล้วมันก็ร่วงลงมาตามแรงโน้มถ่วง กระแทกใส่ดั้งจมูกของเย่ชวนเข้าอย่างจัง!

โป๊ก!

“เชี่ยยยย!”

เสียงโลหะกระทบกระดูกดังสนั่น กระบี่หล่นลงพื้นเสียงดังเคร้ง เย่ชวนกุมจมูกตัวเองน้ำตาเล็ด “โอ๊ย! เจ็บฉิบหายเลยโว้ย!”

เขารีบหันขวับไปมองไป๋เฉียนซวง แต่แม่คุณยังคงนั่งหน้านิ่ง มือวางบนเข่า ทำตาใสซื่อไร้เดียงสา “ขออภัย... ปราณของข้าหมดเกลี้ยงแล้ว”

เย่ชวนลุกขึ้นยืนด้วยความหวาดเสียว ดีนะที่เมื่อกี้โดนแค่สันกระบี่ ถ้าโดนคมกระบี่เฉือนเข้าไป หน้าหล่อๆ ของเขาคงแหกยับเยิน

“เมื่อกี้เธอทำได้ยังไงวะ?!”

“เคล็ดวิชาควบคุมกระบี่” ไป๋เฉียนซวงตอบสั้นๆ

เย่ชวน: “......”

หรือว่าน้องมันจะพูดความจริง?

เอาจริงดิ?

ไอกระบี่บินได้เมื่อกี้มันผิดหลักวิทยาศาสตร์ชัดๆ ไม่มีสลิง ไม่มีตัวแสตนด์อิน ลอยเคว้งคว้างด้วยพลังงานลึกลับล้วนๆ

“ขออีกรอบได้ป่ะ?” เย่ชวนคาดคั้น

“ย่อม... ได้” ไป๋เฉียนซวงรับคำ แล้วเริ่มร่ายคาถาอีกครั้ง แต่คราวนี้ เลือดสีแดงสดค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากมุมปากของเธอ หยดแหมะลงมาเป็นสาย

“เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวๆ เลือดออกแล้วนั่นน่ะ?!”

“มิเป็นไร” สิ้นเสียงนาง กระบี่บนพื้นก็เริ่มสั่นกึกกักๆ เหมือนเจ้าเข้า พยายามจะลอยขึ้นมาอย่างทุลักทุเล

“มิเป็นไรกับผีสิ! เลือดไหลเป็นก๊อกแตกขนาดนั้น หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย จะมาตายคาบ้านคนอื่นไม่ได้นะโว้ยยย!” เย่ชวนเห็นสภาพยัยเด็กดื้อที่กระอักเลือดเพื่อโชว์อภินิหารแล้วก็ใจหายวาบ รีบตะโกนห้ามทันควัน

“ท่านเชื่อข้าแล้วหรือ?” ไป๋เฉียนซวงใช้แขนเสื้อเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก แล้วเอียงคอถาม

“เชื่อแล้ว! เชื่อหมดใจแล้วจ้าแม่คุณ!” ถึงในหัวจะมีคำถามล้านแปด แต่เย่ชวนต้องยอมรับสภาพไปก่อน

“เช่นนั้น... ก็ดี” พูดจบปุ๊บ คอพับปั๊บ ไป๋เฉียนซวงร่วงลงไปนอนแผ่บนเตียงแน่นิ่งไปอีกรอบ

เย่ชวน: “......”

“อ้าวเฮ้ย! จะมาวูบอะไรบ่อยนักหนาวะเนี่ย?!”

...

“เวรกรรมอะไรของกูวะเนี่ย?” หลังจากจัดแจงท่าทางให้ไป๋เฉียนซวงนอนดีๆ เย่ชวนก็เอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้เธอ ตอนนี้เธอยังสลบไสลแต่ชีพจรยังเต้นปกติ เขาเลยตัดสินใจว่าจะยังไม่เรียกรถพยาบาล

เหตุผลแรกคือไม่มีตังค์ เหตุผลที่สองคือเขาเริ่มเชื่อเรื่องที่ยัยนี่พูดแล้ว ขืนส่งไปโรงพยาบาลแล้วหมอตรวจเจอดีเอ็นเอมนุษย์ต่างดาวหรือโครงสร้างร่างกายประหลาดๆ เดี๋ยวได้โดนจับส่งแล็บวิจัยผ่ากบกันพอดี ถึงตอนนั้นเรื่องคงวุ่นวายจนเขาซวยไปด้วย

เย่ชวนยืนเกาหัวแกรกๆ กำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อดี จู่ๆ มือถือในกระเป๋าก็สั่นครืดๆ เรียกร้องความสนใจ

มันคือแจ้งเตือนจากแอปประหลาดนั่น

【ค้นพบผู้เช่ารายใหม่: ไป๋เฉียนซวง】

【สถานะ: ศิษย์เอกแห่งสำนักอวี้ซู ทวีปเทียนเสวียน, ผู้มีกายาเต๋าโดยกำเนิด, อดีตชาติคือจักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ที่ถูกคนสนิทหักหลังจนต้องเข้าสู่วัฏสงสาร】

【ระดับคุณภาพผู้เช่า: ระดับ A】

【รายได้หลังเข้าพัก: 2,000 หยวน ต่อวัน】

【มีโอกาสสุ่มได้รับไอเทมที่เกี่ยวข้องกับตัวละคร】

【หมายเหตุ: ค่าความประทับใจมีผลต่อคุณภาพของรางวัล โดยสถานะปัจจุบันคือรางวัลเริ่มต้น】

เย่ชวน: “......”

หือ?

ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ประกายความโลภเริ่มพาดผ่านนัยน์ตา

นี่มันไม่ใช่ไวรัสแฮกข้อมูล... แต่มันคือ "ระบบเทพทรู" ของจริงงั้นเรอะ?!