บทที่ 38 เกมเยือนเรอัล มาดริด ดาร์บี้ของจริง

บทที่ 38 เกมเยือนเรอัล มาดริด ดาร์บี้ของจริง

ทั้งที่นำอยู่สองประตูในบ้าน แต่บิอันคี่กลับอารมณ์เสียอย่างหนัก หลังจาก “น้องร่วมเมือง” ยิงสองลูกในสิบนาทีสุดท้ายไล่ตีเสมอ วันถัดมาเขาจึงแหกธรรมเนียม เรียกนักเตะทีมชุดใหญ่ทั้งหมดมาซ้อมตอนเที่ยง เพื่อเตรียมศึกดาร์บี้กับเรอัล มาดริด ภายในทีมเริ่มมีเสียงวิจารณ์ นักเตะกลุ่มชายขอบอย่างบาเรลาและไซนอสคุยกันว่า ควรทุ่มกับเกตาเฟ่ให้หนักแล้วเก็บแรงไว้เจอเรอัล มาดริด เพราะยังไงก็สู้เขาไม่ได้อยู่แล้ว อย่าไปดูเกมชนะบาร์ซ่านัดสองเลย มันก็แค่ดวงล้วน ๆ!

หลี่หมิงได้ยินแล้วเดือดจัด ถึงขั้นสวนใส่พวกเดียวกันเอง

“อย่าดูว่าชั้นอาวุโสน้อยนะ คนที่บั่นทอนขวัญกำลังใจก่อนศึกใหญ่ สมควรถูกประหาร!”

ไม่กี่คนนั้นได้ยินก็คิดว่า แค่นัดฟุตบอล ทำไมหมอนี่ตะโกนซะใหญ่โต จะตั้งศาลทหารเลยหรือไง?

ตอร์เรสกับปาโบล ซึ่งเป็นแกนหลัก ก็ลุกขึ้นหนุนหลี่หมิง

“ถ้าเราชนะบาร์ซ่าได้ เราก็ชนะเรอัล มาดริดได้! ใครไม่อยากชนะ ก็รีบไปรายงานตัวทีมบี บางทีอาจได้เป็นตัวสำรองลีกบี!”

พวกที่บ่น ๆ ก็ไม่กล้าพูดต่อ พวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมเด็กอายุสิบแปดคนนี้ถึงได้รับการปกป้องจากผู้ใหญ่ในห้องแต่งตัวขนาดนี้ ต่างพากันคิดในใจว่า อยู่ใต้ชายคาคนอื่น ก็ต้องก้มหัว…

ไม่นาน วันแข่งขันนัดแรกของเดือนตุลาคมก็มาถึง ตุลาคมในมาดริดคือฤดูใบไม้ร่วงแท้ ๆ ในความทรงจำก่อนข้ามภพของหลี่หมิง เดือนตุลาคมทางตะวันออกบางวันยังใส่แขนสั้นได้ แต่ที่นี่ แค่เช้าก็ต้องใส่ชุดกีฬาแบบหนาแล้ว

เวลา 19:00 น. วันที่ 2 ตุลาคม หลี่หมิงมาถึงสนามเบร์นาเบวเป็นครั้งที่สอง ครั้งก่อนคือเมื่อเกือบเดือนที่แล้ว มาดูเกมคัดบอลโลกของทีมชาติสเปนกับเซอร์เบีย–มอนเตเนโกร ครั้งนี้ทั้งทีมแอตเลติโก มาดริดไม่ได้มาสำรวจสนามล่วงหน้า ตามคำของปาโบล พวกเขายอมว่างยังดีกว่าไปโดนแฟนเรอัล มาดริดสุดโต่งโห่ใส่ ไม่งั้นจะปวดหัวเปล่า ๆ

ในห้องแต่งตัว บิอันคี่กำลังจัดการขั้นสุดท้าย ก่อนหน้านี้แอตเลติโกได้ประกาศตัวจริงและตัวสำรองแล้ว นักข่าวส่วนใหญ่คิดว่าแอตเลติโกจะยังใช้ 4-4-2 รับมือเรอัล มาดริดผู้แข็งแกร่ง แต่ที่น่าประหลาดใจคือ “ตัวเตี้ย” อิบากาซา ที่ทั้งเฉียบและมีจินตนาการ กลับได้ออกสตาร์ตแทนกัลเล็ตติ นักข่าวก็คิดว่าบิอันคี่แค่เปลี่ยนเปลือก ไม่เปลี่ยนแก่น ให้เปตรอฟซ้าย มักซี่ขวา ลูซินกับอิบากาซาคุมเกมกลาง

แต่ตอนนี้ บิอันคี่กำลังขีดเขียนอย่างอิสระบนไวท์บอร์ด นักเตะแอตเลติโกมองแล้วถึงกับตะลึง แผนนี้ไม่เคยใช้มาก่อน แบบนี้จะมีปัญหาไหม?

แผนที่บิอันคี่วาดคือ 4-3-3 ที่มีกลางรับคนเดียว   4-1-2-3:

ผู้รักษาประตู: หลี่หมิง

กองหลัง: โลเปซ, ปาโบล, เปเรอา, เบลาสโก

กองกลางรับ: ลูซิน

กองกลางรุก: มักซี่, อิบากาซา

กองหน้า: เปตรอฟ, ตอร์เรส, เคซมัน

บิอันคี่ตะโกนอย่างเร่าร้อน

“พวกเรา! ถ้าชนะบาร์ซ่าได้ ก็ชนะเรอัล มาดริดได้! ไม่ต้องเพื่ออะไรทั้งนั้น สู้เพื่อแฟนบอลฝั่งใต้ของมาดริด!”

ทุกคนปรบมือ แต่ปาโบลถามด้วยแววตานับถือ “บอส อธิบายแผนเร็ว ๆ หน่อย เราจะเล่นยังไง เกมจะเริ่มแล้ว!”

บิอันคี่มั่นใจเต็มเปี่ยม “ลูซิน คืนนี้นายมีหน้าที่เดียว ประกบซีดานทั้งสนาม ไม่ต้องสนใจคนอื่น!”

“อิบากาซา หน้าที่ของนายคือแทงทะลุจากตำแหน่งกลางรุกให้มากขึ้น!”

“มักซี่ คืนนี้นายต้องกระจายบอลออกสองฝั่ง ให้เปตรอฟกับเคซมันได้มีโอกาสเจาะ ถ้าลูซินขึ้นกลาง นายถอยไปยืนขวา!”

“เคซมัน นายคุมฝั่งขวา คอยถ่วงการเติมของคาร์ลอส มีโอกาสก็เติมขึ้นหน้า ถ้ามักซี่ดัน นายขยับเข้าใน!”

“พวกเรา ดูนะ วันนี้เราไม่ต้องการแดนกลาง บอลตรง บอลยาว ใช้ได้หมด ตอนลูซินตั้งรับ เราคือ 5-0-5 ตอนลูซินตามซีดานขึ้นกลาง เราเป็น 4-2-4 เข้าใจไหม!”

นักเตะแอตเลติโกเฮกันลั่น แต่ในใจแอบคิดว่า วันนี้คุณลุงเป็นอะไร กล้าเปิดเกมขนาดนี้กับเรอัล มาดริด!

หลี่หมิงเห็นความกังวลของทุกคน จึงยกแขนตะโกน

“ทุกคน อย่ากลัวเรอัล มาดริด! เกมรุกพวกเขาสวยก็จริง แต่เกมรับห่วยเป็นขยะ! และมีชั้นเฝ้าเสา พวกนายไม่ต้องห่วงพลังรุกของพวกเขาเลย!”

นักเตะแอตเลติโกหน้าดำเป็นเส้น ๆ คิดว่า เด็กคนนี้มั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็น่าจะมีของจริง!

ตอร์เรสนำเสียงเฮ “แม้แต่ผู้รักษาประตูยังมั่นใจขนาดนี้ วันนี้เราจะสู้เรอัล มาดริดให้สุด!”

ลูซิน กองกลางรับ ก็ฮึกเหิม “พี่น้อง! โลกอาจรู้แค่ว่าอะคาเดมีคานส์ปั้นซีดานกับวีเอร่า แต่ไม่รู้จักคนอื่น ความจริงแล้วชั้นก็มาจากคานส์ วันนี้ชั้นต้องโค่นตัวแทนที่แข็งแกร่งที่สุดของคานส์ ซีดาน!”

ผู้ช่วยโค้ชมูร์เซียพูดเบา ๆ “คานส์ดังจริง เราก็รู้ว่า มีกูด์, เซบินา, กลีชี มาจากที่นั่นเหมือนกัน”

ลูซินหน้าเสียยิ่งกว่าเดิม “พี่น้อง วันนี้ทุกคนต้องกู้ชื่อให้ชั้น ชั้นคือตัวแทนของคานส์!”

ห้องแต่งตัวระเบิดเสียงหัวเราะ “ลูซินโหดขนาดนี้ คนที่กินใบแดงใบเหลืองเป็นอาหารเช้า ต้องเป็นตัวแทนอะคาเดมีคานส์แน่!”

จากนั้นทุกคนก็เข้าใจแผนของบิอันคี่ และส่วนใหญ่ตระหนักพร้อมกันว่า วันนี้มีแค่สองทาง ไม่เราถล่มเรอัล มาดริด ก็เรอัล มาดริดถล่มเรา!

เวลาเตะใกล้เข้ามา นักเตะบางคนเปลี่ยนเป็นเสื้อแขนยาว สำหรับเกมหนึ่งทุ่มต้นฤดูใบไม้ร่วงในมาดริด ท่ามกลางเสียงเพลง “Hala Madrid” อันยิ่งใหญ่ ทั้งสองทีมพร้อมลงสนาม

สองปีมานี้ ฟลอเรนติโนปรับปรุงสนามเบร์นาเบวอย่างต่อเนื่อง ทำให้สนามเก่าโฉมใหม่ ภายนอกดูเรียบ แต่พอมองใกล้ ๆ จะเห็นความงามที่ผสานศิลปะคลาสสิกกับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่

เสียงระบบในหัวหลี่หมิงดังขึ้น “ระวัง ตรวจพบกองหน้าและกองกลางรุกระดับ SS (ไร้เทียมทาน)!”

หลี่หมิงหัวเราะ “รู้แล้ว โด้กับซีดานนี่เอง แต่ตอนนี้ชั้นไม่กลัวเลย คนหนึ่งเกือบเป็น ‘โด้อ้วน’ อีกคนก็ใกล้แขวนสตั๊ด เฮ้อ อยากเจอพวกเขาตอนพีคจริง ๆ!”

ระบบ “โอ้โห กำเริบ ๆ ถ้าเจอโด้กับซีดานตอนพีคจริง คิดว่าจะถึงตานายอวดดีเหรอ? ถ้ายังไม่พอใจ ชั้นจะลดระดับพวกเขาลงหนึ่งขั้น แล้วตอนสรุปแต้มจะได้น้อยลงนะ…”

เสียงพี่สาวระบบคว้าจุดตาย แต้มสกิล ทันที หลี่หมิงรีบอ้อน “พี่สาว พอแล้ว ๆ อย่าทำเลย ชั้นจะตบปากตัวเอง!”

จังหวะนั้นเอง โรนัลโด้เดินผ่านหลี่หมิงในอุโมงค์นักเตะ เห็นเขาพึมพำเรียก “พี่สาว” ก็ถามอย่างแปลกใจ “หนุ่มน้อย เมื่อคืนยังไม่ฟื้นจากไนต์คลับเหรอ?”

เห็นโรนัลโด้ หลี่หมิงก็ตื่นเต้นทันที ในฐานะแม่แบบกองหน้าฟุตบอลสมัยใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุด “โด้ใหญ่” ไม่มีใครแทนได้ ในใจหลี่หมิง แม้โด้ใหญ่จะได้แชมป์สโมสรไม่มาก แต่ตอนพีค พรสวรรค์โดยรวมไร้เทียมทาน รูปร่าง ความเร็ว พละกำลัง ระเบิดพลัง ความยืดหยุ่น การคุมบอล ความแม่นยิง และเทคนิค ทุกด้านล้วนอยู่ระดับโลก!

แต่เมื่อมองโด้ใหญ่ตรงหน้า อาจเพราะอาการบาดเจ็บ ทำให้เขาดูอวบขึ้นเล็กน้อย หลี่หมิงเตือน

“พี่โด้ อ้วนกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ ถ้าใกล้เก้าสิบกิโลจริง ๆ มาหาชั้น เดี๋ยวชั้นพาหมอแพทย์แผนจีนตะวันออกไปดูให้”

หลี่หมิงคิดว่าเอ่ยถึงแพทย์แผนจีนแล้ว โด้ใหญ่คงสนใจ แต่กลับเห็นเขานิ่งไป สีหน้าหม่นลง

โปรดติดตามตอนต่อไป