บทที่ 37 เสมอกับเกตาเฟ่

บทที่ 37 เสมอกับเกตาเฟ่

คืนนั้น ทุกคนในหอพักต่างพากันเร่งเร้าหลี่หมิงให้เลี้ยงข้าวฉลองที่เขาถูกเรียกติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์ หลี่หมิงเป็นคนใจกว้าง จึงตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

แม้ค่าเหนื่อยรายสัปดาห์ของเขาจะอยู่ที่ 2,000 ยูโร และเพิ่งปรับสัญญาใหม่มาได้ไม่ถึงเดือน เงินเก็บก็มีแค่ไม่กี่พันยูโรเท่านั้น แต่เขาก็ยังพาสามพี่น้องร่วมหอ ตอร์เรส ปาโบล เปเรอา และออร์เตก้า ไปที่ “ร้านประตูอัลคาลา เปิดไม่ปิด” เบร์นาเบว กิล และเรกาลอน

ซึ่งปกติแทบไม่มีโอกาสได้เจอซูเปอร์สตาร์ทีมชุดใหญ่อย่างตอร์เรส ต่างตื่นเต้นกันสุด ๆ

หลี่หมิงนึกถึงหม้อทองแดงคราวก่อนที่ครุยฟ์เลี้ยง จึงตั้งใจว่าจะให้พี่โตรกับพวกพี่ ๆ ได้ลองของดีจากโลกตะวันออก แต่พนักงานเสิร์ฟกลับบอกว่า

“ขอโทษครับ หม้อทองแดงใบนั้นเป็นของที่สุภาพบุรุษชาวดัตช์จากครั้งก่อนนำมาด้วยช่องทางพิเศษจากตะวันออก ตอนนี้เราผนึกเก็บไว้แล้ว ทั้งย่านนี้มีแค่ใบเดียว หากต้องการเปิดใช้งาน จะมีค่าบริการ 200 ยูโรครับ”

ตอร์เรสยิ้ม “ผมก็อยากลองของขึ้นชื่อจากตะวันออกเหมือนกัน ได้ยินว่าร้อนแต่ก็อร่อย เอามาเลยครับ”

เบร์นาเบวกับคนอื่น ๆ รู้ว่าหลี่หมิงไม่ได้ร่ำรวย จึงพูดตะกุกตะกัก “ไม่เป็นไรหรอก ถ้าไม่ได้กินจากหม้อทองแดงก็ได้…”

หลี่หมิงโบกมือ แสดงท่าทีแบบคนใหญ่คนโต “โอกาสออกมาสนุกกันทั้งที อย่าประหยัดกับตัวเองเลย! อีกอย่าง คราวก่อนชั้นลองลิมอนเชลโลของที่นี่แล้ว อร่อยมาก ดีกรีไม่สูง ช่วยกำจัดอนุมูลอิสระ นักกีฬาดื่มนิดหน่อยได้สบาย!”

พนักงานเสิร์ฟเตือน “ลิมอนเชลโลของเราคือแบรนด์ฟิลเลเค จากแหล่งเดียวกับอามาลฟี ราคา 200 ยูโรต่อ 500 มิลลิลิตรครับ”

ได้ยินแบบนั้น เบร์นาเบวกับคนอื่น ๆ ก็รู้สึกทันทีว่าหลี่หมิงเลือกร้านผิด ที่นี่แพงเกินกว่าพวกเขาซึ่งเป็นนักเตะเยาวชนจะเลี้ยงใครได้ กิลแอบดึงแขนเสื้อหลี่หมิงแล้วกระซิบ

“เปลี่ยนร้านไหม?”

สีหน้าหลี่หมิงหม่นลง ถ้าไม่ได้ลิมอนเชลโลคนละแก้วก็เหมือนมาไม่ถึง แถมยังอดกังวลเรื่องยอดเงินในบัตรไม่ได้ แต่คิดอีกที นาน ๆ ทีเพื่อนร่วมทีมกับโค้ชออร์เตก้าจะมาพร้อมหน้า โดยเฉพาะมีพี่โตรอยู่ด้วย จะเสียหน้าได้ยังไง เรื่องเงินช่างมัน! เขาจึงฝืนยิ้มแล้วพูด

“ยกมาทั้งลังเลย! ดูสิ หลี่หมิงจะซดให้ดูตรงนี้!”

พนักงานเสิร์ฟจำหลี่หมิงได้ว่าเป็นแขกของครุยฟ์จากครั้งก่อน คิดว่าเป็นดาวรุ่งค่าตัวสูง ตอร์เรสเองก็เป็นคนดังทั่วมาดริด จึงแนะนำแต่วัตถุดิบระดับพรีเมียม

คราวก่อนที่หลี่หมิงมาก็มีครุยฟ์เป็นเจ้ามือ กินกันเต็มที่อยู่แล้ว จริง ๆ ร้านนี้เป็นร้านหรูซ่อนตัว แม้แต่ตอร์เรสก็ไม่เคยมามาก่อน

ปาโบลกับเปเรอามาวันนี้ นอกจากจะดีใจกับการติดทีมชาติของหลี่หมิงแล้ว ยังอยากลองอาหารตะวันออกแปลกใหม่ สำหรับพวกเขา ราคาแทบไม่ใช่ประเด็น

พนักงานเสิร์ฟนำเมนูหม้อไฟมาอธิบาย “ก่อนที่คุณครุยฟ์จะมา เราไม่ได้มีหม้อไฟตะวันออก แต่ตอนนี้กำลังทดลองเพิ่มบริการนี้ครับ”

หลี่หมิงดูเมนูอย่างตั้งใจ:

เนื้อวัวมันสไลซ์, ม้วนเนื้อแกะแคลเซียมสูง, ลิ้นวัวลายหิมะ, เนื้อวัวหั่นเต๋าลายหิมะ: 20 ยูโร/200 กรัม เต้าหู้แห้งบาง, เต้าหู้ดำ, ฟองเต้าหู้, เส้นมันฝรั่งแผ่นกว้าง: 10 ยูโร/200 กรัม

หลี่หมิงคิดในใจ ยุคก่อนข้ามภพ หม้อไฟปักกิ่งแท้ ๆ จานเนื้อใหญ่ ๆ แค่ไม่กี่สิบหยวน เต้าหู้ผักยิ่งถูก แล้วที่นี่ทำไมแพงขนาดนี้? เจอร้านโก่งราคาหรือเปล่า?

จังหวะนั้น พนักงานเสิร์ฟยกตาชั่งอิเล็กทรอนิกส์มาชั่งวัตถุดิบ

ปาโบลไม่พอใจ “ชั่งทำไม? เอาจริงดิ? ถ้าโต๊ะข้าง ๆ เห็น จะคิดว่าเรากินไม่ไหว!”

พนักงานเสิร์ฟ “ของพิเศษที่นี่คิดตามน้ำหนักครับ ลูกค้าทุกโต๊ะเหมือนกัน”

ปาโบล “เหมือนกันอะไร? แค่นี้ใครจะอิ่ม! เอามาอีกจาน จานละคน!”

เบร์นาเบว กิล และเรกาลอนเริ่มรู้สึกผิด คิดว่าคงไม่ควรเร่งหลี่หมิงตั้งแต่แรก ถ้ากินกันเต็มที่ ทั้งสามคนคงต้องควักเงินช่วยหลี่หมิง

ออร์เตก้านั่งดูอยู่ ใจหนึ่งอยากหัวเราะ เขาเห็นตอร์เรสลุกไปเมื่อครู่ ก็น่าจะไปวางเงินมัดจำแล้ว

พออาหารมาครบ และหลี่หมิงสาธิตการกิน ทุกคนก็เริ่มลงมืออย่างเอร็ดอร่อย วัตถุดิบสดใหม่เดือดพล่าน ไอหม้อไฟลอยคลุ้ง ผสานกับน้ำจิ้มงา รสชาติชนะใจทุกคน เปเรอาพูดอย่างตื่นเต้น

“พอชั้นเลิกเล่น จะกลับโคลอมเบียไปเปิดร้านหม้อไฟ!”

ทุกคนกินดื่มกันเต็มที่ ตอนหลี่หมิงแอบไปจ่ายเงิน พนักงานเสิร์ฟบอก “คุณตอร์เรสเติมเงินไว้ 10,000 ยูโรแล้วครับ ค่าใช้จ่ายวันนี้ 2,800 ยูโร จะหักจากยอดนั้นโดยอัตโนมัติ”

หน้าหลี่หมิงแดงก่ำ เดิมทีเขาจะเลี้ยง แต่กลับกลายเป็นพี่โตรจ่ายแทน!

ตอร์เรสเดินเข้ามายิ้ม “รอเซ็นสัญญาใหญ่ก่อน แล้วค่อยมากินที่นี่ทุกวัน ตอนนี้เลือกร้านที่ถูกกว่านี้หน่อยดีกว่า!”

หลี่หมิงพยักหน้ารัว ๆ ใจเต็มไปด้วยความใฝ่ฝันถึงสัญญาก้อนโต สำหรับตอร์เรสที่ค่าเหนื่อยสัปดาห์ละ 70,000 ยูโร การกินร้านไหนก็ไม่ใช่ปัญหา

แต่ความสุขมักสั้น การซ้อมและการแข่งขันคือชีวิตหลักของนักเตะอาชีพ…

วันที่ 25 กันยายน 2005 เวลา 20:00 น. ลาลีกานัดที่ 5 แอตเลติโก มาดริด เปิดบ้านรับเกตาเฟ่ หลี่หมิงไม่มีชื่อแม้แต่ในรายชื่อทีม ฟรังโก้ลงเฝ้าเสา กีลิอาร์เป็นสำรอง แม้บิอันคี่จะให้หลี่หมิงนั่งข้างสนาม เขาก็ได้แค่เฝ้าตู้แช่น้ำ

บิอันคี่โรเตชันผู้เล่นหลายตำแหน่ง ดันเปตรอฟขึ้นหน้า:

ผู้รักษาประตู: ฟรังโก้

กองหลัง: โลเปซ, ปาโบล, เปเรอา, โมลิเนโร

กองกลาง: อิบากาซา, กาบี, ซาฮีญอส

กองหน้า: เปตรอฟ, เคซมัน, ตอร์เรส

ครึ่งแรก ตอร์เรสกับเปตรอฟยิงต่อเนื่อง ครึ่งหลังนาทีที่ 80 แอตเลติโกยังนำ 2-0 ทั้งสองทีมเปลี่ยนครบสามคนแล้ว ผู้เล่นอย่างคอร์ซาร์กับเดล โมราล ซึ่งแทบไม่ได้ลงสนาม ได้ประเดิมฤดูกาล บิอันคี่ก็ให้ตอร์เรสกับตัวหลักออกไปพัก เพราะสัปดาห์หน้าต้องเจอเรอัล มาดริด นำสองลูกแบบนี้ ให้แกนหลักพักก็สมเหตุสมผล

ไม่คาดคิดว่านาที 85 เกมจะพลิก คอนตร้า นักเตะที่แอตเลติโกปล่อยยืมให้เกตาเฟ่ เปิดบอลจากเส้นหลัง อีกอดีตแข้งแอตเลติโกอย่างเปาโนวิชแหย่ยิงลอดขาฟรังโก้เป็น 1-2 สองนาทีถัดมา เกตาเฟ่ตีเสมอ นาโน นักเตะยืมจากแอตเลติโก ยิงไม่แรงในเขตโทษ แต่ฟรังโก้รับพลาด กาบิลันที่ยืมจากบาเลนเซียซ้ำเข้าไปง่าย ๆ ช่วงท้ายเกม เกตาเฟ่ตีเสมอ 2-2 อย่างเหลือเชื่อ!

พูดตามตรง หลี่หมิงเคยเห็นคอนตร้ากับนาโนในเกมอุ่นเครื่องหน้าร้อน แม้จะถูกปล่อยยืมเร็ว แต่การโต้กลับแบบนี้ก็เข้าใจได้ เขายังสงสัย เกตาเฟ่ทุนไม่สูง แต่มีนักเตะยืมฝีเท้าดีหลายคน กลับทำผลงานได้ดี ยิ่งพิสูจน์คำพูดที่ว่า “ไม่ใช่ขาดความสามารถ แต่ขาดเวที”

หลังจากนั้น ทั้งสองทีมพยายามแต่ทำอะไรไม่ได้ บิอันคี่ยืนเหม่อข้างสนาม แม้ฟรังโก้จะได้เปรียบหลี่หมิงเรื่องทุ่มไกลและเตะยาว แต่หน้าที่หลักของผู้รักษาประตูคือปกป้องประตูยามคับขัน บิอันคี่แอบเสียใจ คิดว่าควรให้หลี่หมิงลงต่อ ทั้งที่อาการบาดเจ็บไม่หนัก พอให้โอกาสฟรังโก้ กลับพังตอนท้าย!

ผู้บรรยายทีวีก็ถอนหายใจ

“เพราะหลี่หมิงบาดเจ็บ ฟรังโก้จึงได้ออกสตาร์ตวันนี้ แต่สุภาษิตว่า ‘เทียบกันแล้วรู้’ ความมั่นคงหน้าประตูของแอตเลติโกวันนี้ ต่างจากตอนมีหลี่หมิงอย่างสิ้นเชิง!”

สถิติชนะรวดของแอตเลติโกจบลง ถูกบาเลนเซียที่ชนะรวดห้านัดแซงนำ ตอนนี้แอตเลติโกอยู่อันดับสอง แข่ง 5 นัด ชนะ 4 เสมอ 1 มี 13 คะแนน บาร์ซาและเซบีย่าตามติด ส่วนเรอัล มาดริดออกสตาร์ตย่ำแย่ หลัง 5 นัดอยู่กลางตาราง

ขณะเดียวกัน หลี่หมิงนั่งตากลมข้างสนามจนเกือบเป็นหวัด นักเตะยังไม่ทันออกจากสนาม บิอันคี่ก็ระเบิดอารมณ์ เตะขวดน้ำลอย เมื่อเห็นฟรังโก้ก็สาดคำด่าไม่ยั้ง เพราะสองประตูนั้น เขาปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้

ฟรังโก้หน้าหมอง คิดในใจ ฟอร์มแบบนี้ จะไปแข่งกับอาบอนดันซีเอรีเพื่อตั๋วบอลโลกปีหน้าได้ยังไง พรุ่งนี้ ‘มาดริด สปอร์ต’ คงลงข่าวประตูตีเสมอช่วงท้ายแน่นอน

หลี่หมิงยังคอยปลอบ “พี่หลาง ไม่เป็นไร แค่ดวงไม่ดีเอง”

ปาโบล เปเรอา และคนอื่น ๆ เดินออกจากสนามด้วยสีหน้าไม่ดีนัก แต่โชคดีที่วันนี้ความผิดส่วนใหญ่ตกอยู่ที่ฟรังโก้ จึงไม่มีใครว่าอะไรได้มากนัก

โปรดติดตามตอนต่อไป