ตอนที่ 25 การต่อสู้

เซจิไม่รู้สึกทึ่งกับเรื่องนี้หลังจากได้รู้เกี่ยวกับด้านที่ซ่อนอยู่ในโลกนี้ เหมือนกับที่เขาคาดหวังมานานแล้ว

เขาไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะค้นพบพวกนี้อย่างรวดเร็ว

หยินหยางมาสเตอร์... ผู้ที่ใช้ตราแห่งจิตวิญญาณบริวาร... เขาพยายามนึกความทรงจำในร่างกายนี้ของเขา หลังจากการที่ได้รู้ความลึกลับนี้เพิ่มเติม

'เซจิคนเดิมคงจะถูกเกลียดอย่างแรงแน่ๆ ไม่งั้นทำไมครอบครัวของฉันถึงไม่ได้ติดต่อหาฉันนานขนาดนี้เลยล่ะ'

แม้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนผมบลอนด์ทำให้เขาต้องไปที่สถานีตำรวจ และการย้ายโรงเรียนก็ไม่จำเป็นต้องมีผู้ปกครองของเขาตลอดเวลา... แต่ครอบครัวของเขาอาจจะรู้เรื่องนี้อยู่ใช่มั้ย?

เซจิไม่แน่ใจ ด้วยความบาปที่เซจิคนก่อนเคยทำไว้มาก่อน มันจะไม่แปลกที่พวกเขาจะเมินเฉยใส่ต่อเขาอย่างสิ้นเชิง

ถ้าเขาต้องการที่จะมีความสุขกับชีวิตจริงๆ เขาก็รู้สึกเหมือนว่าความสัมพันธ์กับครอบครัวที่กลมกลืนเป็นสิ่งที่จำเป็นและ... เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าเขาควรจะทำตัวให้เหมาะสมกับร่างกายตัวนี้ที่ได้ใช้มัน เซจิอยากจะคืนดีกับครอบครัวของเขา

แต่เซจิคนเก่านั้นก็แย่มาก! สิ่งที่เขาทำมาในอดีตก่อนหน้านี้ ... เอาจริงๆ พูดได้เลย ถ้าเซจิมีพี่ชายเหมือนเขา บางทีเขาอาจจะทนไม่ไหวที่จะฆ่าเขาก็ได้!

เนื่องจากแม้แต่เขาเองก็ไม่คิดว่าเซจิคนเดินจะถูกอภัยให้ได้ เขาเองก็ไม่คิดไม่ออกถึงวิธีที่จะให้ได้รับการอภัยให้เหมือนกัน

แต่เขาไม่สามารถทำได้แค่รอ แม้ว่ามันจะไม่พอก็ตาม แต่อย่างน้อยเขาควรพยายามที่จะชดใช้ให้กับครอบครัวใช่ไหม?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเรียนรู้ว่าครอบครัวของเขาเป็นตระกูลหยินหยางมาสเตอร์... เซจิรู้สึกเหมือนว่าเขาควรจะติดต่อกับครอบครัวของเขาโดยเร็ว

แต่เพียงแค่คิดเกี่ยวกับวิธีหาทาง มันก็ทำให้เขารู้สึกปวดท้องอย่างหนักแล้ว

'ช่างมันเถอะ รออีกหน่อยล่ะกัน' เซจิถอนหายใจอยู่ภายในใจ

...

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้ามีดูเหมือนจะยุ่งมาก

การเตรียมพร้อมสำหรับงานโรงเรียนนั้นก้าวหน้าไปตามปกติ

มิกะได้ออกจากชมรมเทนนิสอย่างเป็นทางการและรู้สึกไม่ถูกโรคกับชมรมใหม่ที่เพิ่งเข้า

ชิอากิเองก็ยุ่งอยู่กับการซ้อมของชมรมการละครในงานโรงเรียนใน ตามที่คาดไว้ พวกเขาได้สร้างบทประพันธ์ของตัวเองขึ้นมาอย่างกล้าหาญ และการแสดงของนักแสดงเองก็มีผลต่อความสำเร็จ

เซจิยังคงเพิ่มค่าสถานะของ [ความรู้] ของเขาทุกวันที่โรงเรียนในขณะที่ฟาม[ค่าการกระทำ]หลังจากเลิกเรียน

ตอนบ่ายของวันพฤหัสบดี เขาได้ใช้ข้ออ้างในการ "เช็คอะไรต่างๆ" เพื่อฟามตัวเลือก [บาสเกตบอล] ของเขาที่ชมรมบาสเกตบอลและได้มา 3 แต้มพร้อมกับบดขยี้ความภาคภูมิใจของสมาชิกชมรมบาสเกตบอลเป็นฝุ่นผงและเพิ่มค่าความชื่นชอบของผู้หญิงที่กำลังดู

ตัดสินจากบรรยากาศแล้วคงจะเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกลับไปที่ชมรมบาสเกตบอลอีกแล้ว ...  รวมถึงข่าวลือเกี่ยวกับการล่มสลายของชมรมเทนนิสกำลังแพรกระจายไปรอบๆโรงเรียนอย่างรวดเร็วนี้ รวมกับเหตุการณ์ล่าสุดที่ชมรมบาสเกตบอล อาจทำให้พวกเขาขายหน้าได้

ในตอนเย็นเขายังคงประสบความสำเร็จในการฟาม [ร้องเพลง] และ [เต้น] กับผู้ชมเพียงคนเดียวอีกด้วย

ผู้ติดตามเพียงคนเดียวของเขาที่ชื่อ ปลาบิน ดูเหมือนจะเชื่อเรื่องเหตุผลที่น่าหัวเราะของเขาเกี่ยวกับเหตุผลที่เขาทำมัน  แม้ว่าเขาจะทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งใจ แต่เขาก็รู้สึกโล่งใจอย่างมากที่เธอยืนยันว่าจะดูการแสดงของเขา ทั้งสองคนเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อต่างๆมากขึ้นและพบว่าพวกเขาได้ร่วมกันแบ่งปันความสนใจร่วมกันโดยบังเอิญ ดังนั้นพวกเขาจึงกลายเป็นมิตรต่อกันมากขึ้น

อย่างสุดท้ายในวันศุกร์ก็คือ วิชางานบ้านและหัวข้อเรื่องคือการทำอาหาร

เซจิอยู่ในกลุ่มซึ่งมีมิกะ ชิอากิ และคาซึฟุรุ โอกิซึ่งเขาได้คัดเลือกมาอย่างดี อาหารที่พวกเขาทำก็รสชาติอยู่ในระดับทั่วๆไป

ถึงอย่างงั้นก็มีกลุ่มหนึ่งที่มีทักษะอาหารอยู่ในระดับดีกว่าอย่างเห็นได้ชัดกว่าคนอื่นๆ

นั้นเป็นกลุ่มของ คาโฮะ มิยาโมโตะ

ผู้หญิงอ้วนที่มักขาดความมั่นใจในการแสดงออก กำลังส่องประกายด้วยความงดงามอย่างน่าอัศจรรย์แบบนี้เมื่อทำอาหาร! แม้ว่าพวกเขาจะทำอาหารที่ดูธรรมดาๆ แต่เธอก็ทำให้พวกเขาได้ลิ้มรสกับการทำอาหารระดับเชฟของโรงแรมระดับ 5 ดาวเลย จนถึงที่ว่าครูชื่นชมเธอออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน

ในที่สุด เซจิก็เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่โดดเดี่ยวในชั้นเรียน เพราะมีเพื่อนผู้หญิงอยู่บางคน แม้ว่าเธอจะเป็นคนเก็บตัวที่ดูไม่ค่อยดีก็ตาม

'อะไรกัน... ไม่ใช่ว่าเธอมีความสามารถที่น่าภูมิใจไม่ใช่หรือไง? เธอดูจะมั่นใจได้มากขึ้นนิ 'เซจิถอนหายใจกับตัวเอง

เช่นเดียวกับความรู้สึกที่ภาคภูมิใจในใจของเขามิยาโมโตะ ดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าเขากำลังจ้องมองมาที่เธอและเธอได้สบตากับเขา

เซจิยิ้มให้เธอขณะที่ยกนิ้วให้

มิยาโมโตะหันไปรอบๆ อีกครั้ง

นี่เหมือกับระเบิดที่เซจิโยนมา

หลังเลิกเรียนเขาก็ทำงานตามปกติก่อนที่เขาจะกลับบ้าน

จากนั้นเขาก็เปิดดูตัวเลือกการกระทำที่มีอยู่ทั้งหมดของเขา เพื่อฟามแต้ม ซึ่งในที่สุดก็ทำให้เขามีคะแนนมากพอที่จะซื้อไอเทมที่เซจิต้องการมาได้ตลอดเวลาได้แล้ว!

[การ์ดเปิดใช้งานการต่อสู้ทางกายภาพ] ซึ่งต้องใช้ 35 แต้ม!

เอาจริงๆ เขารู้สึกว่าการใช้ 35 แต้มสำหรับ [การ์ดเพิ่มความสามารถ] เป็นสิ่งที่ฟังดูไม่ดี เนื่องจากมี [การ์ดเพิ่มความสามารถ] อื่น ๆ อย่าง [ความสามารถทางกายภาพ-พุ่งและเพิ่มความสามารถทางกาย] ซึ่งต้องใช้เพียง 20 คะแนนเท่านั้น

หลังจากได้รู้เกี่ยวกับสังคมลึกลับแล้ว เซจิคิดว่าเขาควรให้ความสำคัญกับการเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ของเขาจะดีกว่า

'35 แต้ม... ฉันหวังสุดๆ ว่ามันจะคุ้มค่ากับราคานะ ระบบสุดที่รักจ๋า… ' เซจิพึมพำขณะที่เขาทำการแลกเปลี่ยน

มีการ์ดที่พอดีกับมือของเขาได้ปรากฏตัวขึ้นทันทีตรงหน้าของเขาพร้อมแสงสว่าง และมีภาพท่าต่อสู้หลากหลายอย่างปรากฏออกมาราวกับภาพวาด และมีรูปท่าโพสทักษะการต่อสู้ที่หลากหลายปรากฏอยู่บนการ์ดใบนั้น

เซจิรู้สึกสูญเสียตัวเองไปช่วงขณะที่มองไปที่การ์ดใบนั้น ก่อนที่เขาจะรู้สึกตัวและเลือกตัวเลือก [ใช้การ์ด] อย่างระมัดระวัง

การ์ดใบนั้นหายไปกลายแสงสีขาวแล้วพุ่งเข้าไปในสมองของเขาทันที

ตอนแรกเซจิรู้สึกปวดหัวและรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ถูกหลอมและถูกใส่เข้ามาในสมองของเขา

ราวกับเป็นช่วงเวลาที่ไม่รู้จบ เมื่อเซจิได้สติ เขาก็พบว่าเขาทรุดตัวลงบนพื้น มือของเขาจับไปที่ศีรษะของเขาและร่างกายของเขายังคงสั่นอย่างรุนแรง

'มันค่อนข้างจะอึดอัดเลยแฮะ... ' เขาลุกขึ้นอย่างช้าๆ 'แต่... '

เซจิมองมือของเขาแล้วก็ชกไปในอากาศ

* ตู๊ม! * หมัดที่เขาชกเบาๆ ก่อให้เกิดลมกรรโชกพัดอย่างรุนแรงเกิดขึ้น!

เซจิยังคงไล่ชกต่อไปอีกหลายครั้ง และการชกแต่ละครั้งก็ดูมีพลัง มันรู้สึกเหมือนว่าเอว หลังและขาของเขาเคลื่อนไหวได้ถูกต้องในการชกแต่ละครั้งและเขาก็สามารถที่จะใช้ร่างกายของเขาได้อย่างง่ายๆด้วยการโจมตีแต่ในแต่ละครั้ง อันที่จริง  ดูเหมือนว่าเขาอยู่ในระดับนั้นแล้วต่างหาก!

ในที่สุดเขาก็จบด้วยลูกเตะทำให้เกิดลมระเบิดออก มันเหมือนกับเกิดพายุขนาดเล็กในห้องของเขาเลย

"นี่มันโคตรคุ้มค่าเลย ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เซจิไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้อีกแล้ว และโผล่ออกมาด้วยเสียงหัวเราะ ในขณะที่มองไปที่มือและเท้าของตัวเอง

แม้ว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงภายนอก แต่ก็รู้สึกได้ว่ามันแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

มันเหมือนกับว่าได้เปิดสวิตช์ที่อยู่ในสมองของเขาเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เขาเข้าใจตามสัญชาตญาณแล้วว่าจะใช้กล้ามเนื้อและพลังในร่างกายของเขาได้ยังไง!

แม้ว่าเซจิ ไม่แน่ใจว่าเขาเป็นนักสู้ระดับไหนเทียบกับคนที่มีศิลปะการต่อสู้จริงๆ หรือว่าเขายังคงเป็นพวกฝึกหัดในกลุ่มศิลปะการต่อสู้อยู่ เขารู้สึกราวกับว่าเขาแข็งแรงกว่าเดิมถึงสองเท่า!

ก่อนหน้านี้เขาได้โหลดเซฟถึงหกครั้งเพื่อจักการคนผมบลอนด์อย่างจริงจังโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ แต่ตอนนี้เขาอาจจะทำได้ในครั้งเดียว และเขายังสามารถทำให้ผมบลอนด์พิการอย่างถาวรได้เลย มันจะง่ายมากที่จะทำให้ตรงนั้นของมันพิการตลอดชีวิตได้!

ตามที่คาดไว้ การ์ดที่ต้องใช้ 35 คะแนน! ไม่เพียงแต่มันจะโคตรคุ้มค่าในการแลกเปลี่ยน แต่มันเป็นของที่คุ้มค่าอย่างแน่นอน!

'ของระบบเนี่ยมันดีอย่างที่คาดไว้จริงๆ'

เซจิถอนหายใจในขณะที่เขาตรวจสอบระบบของเขาอีกครั้ง จากนั้นความประหลาดใจของเขาเขาสังเกตเห็นว่าใน [ความสามารถทางกายภาพ], [การกรทำ] และ [ไอเทม ตัวเลือกใหม่ๆ ได้เพิ่มขึ้นอีกมารอบ!

[ความสามารถทางกายภาพ] รวมถึงหมวดย่อยของ [การต่อสู้] ซึ่งมีค่าสถานะเป็นของเขา นอกเหนือจากตัวเลือกเช่น [การฝึกด้วยตนเอง], [จำลองการต่อสู้] และ [ฝึกฝนอย่างบ้าระห่ำ] เพื่อฝึกฝนให้ดีขึ้น...

[การกระทำ] ตอนนี้มี [แสดงศิลปะการต่อสู้] ด้วยเงื่อนไขเบื้องต้นคือต้องมี ความสามารถทางกายภาพ 40 และความสามารถพิเศษ 25 ,[สู้มือเปล่า] เงื่อนไขเบื้องต้นคือต้องมี ความสามารถทางกายภาพ 40 และการสื่อสาร 25 ,[การกระทำที่กล้าหาญของฮีไร่] ด้วยเงื่อนไขเบื้องต้นคือต้องมี ความสามารถทางกายภาพ 50 การสื่อสาร25 ความสามารถพิเศษ 25 ... และอื่น ๆ สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องใช้หมวดย่อยของ [การต่อสู้] ที่เพิ่งเปิดใช้งาน

หมวด [ไอเทม] แต่ละประเภทก็มี [การ์ดสุดยอดทักษะ-หมัดปืนใหญ่] ที่ต้องใช้ 50 แต้ม ;[การ์ดเพิ่มความว่องไว-สเต็ปเท้าอสรพิษ] ใช้ 45 แต้ม; [การ์ดเทคนิคการป้องกัน – นกกระจอกโบยบิน] ใช้ 45 แต้ม; [การ์ดเทคนิคการขว้าง – สปินโทรว] (คือการขว้างแล้วลูกมันหมุนอยู่ด้วย มีในกีฬาเบสบอล) ใช้ 50 แต้ม ; [การ์ดเทคนิคการกำจัด – ฝ่ามือป่นกระดูก] ใช้ 40 แต้ม... และอื่น ๆ

ปากเซจิยังคงกระตุกขึ้นขณะที่เขาเลื่อนข้อมูลไอเทมลงมา

'ว้าว…'

ดังนั้นแล้วการเปิดใช้งานตัวเลือก [ต่อสู้] นี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ...

หากไม่คำนึงถึงตัวเลือกใหม่ใน [ความสามารถทางกายภาพ] และ [การกระทำ] เพียงแค่ไอเทมใหม่ทั้งหมดนี้ก็พอที่จะทำให้เขาเวียนหัวได้แล้ว

ถ้าเขาแลกกับการ์ดเทคนิคใหม่ๆเหล่านี้มาทั้งหมดและใช้พวกมัน ไม่ใช่ว่าเขาจะกลายเป็นอาวุธมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัยเลยยังงั้นเหรอ!

และนี่คือทั้งหมดที่ระบบของเขามีเหรอ?

แน่นอนว่า ไม่!

เซจิเริ่มรู้สึกว่าระบบของเขา ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดมาก่อน – โอเค แม้ว่าตอนเริ่มต้นจะไม่ง่าย แต่ตอนนี้เขาได้รู้ว่าความจริงแล้วเขาต้องฟามอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

'นี้แค่เปิดใช้งานตัวเลือก [การต่อสู้] มันก็เป็นแบบนี้...  ถ้าฉันเปิดใช้งานตัวเลือกอื่นๆก็อาจจะเป็นแบบเดียวกัน... ' เขาถูคางของเขาขณะที่คิด

'เอาล่ะ ระบบ แกทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ' เซจิคิดขณะที่ปิดเมนูระบบ

'วันนี้ก็จบแค่นี้ล่ะนะ พรุ่งนี้ก็ค่อยเรียนรู้ที่เหลือมันทีหลังละกัน'

เขาได้อาบน้ำ  ท่องเว็บ และได้เตรียมกำลังจะพักผ่อนสำหรับค่ำคืนนี้เรียบร้อยแล้ว

แต่ถึงอย่างงั้น...

ก็มีแรงกระตุ้นทำให้เกิดความกระวนกระวายในใจบอกว่าเขาว่าต้องไปปล่อยมันออกมา

เซจิคิดถึงตัวเลือกใหม่ของเขา

'ออกไปเดินเล่นซักหน่อยล่ะกัน'

เขาจะรู้สึกไม่ค่อยคุ้มค่ากับการฟามเลย ถ้าเขาไม่ได้เคลื่อนไหวร่างกาย นี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

เขาสวมแจ็คเก็ตและออกจากอพาร์ตเมนต์ของเขาไป

ข้างนอกนี้เป็นคืนฤดูใบไม้ร่วงที่หนาวเย็นและมืดมิด