เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 26 สัตว์ประหลาด

ตอนที่ 26 สัตว์ประหลาด

ตอนที่ 26 สัตว์ประหลาด


แล้วทำไมมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้ล่ะเนี่ย?

โคเฮ วาตาริคิดอย่างหงุดหงิด ขณะที่เขาวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด ตอนนี้ใบหน้าของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ และเหงื่อที่รวมจากเหงื่อปกติหลังจากการออกกำลังกายเสร็จและเหงื่อที่เย็นจัดจากความกลัว

ผู้ชายผมสีม่วงที่อยู่ติดกับเขาคือเพื่อนสนิทของเขา ทาคาชิ โคบายาชิ ก็อยู่ในสภาพเดียวกันและท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความกลัวในขณะที่เขาวิ่งอย่างหมดกำลัง

พวกเขาถูกไล่ตามโดยกลุ่มคนใส่สูทที่ชั่วร้าย พวกเขาทั้งหมดมีท่าทางที่ดูโหดร้ายและส่วนใหญ่ถือเหล็กแท่งหรือแม้กระทั่งปืน ซึ่งแผ่ออร่าที่น่ากลัวออกมา

เห็นได้ชัดว่าพวกมันอยู่ในระดับที่แตกต่างจากวัยรุ่นทั่วไป

ถ้าวาตาริและโคบายาชิถูกจับได้ พวกเขาคงจะถูกแทง ถ้าไม่งั้นก็ถูกฆ่าทันทีแน่ การโจมตีที่รุนแรงในบางครั้งก็อาจจะทำให้กระดูกหักเลยก็ได้ และมีโอกาสสูงมากที่จะพวกเขาจะกลายเป็นคนพิการอย่างถาวร

'ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ล่ะ?' วาตาริเค้นสมองของเขาให้ทำงานด้วยความยากลำบาก ขณะที่เขามองไปที่หญิงสาวที่กำลังวิ่งอยู่ข้างหน้าเขา

ถูกต้อง – เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะเธอคนนั้น

เขาที่เพิ่งออกมาจากร้านอินเทอร์เน็ตพร้อมกับโคบายาชิ และเมื่อเห็นผู้ชายใส่สูทสีดำคนหนึ่งกำลังพยายามใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงคนนี้ เศษเสี้ยวของความยุติธรรมที่ยังหลงเหลืออยู่เหมือนกับธรรมชาติที่ร้อนแรงและสุดเหวี่ยงของเขา ได้รับบอกให้เขาไปซุ่มโจมตีผู้ชายคนนั้นและช่วยเธอออกมา

แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเลย พวกผู้ชายใส่ชุดสูทสีดำคนอื่นๆก็ปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ได้โผล่ออกมาแบบทั้งกลุ่ม... ทำไมมันถึงกลายเป็นอย่างงี้ได้ล่ะ

ยังไม่ได้ทันบอกว่าให้รีบไปหรือรีบหนีไปเลย ผู้หญิงคนนั้นก็วิ่งหนีไปโดยไม่ได้บอกอะไรเขาเลย

เธอเป็นใคร? เธอมีปัญหาอะไร? วาตาริไม่ได้รู้อะไรซักอย่างเลย

เขาและโคบายาชิมีสิ่งผิดพลาดเพียงอย่างเดียว คือการไปปกป้องผู้หญิงคนนั้น เพื่อตอบสนองต่อความรู้สึกของฮีโร่แห่งความยุติธรรมที่หาได้ยาก!

พวกเขากำลังวิ่งไปบนถนนย่านการค้า และกลุ่มคนที่พวกเขาเดินผ่านทุกคนมองดูพวกเขาวิ่งผ่านไปด้วยท่าทางที่ดูสับสนและไม่รู้เรื่องว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

ขณะวิ่งผ่านส่วนของย่านการค้าไป ก็มีรถคันสีดำได้โผล่ขึ้นจากมุมถนน พร้อมด้วยเสียงเบรคที่ดังสนั่นอย่างฉับพลันขวางทางไว้ที่สี่แยก และมีผู้ชายที่สวมชุดสูทสีดำอีกหลายคนวิ่งออกมาจากรถ และปิดทางของพวกเขาก่อนที่รถจะหยุดนิ่ง

หญิงสาวที่เป็นคนนำก็พยายามเปลี่ยนทิศทาง แต่ก็สายเกินไป พวกเราทั่งคนสามคนที่หลบหนีออกมาได้ลดความเร็วลงเพราะถูกปิดกั้นด้วยรถยนต์และถูกจับได้อย่างรวดเร็ว

วาตาริและโคบายาชิได้พยายามที่จะต่อต้าน แต่ก็มีผู้ชายสองคนที่เดินเข้าหาพวกเขา และชกพวกเขาทันทีด้วยหมัดกับปืน

"หยุดนะ... พวกเขา... พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฉัน... " หญิงสาวคนนั้นพูดขึ้น ขณะที่เธอพูดขึ้นอย่างหมดแรงและพยายามที่จะปรับลมหายใจของเธอ

เธอสวมแจ๊คเก็ตและกระโปรงหนังที่โชว์รูปลักษณ์สัดส่วนที่ยอดเยี่ยมของเธอ เธอมีผมสีบลอนด์ดวงตาสีฟ้าและใบหน้าที่เป็นรูปไข่ แม้ว่าใบหน้าเธอจะเต็มไปด้วยเหงื่อก็ตาม แต่ก็ยังคงเห็นได้ว่าเธอเป็นคนที่มีความงดงามกว่าคนทั่วไป

"ปล่อยพวกเขา... ไป... " เธอพูดกับผู้ชายที่มีรอยแผลเป็นที่ดูชั่วร้าย เมื่อเขาได้ยินเรื่องนี้ เขาก็เดินไปที่เธอและตบที่หน้าเธออย่างโหดเหี้ยม!

"นี้คือบทเรียนจากผู้นำของเรา" ชายที่มีแผลเป็นพูดอย่างเย็นชา ในขณะที่เขาชี้ไปบอกคนอื่นๆ ว่าพวกเขาควรจะสอนบทเรียนให้กับพวกผู้ชาย(พวกเขา)ที่กำลังถูกจับนอนอยู่กับพื้น

ดังนั้นแล้ววาตาริและโคบายาชิที่กำลังนอนอย่างขยับเขยื้อนไม่ได้อยู่บนพื้นก็ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บอย่างรุนแรง!

เมื่อได้เห็นฉากที่โหดร้ายนี้ ท่าทางของคนผ่านไปผ่านมาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ส่วนใหญ่รีบออกไป และมีบางคนมองจากที่ไกลๆ มีคนไม่กี่คนที่เรียกตำรวจ ในขณะที่อีกกลุ่มแอบถ่ายภาพด้วยมือถือของพวกเขา

"ฉันบอกให้... หยุด!" หญิงสาวคนนั้นจับใบหน้าของเธอบริเวณที่ถูกตบและเธอตะโกนออกไปด้วยน้ำตาของเธอ

ชายที่มีแผลทำแค่เฝ้าดูเธออย่างเย็นชา

เมื่อเห็นผู้ชายทั้งสองคนที่ปกป้องเธอได้รับบาดเจ็บเพิ่มมากขึ้น หญิงสาวผมบลอนด์ก็กัดฟันของเธอในขณะที่พูด

"ฉันเข้าใจแล้ว... " ดูเหมือนว่าในที่สุดเธอก็ยอมแพ้ในบางสิ่งที่สำคัญ หยดน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่หยุดหย่อนบนใบหน้าของเธอ "ฉัน ... "

"โอ้นั้นมัน…"

ก่อนที่เธอจะได้พูดขึ้น จู่ๆก็มีเสียงพูดหนึ่งแทรกเข้ามา

"คุณสุภาพบุรุษทั้งหลาย... ผมไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่การทำร้ายคนในที่สาธารณะแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่คนจำนวนมากของคุณที่กำลังทำร้ายเด็กวัยรุ่นสองคนนั้นเลย มันคงต้องปัญหาแน่ใช่มั้ย?"

เสียงพูดของคนๆนี้เป็นเสียงของผู้ชายที่กำลังสวมหน้ากากตัวละครน่ารักๆจากอนิเมะเรื่องหนึ่งอยู่

เขาเป็นคนตัวสูงและแข็งแรง แต่ก็ยังคงเห็นได้ชัดว่าเขายังอายุไม่มากนัก มันรู้สึกแปลกๆเพราะการปรากฏตัวของเขากับหน้ากากอนิเมะนั้นมันจึงทำให้มันค่อนข้างดูน่าตลก ซึ่งขัดกับสถานการณ์ที่เลวร้ายแบบนี้

ผู้หญิงผมบลอนด์คนนั้นเองก็ตกใจเช่นกัน ในขณะที่ชายที่มีแผลเป็นขมวดคิ้ว

ขณะที่ชายหนุ่มคนนั้นเดินเข้ามา ก็มีชายใส่สูทสีดำคนหนึ่งเดินเข้ามาขวางทางเขาไว้และยื่นมือออกมาเพื่อคว้าตัวเขา

* ตู๊ม !!! *

ทุกๆคนได้ยินเสียงอย่างชัดเจน

เสียงนี้มันฟังดูเหมือนลูกโป่งถูกจู่ๆก็ระเบิดดังลั่นออกมาจากผู้ชายคนนั้น

ชายที่มีส่วนสูงมากกว่า 1.8 เมตรและมีน้ำหนักมากกว่า 100 กิโลกรัม ถูกชกลอยขึ้นออกไปประมาณสองเมตรก่อนที่จะตกลงสู่พื้นดิน!

ในตอนนั้นเอง ทุกๆคนต่างก็ตะลึง

ไม่มีใครเคยคิดเลยว่าพวกเขาจะได้เห็นภาพเหมือนในหนังในชีวิตจริงของพวกเขา

"โทษทีนะ... พอดีผมไม่มีประสบการณ์มากเกี่ยวกับเรื่องการต่อสู้ ดังนั้นผมจึงควบคุมพลังของผมได้ยากสักหน่อยนะ" ผู้ชายคนนั้นเก็บกำปั้นของเขาไว้ ก่อนที่เขาจะเดินต่อ

ทุกคนต่างก็ได้สติของพวกเขากลับมาอีกครั้ง

ผู้ชายที่ใส่สูทสีดำเข้าหาเขา โดยไม่ได้นึกถึงสหายที่นอนกองอยู่ของพวกเขา และประกบเขาเข้าจาก2ข้างทางเหมือนกับประกบครีม ชายคนหนึ่งใช้อาวุธเหล็กขณะที่อีกคนหนึ่งถืออาวุธปืน และพวกเขาได้เข้าโจมตีเขาโดยไม่มีแม้แต่เสียง

การเคลื่อนไหวของพวกเขานั้นรวดเร็วและการโจมตีของพวกเขานั้นก็มีพลังมหาศาลสิ่งนั้นซึ่งได้อยู่ที่ด้านหลังของเขา

แต่ผู้ชายคนนี้ก็เร็วขึ้นอีก

เขาก็ก้าวถอยหลังไปอย่างรวดเร็วและหลบการโจมตีทั้งสองของพวกเขา ก่อนที่เขาจะหมุนกลับมาด้วยการเคลื่อนไหวที่ดูเป็นธรรมชาติ กระโดดขึ้น และเตะออกไป!

* บูม! บูม !! *

เสียงที่เกือบจะเหมือนกับระเบิดดังออกมาอีกครั้ง

ผู้ชายสองคนนั้นล้มลงไปพร้อมกัน เหมือนกับคนแรกโดยไม่ทันได้สู้

คนดูบางคนอ้าปากค้างไปด้วยความกลัว -

"สุดยอดไปเลย"

"นี้เป็นพวกละครทีวีหรือเปล่า? สมจริงเกินไปแล้ว..."

"อะไรที่นายเห็นว่าเป็นพวกนั้นเป็นละครทีวีล่ะ? นายเห็นกล้องหรือเปล่าล่ะ?"

มีบางคนเริ่มถ่ายเหตุการณ์นี้มากขึ้นด้วยมือถือของพวกเขา ขณะที่วัยรุ่นบางคนกำลังพิมพ์และสร้างบล็อกด้วยความเร็วสูง!

ผู้ชายทั้งสามคนของเขาถูกจัดการในครั้งเดียว สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของคนที่มีแผลเป็นเริ่มเปลี่ยนไป

เขาค่อนข้างจะรู้ดีเกี่ยวกับระดับความสามารถของเพื่อนๆของเขา ในขณะที่พวกเขาอาจจะไม่ใช่พวกแชมป์เปี้ยนมวยทั้งหมด แต่ละคนก็ควรจะมีความสามารถพอเพียงสำหรับที่จะจัดการพวกอันธพาลข้างถนนได้แล้ว

ถึงอย่างงั้น ต่อหน้าผู้ชายที่ลึกลับที่สวมหน้ากากอนิเมะที่ดูน่าหัวเราะอยู่นี้ก็จัดการพวกเขาราวกับเป็นพวกอันธพาลข้างถนน

อีกครั้งหนึ่งที่การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไป คลื่นคนใส่สูทสีดำที่กำลังวิ่งกรูไปที่ผู้ชายคนนั้น

* บูม! * การรั่วหมัดที่งดงาม

*ตุบ! ป๊อง! การโจมตีด้วยมือเปล่าอย่างชำนาญเพื่อปลดอาวุธฝ่ายตรงข้าม

ตามด้วยข้อศอกที่แทงเข้าไปที่หน้าอกของผู้ชายใส่สูทสีดำ

*ตุบ! ป๊อง! บู๊ม!* เขาได้ขโมยแท่งเหล็กและตีเข้าไปที่ศีรษะของใครบางคนก่อนที่เขาจะหักแขนของผู้ชายอีกคนและโจมตีด้วยหัวเข่าอย่างไร้ความเมตตา เพื่อปัดการโจมตีของอีกฝ่าย

* ป๊อง! ตุบ! ป๊อง! ตุบ! * อีกครั้งที่เขารั่วหมัดไปที่ใบหน้า เตะด้วยขาซ้ายไปที่หน้าแข้ง แล้วใช้มือซ้ายบล็อกการโจมตีทางขวา และใช้ขากวาดเตะไปโดนมากสองคน

...

ที่ริมถนน

มีกลุ่มผู้ชายใส่ชุดสูทสีดำจำนวนหนึ่งนอนไม่ได้สติอยู่ข้างหลังเขา ซึ่งได้นอนกองอยู่พื้นถนน

เขาเดินต่อไปเรื่อยๆโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่เพียงครั้งเดียว!

ฉากนี้เป็นส่งผลกระทบอย่างมากต่อคนที่เหลือทั้งหมด

ผู้ชายที่มีรอยแผลเป็นอ้าปากค้าง

ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร

ผู้ชายคนนี้อาจเป็นคนที่มี "ความสามารถพิเศษ" ที่ผู้นำของพวกเขาต้องการที่จะอยากได้เป็นอย่างมากจนแม้ว่าเขาจะต้องขายลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาออกไปก็ตาม!

อาจเป็นวิธีที่น่าสมเพศ...

แต่เขาเองก็ยังคงไม่แน่ใจแน่

ชายที่มีแผลเป็นได้หยุดเพื่อนที่เหลืออีกสองสามคนของเขา จากการที่จะไปสู้กับชายคนนั้น และเขาได้หยิบบางอย่างออกมาจากชุดสูทของเขา

หลังจากที่ได้เห็นมันแล้วคนที่ยืนข้างหลังก็เริ่มตะโกนตื่นตระหนก!

"ปืน... เขามีปืน!"

"นี้มันอันตราย- วิ่งหนีเร็ว!"

"มีใครเรียกตำรวจหรือยัง!? ทำไมพวกเขาถึงสักที!?"

ถูกต้องมันคือปืน

หนึ่งในอาวุธที่อารยธรรมมนุษย์ได้คิดค้นและเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดที่คนธรรมดาจะได้รับ

'ลองดูว่านายเป็นคนที่มี ‘ความสามารถพิเศษ’ จริงๆหรือเปล่า... "

ปากของชายที่มีแผลเป็นยกขึ้นมาเป็นรอยยิ้มที่ไม่ชอบมาพากล ขณะที่เขามุ่งเป้าไปที่ผู้ชายคนนั้นด้วยปืนของเขา

แต่ทันใดนั้นเขาสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างกำลังลอยมาที่เขา

มันคือแท่งเหล็ก!

ก่อนที่เขาจะได้ตอบสนองทัน แท่งเหล็กแท่งนั้นก็ลอยเข้ามาซัดไปโดนปืนจนหลุดออกจากมือของเขาแล้ว และผมจากแรงกระแทกนั้นก็ทำให้นิ้วมือของเขาหัก

ชายที่มีแผลเป็นเหลือบไปมองปืนที่กำลังลอยออกไปชั่วขณะหนึ่ง  แต่เมื่อเขาหันกลับมาอีกครั้ง หน้ากากอนิเมะที่ดูน่าหัวเราะนั้นก็มาอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว!!

"เร็วมาก…"

ตามที่คาดไว้ ผู้ชายคนนี้ -

* บูม! *

กำปั้นที่หนักเหมือนค้อนชกเข้ามาหน้าอกของเขา

เขาถอยออกไปหลายช่วงเพื่อรักษาความสมดุลของร่างกาย แต่ก็ต้องใช้ระยะทางประมาณสามหรือสี่เมตร เพื่อให้ทรงตัวได้ในขณะที่รองเท้าหนังของเขาได้ลากยาวเป็นประกายไฟไปตามทางเท้า!

* แขวก! * ด้านหลังของชุดสูทของเขาได้ฉีกขาดออกจากกัน

ราวกับพลังระเบิดหนักหน่วง ซึ่งแตกต่างจากสิ่งที่เขาเคยโดนมาก่อน  มันรู้สึกเหมือนมันจะระเบิดภายในตัวเขา!

เขาสังเกตเห็นว่าเขากำลังส่งเสียงครางต่ำอยู่ ขณะที่เลือดไหลออกมาจากปากของเขา

นี้... เขาเคยลิ้มรสความรู้สึกนี้มาก่อนหรือเปล่า?

เขาเคยเป็นอดีตแชมป์มวยมาก่อน

และเขายังเคยเป็นแชมป์การต่อสู้ใต้ดินด้วยเช่นกัน และได้ต่อสู้เพื่อเงินเป็นจำนวนมาก

ไม่มีครั้งไหนเลยจากฝ่ายตรงคนไหนๆของเขาที่ได้ทำให้เขาโดน... หมัดที่รุนแรงเหมือนระเบิดแบบนี้มาก่อน!

"ฮ่าๆๆ... " ใบหน้าของคนที่มีรอยแผลเป็นเริ่มบิดเบี้ยวและทัศนวิสัยของเขาก็เริ่มเบลอ แต่เขาก็ยังพยายามที่จะยกหัวขึ้นไปมองที่ผู้ชายคนนั้น

ผู้ชายคนนี้... สัตว์ประหลาดแบบไหนกันที่อยู่ภายใต้หน้ากากอนิเมะที่น่าตลกใบนี้กัน?

"ยอด... เยี่ยม... "

จากนั้นเขาก็หมดสติไป ชายที่มีแผลเป็นทรุดตัวลงบนพื้นแบบหมดสติ

ผู้ชายสวมหน้ากากคนนั้น - เซจิ- แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ขณะที่เขาเห็นชายที่มีแผลเป็นถึงปืนออกมาเขาก็ตัดสินใจที่จะโหลดกลับก่อนการต่อสู้ทันที และในขณะที่เขาจะพ่ายแพ้ชายที่มีแผลเป็นคราวนี้ เขาก็ได้เก็บแท่งเหล็กและรอเวลาที่จะใช้มันในเวลาที่เหมาะ เพื่อที่จะได้แก้ปัญหาอันตรายในสถานการณ์นี้ได้

"เขามีปืนจริงๆ... แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะสู้ด้วยได้หรอกนะ"

เขาแค่อยากจะทดสอบความสามารถของเขาและเบียดเข้าไปกับฝูงชนเล็กๆบางส่วน เขาไม่ต้องการที่จะดึงดูดความสนใจของคนกลุ่มใหญ่อย่างผู้ชายในชุดสูทสีดำนี้พวกนี้!

แต่ก็ช่วยไม่ได้ หลังจากที่เขารู้ว่าทั้งสองคนที่กำลังถูกรุมทำร้ายเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขา เขารู้สึกเหมือนว่าเขาจำเป็นต้องช่วยเหลือพวกเขา

จากความทรงจำของเขาแล้ว... พวกเขามีชื่อว่าวาตาริและโคบายาชิใช่หรือเปล่า?

เซจิถอนหายใจ พวกคนไม่ดีพวกนี้มีความสามารถในการดึงดูดปัญหาเข้ามามากเกินไป

'อืม พวกนายโชคดีนะ ที่ครั้งนี้ฉันได้มาช่วยพวกนายไว้' เซจิคิดกับตัวเองขณะที่มองทั้งสองคนที่กำลังร้องโอดครวญอยู่บนพื้น

จากนั้นเขาก็มองไปที่ผู้ชายใส่สูทชุดดำที่เหลืออยู่

เอาล่ะ ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าเขาควรจะทำอะไรต่อไปเพื่อแก้ปัญหาพวกนี้ดี!?

จบบทที่ ตอนที่ 26 สัตว์ประหลาด

คัดลอกลิงก์แล้ว