บทที่ 153 สองผัวเมียกู้หงหยางร้อนรน(ฟรี)

บทที่ 153 สองผัวเมียกู้หงหยางร้อนรน!

เหวินซิ่วหย่าที่กำลังหลับสบายอยู่บนเตียง รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่สามีปลุกขึ้นมาดื้อๆ

แต่ทันทีที่ได้ยินสิ่งที่สามีพูด เธอก็ตื่นเต็มตา กระเด้งตัวลุกจากเตียงคว้าแขนสามีเขย่าถาม

"ว่าไงนะ? เด็กนั่นยังไม่ตาย? จะเป็นไปได้ยังไง?!"

"ตอนนั้นเราให้คนแซ่ไป๋เอาไปทิ้งในป่าให้หมาป่ากินแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมมันยังรอดมาได้ แถมยังไปเจอกู้หงเซินอีก?!"

หน้าของเหวินซิ่วหย่าซีดเผือดด้วยความกลัว มือที่จับแขนกู้หงหยางสั่นระริก เธอหวาดกลัวจับใจ

เห็นภรรยาเสียงดัง กู้หงหยางรีบเอามือปิดปากเธอ มองซ้ายมองขวาไปที่ประตูแล้วกระซิบดุ

"เบาๆ หน่อย! ฉันบอกว่า 'อาจจะ' ไม่ได้บอกว่าใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์!"

พอโดนเตือนสติ เหวินซิ่วหย่าก็รู้ตัวว่าหลุดอาการ เธอปัดมือสามีออก สูดหายใจลึกๆ พยายามตั้งสติ ก่อนจะถามเสียงเบาลง

"หงหยาง เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่? ใครเป็นคนบอกคุณ? ใช่เหวินซิ่วฮวารึเปล่า?"

นอกจากพวกเขาสองคนกับไป๋ชุนเอ๋อผู้สมรู้ร่วมคิด ก็มีแค่คนตระกูลเหวินที่รู้เรื่องการสลับตัวลูกเมื่อยี่สิบห้าปีก่อน

แต่ถึงจะเป็นตระกูลเหวิน เหวินซิ่วหย่าก็บอกแค่เหวินซิ่วฮวา พี่สาวที่เธอไว้ใจที่สุดคนเดียว ไม่ได้ปริปากบอกพี่น้องคนอื่นเลย!

ดังนั้นเธอเลยเดาว่าข่าวต้องรั่วมาจากทางเหวินซิ่วฮวาแน่ๆ

กู้หงหยางพยักหน้า "เจิ้งฉางเกิน ลูกชายคนรองของพี่สาวคุณเป็นคนบอก เขาบอกว่ากลัวคังซือจะโดนกู้หงเซินตำหนิ เลยไปด้อมๆ มองๆ แถวค่ายทหารมาสองวันเพื่อสืบข่าว"

"วันนี้เขาได้ยินคนในบ้านพักสวัสดิการคุยกันว่า ผู้พันกู้อี้ชวนแห่งกองทัพหนานเฉิงหน้าตาเหมือนกู้หงเซินอย่างกับแกะ เหมือนพ่อลูกกันไม่มีผิด แถมยังสนิทสนมกันมากด้วย!"

กู้หงหยางถ่ายทอดคำพูดของเจิ้งฉางเกินให้ภรรยาฟังอย่างละเอียด

พอรู้ว่าผู้พันคนนั้นแซ่กู้ แถมยังเจอที่หนานเฉิง เหวินซิ่วหย่าก็เครียดขึ้นมาทันที เธอกุมหน้าอกแน่น

"ไม่ได้การ เราต้องสืบเรื่องนี้ให้รู้ดำรู้แดง ต้องติดต่อไป๋ชุนเอ๋อถามรายละเอียดตอนทิ้งเด็กให้แน่ชัด ถ้าผู้พันนั่นเป็นเด็กคนนั้นจริงๆ เราต้องหยุดเรื่องนี้ให้ได้!"

ตอนสลับตัวเด็ก เหวินซิ่วหย่ายังเป็นแค่เมียน้อยที่กู้หงหยางแอบเลี้ยงไว้นอกบ้าน

กลัวเมียหลวงจับได้ เธอต้องหนีหัวซุกหัวซุนเสี่ยงตายเพื่อคลอดกู้คังซือออกมา!

อุตส่าห์อดทนรอจนเมียหลวงตาย ได้แต่งเข้าตระกูลกู้อย่างสมเกียรติ รอแค่กู้คังซือได้สืบทอดตระกูล เธอจะได้เสวยสุขในฐานะนายหญิงใหญ่สมใจ

แต่ถ้าเรื่องสลับตัวลูกแดงขึ้นมา ผู้เฒ่ากู้ต้องโกรธจนบ้านแตกแน่!

ถึงตอนนั้น นอกจากกู้คังซือจะหมดอนาคต ตัวเธอเองก็ต้องโดนไล่ออกจากตระกูลกู้ อย่าว่าแต่เป็นนายหญิงเลย ดีไม่ดีจะติดคุกหัวโตด้วยซ้ำ!

กู้หงหยางใจเย็นกว่าเหวินซิ่วหย่ามาก เขาครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะพูด

"อย่าเพิ่งรีบไปหาไป๋ชุนเอ๋อ เราต้องหาคนไปช่วยพูดแก้ต่างให้คังซือต่อหน้าผู้เฒ่ากู้ก่อน!"

"ไปหาหงหว่านกันเถอะ เธอเป็นน้องคนเล็กสุด ผู้เฒ่ากู้รักและตามใจเธอมาก ถ้าเธอช่วยพูด ผู้เฒ่ากู้ต้องฟังแน่!"

เหวินซิ่วหย่าถามอย่างสงสัย "ให้หงหว่านช่วยน่ะได้ แต่จะให้เธอไปพูดอะไรกับผู้เฒ่ากู้ล่ะ?"

เวลาตกใจ เหวินซิ่วหย่ามักจะสติหลุด แต่กู้หงหยางกลับคิดได้รอบคอบ

"ก็ต้องไปฟ้องเรื่องที่กู้หงเซินทอดทิ้งคังซือที่หนานเฉิง แล้วจะรับกู้อี้ชวนเป็นลูกบุญธรรมไงล่ะ!"

เหวินซิ่วหย่าตาถลน "คุณบ้าไปแล้วเหรอ? เราพยายามจะปิดไม่ให้ผู้เฒ่ากู้รู้ แล้วคุณจะไปบอกเขาเองเนี่ยนะ?!"

ถ้ากู้อี้ชวนเป็นเด็กคนนั้นจริงๆ การมีตัวตนของเขาคือปัญหาใหญ่ ทางที่ดีควรปิดเงียบไว้ ไม่ให้ใครในตระกูลกู้รู้เรื่องจะดีที่สุด!

แต่กู้หงหยางดันจะไปบอกกู้หงหว่านกับผู้เฒ่ากู้เอง นี่มันไม่เท่ากับ "กินปูนร้อนท้อง" รนหาที่ตายหรอกเหรอ?

กู้หงหยางขมวดคิ้ว "ถ้าคุณไม่พูด ผมไม่พูด ใครจะพิสูจน์ได้ว่าเด็กถูกสลับตัว? จะใช้วิธีโบราณหยดเลือดพิสูจน์เหรอ? วิธีนั้นมั่วซั่ว เชื่อถือไม่ได้ตั้งนานแล้ว!"

"ยิ่งเราเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน ผู้เฒ่ากู้ยิ่งไม่สงสัย เขาจะคิดแค่ว่ากู้หงเซินโกรธเสี่ยวซือจนหน้ามืดตามัว จะรับคนแปลกหน้าหน้าตาคล้ายกันมาเป็นลูกแทน เขาไม่มีทางยอมแน่!"

เหวินซิ่วหย่าคิดตามคำพูดสามีอย่างละเอียด ก็พบว่ามันมีเหตุผลอย่างประหลาด

"งั้นเราไปหาหงหว่านตอนนี้เลยไหม? บ้านเธออยู่ไกลหน่อย ถ้าจะไปต้องรีบไป เดี๋ยวเธอจะเข้านอนซะก่อน!"

ตอนนี้หกโมงครึ่งแล้ว ถ้าช้ากว่านี้กู้หงหว่านกับสามีคงหลับไปแล้ว ต้องรอถึงพรุ่งนี้

พวกเขายังไม่รู้สถานการณ์ที่หนานเฉิงแน่ชัด แค่คืนเดียวอะไรๆ ก็เปลี่ยนไปได้ เรื่องนี้รอช้าไม่ได้เด็ดขาด!

กู้หงหยางพยักหน้า ลุกขึ้นเดินลงบันได เหวินซิ่วหย่ารีบคว้าเสื้อคลุมใส่แล้วตามไปติดๆ

กลัวขับรถไปจะสะดุดตา สองผัวเมียเลยเลือกใช้จักรยานของที่บ้าน คนหนึ่งปั่นคนหนึ่งซ้อน รีบบึ่งไปบ้านกู้หงหว่าน

กู้หงหว่านเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลกู้ แต่แต่งงานเร็ว อายุสิบแปดก็ไปรักกับลูกชายผู้อำนวยการโรงงานเครื่องจักร แล้วย้ายออกไปอยู่กินกัน

ตอนนี้เธอเพิ่งสี่สิบห้า แต่เป็นย่าคนแล้ว นอกจากทำงาน ปกติก็จะช่วยเลี้ยงหลานอยู่ที่บ้าน

ตอนที่พี่ชายและพี่สะใภ้ไปถึง เธอกำลังถือชามข้าวไล่ป้อนหลานชายวัยสามขวบอยู่พอดี

เพราะทำงานนั่งโต๊ะมานานเธอเลยปวดหลัง ส่วนหลานชายตัวดีก็ซนเหลือเกินไม่ยอมกินข้าว กู้หงหว่านต้องวิ่งไล่จับจนเหงื่อซึม

จังหวะนั้นเอง กู้หงหยางและภรรยาก็มาถึง เห็นภาพตรงหน้า เหวินซิ่วหย่ารีบกระโดดลงจากจักรยานวิ่งเข้าไปหา

"หงหว่าน มาๆ พี่ช่วยเอง! พี่ถนัดหลอกล่อเด็ก รับรองป้อนข้าวเสี่ยวเผิงได้แน่นอน!"

ไม่รอให้กู้หงหว่านอนุญาต เหวินซิ่วหย่าแย่งชามข้าวไปถือ แล้วเริ่มวิ่งไล่ป้อนหลานแทน

ตอนแรกกู้หงหว่านจะปฏิเสธ แต่ปวดหลังจนทนไม่ไหว เลยกล่าวขอบคุณแล้วนั่งลงบนม้านั่งหน้าประตู

"พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ใหญ่ ลมอะไรหอบมาคะเนี่ย?"

"พี่ใหญ่ เพิ่งเลิกงานไม่ใช่เหรอคะ? มีเรื่องอะไรด่วนรึเปล่า ถึงรีบดิ่งมาหาฉันทั้งชุดทำงานแบบนี้?"

แม้กู้หงหว่านจะมีหลานสองคนแล้ว แต่ยังดูสาวและสวยสะพรั่งเหมือนคนอายุสามสิบต้นๆ เพราะดูแลตัวเองดี

เธอหน้าตาถอดแบบผู้เฒ่ากู้สมัยหนุ่มๆ เครื่องหน้าสวยคมดูห้าวหาญ นิสัยตรงไปตรงมา

รู้สึกว่าพี่ชายพี่สะใภ้ไม่น่าจะมาเยี่ยมเวลากินข้าวแบบนี้ เลยถามตรงๆ ด้วยความเป็นห่วงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่บ้านใหญ่รึเปล่า

เหวินซิ่วหย่าหลอกล่อเด็กจนยอมกินข้าวได้แล้ว พอได้ยินคำถามก็หันมาส่งสายตาให้สามี

กู้หงหยางรู้หน้าที่ทันที ขมวดคิ้วถอนหายใจยาว

"หว่านหว่าน ที่บ้านมีเรื่องนิดหน่อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก แค่พี่กับพี่สะใภ้ไม่สบายใจ ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร เลยแวะมาคุยกับเธอหน่อย"

กู้หงหว่านถามอย่างสงสัย "เรื่องอะไรคะ? คุยกับคุณพ่อหรือพี่รองกับพี่สะใภ้รองไม่ได้เหรอ? หรือว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับพวกเขา?"

กู้หงหยางทำหน้าลำบากใจยิ่งกว่าเดิม ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า

"ใช่ เรื่องคังซือน่ะ เธอก็รู้ว่าพี่กับพี่สะใภ้รักเสี่ยวซือ หลานชายคนนี้มาก พี่สะใภ้เธอไม่มีลูก ก็เลยรักเขาเหมือนลูกในไส้"

"คือว่า... ช่วงนี้เขาไปชอบพอกับแม่หม้ายที่หนานเฉิง พี่รองโกรธมาก ประกาศจะตัดพ่อตัดลูกกับเสี่ยวซือ แล้วจะรับคนแปลกหน้ามาเป็นลูกบุญธรรมแทน กะจะเอามาแทนที่เสี่ยวซือในตระกูลกู้เลยนะ!"