บทที่ 102 หลินซูอวิ๋น ฝีมือเธอใช่ไหม

บทที่ 102 หลินซูอวิ๋น ฝีมือเธอใช่ไหม?!

เมื่อได้สติกลับคืนมา ทั้งเฉินเจิ้งเฉียงและซูเสี่ยวเนี่ยนก็ต้องเผชิญกับสายตาดูถูกเหยียดหยามและเสียงนินทาจากฝูงชนที่มุงดูอยู่รอบๆ

ในยุคสมัยนี้ โดยเฉพาะช่วงสองปีหลัง การอยู่กินกันก่อนแต่งงานถือเป็นเรื่องผิดศีลธรรมร้ายแรง!

ยิ่งทั้งสองคนไม่เพียงแค่มีความสัมพันธ์ก่อนแต่ง แต่ยังเล่นบทรักกันกลางวันแสกๆ อย่างไม่อายฟ้าดิน ยิ่งถือว่าไร้ยางอายสิ้นดี ถ้าเป็นเมื่อไม่กี่ปีก่อนคงถูกจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำไปแล้ว!

ถึงตอนนี้จะไม่มีโทษจับถ่วงน้ำ แต่หน้าที่การงานของทั้งคู่คงรักษาไว้ไม่ได้แน่

โดยเฉพาะเฉินเจิ้งเฉียง ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงเบื้องบน อย่าว่าแต่จะถูกปลดประจำการเลย ลูกเต้าเหล่าหลานอาจจะพลอยหมดอนาคตไปด้วย!

เฉินไค่หลางตระหนักถึงข้อนี้ดี

เขาเพิ่งจะเข้าเป็นทหาร อนาคตกำลังรุ่งโรจน์ แต่ตอนนี้กลับต้องมาซวยเพราะพ่อตัวเอง ดีไม่ดีอาจจะไม่มีที่ยืนในบ้านพักสวัสดิการนี้ด้วยซ้ำ ความโกรธแค้นพวยพุ่งขึ้นในอก เขาหันไปตะคอกใส่พ่อ

"พ่ออยากจะแต่งงานใหม่ อยากแต่งเมียเด็กคราวลูก ผมไม่เคยห้าม แต่พ่อไม่ควรทำเรื่องบัดสีแบบนี้ก่อนแต่ง!"

"รู้ไหมว่ามันส่งผลกระทบกับพวกเราแค่ไหน? ไม่ใช่แค่พ่อจะโดนปลด แต่ผมกับเหม่ยลี่ก็จะพลอยตกงานไปด้วย!"

"แล้วเฉียวเฉียวกับเสี่ยวฝูล่ะ พวกมันจะเอาหน้าไปไว้ไหนที่โรงเรียน ครอบครัวเราคงอยู่หนานเฉิงไม่ได้แล้ว!"

สิ้นเสียงเฉินไค่หลาง เฉินเหม่ยลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ปิดหน้าร้องไห้โฮ

สองพี่น้องรู้มานานแล้วว่าพ่อจะแต่งงานใหม่กับลูกสาวเพื่อนเก่า พวกเขาเคยพยายามคัดค้านแต่พ่อไม่ฟัง ก็เลยได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

แต่นึกไม่ถึงว่าพ่อกับคู่หมั้นจะก่อเรื่องงามหน้าขนาดนี้ ทำให้พวกตนเดือดร้อนจนแทบไม่มีแผ่นดินจะอยู่!

ได้ยินลูกชายตำหนิ เฉินเจิ้งเฉียงที่สติเริ่มกลับมาแจ่มใสก็รีบพุ่งเข้าไปคว้าแขนลูกชาย

"ไค่หลาง ฟังพ่อนะ! พ่อไม่ได้ตั้งใจจะมีอะไรกับหล่อนวันนี้ หน้าตาหล่อนเป็นแบบนี้ พ่อเห็นแล้วยังจะอ้วก จะไปมีอารมณ์ทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง!"

"หล่อนต้องวางยาพ่อแน่ๆ! ใช่แล้ว! พ่อไปกินน้ำในครัวแล้วก็เริ่มมึนๆ หล่อนวางยาพ่อ!"

พอสร่างเมา เฉินเจิ้งเฉียงก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายตัวเอง

พอนึกย้อนกลับไปถึงตอนที่กินน้ำในครัว เขาก็โบ้ยความผิดให้ซูเสี่ยวเนี่ยนทันที

ซูเสี่ยวเนี่ยนได้ยินแบบนั้นก็หันขวับมามองด้วยความไม่อยากเชื่อ เสียงสั่นเครือ "พี่เฉียง วันนี้พี่เป็นฝ่ายอดใจไม่ไหวเองแท้ๆ ทำไมมาโทษฉันล่ะคะ?"

"ฉันแค่แวะมาส่งของตอนเที่ยง พี่นั่นแหละที่ดึงฉันเข้าไปกอดแล้วไม่ยอมปล่อย ฉันเป็นผู้หญิงแถมยังป่วย จะไปมีแรงสู้พี่ได้ยังไง!"

พูดจบ ซูเสี่ยวเนี่ยนก็หันไปหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ไม่ไกล วิ่งร้องไห้เข้าไปเกาะแขนฟ้อง

"สหายเจ้าหน้าที่คะ คุณต้องให้ความเป็นธรรมกับฉันนะคะ วันนี้เฉินเจิ้งเฉียงลวนลามฉัน ฉันสู้เขาไม่ได้เลย!"

ซูเสี่ยวเนี่ยนรู้ดีถึงผลที่จะตามมาจากการถูกจับได้ว่ามีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน

หลังจากวันนี้ ไม่ว่ายังไงเฉินเจิ้งเฉียงก็คงเป็นทหารต่อไม่ได้ ต่อให้ได้แต่งงานกับเขา เธอก็ไม่ได้เป็นคุณนายผู้พันอีกแล้ว

ดีไม่ดีอาจจะถูกจับไปปรับทัศนคติ ดัดนิสัย หรือส่งไปใช้แรงงาน ข้อหาทำตัวเหลวแหลกผิดศีลธรรม!

ในเมื่อเป็นอย่างนี้ สู้โยนความผิดทั้งหมดให้เฉินเจิ้งเฉียงว่า 'ลวนลาม' เธอดีกว่า เธอจะได้กลายเป็นผู้ถูกกระทำ!

เฉินเจิ้งเฉียงไม่คิดว่าซูเสี่ยวเนี่ยนจะโยนข้อหา 'ลวนลาม' ให้เขา กำลังจะอ้าปากเถียง ทันใดนั้นหญิงชรารูปร่างสูงใหญ่ก็พุ่งเข้ามาจากข้างนอก

นางกระชากผมซูเสี่ยวเนี่ยนแล้วตบหน้าฉาดใหญ่

"นังแพศยา! อ่อยลูกชายฉันแล้วยังมาใส่ร้ายว่าลูกฉันลวนลามแกอีกเหรอ!"

"ตอนเที่ยงฉันก็อยู่ในบ้าน ฉันเห็นกับตาว่าแกแอบเทผงยาลงในกระติกน้ำในครัว แกวางยาลูกชายฉันแล้วบังคับขืนใจเขา!"

ผู้มาใหม่คือซูเจาตี้ แม่แท้ๆ ของเฉินเจิ้งเฉียง

หญิงชรามีลูกสาวมาห้าคนกว่าจะได้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนี้ แถมลูกชายยังได้ดิบได้ดีเป็นนายทหาร เป็นความภาคภูมิใจเดียวในชีวิตนาง

ตอนนี้นางกำลังซักผ้าอยู่ริมแม่น้ำ พอได้ยินข่าวว่าลูกชายกำลังจะหมดอนาคตเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง นางก็รีบทิ้งหลานไว้กับคนรู้จักแล้วบึ่งกลับมาจัดการนังตัวดีทันที!

ซูเสี่ยวเนี่ยนโดนซูเจาตี้ตบจนมึน เลือดกำเดาไหล แต่เธอไม่สนใจเช็ด ตัวสั่นเทาเถียงกลับ

"ยายแก่พูดมั่ว! ลูกชายยายทั้งแก่ทั้งขี้เหร่ ถ้าฉันไม่จนตรอกฉันไม่แต่งด้วยหรอก อย่าว่าแต่จะวิ่งเข้าใส่เลย แค่เห็นหน้าฉันก็อยากจะหนีแล้ว!"

ซูเจาตี้แสยะยิ้ม ชี้หน้าด่า "ลูกชายฉันถึงจะแก่แต่เขาก็มีอนาคต!"

"ส่วนแก พ่อตาย แม่ก็เป็นขโมย ได้ข่าวว่ายังนอนคุกอยู่เลยนี่!"

"ภูมิหลังอย่างแก ตรวจสอบประวัติยังไงก็ไม่ผ่านที่จะมาแต่งงานกับลูกชายฉัน แถมหน้าตายังอัปลักษณ์ กลัวจะหาผัวไม่ได้ล่ะสิ ถึงได้รีบจับลูกชายฉันทำผัว!"

โดนจี้ใจดำ ซูเสี่ยวเนี่ยนหน้าแดงก่ำ ผลักมือซูเจาตี้ออก "ยายแก่ปากเสีย!"

ซูเจาตี้กำลังเดือดดาล พอเห็นซูเสี่ยวเนี่ยนกล้าหือ ก็พุ่งเข้าไปกระชากผมตบตีอีกรอบ

คนแก่กับคนสาวตบตีกันนัวเนีย ชาวบ้านมุงดูด้วยความสนุกสนาน ไม่มีใครคิดจะเข้าไปห้าม

จนกระทั่งหลินซูอวิ๋นเข็นรถกู้อี้ชวนเข้ามาเห็นเหตุการณ์ เธอจึงหันไปบอกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

"สหายเจ้าหน้าที่คะ ช่วยเข้าไปแยกพวกเขาทีเถอะค่ะ เดี๋ยวเกิดมีคนตายในบ้านพักสวัสดิการจะเป็นเรื่องใหญ่นะคะ!"

หลินซูอวิ๋นไม่ได้สงสารซูเสี่ยวเนี่ยนหรือยายแก่ซูหรอก แค่เธอต้องอยู่ที่นี่อีกครึ่งปี แล้วบ้านตระกูลเฉินก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านตระกูลกู้ ถ้ามีคนตายมันจะเป็นลางไม่ดี

เจ้าหน้าที่เห็นว่าเป็นคู่หมั้นผู้พันกู้ ก็รับคำอย่างสุภาพ แล้วรีบเข้าไปแยกสองสาวต่างวัยออกจากกัน

พอได้ยินเสียงหลินซูอวิ๋น ซูเสี่ยวเนี่ยนก็นึกอะไรขึ้นได้ เธอไม่สนใจยายแก่ซูที่กำลังด่าทออยู่ตรงหน้า ชี้หน้าไปทางหลินซูอวิ๋นแล้วตะโกน

"หลินซูอวิ๋น ฝีมือเธอใช่ไหม?! เธอรู้แผนการของสองผัวเมียหวังหมิงเชียน แล้วแก้แค้นด้วยการเอายาของพวกมันมาใส่ในน้ำของฉันกับพี่เฉียงใช่ไหม!"

ซูเสี่ยวเนี่ยนสภาพดูไม่ได้ ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ตาแดงก่ำเหมือนผีบ้า

พอเห็นหลินซูอวิ๋นเข็นรถกู้อี้ชวนมองลงมาด้วยสายตาเย็นชา เธอก็ยิ่งมั่นใจ เธอหันไปบอกเจ้าหน้าที่ที่ล็อกตัวเธออยู่

"สหายเจ้าหน้าที่คะ นังนี่แหละตัวการ! มันอยากทำลายงานแต่งของฉัน อยากแก้แค้นฉัน รีบแจ้งตำรวจมาจับมันเร็วเข้า!"

แม้จะแตกหักกับเฉินเจิ้งเฉียงแล้ว แต่ซูเสี่ยวเนี่ยนไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนวางแผนทำร้ายเธอ

เพราะยังไงตอนนี้ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ถ้าโดนจับได้ก็ซวยไปด้วยกันทั้งคู่!

มีแค่หลินซูอวิ๋นคนเดียวที่เป็นศัตรูของพวกเธอ!

เมื่อกี้เธอได้ยินคนพูดกันว่าสองผัวเมียหวังหมิงเชียนโดนจับไปแล้ว แสดงว่าหลินซูอวิ๋นต้องรู้แผนการทั้งหมด แล้วซ้อนแผนเอายามาเล่นงานเธอกับเฉินเจิ้งเฉียงแน่ๆ!!