บทที่ 49 - ปืนไรเฟิลต่อต้านมิติ

บทที่ 49 - ปืนไรเฟิลต่อต้านมิติ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ลอร์ดเลโอลืมตาขึ้น ผู้ติดตามสองคนหยิบกระบอกน้ำออกมาอย่างรู้หน้าที่ ใส่เหยื่อเลือดลงไปสามก้อน เขย่าอย่างแรงให้เข้ากัน แล้วเทใส่แก้วดีบุกส่งให้เจ้านาย

ลอร์ดเลโอดื่มน้ำเลือดไปแก้วหนึ่ง รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง เขาร่ายคาถาสั้นๆ เสียงเบา ค้างคาวตัวเล็กเท่าฝ่ามือสิบกว่าตัวบินออกมาจากร่างของเขา พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

สิบกว่าวันมานี้ เขาใช้วิชาลับนี้ออกไปลาดตระเวนระยะไกลทุกวัน!

แวมไพร์สามสิบเจ็ดตระกูล แต่ละตระกูลมีวิชาลับแตกต่างกันไป ตระกูลอาร์เธอร์ในฐานะหนึ่งในสามตระกูลจักรพรรดิ มีรากฐานวิชาลับคือ "วาจาสิทธิ์เผ่าโลหิต" คนตระกูลอาร์เธอร์จึงเชี่ยวชาญเวทมนตร์ คาภาค้างคาวโลหิตนี้ใช้โจมตีศัตรูได้ ใช้แปลงร่างเป็นค้างคาวนับไม่ถ้วนเพื่อหลบหนีก็ได้ แต่หลักๆ แล้วมักใช้ในการสอดแนม

ลอร์ดเลโอไม่ได้ไว้ใจชาร์ล็อตต์ร้อยเปอร์เซ็นต์

ค้างคาวตัวน้อยบินออกไปสองสามชั่วโมง แต่กลับมาได้แค่สองตัว พวกมันบินกลับเข้าไปในร่างของลอร์ดเลโอ ทำให้ท่านลอร์ดแวมไพร์มีสีหน้ากระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที พูดเสียงเบาว่า "เฟอร์ดินานด์จะผ่านทางแถวนี้จริงๆ ด้วย"

"เชียนนันไม่ได้โกหก เขาไว้ใจได้"

เรื่องที่ชาร์ล็อตต์บอกว่าแกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์จะผ่านมาทางมาร์ชูปิ ไม่ใช่เรื่องที่กุขึ้นมั่วๆ

ตอนที่เขาช่วยรุ่นพี่เมนิลแมนจัดการเอกสาร เขาบังเอิญเห็นเอกสารฉบับหนึ่งเกี่ยวกับผู้กอบกู้ชาติเซาท์เซราฟที่เพิ่งถูกจับกุม หมอนั่นถูกจับเพราะวางแผนก่อการจลาจล ในเอกสารระบุเส้นทางที่แกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์จะใช้เดินทางมาสตราสบูร์กเอาไว้

ตอนนั้นชาร์ล็อตต์กำลังจะมามาร์ชูปิพอดี เลยพูดส่งเดชไปว่าแกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์จะผ่านทางนี้ ไม่นึกว่าจะทำให้ได้รับความไว้วางใจจากลอร์ดเลโอมากขึ้น

ตอนที่ลอร์ดเลโอส่งค้างคาวโลหิตออกไปลาดตระเวน ชาร์ล็อตต์ก็รู้หน้าที่ ไม่เข้าไปวุ่นวาย นั่งศึกษา "คัมภีร์ลับเผ่าโลหิต เล่มที่ 28" ต่อไปเงียบๆ

พอเห็นค้างคาวโลหิตบินกลับมา เขาก็รีบเก็บคัมภีร์ เดินเข้าไปหาอย่างนอบน้อมแล้วถามว่า "ต้องการให้ผมส่งคนไปลาดตระเวนไหมครับ?"

ลอร์ดเลโอส่ายหน้า "พวกกู้ชาติเซาท์เซราฟซุ่มรออยู่แล้ว คนของแกไปจะแหวกหญ้าให้งูตื่นเปล่าๆ"

"แค่เราสองคนไปก็พอ"

ตอนแรกชาร์ล็อตต์โล่งใจที่ได้ยินว่าไม่ต้องส่งคนไป แต่พอได้ยินว่าลอร์ดเลโอจะให้เขาไปด้วย ก็ร้องด้วยความแปลกใจว่า "ผมเหรอครับ?"

ลอร์ดเลโอยิ้มมุมปาก "พวกกู้ชาติเซาท์เซราฟไม่มีคนเก่งกาจอะไร การลอบสังหารของพวกเขาอาจจะไม่สำเร็จ ภารกิจของเราคือช่วยซ้ำในจังหวะจำเป็น"

"ฝีมือยิงปืนของแกเป็นยังไง?"

ชาร์ล็อตต์ลังเลนิดหนึ่งก่อนตอบ "พอได้ครับ ยี่สิบก้าวพอยิงเทียนดับได้"

ลอร์ดเลโอล้วงมือเข้าไปในคอเสื้อ ดึงปืนกระบอกมหึมาออกมา

มันยาวกว่าหนึ่งจุดห้าเมตร ถ้าเทียบเป็นหน่วยโลกเดิมก็น่าจะเมตรแปดสิบ ลำกล้องเล็กกว่าแขนนิดหน่อย แต่สำหรับปืนถือว่าใหญ่จนน่ากลัว ชิ้นส่วนกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เป็นโลหะมันวาว ให้ความรู้สึกดิบเถื่อน แข็งแกร่ง และหนักอึ้ง นอกจากใช้ยิงแล้ว เอาไปฟาดก็น่าจะเจ็บหนักไม่แพ้กัน

ทวีปเก่ายังไม่มีปืนสไนเปอร์ไรเฟิล แต่มีปืนไรเฟิลแล้ว

ดีไซน์ของปืนกระบอกนี้แตกต่างจากสไตล์ของเผ่าโลหิตอย่างสิ้นเชิง ดูออกเลยว่าเป็นผลงานจากโรงงานเล่นแร่แปรธาตุชั้นสูงของจักรวรรดิฟาร์ส แถมยังเป็นรุ่นพิเศษอีกด้วย

ลอร์ดเลโอหัวเราะ "ลาภปากแกแล้ว! นี่คือสินค้าซิกเนเจอร์จากโรงงานไฟร์เวลล์ หนึ่งในหกโรงงานเล่นแร่แปรธาตุที่ใหญ่ที่สุดของฟาร์ส... ปืนไรเฟิลระยะไกลต่อต้านมิติ!"

"อุปกรณ์มิติคือการบรรจุของ ส่วนต่อต้านมิติคือการซ่อนเร้น แกสามารถซ่อนมันไว้ในของใช้ประจำวันชิ้นไหนก็ได้ พกพาสะดวกสุดๆ"

"ปืนกระบอกนี้มาพร้อมแม็กกาซีนมิติ เวลาเอาออกมาจากที่ซ่อน แม็กกาซีนจะทำงาน แต่เพราะมิติซ้อนทับกันไม่ได้ ตอนที่ซ่อนปืนไว้ในของอื่น แม็กกาซีนมิติจะเปลี่ยนสถานะเป็นต่อต้านมิติ และคายกระสุนออกมา ดังนั้นปกติต้องพกกระสุนติดตัวไว้ต่างหาก"

"นอกจากนี้ มันยังสามารถเปลี่ยนพลังลมปราณ พลังเลือด หรือพลังเวท เป็นกระสุนได้ด้วย แต่ผู้มีพลังพิเศษระดับต่ำยิงได้ไม่กี่นัดหรอก เอาไว้ใช้ยามฉุกเฉินเท่านั้น"

"ระยะยิงหวังผลคือสามพันเจ็ดร้อยเมตร!"

"แน่นอน นอกจากนักแม่นปืนผู้มีพลังพิเศษ ก็ไม่มีใครยิงโดนเป้าที่ไกลขนาดนั้นหรอก"

"รอบนี้ฉันพกปืนไรเฟิลระยะไกลต่อต้านมิติมาสองกระบอก กระบอกนี้ยกให้แก"

"ถึงเวลาแกก็ลองยิงดูสักสองสามนัด ยังไงก็มีพวกกู้ชาติเซาท์เซราฟรับหน้าเสื่ออยู่แล้ว โอกาสที่จะได้ยิงแกรนด์ดยุกซึ่งหน้า ต่อให้ยิงตายก็ไม่ต้องขึ้นแท่นประหารแบบนี้ หาไม่ได้ง่ายๆ นะ"

ชาร์ล็อตต์กลืนน้ำลายเอืือก ตอนแรกเขานึกว่าลอร์ดเลโอมีกระเป๋ามิติ ไม่อย่างนั้นจะซ่อนปืนยาวเฟื้อยขนาดนี้ไว้ในเสื้อได้ยังไง?

พอได้ยินคำว่า "ต่อต้านมิติ" เขายิ่งตกตะลึง อุปกรณ์เวทมนตร์ที่มีคุณสมบัติต่อต้านมิติเป็นของวิเศษที่มีเฉพาะในโลกนี้เท่านั้น

อุปกรณ์เวทมนตร์ที่มีคุณสมบัติต่อต้านมิติ สามารถซ่อนอยู่ในที่ไหนก็ได้ เท่ากับเปลี่ยนของใช้ธรรมดาให้กลายเป็นที่เก็บของเฉพาะกิจชั่วคราว

คุณสมบัติแบบนี้ เหลือเชื่อและสร้างสรรค์สุดๆ

อุปกรณ์เวทมนตร์ในทวีปเก่าไม่ได้มีแค่อาวุธเย็น แต่อาวุธปืนหายากกว่าและแพงกว่ามาก

ปืนไรเฟิลระยะไกลต่อต้านมิตินี้เป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ บวกกับคุณสมบัติต่อต้านมิติ ราคาของมันต้องไม่ต่ำกว่าหอกแห่งซานแลนซ์ในมือของหลุยส์ สมิท แน่นอน!

ฟังจากน้ำเสียงลอร์ดเลโอ เหมือนจะยกให้เลยไม่เอาคืนแล้ว!

นี่มันลาภลอยหล่นทับชัดๆ?

แต่ชาร์ล็อตต์ที่เป็นผู้ข้ามมิติก็ดึงสติตัวเองกลับมาได้ในไม่กี่วินาที คิดในใจว่า "อาวุธสังหารแกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์ ถ้าเป็นปืนไรเฟิลระยะไกลต่อต้านมิติ ใครถือครองอาวุธชนิดนี้อยู่ ก็เท่ากับเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นฆาตกร!"

"นี่กะจะให้ฉันรับจบเป็นแพะรับบาปสินะ!"

"แวมไพร์นี่ไว้ใจไม่ได้สักตัว!"

"ถุย! พวกมันไม่ใช่คนนี่หว่า"

ชาร์ล็อตต์แกล้งทำเป็นไม่ทันเกม รับปืนไรเฟิลระยะไกลต่อต้านมิติมาด้วยสีหน้ายินดีปรีดา ตบมันเข้าไปที่ไม้เท้าเล่นแร่แปรธาตุที่พกติดตัวตลอด ปืนรูปร่างดิบเถื่อนก็จมหายเข้าไปในไม้เท้าอย่างไร้ร่องรอย สมคำร่ำลือเรื่องต่อต้านมิติ เพียงแต่ทำให้ไม้เท้าหนักขึ้นนิดหน่อยเท่านั้น

ลอร์ดเลโอยื่นห่อกระสุนให้อีกห่อ "นี่เป็นกระสุนเจาะเกราะทำลายเวทแบบพิเศษ นัดเดียวก็เป่าหัวยักษ์ไททันกระจุย เฟอร์ดินานด์ถึงจะเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสูง แต่โดนเข้าไปนัดเดียวก็ไม่รอดแน่"

ชาร์ล็อตต์รับห่อกระสุนมา เปิดดูแวบหนึ่ง กระสุนเจาะเกราะทำลายเวทใหญ่กว่ากระสุนปกติเจ็ดแปดเท่า ห่อนี้มีแค่ยี่สิบนัด แต่หนักอึ้ง พกติดตัวลำบากมาก

เขากวักมือเรียกนักผจญภัยคนหนึ่ง "ฉันจำได้ว่านายมีเป้เปล่าใบหนึ่ง?"

นักผจญภัยคนนั้นหยิบเป้หนังสะพายข้างออกมา เทของจุกจิกข้างในออก แล้วบอกว่า "ผมเปลี่ยนเป้ใหม่แล้ว แต่เสียดายไม่กล้าทิ้ง ใบนี้เก่าหน่อยแต่ยังทนทานครับ"

ชาร์ล็อตต์ยัดห่อกระสุนใส่เป้ แล้วพูดว่า "ท่านลอร์ด! ออกเดินทางกันเถอะครับ"

ลอร์ดเลโอยิ้มบางๆ เดินออกจากป้อมปราการมาร์ชูปิ ราวกับมีคนนำทาง เขาเดินอย่างชำนาญทาง ยิ่งเดินยิ่งเร็ว จนสุดท้ายก็กลายเป็นการวิ่งตะบึง

[จบแล้ว]