บทที่ 33 - คำสั่งปลดจากพัศดีคนใหม่

บทที่ 33 - คำสั่งปลดจากพัศดีคนใหม่

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

หลายวันติดต่อกันแล้วที่ชาร์ล็อตต์ไม่ได้เจอรุ่นพี่เมนิลแมนเลย

เขาได้ยินข่าวลือหนาหู บางคนถึงกับลือว่าคุณหนูเมนิลแมนถูกจับขังในคุกชั้นล่างสุด แต่ข่าวลือพวกนี้ไม่มีมูลความจริงที่น่าเชื่อถือ

ชาร์ล็อตต์เพิ่งย้ายมาทำงานได้ไม่นาน ยังไม่มีคนรู้จักในคุกคิลเมนแฮม จึงไม่มีทางสืบหาความจริงของข่าวลือพวกนี้ได้

วันนี้เขาเลิกงานเร็วกว่าปกติอีกแล้ว ชาร์ล็อตต์ไปดูละครเวทีเป็นเพื่อนแอนนี่ และอาศัยนั่งรถม้าของตระกูลบริตทานีกลับมาที่ถนนฌ็องเซลิเซ่ เขาบอกลาแอนนี่แล้วเดินกลับมาที่บ้านเลขที่ 58

สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ เขาเห็นทหารคุกสองคนยืนอยู่หน้าบ้าน แถมยังเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาด้วย

ชาร์ล็อตต์เอ่ยถาม "จอห์น โทนี่ พวกนายสองคนมาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ"

"ดึกป่านนี้แล้ว หรือว่าคุณหนูเมนิลแมนมีคำสั่งอะไรมา"

ทหารคุกทั้งสองมองหน้ากัน แล้วพูดพร้อมกันว่า "พัศดีเมนิลแมนถูกย้ายไปแล้ว พัศดีคนใหม่ชื่อมาร์กรู สั่งให้ตามตัวคุณไปพบครับ"

ชาร์ล็อตต์มองท้องฟ้า "ดึกป่านนี้แล้วเนี่ยนะ"

ทหารคุกตอบว่า "ช่วยไม่ได้ครับ พัศดีมาร์กรูคนใหม่อารมณ์ร้ายมาก เขาเข้ามาที่คุกเมื่อตอนบ่าย พอเช็คชื่อแล้วรู้ว่าคุณไม่อยู่ ก็เซ็นคำสั่งปลดคุณทันที บางทีถ้าคุณรีบกลับไปตอนนี้ อาจจะยังพอแก้สถานการณ์ได้"

"คำสั่งปลด"

คราวนี้ชาร์ล็อตต์ตกใจจริงๆ

แค่กลับก่อนเวลาช่วงบ่าย พัศดีคนใหม่จับผิดเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ถึงขั้นจะไล่ออกเลยเหรอ

เรื่องนี้มันผิดกฎหมายแรงงานจักรวรรดิชัดๆ แต่ก็นั่นแหละ จักรวรรดินี้ก็ไม่ใช่สังคมที่ยึดถือกฎหมายเป็นหลักอยู่แล้ว

ชาร์ล็อตต์ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบตามเพื่อนร่วมงานทั้งสองกลับไปที่คุกคิลเมนแฮมอย่างเร่งด่วน

เมื่อชาร์ล็อตต์ก้าวเท้าเข้าสู่ห้องทำงานที่คุ้นเคย ภาพที่เห็นไม่ใช่รุ่นพี่สาวสวยราวกับดอกกุหลาบอีกต่อไป แต่เป็นชายวัยกลางคนลงพุงจนชุดทหารไซส์ใหญ่สุดยังแทบปริ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

ชาร์ล็อตต์รีบทำความเคารพ ในใจคิดว่า "ไอ้หมอนี่คงไม่ได้นั่งรอฉันอยู่ตลอดเลยหรอกนะ"

เสียงเย็นชาและแดกดันดังขึ้น "คุณเมคลิน ในฐานะหัวหน้าเสมียนระดับหนึ่ง คุณกลับก่อนเวลาติดต่อกันหลายวัน แถมในวันที่ผมเข้ารับตำแหน่ง คุณยังหายหัวไปตลอดช่วงบ่าย ขอถามหน่อย"

"คุณยังเหมาะกับงานนี้อยู่อีกเหรอ"

ชาร์ล็อตต์เถียงไม่ออก ช่วงนี้เขากลับก่อนเวลาบ่อยจริงๆ แต่นั่นก็เพราะในคุกไม่มีงานอะไรให้ทำ แถมก่อนหน้านี้ก็ทำโอทีไปเยอะมากแล้ว

แต่อีกฝ่ายพูดจาดูดีมีหลักการ ทั้งที่เซ็นคำสั่งปลดไปตั้งแต่ก่อนเขาจะกลับมาถึง โดยไม่เปิดโอกาสให้แก้ตัว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เพราะเรื่องกลับก่อนเวลาแค่นั้นแน่

ตามกฎหมายจักรวรรดิ การมาสายหรือกลับก่อนโทษสูงสุดคือตัดเงินเดือน ไม่มีทางถึงขั้นไล่ออก เจ้าอ้วนลงพุงคนนี้น่าจะต้องการกวาดล้าง "คนสนิท" ของเมนิลแมนมากกว่า

ชาร์ล็อตต์เลือกที่จะเงียบ ทำให้พัศดีคนใหม่คิดว่าเขาเริ่มกลัวแล้ว มาร์กรูพอใจกับการข่มขู่ของตัวเอง แสร้งทำเป็นโกรธจัดแล้วพูดว่า "ผมได้สั่งปลดคุณจากตำแหน่งหัวหน้าเสมียนระดับหนึ่งแล้ว แต่ในฐานะเจ้านายคนใหม่ ผมจะเมตตาคุณเป็นพิเศษ อนุญาตให้คุณทำงานที่คุกคิลเมนแฮมต่อไปในฐานะทหารคุกชั่วคราว ถ้าคุณขยันทำงาน และเลิกนิสัยกลับก่อนเวลา ผมอาจจะพิจารณาคืนตำแหน่งให้"

"ทหารคุกชั่วคราว นั่นมันไม่ใช่ข้าราชการจักรวรรดิแล้วนี่"

ชาร์ล็อตต์เคยทำงานที่สำนักงานรัฐบาลกลางมาสองปี ย่อมคุ้นเคยกับกฎหมายจักรวรรดิ เขาเริ่มรู้สึกทะแม่งๆ สมองแล่นเร็วรี่ "คำสั่งปลดถูกสั่งลงมาแล้ว เท่ากับถูกถอดสถานะข้าราชการจักรวรรดิโดยสมบูรณ์"

"ตามกฎหมายจักรวรรดิ พัศดีมีอำนาจเซ็นคำสั่งปลด แต่ไม่มีอำนาจแต่งตั้งให้ผมกลับมาเป็นหัวหน้าเสมียนระดับหนึ่งได้อีก เว้นแต่จะมีข้าราชการระดับสูงกว่าเขามาแทรกแซง"

"เขาเล่นแรงขนาดนี้ เซ็นคำสั่งปลดทันที แล้วมาหลอกว่าถ้าขยันทำงานจะคืนตำแหน่งให้ เขาต้องการอะไรกันแน่"

มาร์กรู เทลเลอร์ พัศดีคนใหม่แห่งคุกคิลเมนแฮม คิดว่าตัวเอง "กำราบ" หัวหน้าเสมียนระดับหนึ่งตัวเล็กๆ คนนี้ได้แล้ว แน่นอนว่าเมื่อคำสั่งปลดมีผลบังคับใช้ ชาร์ล็อตต์ เมคลิน คนปัจจุบันก็เป็นแค่คนตัวเล็กๆ ที่เขาจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

มาร์กรูยิ้มมุมปาก "ผมเชื่อว่าคุณรู้ดีว่าควรต้องทำตัวยังไง"

"ผมอยากรู้ว่าช่วงนี้เมนิลแมนทำอะไรบ้าง คุณเข้าไปมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ไหนบ้าง เธอเจาะจงดึงตัวคุณมาจากสำนักงานรัฐบาลกลาง แสดงว่าต้องมีงานพิเศษให้คุณทำ ผมต้องการรู้รายละเอียดทั้งหมด"

ชาร์ล็อตต์เข้าใจทันที คิดในใจว่า "นี่มันการเมืองเล่นงานรุ่นพี่เมนิลแมนนี่หว่า"

"บ้าเอ๊ย"

"คนตัวเล็กๆ อย่างฉันถ้าเข้าไปพัวพันกับการเมืองระดับนี้มีหวังตายหยังเขียด"

มาร์กรูเห็นชาร์ล็อตต์ยังไม่พูด ก็พูดเสริมด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "ตอนนี้คุณเป็นทหารคุกชั่วคราว มีหน้าที่ดูแลนักโทษเดนตายพวกนั้น แต่สถานะของคุณก็อาจเปลี่ยนไปเป็นขยะที่ถูกขังอยู่ข้างในได้เหมือนกัน"

"ผมมีรายงานอยู่ในมือว่า 'คุณเบิกอาวุธระดับเหนือธรรมชาติไปสามชิ้น แล้วยึดไว้ใช้ส่วนตัวโดยไม่ส่งคืนคลัง'"

"ความอดทนของผมมีขีดจำกัด"

"อย่าล้ำเส้นผม"

ชาร์ล็อตต์สูดหายใจลึก การแอบเอาอาวุธระดับเหนือธรรมชาติไปขายเป็นกฎที่รู้กันในคุก แต่คำว่ากฎที่รู้กันแปลว่าเอามาพูดบนโต๊ะไม่ได้ พัศดีคนใหม่ขุดเรื่องนี้ขึ้นมาเล่นงาน แสดงว่าไม่คิดจะให้ทางรอดเขาเลย กะจะบีบให้จนตรอกให้ได้

ในเมื่อเรื่องนี้ถูกขุดคุ้ยขึ้นมา ต่อให้เขายอมทำตาม อีกฝ่ายก็คงไม่ปล่อยเขาไปดีๆ แน่

ชาร์ล็อตต์ไม่รู้ว่าเมนิลแมนเข้าไปพัวพันกับการเมืองเรื่องอะไร แต่ในเมื่อพัศดีคนใหม่ไม่คิดจะไยดีชีวิตเขา การหักหลังรุ่นพี่สาวก็คงไม่มีผลดีอะไร สุดท้ายคงโดนฆ่าปิดปาก ตายตาไม่หลับ แล้วจะหักหลังไปเพื่ออะไร

ทางเลือกเดียวคือ เลือกอยู่อีกฝั่ง

แม้เขาจะไม่รู้ว่าจุดจบของเมนิลแมนจะเป็นอย่างไรก็ตาม

ถึงแม้ช่วงเวลาที่ผ่านมาเขาจะมีความสุขมาก แต่ในฐานะผู้ข้ามมิติ เขาไม่ได้ยึดติดกับชีวิตแบบนี้มากนัก ไม่มีความวิตกกังวลแบบคนพื้นเมือง และไม่คิดเข้าข้างตัวเอง

ชาร์ล็อตต์เงยหน้าที่ก้มต่ำอยู่ตลอดขึ้นมา พูดว่า "ผมยินดีจะรายงาน..."

มาร์กรูเกลียดแววตาใสซื่อของไอ้หนุ่มนี่ชะมัด แต่คำพูดของอีกฝ่ายทำให้เขาตัดสินใจจะให้ความอดทนเพิ่มอีกนิดหน่อย "ชาร์ล็อตต์ ทหารคุกชั่วคราว คุณนี่เป็นคนรู้กาลเทศะจริงๆ" เขาจงใจเน้นเสียงคำว่าทหารคุกชั่วคราว เพื่อเพิ่มน้ำหนักในการข่มขู่ ทหารคุกตัวจริงยังถือเป็นข้าราชการจักรวรรดิ แต่ทหารคุกชั่วคราวนั้นไม่ใช่ แม้แต่ระดับห้าสิบสามซึ่งต่ำสุดก็ยังเทียบไม่ได้

ชาร์ล็อตต์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ในมือปรากฏขวานดูดเลือดขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ เขาขว้างมันออกไปสุดแรง พร้อมตะโกนก้องดั่งเสียงฟ้าผ่า "พัศดีมาร์กรู แกอย่าหวังจะบังคับให้ฉันใส่ร้ายคุณหนูเมนิลแมน"

วินาทีที่ขวานดูดเลือดหลุดจากมือ ชาร์ล็อตต์กระตุ้นพลังเกียรติยศโลหิต กระโดดถอยหลังสุดตัว ใช้แผ่นหลังกระแทกประตูห้องทำงานพัศดีจนพังยับเยิน

[จบแล้ว]