บทที่ 31 - นักสืบภูตแมว

บทที่ 31 - นักสืบภูตแมว

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ชาร์ล็อตต์ตกใจมาก ร้องออกมาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "เป็นไปได้ยังไง คุณจบจากวิทยาลัยแห่งชาตินะ ไม่ใช่วิทยาลัยทั่วไป อย่างน้อยก็น่าจะได้เป็นผู้ช่วยระดับสองหรือสาม ต่อให้เป็นผู้ช่วยระดับหนึ่งก็ยังไม่ถือว่ามากไป นี่ให้เป็นเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนระดับสาม มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ"

เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนของจักรวรรดิมีตั้งแต่ระดับหนึ่งขั้นที่สี่สิบเก้า ไปจนถึงระดับห้าขั้นที่สี่สิบห้า ถือเป็นข้าราชการพลเรือนระดับล่างสุด ถ้ามอบตำแหน่งนี้ให้เด็กจบวิทยาลัยทั่วไปก็ถือว่าปกติ แต่ให้บัณฑิตจากวิทยาลัยแห่งชาติมารับตำแหน่งนี้ ชัดเจนว่ามีคนเล่นตุกติกเบื้องหลัง

ซิลวี มาร์ติน พูดเรียบๆ ว่า "ไม่แปลกหรอกค่ะ เพราะฉันเป็นผู้หญิง"

ชาร์ล็อตต์เปลี่ยนเรื่องคุยอย่างชาญฉลาด "แล้วคุณนักสืบให้ค่าจ้างสัปดาห์ละเท่าไหร่ครับ"

วินนี่ อาร์แซน ยิ้มตอบ "แปดสิบห้าซองตีมค่ะ รวมที่พักและอาหารสองมื้อ"

ชาร์ล็อตต์พยักหน้า คิดในใจว่า "ค่าตอบแทนสมเหตุสมผลทีเดียว เท่ากับผู้ช่วยระดับหนึ่งเลย แถมรวมกินอยู่ด้วย ชีวิตน่าจะสบายกว่าเด็กใหม่ในระบบราชการนิดหน่อย"

วินนี่ อาร์แซน กล่าวต่อ "คุณหนูซิลวีเป็นคนเก่งมากค่ะ พอดีผู้ช่วยที่สำนักงานของฉันกำลังจะแต่งงานเลยต้องลาออก ทำให้ตำแหน่งว่างพอดี"

แม้จักรวรรดิฟาร์สจะอนุญาตให้ผู้หญิงทำงานได้ แต่ค่านิยมดั้งเดิมยังคงแข็งแกร่ง เว้นแต่ครอบครัวสามีจะมีฐานะธรรมดาจริงๆ และต้องการรายได้จากภรรยา ไม่อย่างนั้นส่วนใหญ่จะขอให้ฝ่ายหญิงลาออกจากงาน

ชาร์ล็อตต์เข้าใจดี เขาไม่คิดจะคัดค้านอีก ยังไงสถานะตอนนี้ก็เป็นแค่อดีตคู่หมั้น เขาคงไปก้าวก่ายชีวิตเธอมากไม่ได้ ขณะกำลังจะถามว่าเธอจะย้ายออกเมื่อไหร่ ก็ได้ยินซิลวีพูดด้วยความเกรงใจว่า "ฉันยังไม่ได้รับเงินเดือนค่ะ ถึงจะได้กระเป๋าคืนมา แต่ก็ได้แค่ข้าวของ เงินสดไม่ได้คืนมาด้วย เงินที่คุณพ่อโอนมาก็ต้องรออีกสักพัก ค่าของที่คุณซื้อให้เมื่อวาน ฉันอาจต้องขอคืนช้าหน่อยนะคะ"

ชาร์ล็อตต์ยิ้มตอบ "ไม่ต้องเกรงใจครับ"

อดีตคู่หมั้นสาวผู้ร่าเริงกล่าวต่อ "คุณหนูวินนี่มากับฉันเพื่อช่วยขนของ ไม่ทราบว่าพี่ชายจะสะดวกไหมคะ"

ชาร์ล็อตต์ยิ้ม "คุณหนูวินนี่ น้องซิลวี เชิญไปนั่งคุยที่บ้านเถอะครับ ยืนคุยกลางถนนแบบนี้เสียมารยาทแย่"

เขาพาสองสาวกลับไปที่บ้านเลขที่ 58 เชิญให้นั่งในห้องรับแขก แล้วหยิบไซเดอร์แอปเปิลมาหนึ่งขวดรินใส่แก้วสามใบ ยกแก้วขึ้นเชิญชวนแล้วดื่มรวดเดียวหมด พลางยิ้มว่า "ไซเดอร์แอปเปิลเจ้านี้รสชาติใช้ได้เลยนะครับ ลองชิมดูสิครับ"

วินนี่ อาร์แซน เข้ามาแล้วก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เธจิบเครื่องดื่มเล็กน้อยแล้วถามด้วยความสงสัย "คุณชาร์ล็อตต์อยู่คนเดียวเหรอคะ"

ชาร์ล็อตต์ตอบ "ใช่ครับ"

คุณหนูวินนี่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เปลี่ยนเรื่องถามว่า "ไม่ทราบว่าคุณชาร์ล็อตต์มีความคิดเห็นยังไงเรื่องผู้หญิงทำงานคะ"

ซิลวีพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนิดๆ "ถึงแต่งงานแล้วฉันก็ไม่อยากลาออก ถ้าฝ่ายชายรับไม่ได้ ฉันก็จะไม่แต่งงาน"

ชาร์ล็อตต์ซึ่งเป็นคนสมัยใหม่ ย่อมไม่มีปัญหากับการที่ผู้หญิงทำงานอยู่แล้ว เขาครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบว่า "ผมหวังว่าผู้หญิงจะเป็นเหมือนนกน้อย ที่มีอิสระในการเลือกใช้ชีวิตได้ตามใจปรารถนาครับ"

ทันใดนั้นเสียงใสๆ ที่คุ้นเคยก็ดังมาจากนอกประตู "คุณเมคลิน คุณคิดแบบนี้จริงๆ เหรอคะ ดีจังเลย"

ชาร์ล็อตต์แทบกระโดดตัวลอย เขาคิดไม่ถึงว่าแอนนี่ บริตทานี จะมาเยี่ยมกะทันหันแบบนี้ รีบพูดว่า "เชิญครับ คุณหนูแอนนี่"

พร้อมกันนั้นก็แนะนำให้สองสาวรู้จัก "นี่คือคุณหนูแอนนี่ บริตทานี เพื่อนสนิทของผมครับ"

ใบหน้าสวยหวานของแอนนี่เต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม จริงๆ แล้วเธอกังวลมาตลอดว่าหลังแต่งงานจะทำงานไม่ได้ ต้องอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน วนเวียนอยู่กับงานสังคมจอมปลอมของพวกขุนนาง

คำตอบเมื่อครู่ของชาร์ล็อตต์ ทำคะแนนเพิ่มไปได้อีกโข

แอนนี่จับชายกระโปรงถอนสายบัวทำความเคารพแบบลำลอง

ซิลวีตอบรับด้วยการถอนสายบัวแบบลำลองเช่นกัน ส่วนวินนี่ยังคงใช้การทำความเคารพแบบจักรวรรดิมาตรฐาน

ชาร์ล็อตต์จำใจแนะนำแอนนี่ให้รู้จักกับอีกสองคน "ท่านนี้คือคุณหนูซิลวี มาร์ติน น้องสาวของผมครับ ส่วนท่านนี้คือคุณหนูวินนี่ อาร์แซน ประธานสำนักงานนักสืบแมวเหมียว น้องสาวผมจบจากวิทยาลัยแห่งชาติ เพิ่งเดินทางจากราชรัฐเบฮีมอธมาถึงสตราสบูร์ก และกำลังจะเข้าทำงานที่สำนักงานนักสืบแมวเหมียวครับ"

แอนนี่ทำสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ร้องทักว่า "คุณหนูวินนี่ อาร์แซน หรือคะ นักสืบภูตแมวผู้โด่งดังคนนั้นเหรอคะ ฉันได้ยินวีรกรรมของคุณมาเยอะมาก ชื่นชมคุณมาตลอดเลยค่ะ เคยคิดด้วยซ้ำว่าเรียนจบแล้วอยากไปทำงานที่สำนักงานนักสืบแมวเหมียว"

เธอเห็นชาร์ล็อตต์ทำหน้างงๆ เหมือนไม่รู้จักสำนักงานนักสืบแมวเหมียว จึงกระซิบอธิบาย "สำนักงานนักสืบแมวเหมียวเป็นสำนักงานนักสืบแห่งเดียวในจักรวรรดิที่มีพนักงานหญิงถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ พนักงานหญิงทุกคนที่เข้าทำงานจะได้เรียนเวทมนตร์ภูตแมวด้วยนะคะ"

"คุณหนูวินนี่ อาร์แซน คือหนึ่งในเจ็ดสุดยอดนักสืบแห่งจักรวรรดิ ได้รับฉายาว่า นักสืบภูตแมว เป็นความภาคภูมิใจของสตรีทั้งมวลในจักรวรรดิฟาร์สเลยค่ะ"

แอนนี่ทำความเคารพแบบราชสำนักให้แก่วินนี่ อาร์แซน อย่างเป็นทางการ การทำความเคารพแบบราชสำนักถือเป็นเวอร์ชันเต็มของการทำความเคารพ มีท่าทางมือที่ซับซ้อนและสง่างามกว่าการแค่จับชายกระโปรงถอนสายบัวมาก

คุณหนูวินนี่ยิ้มบางๆ ตอบอย่างมีอารมณ์ขันว่า "ฉันก็แค่รักอิสระจนเกินพอดีเท่านั้นเองค่ะ ในนามของสำนักงานนักสืบแมวเหมียว ยินดีต้อนรับคุณหนูแอนนี่มาสมัครงานหลังเรียนจบนะคะ"

พอได้ยินนามสกุลบริตทานี เธอก็รู้ทันทีว่าคุณหนูท่านนี้มีฐานะสูงส่ง ไม่มีทางมาเป็นนักสืบหญิงที่ต้องทำงานตากหน้าหรอก ประโยคนั้นเป็นแค่คำพูดตามมารยาทเท่านั้น

แอนนี่เองก็รู้ดีว่าตระกูลไม่มีทางอนุญาตให้เธอมาเป็นนักสืบที่ต้องเปิดเผยตัวต่อสาธารณชนแน่ ได้แต่ถอนหายใจในใจ แต่สาวๆ ทั้งสามคนก็คุยกันถูกคออย่างรวดเร็ว

พอแอนนี่รู้ว่าซิลวีเป็นลูกพี่ลูกน้องของชาร์ล็อตต์ ก็พยายามถามเลียบๆ เคียงๆ เรื่องของชาร์ล็อตต์หลายครั้ง ซิลวีก็ไว้หน้าเขามาก อุตส่าห์พูดเชียร์ "พี่ชายคนนี้" ไปหลายประโยค เล่นเอาชาร์ล็อตต์ที่นั่งลุ้นตัวโก่งถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขานั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ แทบไม่ได้สอดแทรกบทสนทนา คอยทำหน้าที่บริกรชั่วคราว รินไซเดอร์แอปเปิลให้สาวๆ เป็นระยะ

ผ่านไปชั่วโมงกว่า ชาร์ล็อตต์เห็นว่าสามสาวยังคุยกันติดลม จึงเสนอว่า "ขออนุญาตเสียมารยาทสักครู่นะครับ ผมจะออกไปซื้อสปาร์คกลิ้งไวน์กับขนมเค้กมาเพิ่ม ที่บ้านไม่มีอะไรเลย ต้อนรับได้ไม่ดีเท่าที่ควร ต้องขออภัยจริงๆ"

แอนนี่ บริตทานี กับ วินนี่ อาร์แซน ร้องขึ้นพร้อมกันว่า "ไม่ต้องค่ะ" สองสาวงามสบตากันแล้วยิ้ม เหมือนรู้ใจกันขึ้นมาทันที

วินนี่ อาร์แซน ยิ้มน้อยๆ กล่าวว่า "ให้ฉันจัดการเองดีกว่าค่ะ แมวเหมียวของฉันมีแรงเยอะกว่า"

เธอยื่นมือขวาที่เรียวยาวออกมา ทำสัญลักษณ์มือแปลกๆ แล้วก็มีเสียงร้อง "เมี๊ยว" ที่ออดอ้อนดังขึ้น นักสืบภูตแมวสาวสั่งด้วยน้ำเสียงเอ็นดูว่า "ไปซื้อสปาร์คกลิ้งไวน์กับขนมเค้กที่ร้านแถวนี้มาหน่อยสิจ๊ะ"

สิ้นเสียงร้องเมี๊ยวยาวๆ ด้านนอกก็เงียบเสียงไป

วินนี่ อาร์แซน หันมาบอกว่า "ฉันให้แมวของฉันไปซื้อของแล้วค่ะ ไม่ต้องรบกวนคุณชาร์ล็อตต์ให้เหนื่อยหรอก"

ชาร์ล็อตต์ประหลาดใจมาก แม้เขาจะได้รับความทรงจำบางส่วนของเจ้าของร่างเดิมมา แต่ก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเวทมนตร์ภูตแมวคืออะไรกันแน่

[จบแล้ว]