บทที่ 10 - คดีฆาตกรรมชิงทรัพย์ในห้องพัก

บทที่ 10 - คดีฆาตกรรมชิงทรัพย์ในห้องพัก

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

กระบี่โบราณราชวงศ์เชอร์ล็อกที่สภาพสมบูรณ์ ราคาเปิดขายไม่มีทางต่ำกว่าร้อยแปดสิบเอคูทองคำแน่นอน ของสะสมระดับท็อปบางชิ้นอาจราคาพุ่งไปถึงสามร้อยเอคูด้วยซ้ำ

เพราะเหตุนี้ ในท้องตลาดจึงเต็มไปด้วยกระบี่โบราณราชวงศ์เชอร์ล็อกของปลอม กระบี่เวทมนตร์ที่ชาร์ล็อตต์ซื้อมาเล่มนี้ร้อยทั้งร้อยก็เป็นของก๊อปเกรดเอ

เหตุผลเดียวที่เขายอมควักกระเป๋าซื้อกระบี่ก๊อปเล่มนี้ ก็เพราะฝักกระบี่ที่ใส่มานั้นเป็นของแท้จากยุคราชวงศ์เชอร์ล็อก

ฝักกระบี่จากยุคราชวงศ์เชอร์ล็อกนั้นหายากยิ่งกว่ากระบี่เวทมนตร์สภาพสมบูรณ์เสียอีก และด้วยความที่มันหายากเกินไป แถมไม่ใช่ของสะสมหลัก เลยไม่ค่อยมีใครปั่นราคากัน

น้อยคนนักที่จะรู้ว่า อะไหล่บางส่วนของฝักกระบี่ในยุคราชวงศ์เชอร์ล็อกใช้เหล็กชนิดเดียวกับที่ใช้ตีตัวกระบี่เวทมนตร์ ฝักกระบี่ของแท้ดั้งเดิมเท่านั้นที่จะสามารถเก็บกักคลื่นเวทมนตร์ของกระบี่ได้ ทำให้ศัตรูจับสัมผัสไม่ได้ก่อนเวลาอันควร เพียงแต่มันไม่ได้ลงอาคมไว้ เลยไม่ถือเป็นวัตถุวิเศษ

พวกนักสะสมในจักรวรรดิฟาร์ส อยากจะอวดของสะสมในมือใจจะขาด เลยมักจะเปลี่ยนฝักกระบี่ใหม่ให้ดูหรูหรา ส่วนฝักกระบี่เดิมที่เก่าคร่ำครึและชำรุดทรุดโทรมมักจะถูกโละทิ้ง จนหลุดรอดมาถึงร้านขายอาวุธมือสอง

ถ้าเป็นบนโลก แค่เดินเข้าโซนขายของเก่า ก็เจอแต่สิบแปดมงกุฎที่เชี่ยวชาญวิชา "เสกของเก่า" เต็มไปหมด การจะตาดีได้ของแท้ราคาถูกนั้นยากพอๆ กับฝันกลางวัน

แต่ในจักรวรรดิฟาร์สที่เป็นยุคกึ่งโบราณแบบนี้ ยังไม่มีพ่อค้าของเก่ามืออาชีพ มีแต่ร้านขายของมือสอง เลยมักจะมีของล้ำค่าหลุดรอดสายตาออกมาแบบนี้บ่อยๆ

ชาร์ล็อตต์กะว่าจะหาช่างตีเหล็กฝีมือดีๆ สักคน เอาฝักกระบี่ไปหลอม แล้วตีขึ้นรูปใหม่เป็นกระบี่เล่มใหม่ ถ้าผสมเหล็กอุกกาบาตลงไปได้อีกนิด คุณภาพคงดีกว่ากระบี่ทหารทั่วไปเยอะ ติดแค่ว่าขั้นตอนคงยุ่งยากน่าดู

ชาร์ล็อตต์เดินวนในตลาดอาวุธอีกพักหนึ่ง ก็สอยปืนสั้นแม็กนั่มมือสองมาได้ในราคาแปดสิบเก้าซองตีม พร้อมกระสุนยี่สิบนัด เถ้าแก่ใจดีแถมซองปืนแบบสะพายไหล่ที่ซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุมให้ด้วย

ปืนสั้นแม็กนั่มของใหม่แกะกล่อง ราคาตลาดมืดอย่างเก่งก็สองถึงสามโฟล มือสองสภาพเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ราคาก็ลดลงมาครึ่งหนึ่ง

กระบอกที่ชาร์ล็อตต์ซื้อมาถูกแสนถูก สภาพเลยสมบุกสมบันหน่อย เหลือความใหม่แค่แปดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ชิ้นส่วนสำคัญยังอยู่ครบไม่มีเสียหาย เขาขอลองยิงไปนัดหนึ่ง ความแม่นยำก็ไม่มีปัญหา

ชาร์ล็อตต์ไม่ได้กะจะใช้มันบ่อยๆ อยู่แล้ว เลยไม่เกี่ยงเรื่องความเก่า ขอแค่ใช้งานได้ก็พอ

ได้อาวุธมาสองชิ้นแล้ว ชาร์ล็อตต์ก็หาซื้อซองหนังสำหรับพกพาขวานดูดเลือดอีกอัน แล้วเดินออกจากตลาดอาวุธ เดินเท้ากลับอพาร์ตเมนต์สมาคมออมทรัพย์

พอมาถึงใต้อพาร์ตเมนต์ ชาร์ล็อตต์ก็สังหรณ์ใจไม่ดี ใต้อพาร์ตเมนต์สมาคมออมทรัพย์มีรถม้าของหน่วยลาดตระเวนจอดอยู่สี่ห้าคัน ม้าทหารอีกสิบกว่าตัวผูกไว้ ทหารยามเมืองหลายนายกำลังยืนคุยกันอยู่ข้างรถม้า เห็นชัดๆ ว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้ว

เขาเดินเข้าไปทักทายอย่างเป็นมิตร "ผมเป็นเสมียนระดับหนึ่งของสำนักงานรัฐบาลกลาง ชื่อชาร์ล็อตต์ เมคลิน พักอยู่ที่นี่ครับ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?"

ชาร์ล็อตต์ยังหนุ่มแน่นเกินไป ถ้าบอกว่าเป็นหัวหน้าเสมียนอาจโดนหาว่าเป็นพวกต้มตุ๋น อีกอย่างชื่อชั้นของคุกคิลเมนแฮมยังไงก็สู้สำนักงานรัฐบาลกลางไม่ได้ เขาเลยอ้างตำแหน่งเก่าไปก่อน

ทหารยามเมืองมองหน้ากันแล้วหัวเราะ บอกว่า "เกิดเหตุบุกปล้นทรัพย์ครับ แถมมีคนตายด้วย แต่เราใกล้จะเคลียร์พื้นที่เสร็จแล้วครับ คุณเมคลิน"

ชาร์ล็อตต์ยังรู้สึกตะหงิดๆ ใจ ถามต่อว่า "ผมขึ้นไปบนห้องได้ไหมครับ?"

ทหารตอบว่า "ได้แน่นอนครับ เราตรวจที่เกิดเหตุเสร็จแล้ว"

ชาร์ล็อตต์เดินเข้าอพาร์ตเมนต์ ขึ้นไปชั้นสอง ก็เห็นทหารยามเมืองยืนกันเต็มทางเดิน ลางสังหรณ์ร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ

พอชาร์ล็อตต์มองไปที่ห้องตัวเอง เห็นประตูห้องเปิดอ้าซ่า ทหารยามเมืองหลายนายยืนคุยกันอยู่หน้าประตู ก็มั่นใจทันทีว่าเขาคือผู้โชคร้ายรายนั้น

เขาเดินเข้าไปถามว่า "นี่ห้องผมครับ ขอโทษนะครับ เกิดอะไรขึ้น?"

ทหารหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งเผลอชักดาบออกมาทันที สีหน้าตื่นตัว แต่ทหารรุ่นพี่รีบกดมือเขาไว้แล้วบอกว่า "ดูแปง! คนนี้เขาเพิ่งมาจากข้างนอก ตัวสะอาดไม่มีรอยเลือด น่าจะเป็นคุณชาร์ล็อตต์ ผู้เช่าห้องที่คนเฝ้าประตูบอกไว้"

ทหารหนุ่มที่ชักดาบ เก็บดาบเข้าฝัก ควงดาบโชว์หนึ่งที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเห็นใจว่า "คุณครับ เห็นทีคุณต้องไปกับพวกเราหน่อยแล้วล่ะ"

"เกิดเหตุฆาตกรรมในห้องของคุณ มีผู้หญิงคนหนึ่งถูกฆ่าตายในห้องคุณครับ"

ชาร์ล็อตต์เริ่มปวดหัวตุบๆ ถามว่า "คุณดูแปงครับ ผมขอทราบรายละเอียดได้ไหม?"

ทหารหนุ่มตอบว่า "เมื่อบ่ายมีผู้ชายคนหนึ่งพาผู้หญิงมาหาคุณ พวกเขาไม่ฟังคำทัดทานของคนเฝ้าประตู บุกรุกเข้ามาในอพาร์ตเมนต์ ผู้ชายคนนั้นพังประตูห้องคุณ แล้วเข้าไปทะเลาะตบตีกับผู้หญิงคนนั้นในห้อง"

"ผู้ชายคนนั้นฆ่าผู้หญิงที่มาด้วยกันตายคาห้องคุณ แล้วกระโดดหน้าต่างหนีไปครับ"

"เสียใจด้วยนะครับ ชีวิตของคุณคงต้องวุ่นวายกับเรื่องนี้ไปอีกสักพัก"

จากความทรงจำและเสื้อผ้าผู้หญิงที่กระจัดกระจายอยู่ในห้อง ชาร์ล็อตต์พอจะเดาได้ว่า ชีวิตส่วนตัวของ "ตัวเอง" คนก่อนคงจะไม่ค่อย "ใสสะอาด" เท่าไหร่ แต่ก็นึกไม่ถึงว่าตัวปัญหาจะมาเคาะประตูบ้านเร็วขนาดนี้ แถมยังมาในรูปแบบที่รุนแรงถึงชีวิต

เขานวดขมับ ถามว่า "ผมขอเข้าไปดูของในห้องหน่อยได้ไหมครับ?"

ทหารหนุ่มพยักหน้า ผายมือเชิญ

ชาร์ล็อตต์ก้าวเข้าไปในห้อง สิ่งแรกที่เห็นคือเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น รกยิ่งกว่าเดิม เสื้อผ้าหลายตัวมีรอยเลือดเปรอะเปื้อน เห็นได้ชัดว่ามีการต่อสู้กันอย่างรุนแรง

ชาร์ล็อตต์เหลือบมองลูกตุ้มหนามหลายหัวกับขวานดูดเลือดที่กองอยู่มุมห้อง และสมุดบันทึกบนโต๊ะ แอบถอนหายใจโล่งอก แล้วตัดสินใจว่าต่อไปนี้จะพกขวานดูดเลือดติดตัวตลอดเวลา

เขาเดินออกมาจากห้อง หันไปพูดกับผู้ดูแลอพาร์ตเมนต์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ทหารว่า "ขอโทษนะครับ ผมขอห้องใหม่สักห้อง"

ผู้ดูแลครุ่นคิดสักพัก แล้วตอบอย่างจนใจว่า "อพาร์ตเมนต์เหลือแต่ห้องสวีทไม่กี่ห้อง ราคาค่อนข้างแพงนะครับ ถ้าเป็นเหตุสุดวิสัย ทางเรายินดีรับผิดชอบ แต่คดีนี้เกรงว่าคุณชาร์ล็อตต์เองก็อาจจะมีส่วนรับผิดชอบอยู่บ้าง..."

ชาร์ล็อตต์ยิ้มตอบ "ส่วนต่างค่าเช่าที่ลดลงของห้องนี้ ผมจะจ่ายชดเชยให้ครบหนึ่งปีครับ เดี๋ยวผมต้องไปกับคุณทหารพวกนี้ก่อน พอผมกลับมา ช่วยพาผมไปดูห้องใหม่ด้วยนะครับ"

"แล้วก็รบกวนหาคนมาช่วยเฝ้าของในห้องให้ผมด้วย อย่าให้มีอะไรหายนะครับ"

ผู้ดูแลได้ยินคำสัญญาของชาร์ล็อตต์ก็โล่งใจขึ้นเยอะ ตอบว่า "ผมจะให้แมรี่รอคุณอยู่ที่นี่ แมรี่ไว้ใจได้เสมออย่างที่คุณรู้ครับ"

ชาร์ล็อตต์พยักหน้า หันไปบอกทหารสองนายว่า "ผมพร้อมให้ความร่วมมือในการสอบสวนครับ"

ทหารยามเมืองสรุปคดีไว้แล้ว การที่ชาร์ล็อตต์ที่เป็นเจ้าทุกข์กลับมา ก็ถือว่างานของพวกเขาเสร็จสิ้น

จักรวรรดิฟาร์สในยุคนี้ ใช้ทหารยามเมืองทำหน้าที่แทนตำรวจ ไม่ได้มีกฎระเบียบหรือขั้นตอนการทำคดีที่ละเอียดซับซ้อนเหมือนบนโลก

[จบแล้ว]