บทที่ 33 ระเบียงกระดูกงู! ปรากฏการณ์ศพยักษ์!

อาโอกิ รินโซมองลึกเข้าไปในถ้ำหินอันมืดมิด รูม่านตาขยายกว้างทันที

"ซี๊ด"

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเรียกได้ว่าพิลึกพิลั่นอย่างที่สุด!

นี่คือถ้ำหินแคบยาวหลายสิบเมตร ทางเดินคดเคี้ยวไปมาเหมือนลำไส้ของสัตว์ประหลาด

ผนังสองฝั่งของถ้ำฝังโครงกระดูกงูหลามยักษ์เอาไว้ฝั่งละตัว หัวงูทั้งสองหันมาทางปากทางเข้าพอดี

ตำแหน่งดวงตาของหัวงูฝังด้วยอัญมณีสีแดง ดูแดงฉานบาดตาในความมืด

ราวกับกำลังจับจ้องผู้บุกรุกอย่างไม่วางตา และพร้อมจะอ้าปากกว้างขย้ำทันทีที่พบรังสีอำมหิต

และที่ด้านล่างของโครงกระดูกงูยักษ์ทั้งสองฝั่ง มีเสาหินตั้งอยู่ฝั่งละสามต้น

บนเสาหินแต่ละต้นมีร่างมนุษย์เปลือยกายถูกมัดตรึงเอาไว้รวมหกศพ

เนื่องจากอยู่ในถ้ำมืดอับชื้นมาเป็นเวลานาน ศพเหล่านี้จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพ

ใบหน้าบวมเป่ง ลูกตาถลน ริมฝีปากบวมหนาจนปลิ้นออกมา ลิ้นจุกปาก

ที่น่ากลัวที่สุดคือร่างกายที่ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัว ทุกศพดูเหมือนมนุษย์ยักษ์ขนาดย่อม!

ภาพอันน่าสยดสยองนี้สร้างแรงสั่นสะเทือนทางใจรุนแรงเกินไป!

จนทำให้ลูกทีมสำรวจหลายคนถึงกับอาเจียนออกมาตรงนั้น

"ปรากฏการณ์ศพยักษ์!"

อาโอกิ รินโซอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ปรากฏการณ์ศพยักษ์ คือปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงของศพชนิดหนึ่ง! มักพบในเขตทะเลทราย

เกิดจากศพที่เน่าเปื่อยอย่างรุนแรง บวกกับสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิสูง ทำให้เนื้อเยื่ออ่อนทั่วร่างกายเต็มไปด้วยแก๊สจากการเน่าเสียและเชื้อแบคทีเรีย จนเกิดการพองตัวขยายขนาด

พวกนักออกแบบชาวอัยซาที่คลุกคลีกับมัมมี่และซากศพทั้งวัน มักชอบใส่ของพวกนี้ไว้ในเขาวงกต

แต่อาโอกิ รินโซคาดไม่ถึงว่าหลินเย่จะเชี่ยวชาญเทคนิคของชาวอัยซาด้วย

แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกขนลุกที่สุดไม่ใช่ศพยักษ์พวกนี้ แต่กลับเป็นพื้นของถ้ำหินแห่งนี้!

ทั้งที่เป็นถ้ำหิน แต่พื้นกลับปูด้วยทรายหนาทึบ

แถมชั้นทรายยังไหลเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ เหมือนแม่น้ำ

มองเห็นโครงกระดูกขาวโพลนที่ถูกฝังอยู่ใต้ชั้นทรายได้ลางๆ

สุสานใต้ดินลึกหลายสิบเมตรแห่งนี้ กลับเชื่อมต่อกับทะเลทรายด้านบนได้อย่างน่าประหลาด

มองกวาดสายตาไป ไม่พบโลงศพของราชินี แต่ที่ปลายสุดของถ้ำหิน กลับมีบันไดหินทอดลงไปสู่เบื้องล่างอีก

[เทพปริศนาแจ้งเตือน: เหล่านักสำรวจขณะนี้อยู่ที่ชั้น 1 ของสุสานราชินีจิงเจวี๋ย: ระเบียงกระดูกงู!]

[โปรดข้ามบ่อทรายในระเบียงทางเดิน เพื่อลงไปยังชั้นต่อไปโดยเร็ว!]

"บ้าเอ๊ย! มีชั้นต่อไปจริงๆ ด้วย"

สิ่งที่กังวลเกิดขึ้นแล้ว

สุสานราชินีจิงเจวี๋ยแห่งนี้เป็นแบบหลายชั้นจริงๆ

อาโอกิ รินโซสูดหายใจเข้าลึก ตลอดหนึ่งปีมานี้เขาพิชิตเขาวงกตประเภทสุสานมานับไม่ถ้วน จึงมีความเข้าใจรูปแบบการออกแบบสุสานพอสมควร

สิ่งที่เขามั่นใจคือ แค่ชั้นแรกของสุสานราชินีจิงเจวี๋ย ก็ถูกออกแบบมาได้วิปริตสุดๆ แล้ว

โครงกระดูกงูยักษ์ประหลาด!

ศพที่เกิดปรากฏการณ์ศพยักษ์!

และบ่อทรายไหลใต้ดิน!

องค์ประกอบเหล่านี้มารวมกัน สร้างความสยองขวัญได้ถึงขีดสุด เป็นภาพที่ไม่เคยปรากฏในเขาวงกตใดๆ บนดาวสีน้ำเงินมาก่อน

ไม่แปลกใจเลยที่ทหารหน่วยรบพิเศษผู้ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีของกลุ่มโชกุนจะตกใจกลัว

ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็เกิดลางสังหรณ์อัปมงคลขึ้นมา

บางทีสุสานราชินีจิงเจวี๋ยแห่งนี้ อาจจะเป็นเขาวงกตที่แท้จริงของหลินเย่!

ลำพังแค่การออกแบบเขาวงกตก่อนหน้านี้ เมืองโบราณจิงเจวี๋ยยังไม่เข้าเกณฑ์ระดับนรก ความเป็นไปได้หนึ่งคือเทพปริศนาตัดสินผิดพลาด อีกความเป็นไปได้คือแก่นแท้ของเขาวงกตทั้งหมดรวมอยู่ในสุสานใต้ดินแห่งนี้

ไม่! เป็นไปไม่ได้!

อาโอกิ รินโซเริ่มให้กำลังใจตัวเอง

แค่ทะเลทรายทากลามากันและเมืองโบราณจิงเจวี๋ยก่อนหน้านี้ ความละเอียดในการออกแบบก็มหาศาลแล้ว

เวลาออกแบบในการแข่งขันมีแค่ 24 ชั่วโมง หลินเย่ไม่มีทางทำงานปริมาณมหาศาลขนาดนี้เสร็จในรวดเดียวได้แน่

อาโอกิ รินโซเดินตรงไปหาโทคุกาวะ อากิระ แล้วสั่งการ

"โทคุกาวะคุง ถ้าจะหาโลงศพราชินี เราจำเป็นต้องลงไปชั้นต่อไป"

"จากการประเมินของฉัน บ่อทรายในระเบียงกระดูกงูนี้ต้องมีกับดักซ่อนอยู่ หรือจะพูดว่าสุสานนี้คือเขาวงกตในความหมายที่แท้จริงของหลินเย่ก็ได้"

เดิมทีโทคุกาวะ อากิระยังแค้นเคืองเรื่องที่โดนอาโอกิ รินโซหลอกให้ควักลูกตา

แต่พอเห็นภาพอันน่าสยดสยองของระเบียงกระดูกงู ความกลัวก็เข้ามาแทนที่ความโกรธ

ไม่มีอารมณ์จะมาทะเลาะกับอาโอกิ รินโซอีกแล้ว

คนที่เคยผ่านเขาวงกตย่อมรู้ดีว่า ฉากประหลาดที่เต็มไปด้วยกับดักแบบนี้แหละ คือของจริง

ยืดเยื้อมาตั้งนาน เพิ่งจะเข้าสู่เรื่องจริงตอนนี้เอง

"ผีหลอกชัดๆ ข้างนอกสร้างแผนที่ซะใหญ่โต สร้างเมืองโบราณซะอลังการ แค่ข้อมูลพวกนั้นก็เยอะพอแล้ว"

"นึกไม่ถึงว่าไอ้หลินเย่นี่จะซ่อนของประหลาดแบบนี้ไว้ใต้ดินอีก"

"แม่*เอ๊ย! หรือว่าหมอนี่จะเป็นอัจฉริยะจริงๆ?"

"อาโอกิคุง นายเป็นผู้บัญชาการ เรื่องไขปริศนาแบบนี้ต้องให้นายจัดการ!"

อาโอกิ รินโซพยักหน้า แล้วพูดต่อ

"ส่งนักรบกลุ่มโชกุนของนายสักคน ไปลองเดินลุยบ่อทรายดู ฉันต้องรู้ประเภทของกับดักถึงจะไขปริศนาได้"

ตอนอยู่บนพื้นดิน อาโอกิ รินโซยังให้เจ้าหน้าที่เทคนิคใช้เครื่องมือสำรวจได้

แต่ตอนนี้อยู่ในสุสานใต้ดิน ทุกย่างก้าวอาจมีกับดักซ่อนอยู่ ไม่มีที่ว่างให้ใช้เครื่องมือเทคโนโลยีอีกแล้ว

วิธีเดียวคือส่งสมาชิกทีมไปใช้ร่างกายลองผิดลองถูก

ครั้งนี้ โทคุกาวะ อากิระไม่มีสิทธิ์โต้แย้ง เพราะในฐานะทีมสำรวจที่มีพลังรบสูง หน้าที่ของกลุ่มโชกุนคือการยืนเป็นทัพหน้าอยู่แล้ว

"ใครก็ได้ ออกมาคนหนึ่ง เดินผ่านระเบียงนี้ไปหน่อย!"

โทคุกาวะ อากิระเอ่ยปากสั่ง แต่ทหารหน่วยรบพิเศษแถวหน้ากลับไม่มีใครกล้าก้าวออกไปสักคน ทุกคนต่างมีท่าทีอิดออด

"บากะ! ให้สละลูกตาพวกแกก็ไม่กล้า ตอนนี้ให้ไปเช็คกับดักพวกแกก็ไม่กล้าอีก!"

"คิดว่ามาท้าทายเขาวงกตคือมาเดินเที่ยวหรือไง?"

โทคุกาวะ อากิระชูดาบซามูไรขึ้น!

"ถ้าไม่ขยับอีก ฉันจะฆ่าพวกแกข้อหาทรยศท่านจักรพรรดิ! กล้าทรยศท่านจักรพรรดิ ต่อให้รอดออกไปจากเขาวงกตได้ สิ่งที่รอพวกแกอยู่ก็คือบทลงโทษ!"

ภายใต้คำขู่ฆ่า ในที่สุดก็มีทหารกลุ่มโชกุนที่ใจกล้าหน่อยคนหนึ่งยอมก้าวเท้าลงไปในทะเลทราย

เขาค่อยๆ ขยับตัวไปข้างหน้าอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพิ่งเดินไปได้สองก้าว จู่ๆ อัตราการไหลของบ่อทรายก็เร็วขึ้น

จากนั้นทหารคนนั้นก็จมลงไปทันที

เขาถูกดูดลงไปใต้บ่อทราย!

"อ๊าก!! ช่วยด้วย!"

"ท่านนายพลโทคุกาวะ ช่วยด้วย!"

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นมาจากใต้บ่อทราย ความรู้สึกเหมือนทหารคนนั้นกำลังถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ

ไม่กี่วินาทีต่อมา ที่ขอบบ่อทรายจู่ๆ ก็มีเสาหินต้นหนึ่งผุดขึ้นมา บนเสามีร่างของทหารคนเมื่อครู่ถูกมัดติดอยู่

เวลานี้เขาตายสนิทแล้ว ในดวงตา จมูก ปาก ล้วนเต็มไปด้วยทรายอัดแน่น

เขาถูกมัดไว้กับเสาหินเหมือนกับศพยักษ์พวกนั้น กลายเป็นของสะสมชิ้นใหม่ของราชินี

รอคอยวันเวลาที่จะถูกกัดกร่อน จนกลายเป็น ปรากฏการณ์ศพยักษ์ ร่างใหม่