บทที่ 13 กระดูกวิญญาณส่วนนอก

หลินเฟิงตัดสินใจจบการฝึกในป่าซิงโต้วเพียงเท่านี้ ทักษะทั้งหมดที่ฝึกได้ก็ฝึกจนคล่องแล้ว ที่เหลือเป็นเรื่องของพลังดิบล้วนๆ ด้วยฝีมือตอนนี้ เขาสู้สัตว์วิญญาณหมื่นปีไม่ไหว ส่วนพวกต่ำกว่าหมื่นปีก็ชนะได้ไม่ยาก สู้ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ประเด็นสำคัญคือเสบียงที่เขาและฮั่นผิงขนมาในอุปกรณ์วิญญาณมิติกำลังจะหมดเกลี้ยง จะให้จับปลาจับเนื้อย่างกินเองในป่ารสชาติมันก็ไม่ได้เรื่อง เขาไม่เข้าใจเลยว่าจอมยุทธ์ในนิยายที่ท่องยุทธภพทนกินของย่างโล้นๆ แบบนั้นได้ยังไง เนื้อย่างที่ไม่ได้หมัก ไม่มีน้ำจิ้ม... มันคือนรกชัดๆ!

ก่อนกลับ เขาอยากลองซัดกับเจ้าสิงโตเพลิงหมื่นปีตัวนั้นอีกสักรอบ เพื่อทดสอบขีดจำกัดตัวเอง แล้วค่อยกลับบ้าน

เมื่อมาถึงถิ่นของสิงโตเพลิงอีกครั้ง หลินเฟิงค่อนข้างชอบกฎแห่งผู้แข็งแกร่งและการแบ่งอาณาเขตของโลกสัตว์วิญญาณ เพราะสัตว์วิญญาณระดับสูงมักจะยึดครองพื้นที่และประกาศเป็นอาณาเขตส่วนตัว ยกเว้นพวกสัตว์สังคม อาณาเขตของพวกหมาป่าเดียวดายมักจะมีแค่ตัวเดียว ทำให้เวลาสู้ เขาจะได้วัดฝีมือกับสัตว์วิญญาณระดับสูงแบบตัวต่อตัวโดยไม่มีตัวอื่นมาแจม

ทั้งสองมาถึงรังของสิงโตเพลิง เช่นเคย ฮั่นผิงคุมเชิงอยู่ด้านหลัง ส่วนหลินเฟิงเป็นคนเปิด หลินเฟิงซัดปราณกระบี่เข้าไปทักทายในถ้ำ วินาทีถัดมา สิงโตเพลิงก็พุ่งพรวดออกมา ทันทีที่มันเห็นหน้าหลินเฟิง หลินเฟิงสัมผัสได้ถึงความดูแคลนและความรำคาญในแววตามัน มันคงคิดในใจว่า "เจ้ากระจอกนี่อีกแล้ว บ้าหรือเปล่า? มาหาที่ตายแถมยังกวนเวลานอนข้าอีก"

หลินเฟิงโคจรพลังวิญญาณธาตุน้ำจากตันเถียนเข้าสู่กระบี่อิงฟ้า ยกกระบี่ขึ้นโจมตี สิงโตเพลิงเป็นธาตุไฟโดยกำเนิด ไฟชนะทอง และรองลงมาคือไม้ อีกสองธาตุของเขาถูกกดข่มอย่างหนักเมื่อต้องสู้กับมัน โชคดีที่เขามีธาตุน้ำที่ชนะทางไฟ แต่ถึงอย่างนั้น สิงโตเพลิงก็เป็นสัตว์วิญญาณหมื่นปี ร่างกายห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิง แม้น้ำจะดับไฟได้ แต่พลังวิญญาณของหลินเฟิงก็ทำได้แค่ปกป้องตัวเองจากไฟของมันแบบเฉียดฉิว

เห็นหลินเฟิงพุ่งเข้ามา สิงโตเพลิงอ้าปากพ่นลูกไฟสวนกลับ หลินเฟิงใช้ทักษะจากวงแหวนแรก ปราณกระบี่วารีพุ่งเข้าปะทะลูกไฟ แรงระเบิดส่งร่างหลินเฟิงกระเด็นถอยหลัง เขาอาศัยต้นไม้ใหญ่เป็นฐานยันตัว ใช้มือซ้ายซัดฝ่ามือออกไป ปราณพลังรูปมังกรสีฟ้าพุ่งเข้าโจมตี สิงโตเพลิงพุ่งเข้าใส่ ใช้กรงเล็บฉีกกระชากปราณมังกรจนแตกสลาย แล้วพุ่งต่อหมายจะขย้ำหลินเฟิง

หลินเฟิงดีดตัวขึ้นสูง แล้วดิ่งลงมา มือซ้ายใช้ออกด้วยท่า 'มังกรผยองได้สำนึก' ปราณมังกรสีฟ้าอีกสายพุ่งลงมาโจมตีหลังสิงโตเพลิง พร้อมกันนั้น วงแหวนแรกที่มือขวาสว่างวาบ หลินเฟิงเร่งพลังวิญญาณธาตุน้ำ ปล่อยปราณกระบี่ที่รุนแรงกว่าเดิมสองเท่าตามไปติดๆ จุดอ่อนของสิงโตเพลิงคือตา คอ และหลัง การโจมตีจากด้านบนจึงเล็งได้แค่หลัง สิงโตเพลิงรู้จุดอ่อนตัวเองดี ไฟที่หลังจึงลุกโชนรุนแรงเป็นพิเศษ ปราณมังกรฟ้าปะทะกับเปลวไฟ หักล้างพลังไฟไปได้ราว 70% ตามมาด้วยปราณกระบี่ที่ทะลวงฝ่าเปลวไฟที่เหลือ เข้าไปสร้างบาดแผลบนหลังมันได้สำเร็จ แต่ก็ยังไม่ถึงกับสาหัส

หลินเฟิงม้วนตัวลงพื้น ตั้งท่าประจันหน้ากับสิงโตเพลิงอีกครั้ง เขาประเมินผลการโจมตี แม้จะสร้างแผลได้ แต่พลังต่อสู้ของมันแทบไม่ลดลงเลย ช่องว่างระหว่างเขากับสัตว์วิญญาณหมื่นปียังห่างชั้นเกินไป สัมผัสถึงพลังวิญญาณที่เหลืออยู่ หลินเฟิงตัดสินใจทุ่มสุดตัวในกระบวนท่าสุดท้าย ไม่ว่าจะได้ผลแค่ไหน การต่อสู้ครั้งนี้ต้องจบลงที่ตรงนี้

หลินเฟิงซัดปราณกระบี่เข้าใส่ตาสิงโตเพลิงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ สิงโตเพลิงเงยหน้าพ่นไฟต้านรับ จังหวะนั้นหลินเฟิงสไลด์ตัวเข้าหาลำตัวมัน ปลายกระบี่อิงฟ้าชี้ตรงไปที่คอหอย สิงโตเพลิงเห็นดังนั้นจึงกระโจนขึ้นสูง รวบรวมแรงกดทับลงมาหมายจะขยี้ให้ตาย อาศัยจังหวะนี้ หลินเฟิงดีดตัวเปลี่ยนทิศทาง ใช้เท้าขวายันพื้นส่งตัวลอยขึ้นอีกครั้ง เขาโคจรพลังวิญญาณธาตุทองในร่าง ผสานเข้ากับธาตุน้ำในพริบตา มือซ้ายซัด 'มังกรผยองได้สำนึก' มือขวาใช้ทักษะ 'ปราณกระบี่วารี' ปราณกระบี่ผสานธาตุพุ่งเข้าใส่หลังสิงโตเพลิงอีกคำรบ

สิงโตเพลิงเคยพลาดท่ามาแล้ว ครั้งนี้ไฟที่หลังจึงรุนแรงกว่าเดิมมาก แต่ภายใต้อานุภาพของพลังวิญญาณผสานธาตุ เกราะป้องกันของมันก็ยังถูกฉีกกระชาก บาดแผลลึกปรากฏขึ้นบนหลัง สิงโตเพลิงคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด กระอักเลือดออกมา หลินเฟิงรีบถอยฉากพร้อมตะโกน "อาฮั่น!" สิ้นเสียง ฮั่นผิงก็ก้าวออกมาขวางหน้า ปิดโอกาสที่สิงโตเพลิงจะล้างแค้น เขาปลดปล่อยออร่าราชาวิญญาณกดดัน สิงโตเพลิงคำรามอย่างไม่ยินยอมพร้อมหันหลังหนี ดูจากท่าทางตอนหนี แม้หลินเฟิงจะโจมตีเข้าจุดตาย แต่มันก็ยังไม่ถึงชีวิต และยังมีแรงเหลือพอจะสู้ต่อ

จังหวะที่หลินเฟิงถอยและฮั่นผิงก้าวออกมาคุมเชิง หลินเฟิงเพิ่งจะเท้าแตะพื้นและผ่อนลมหายใจ ทันใดนั้น เงาแหลมคมสองสายก็พุ่งขึ้นจากพื้นดิน เล็งตรงไปที่หัวใจของหลินเฟิง!

โชคดีที่พลังจิตของหลินเฟิงอยู่ในระดับปรมาจารย์วิญญาณ ปฏิกิริยาตอบสนองจึงรวดเร็ว บวกกับการฝึกกระบี่พื้นฐานนับล้านครั้งจนกลายเป็นสัญชาตญาณ เขายกกระบี่อิงฟ้าขึ้นปัดป้องเงาสังหารทั้งสองได้ทันท่วงที เมื่อเงานั้นกระเด็นกลับไป หลินเฟิงถึงเห็นว่ามันไม่ใช่หนามแหลม แต่เป็นขาของ 'แมงมุมหน้าคน' ! เมื่อขาถูกปัดป้อง ร่างส่วนบนของแมงมุมหน้าคนหงายหลังไป แต่ขาส่วนล่างอีกสี่ข้างก็พุ่งเข้าใส่หลินเฟิงซ้ำทันที

ฮั่นผิงเห็นเหตุการณ์ก็ทำท่าจะพุ่งเข้ามาช่วย เขารู้ดีว่าพลังวิญญาณของนายน้อยเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ แต่แล้วเขาก็ชะงักและหยุดดู

แม้พลังวิญญาณจะเหลือร้อยหรอย แต่โชคดีที่แมงมุมหน้าคนตัวนี้อายุไม่มาก น่าจะราวๆ 1,700 ปี การรับมือมันจึงไม่ยากเกินไปนัก จุดเด่นของแมงมุมหน้าคนคือการลอบสังหารและใยพิษที่คาดเดายาก แต่ถ้าต้องสู้ซึ่งหน้า มันไม่ได้แกร่งขนาดนั้น

กระบี่อิงฟ้าปะทะกับขาแมงมุมหน้าคน พริบตาเดียวปะทะกันนับร้อยกระบวนท่า กระบี่อิงฟ้าคมกริบไร้เทียมทาน ไม่นานขาแมงมุมสี่ในแปดข้างก็ถูกตัดขาดสะบั้น แมงมุมหน้าคนถอยหนีพร้อมพ่นใยพิษคลุมร่างหลินเฟิง หลินเฟิงตวัดกระบี่ผ่าใยแมงมุมขาดสะบั้น แล้วสะบัดข้อมือซัดกระบี่บินออกจากมือ พุ่งเสียบทะลุใบหน้าของแมงมุมหน้าคนที่กำลังหนีตาย มันสิ้นใจคาที่ วงแหวนวิญญาณสีม่วงลอยขึ้นจากศพ

หลินเฟิงทิ้งตัวลงนั่งหอบด้วยความหมดแรง ฮั่นผิงรีบเหาะมาประกบเพื่อป้องกันการลอบโจมตีซ้ำซ้อน ภายใต้การคุ้มกันของฮั่นผิง หลินเฟิงรีบโคจรพลังรักษาอาการบาดเจ็บและฟื้นฟูพลังวิญญาณ สิงโตเพลิงหนีไปเพราะออร่าของฮั่นผิง ทำให้ช่วงสั้นๆ นี้จะไม่มีสัตว์วิญญาณตัวอื่นกล้าเข้ามาในถิ่นของมัน กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยชั่วคราว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลินเฟิงออกจากสมาธิ พลังวิญญาณฟื้นฟูเต็มเปี่ยม อาการบาดเจ็บภายในทรงตัว สามารถค่อยๆ รักษาต่อระหว่างเดินทางกลับได้

หลินเฟิง: "นึกไม่ถึงเลยว่าตอนสู้กับสิงโตเพลิง เกือบจะโดนแมงมุมหน้าคนพันกว่าปีคาบไปกินซะแล้ว"

ฮั่นผิง: "เจ้าแมงมุมหน้าคนตัวนี้น่าจะจ้องนายน้อยมานานแล้วครับ นายน้อยแช่สมุนไพรมาตั้งแต่เด็ก พลังวิญญาณบริสุทธิ์ เลือดเนื้อก็อุดมด้วยพลังงาน ผมเดาว่าตอนที่นายน้อยบาดเจ็บ เลือดออก กลิ่นเลือดคงไปกระตุ้นมัน มันเลยสะกดรอยตามเรามา ที่น่าตกใจคือมันกล้าตามเข้ามาถึงถิ่นสิงโตเพลิง แถมทั้งเราและสิงโตเพลิงก็ไม่รู้สึกตัวเลย ความสามารถในการซ่อนตัวของมันนี่สุดยอดจริงๆ"

หลินเฟิง: "นั่นสินะครับ ถ้าไม่มีสกิลซ่อนตัวเทพๆ แบบนี้ ไอ้ยมทูตที่ทั้งคนเกลียดทั้งสัตว์วิญญาณรังเกียจแบบนี้คงสูญพันธุ์ไปนานแล้ว แต่มันก็ไม่ได้มาเสียเที่ยวนะ อาฮั่น ดูนี่สิครับ"

หลินเฟิงเดินไปที่ซากแมงมุมหน้าคน ยกมือซัดฝ่ามือกระแทกศพจนแหลกเหลว ก้อนวัตถุบางอย่างที่เปล่งแสงสีดำหลุดออกมา หลินเฟิงหยิบมันขึ้นมาแล้วนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง... ใช่จริงๆ ด้วย!

ฮั่นผิงมองของในมือหลินเฟิงด้วยความตกตะลึง "กระดูกวิญญาณ! นึกไม่ถึงเลยว่าสัตว์วิญญาณแค่พันปีจะมีกระดูกวิญญาณตกออกมา!"

หลินเฟิง: "ใช่ครับ แถมไม่ใช่กระดูกวิญญาณธรรมดา แต่มันคือกระดูกวิญญาณส่วนนอก " นี่มันกระดูกวิญญาณชิ้นเดียวกับ 'แปดแมงมุมสังหาร' ของถังซานชัดๆ หลินเฟิงฉุกคิดขึ้นมา หรือนี่จะเป็นพรหมลิขิตของถังซาน? เขาแก่กว่าถังซาน 3 ปี ตามไทม์ไลน์ ตอนนี้ถังซานใกล้จะปลุกวิญญาณยุทธ์แล้ว อีก 6 ปีถังซานจะมาล่าวงแหวนที่สาม แมงมุมตัวนี้อายุ 1,700 ปี ส่วนของถังซานอายุ 2,000 กว่าปี ห่างกัน 300 ปี ด้วยนิสัยกินดะเพื่ออัพเลเวลของแมงมุมหน้าคน มันเป็นไปได้สูงมาก... โอกาสที่สัตว์วิญญาณพันปีชนิดเดียวกันจะดร็อปกระดูกวิญญาณส่วนนอกซ้ำกันสองครั้ง หลินเฟิงว่ามันยากพอๆ กับถูกหวยรางวัลที่หนึ่งสองงวดติด

แต่ช่างเถอะ หลินเฟิงไม่อยากเดาให้ปวดหัว ไว้รอเจอถังซานอีกไม่กี่ปีข้างหน้าตอนแข่งประลองวิญญาณระดับทวีปที่เมืองเทียนโต้ว เดี๋ยวก็รู้เอง