บทที่ 45 - ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็โกยคะแนนก่อนเถอะ

บทที่ 45 - ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็โกยคะแนนก่อนเถอะ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

สีหน้าของผู้เข้าแข่งขันถูกถ่ายทอดสดให้ผู้ชมเห็นอย่างชัดเจน

"ดูเหมือนจะยากเอาเรื่องนะ สีหน้าแต่ละคนดูไม่จืดเลย"

"เดี๋ยวคงมีเฉลยแหละ ดูแค่นี้เดาไม่ออกจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น"

"ทำพูดเหมือนเฉลยแล้วจะฟังรู้เรื่องงั้นแหละ สุดท้ายก็มามุงดูความสนุกเหมือนฉันนี่แหละน่า"

...

ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันไม่มีกะจิตกะใจจะมาห่วงภาพลักษณ์หน้ากล้อง และยิ่งไม่มีเวลาไปสนใจความคิดเห็นของผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด

ยาระดับสูงสิบขวดเล่นงานจิตใจของผู้เข้าแข่งขันอย่างหนัก

ผู้ที่ผ่านเข้ามาถึงรอบนี้ได้ ทุกคนล้วนมีความสามารถในการปรุงยาระดับสูง สำหรับยาระดับสูงถึงจะไม่ได้ง่ายเหมือนปลอกกล้วย แต่ก็คุ้นเคยเป็นอย่างดี

ใครจะไปคิดว่ายาระดับสูงชุดนี้ที่บอกชัดเจนว่ามีข้อผิดพลาด กลับมองหาจุดผิดไม่เจอสักนิด...

มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

ทว่านอกจากความพ่ายแพ้แล้ว ผู้เข้าแข่งขันก็ยังมีความอยากรู้อยากเห็น

ตามกฎที่ผ่านมา ยาขวดที่สิบนี้จะมีสถานการณ์เป็นอย่างไรกันนะ

ด้วยความรู้สึกเช่นนี้ ผู้เข้าแข่งขันจึงเรียกถ้วยยาตัวอย่างมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

หลี่เต้าเสียนมองดูยาในถ้วย

สีใสกระจ่าง มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว

นี่คือน้ำยาเสริมสติปัญญา เป็นยาที่ซับซ้อนพอสมควร สามารถเพิ่มคุณสมบัติด้านสติปัญญาของพ่อมดได้อย่างมหาศาล ซึ่งมีเงื่อนไขในการปรุงที่สูงมาก

จากการสังเกตลักษณะภายนอก มันตรงตามมาตรฐานของยาทุกประการ

หลี่เต้าเสียนดื่มยาเข้าไป แต่กลับไม่เกิดอะไรขึ้น...

ใช่แล้ว ไม่มีผลอะไรเลย

สี กลิ่น ส่วนผสม ระดับการละลาย และโครงสร้างของยา ทั้งหมดไม่มีปัญหา แต่กลับไม่มีผลใดๆ...

ไม่มีฤทธิ์ยา และไม่มีผลข้างเคียง

เหมือนกับดื่มน้ำเปล่าเข้าไป... ไม่สิ ไม่ใช่แค่เหมือน แต่มันคือน้ำเปล่าชัดๆ แม้แต่ผลลัพธ์เพียงเล็กน้อยก็สัมผัสไม่ได้

ผู้เข้าแข่งขันขมวดคิ้วแน่น ห้าสิบคะแนนของยาระดับสูงดูท่าจะเอามาไม่ได้ง่ายๆ... พอนึกถึงคำว่า "คัดสรรมาอย่างดี" ของเมนเทอร์แม็กกี้ ก็ต้องยอมรับว่ายาพวกนี้มีทีเด็ดจริงๆ

ที่ด้านหน้าสุด

เหล่าเมนเทอร์กำลังกระซิบกระซาบกัน

กอร์ดอนมองดูสีหน้าเคร่งเครียดของผู้เข้าแข่งขันด้านล่าง แล้วหันไปถามว่า "เซวียเชียน คุณคิดว่าจะมีกี่คนที่ไขปริศนาข้อผิดพลาดของยาระดับสูงออก"

เซวียเชียนตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด ราวกับเคยคิดเรื่องนี้มาก่อนแล้ว "หลี่เต้าเสียน หยวนหัว และแคทเธอรีนน่าจะทำได้ ลิเซลล็อตเต้กับจอฟฟรีย์ก็มีโอกาสสูงมาก"

แม็กกี้พูดพร้อมรอยยิ้ม "ไม่รู้เหมือนกันว่าผู้กำกับไปเอาไอเดียมาจากไหน ถึงคิดวิธีแบบนี้ออกมาได้ น่าสนใจดีนะ"

กอร์ดอนสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของผู้เข้าแข่งขันด้านล่าง "ลิเซลล็อตเต้ดูเหมือนจะถอดใจจากการวิจัยยาระดับสูงแล้ว"

แม็กกี้พยักหน้าเห็นด้วย "เป็นการตัดสินใจที่เด็ดขาดมาก"

...

ลิเซลล็อตเต้ตัดสินใจไม่เสียเวลากับยาระดับสูงอีกต่อไป

หลังจากลองไปรอบหนึ่งแล้วไม่พบเบาะแสอะไร เธอจึงตัดสินใจโกยคะแนนก่อน อย่างน้อยก็เพื่อรักษาสถานะความได้เปรียบของตัวเองเอาไว้ ถ้าสุดท้ายทุกคนส่งยาระดับกลางกันหมด อย่างน้อยเธอก็จะได้เปรียบเรื่องความเร็ว

ยาระดับกลางสีเงินขวดแรกบินออกจากตู้โชว์ มาวางบนโต๊ะปฏิบัติการของลิเซลล็อตเต้

หลังจากชิมยา เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก น่าจะเป็นปัญหาเรื่องโครงสร้าง

แม้จะไม่สามารถระบุจุดผิดพลาดได้ทันที แต่ก็ยังมีทิศทางให้ไปต่อ หากเป็นเวลาปกติ ปัญหาระดับนี้อาจต้องใช้เวลาอนุมานและทดสอบนานพอสมควร ซึ่งเธอคงรู้สึกว่ายาก

แต่เมื่อเทียบกับยาระดับสูงที่มืดแปดด้านแล้ว แบบนี้ดูน่ารักกว่าเยอะ

ด้วยอิทธิพลจากลิเซลล็อตเต้ ดอดจ์ อัลฟารัก และแอนโทนิส ก็ทยอยกันหันมาลองยาระดับกลางบ้าง

คนอื่นๆ ยังคงลังเล

ลิเซลล็อตเต้อนุมานเล็กน้อย แล้วทดสอบส่วนผสมอีกสองสามครั้ง จากนั้นก็เขียนข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับข้อผิดพลาดของยาลงไป

ตราสัญลักษณ์เวทมนตร์หมายเลข 11 ร่วงจากตู้โชว์ลงมาบนโต๊ะของลิเซลล็อตเต้

ห้าคะแนนมาแล้ว!

ด้านหลังเมนเทอร์ปรากฏตารางคะแนนขึ้นมา

นี่เป็นคะแนนแรกที่ผู้เข้าแข่งขันได้รับ ตอนนี้ลิเซลล็อตเต้มีห้าคะแนน โดดเด่นอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนที่มีศูนย์คะแนน

ขอแค่ยี่สิบเหรียญ ก็จะครบหนึ่งร้อยคะแนน คำนวณดูแล้ว ความเร็วก็ไม่ได้ช้าเลย!

ลิเซลล็อตเต้คิดในใจ

เมื่อถูกกระตุ้นด้วยคะแนน มานา จอร์จ และดอดจ์ ก็เลิกดันทุรังกับยาระดับสูง

หูหลุน อิโมจิน และซูม่า ก็ตามมาติดๆ เลือกที่จะเริ่มโกยคะแนนจากยาระดับกลางก่อน

เมื่อผู้เข้าแข่งขันเกินครึ่งเปลี่ยนแผน ความถี่ในการได้คะแนนก็เพิ่มขึ้น

คนที่คะแนนสูงสุดยังคงเป็นลิเซลล็อตเต้ ยึดหัวหาดด้วยยี่สิบคะแนน

ฟูหนียังคงวิจัยยาระดับสูงอยู่ เพียงแต่ตอนนี้เธอกดดันมาก บนตารางคะแนนด้านหน้า คะแนนของเธอยังเป็นเลข 0 ที่ทิ่มแทงตา

สิ่งที่พอจะปลอบใจได้บ้างคือ สามยักษ์ใหญ่ที่ชาวเน็ตเรียกกันอย่างหลี่เต้าเสียน แคทเธอรีน และหยวนหัว ตอนนี้ก็มีคะแนนเป็น 0 เหมือนกับเธอ

เพียงแต่ตอนนี้เธอก็เริ่มลังเล... ว่าควรจะตัดใจดีไหม

...

แม็กกี้เห็นตราสัญลักษณ์อีกอันบินไปที่โต๊ะของลิเซลล็อตเต้ ก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า "ความคืบหน้าของลิเซลล็อตเต้ผ่านไปหนึ่งในสี่แล้ว ความเด็ดขาดของเธอส่งผลตามคาด ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เธอน่าจะเป็นคนแรกที่เริ่มปรุงยา"

เซวียเชียนครุ่นคิด "ถ้ามีคนทำยาระดับสูงสำเร็จ เวลาที่ลิเซลล็อตเต้นำอยู่ก็จะไร้ความหมาย เราต้องดูว่าจะมีกี่คนที่เปิดเผยข้อผิดพลาดของยาระดับสูงได้"

แม็กกี้เสริม "ฉันคิดว่าคงไม่เยอะหรอก"

กอร์ดอนยิ้มอธิบาย "ความท้าทายนี้ จริงๆ แล้วยากกว่าที่ผู้เข้าแข่งขันจินตนาการไว้มาก คุณต้องรู้ว่าปัญหาอยู่ที่ไหน สาวไปให้ถึงต้นตอ หาข้อผิดพลาดให้เจอ ถึงจะเริ่มลงมือปรุงยาได้"

"การจะหาจุดสำคัญให้เจออย่างแม่นยำ ไม่เพียงต้องคุ้นเคยกับตัวยา แต่ยังต้องมีประสบการณ์จริงที่โชกโชน สัญชาตญาณต่อยาก็เป็นส่วนสำคัญมาก บางครั้งสัญชาตญาณจะทำให้คุณค้นพบจุดบอดที่มองข้ามไป"

"ถูกต้อง!" เซวียเชียนเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง

...

คอมเมนต์เริ่มร้อนรน

"ที่หนึ่งได้ยี่สิบห้าคะแนนแล้ว ยังมีอีกเจ็ดคนที่ศูนย์คะแนน..."

"กลัวอะไร ขอแค่แก้ปริศนายาระดับสูงได้ขวดเดียว ก็ได้ห้าสิบคะแนนทันที อีกอย่างระดับสูงก็ข่มระดับกลางเห็นๆ"

"พี่เต้า พวกเราไปปั๊มคะแนนบ้างเถอะ เอาแค่ร้อยคะแนนการันตีไว้ก่อน แล้วค่อยๆ วิจัยก็ได้ ไม่งั้นฉันกลัว..."

...

ความสนใจของหลี่เต้าเสียนจดจ่ออยู่ที่ยาหมายเลข 1 ถึง 6

ยาพวกนี้ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยมาก...

สัญชาตญาณบอกเขาว่า เขาขาดอีกแค่นิดเดียวก็จะนึกถึงจุดสำคัญออกแล้ว มันคืออะไรกันแน่นะ

ยาพวกนี้เขาชิมมาหลายรอบแล้ว รู้สึกเหมือนมีความคิดเลือนรางวนเวียนอยู่ในหัว แต่คว้าจับเอาไว้ไม่ได้

เมื่อไม่มีแรงบันดาลใจ พอมองการเปลี่ยนแปลงของตารางคะแนน หลี่เต้าเสียนก็เรียกยาระดับกลางมาหนึ่งถ้วย พอลองชิมดูก็รู้ทันทีว่าเป็นข้อผิดพลาดโครงสร้างส่วนปิดท้ายที่ชัดเจนมาก

หลี่เต้าเสียนส่ายหน้า

ถ้ายาระดับกลางผิดพลาดระดับนี้ เขาค่อยมาปั๊มคะแนนตอนท้ายก็ยังทัน

รู้สึกว่าความยากของยาระดับกลางกับระดับสูงมันคนละชั้นกันเลย

เดี๋ยวนะ...

คนละชั้นกัน...

หลี่เต้าเสียนเหมือนจะจับแรงบันดาลใจบางอย่างได้ จึงเรียกยาหมายเลข 1 มาอีกถ้วย!

[จบแล้ว]