บทที่ 6 - สำนักบริสุทธิ์กับจุดเปลี่ยนของชัยชนะ

บทที่ 6 - สำนักบริสุทธิ์กับจุดเปลี่ยนของชัยชนะ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

หลี่เต้าเสียนตั้งหม้อปรุงยาขึ้น ใช้น้ำพุคริสตัลเป็นส่วนผสมตั้งต้น

รากแมนเดรกและผงดอกนาร์ซิสซัสละเอียดถูกเติมลงไปตามลำดับ ของเหลวในหม้อเริ่มขุ่นมัว รอคอยเวลาที่จะกลับมาใสกระจ่างอีกครั้ง

ในสถานการณ์ปกติ ขั้นตอนนี้ต้องคนอย่างช้าๆ ต่อเนื่อง เพื่อให้พลังเวทถูกปลดปล่อยออกมาอย่างสม่ำเสมอ

แต่หลี่เต้าเสียนไม่ได้ทำแบบนั้น

ทุกการคนตามเข็มนาฬิกาเจ็ดรอบ เขาจะคนทวนเข็มนาฬิกาหนึ่งรอบ ในจังหวะที่คนย้อนกลับนั้น เขาจะปรับการปลดปล่อยพลังเวทโดยอิงตามทิศทางการไหลเวียนของส่วนผสมภายใน และส่วนที่ยังไม่เข้ากันดี

ในขณะที่คนตามเข็มนาฬิกาอย่างต่อเนื่อง ความไม่เข้ากันของส่วนผสมมักจะถูกกลบเกลื่อนไปกับการไหลเวียนที่สม่ำเสมอ แต่เมื่อคนทวนเข็มนาฬิกา ความไม่ลงรอยเหล่านั้นจะกระโดดเด้งออกมาเหมือนตัวโน้ตที่ผิดเพี้ยนในบทเพลง

นี่คือเทคนิคเฉพาะตัวของสเนป การรบกวนน้ำยาบ่อยครั้ง ใช้พลังเวทที่แผ่ซ่านออกไปตรวจจับสภาพภายใน แล้วปรับแก้ตามสถานการณ์ได้ทันท่วงที

วิธีนี้สามารถย่นระยะเวลาการเตรียมยาได้อย่างมหาศาล และยังได้ฤทธิ์ยาที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

เพียงแค่ปรับแก้ไม่กี่ครั้ง ของเหลวก็กลับมาใสกระจ่าง

เมนเทอร์กอร์ดอนสังเกตเห็นสถานการณ์ทางฝั่งนี้ เขาชี้มือมาทางหลี่เต้าเสียนแล้วกระซิบกระซาบกับเมนเทอร์คนอื่น

หลี่เต้าเสียนย่อมไม่มีทางรู้เรื่องนี้ แต่ผู้ชมในไลฟ์สดได้ยิน "เสียงกระซิบ" ของเมนเทอร์กันชัดเจน

"การจัดการที่งดงามมาก นี่เป็นเทคนิคเฉพาะตัวของเขา สามารถย่นเวลาเตรียมส่วนผสมตั้งต้นจากสิบห้านาทีให้เหลือไม่ถึงสองนาที ไม่ใช่ใครก็ทำได้นะ ต้องมีพื้นฐานที่แน่นปึกจริงๆ ดูเผินๆ เหมือนแค่หมุนวนซ้ายขวาสลับกันเป็นจังหวะง่ายๆ แต่ถ้าใครประมาทแล้วลองทำตามสุ่มสี่สุ่มห้า มีหวังทำยายกหม้อพังพินาศแน่"

กอร์ดอนยกย่องการกระทำที่ดูธรรมดาของหลี่เต้าเสียนอย่างมาก ทำให้คอมเมนต์เริ่มสงสัย

"ฉันไม่ใช่นักปรุงยานะ ขอถามแบบคนไม่รู้หน่อย แค่คนย้อนกลับนี่มันน่าอวยขนาดนั้นเลยเหรอ"

"จริงๆ มันก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก แค่กินพลังเวทเยอะกว่าปกติ ต้องการความละเอียดในการควบคุมพลังเวทสูงกว่าปกติ ต้องใช้ประสาทสัมผัสไวกว่าปกติ และความเสี่ยงสูงกว่าปกติแค่นั้นเอง ส่วนตัวฉันขอบาย ขอคนตามคู่มือมาตรฐานการปรุงยาช้าๆ ดีกว่า ไม่เห็นเสียหายอะไร..."

"ไอ้เทคนิคแบบนี้ บางทีฉันก็ฟลุคทำได้นะ แต่การทำได้กับการใช้จนชำนาญมันคนละเรื่องกัน สองตอนที่ผ่านมาหลี่เต้าเสียนใช้ท่านี้แบบชิลมาก แปลว่าเทคนิคนี้ไม่ได้สร้างแรงกดดันให้เขาเลย นี่แหละความน่ากลัว"

"ถ้าย่นเวลาขั้นตอนต่อๆ ไปได้ขนาดนี้ การปรุงยาระดับสูงแบบสมบูรณ์ก็มีหวังนะ ไหนใครที่เป็นกูรูผู้เป็นกลางออกมาพูดหน่อยซิ"

"ขำกลิ้ง... แค่นี้เรียกมีหวังเหรอ รู้ไหมว่าคู่มือระบุเวลาในการผสานขนนกฟีนิกซ์ไว้กี่ชั่วโมง อย่างน้อยสี่ชั่วโมงจ้ะ รอให้จัดการขนนกฟีนิกซ์เสร็จก่อนค่อยมาดีใจก็ยังไม่สาย"

คอมเมนต์เถียงกันนัวเนีย

หลี่เต้าเสียนใส่ขนนกฟีนิกซ์ลงไป หลังจากคนอีกเล็กน้อย ก็เติมขนหางยูนิคอร์นและผงเขาของมันตามลงไป

พลังชีวิตอันมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในวัตถุดิบทั้งสองชนิดกำลังถูกปลดปล่อยออกมาอย่างช้าๆ ค่อยๆ ซึมซับเข้าสู่ส่วนผสมตั้งต้น กระบวนการนี้กินเวลายาวนานมาก ไม่ว่าจะเป็นขนนกฟีนิกซ์หรือขนหางยูนิคอร์น ด้วยระดับชั้นของสิ่งมีชีวิตชั้นสูง พลังงานในตัวพวกมันจึงไม่สูญสลายไปง่ายๆ ตามธรรมชาติ

ในจังหวะนั้นเอง หลี่เต้าเสียนหยดเลือดมังกรลงไปในหม้อหนึ่งหยด

เลือดมังกรสีแดงฉานกระจายตัวออกในหม้อ สีแดงสดพุ่งเข้ากัดกร่อนส่วนผสมอื่นอย่างเกรี้ยวกราด นี่คือธรรมชาติของเลือดมังกร แข็งแกร่ง ชอบต่อสู้ และมีความสามารถในการกลืนกินสูงมาก

หม้อปรุงยาที่เคยสงบนิ่งพลันเดือดพล่าน ปุดๆ จนน้ำยากระเซ็น

เขาหรี่ไฟลง เติมน้ำผึ้งผลึกแก้ว มือหมุนแท่งแก้วคนยาตามเข็มและทวนเข็มสลับกันอย่างละรอบ ปากท่องคาถาเร่งการผสมผสาน ขณะเดียวกันก็ถักทอพลังเวทเป็นรูนสัญลักษณ์แห่ง "ความเสถียร" "การแพร่กระจาย" และ "สมดุล" ผลักดันเข้าไปในส่วนต่างๆ ของน้ำยา เพื่อสร้างโครงสร้างยาที่มั่นคง...

วิธีนี้ได้ผลทันตาเห็น

ปฏิกิริยาที่รุนแรงค่อยๆ สงบลง จังหวะนั้นหลี่เต้าเสียนก็หยดเลือดมังกรหยดที่สองตามลงไป

ฉ่า ฉ่า ฉ่า...

สิ้นเสียงที่ทำให้เสียวฟัน น้ำยาก็พุ่งปะทุรุนแรงกว่าเดิม ราวกับน้ำพุร้อนที่พุ่งพล่าน พร้อมกับสีของน้ำยาที่ด่างพร้อยอย่างเห็นได้ชัด

การที่น้ำยามีสีด่างเป็นหย่อมๆ มักหมายความว่าฤทธิ์ยาจับตัวเป็นก้อนหรือกระจายตัวไม่ได้ นี่เป็นสถานะที่อันตรายมาก หากประมาทเพียงนิดเดียว มันจะกลายเป็นยาเสียทันที

ความเชี่ยวชาญศาสตร์การปรุงยา แสดงอิทธิฤทธิ์ครั้งใหญ่

หลี่เต้าเสียนที่เจอสถานการณ์ระทึกขวัญกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ภายใต้ผลของ "สัญชาตญาณแม่นยำ" เขาประเมินได้ทันทีว่าเป็นปัญหาเรื่องความเข้มข้นของเลือดมังกร

เขาไม่เลือกวิธีประคองสถานการณ์ แต่กลับรีบหยดเลือดมังกรลงไปอีกสามหยดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้มือขวาควบคุมแท่งแก้วคนยา กวนวนไปในทิศทางแปลกประหลาดไร้รูปแบบ เพื่อตีก้อนฤทธิ์ยาที่จับตัวกันให้แตกกระจาย

"ความแม่นยำสูง" และ "การควบคุมที่เยือกเย็น" ช่วยให้หลี่เต้าเสียนผ่านชุดคำสั่งปฏิบัติการอันรวดเร็วและมั่นคงไปได้

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงห้าวินาที น้ำยาในหม้อก็สงบลง สีของน้ำยาปรากฏเป็นสีทองอรุณรุ่ง ซึ่งหมายความว่าฤทธิ์ยาเริ่มปรากฏแล้ว

ทั้งที่ในคู่มือมาตรฐานการปรุงยา ขั้นตอนนี้จะเกิดขึ้นในช่วงนาทีที่หนึ่งร้อยสิบถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ ขึ้นอยู่กับภูมิภาคและวัตถุดิบ

ตอนนี้หน้าจอไลฟ์สดบนเครือข่ายเวทมนตร์ เต็มไปด้วยคำว่า "เชี่ย" และ "พระเจ้าช่วย"

และยังมีคนเรียกหากูรูผู้เป็นกลางให้ออกมาแสดงตัว

หลี่เต้าเสียนปาดเหงื่อ ในใจโล่งอกและแอบลิงโลดเล็กน้อย

ชุดปฏิบัติการเมื่อครู่กินพลังใจไปโข หลี่เต้าเสียนจึงอดล้าไม่ได้ ดีที่ส่วนยากที่สุดผ่านไปแล้ว ช่วงเวลาต่อจากนี้แค่ประคองไปตามขั้นตอนก็น่าจะพอ

เขาเงยหน้าขึ้น พบว่าเมนเทอร์ทั้งสามมายืนล้อมวงอยู่ที่โต๊ะของเขา จ้องมองน้ำยาพลางเดาะลิ้นชมเชย

"นี่น่าจะนับเป็นการปรับปรุงกระบวนการรูปแบบหนึ่งได้นะ"

เซวียเชียนพิจารณาน้ำยา สีสันบริสุทธิ์ผุดผ่อง แม้จะเทียบกับมาตรฐานผลลัพธ์ที่เข้มงวดที่สุดในคู่มือ สีที่แสดงออกมาในขั้นตอนนี้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมที่สุด

"แต่ตอนนี้ปัญหาที่น่าปวดหัวคือต้องจัดการสิ่งเจือปนจากเลือดมังกรที่ปนเปื้อนอยู่ในน้ำยา"

เมื่อสังเกตดูดีๆ จะพบว่าในน้ำยาสีทอง มีเส้นใยสีเลือดเหมือนใยแมงมุมกระจายอยู่ทั่วไปหมด คุณสมบัติที่ดื้อรั้นของเลือดมังกรเหล่านี้ ในเวลานี้มันคือสิ่งเจือปนในยารักษา

แม็กกี้ทำสีหน้าจริงจังซึ่งหาได้ยาก "ความสามารถในการกลืนกินของเลือดมังกรเป็นคุณสมบัติถาวรของวัตถุดิบชนิดนี้ ถ้ากำจัดออกจากยารักษาได้ไม่หมดจด ยานี้ก็จะกลายเป็นแค่ยาพิษ พ่อมดแม่มดที่บาดเจ็บแทบไม่มีแรงเหลือพอจะไปต้านทานส่วนผสมของเลือดมังกรในยาหรอกนะ ถ้ามันไปปนเปื้อนสายเลือดของผู้ป่วย เผลอๆ อาจทำให้เกิดอาการแพ้ทางสายเลือดอย่างรุนแรงได้เลย"

ในฐานะบุคคลสำคัญของสายปรุงยาเพื่อการรักษา แม็กกี้เคยผ่านสงครามโลกเวทมนตร์มาแล้วหลายครั้ง สถานการณ์ที่ต้องใช้ยารักษา มักเป็นช่วงที่พ่อมดแม่มดอ่อนแอที่สุด เวลาแบบนั้นความรวดเร็วและใช้ง่ายคือข้อเรียกร้องที่สำคัญที่สุด

"นี่คือปัญหาที่ต้องเร่งแก้ไขที่สุด" แม็กกี้เปลี่ยนเรื่อง "กอร์ดอน ถ้าเป็นคุณมาถึงขั้นตอนนี้คุณจะทำยังไง"

"น่าสนใจจริงๆ ฉันมีแผนในใจแล้ว สามารถกำจัดสิ่งเจือปนของเลือดมังกรได้ แถมเวลายังทันด้วย แต่เพื่อความยุติธรรม ตอนนี้ฉันบอกไม่ได้หรอก ฉันไม่อยากโดนแม่สาวน้อยขี้แค้นบางคนขึ้นบัญชีดำเอา"

คำพูดของกอร์ดอนทำให้แม็กกี้หัวเราะคิกคัก

เมื่อเหล่าเมนเทอร์หันไปมองแคทเธอรีน ก็พบว่าเธอกำลังหลับตาท่องคาถา

"โชว์ฝีมือให้เต็มที่นะหลี่เต้าเสียน มีคนกำลังจ้องจะขย่มนายให้จมดินอยู่"

กอร์ดอนพูดทิ้งท้ายอย่างมีนัย พูดจบเมนเทอร์ทั้งสามก็หันหลังเดินไปยังโต๊ะของแคทเธอรีน

ระบบการปรุงยาที่อาจจะดูเป็นปริศนาสำหรับผู้เรียน แต่สำหรับเมนเทอร์ทั้งสาม พวกเขาล้วนมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ดีว่า เมื่อพวก "สายบริสุทธิ์" เตรียมวัตถุดิบเสร็จสิ้น ก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะแสดง "ปาฏิหาริย์"

นี่เป็นเวลาที่ดีที่จะได้เห็นความสามารถของผู้เข้าแข่งขันอย่างชัดเจน

หลี่เต้าเสียนแบ่งสมาธิส่วนหนึ่งไปที่แคทเธอรีน เพราะปกติคาถาเป็นแค่ตัวช่วยในการปรุงยา แต่การเตรียมคาถาที่ยาวนานขนาดนี้ มันผิดปกติ

แคทเธอรีนหลับตาแน่น ใบหน้าสีข้าวสาลีซีดเผือด เห็นได้ชัดว่าภาระจากวิชาลับนี้ไม่ใช่น้อยๆ

ต่อมพิษแมงมุม พังผืดปีกค้างคาว ดวงตางูพิษ เล็บมนุษย์หมาป่า...

ที่น่าสังเกตคือ ในวัตถุดิบที่แคทเธอรีนเตรียมไว้ มีขนยูนิคอร์นรวมอยู่ด้วย แต่เป็นขนแผงคอ

วัตถุดิบสดใหม่ที่เพิ่งเลาะออกมาจากสัตว์วิเศษเหล่านี้ ถูกวางไว้รอบนอกของวงเวทวงกลมที่ซับซ้อน ส่วนใจกลางของวงเวท คือเถาวัลย์เปลี่ยนสี

ตามเสียงร่ายคาถาของแคทเธอรีน รูนบนวงเวทด้านล่างค่อยๆ สว่างขึ้นทีละจุด แผ่แสงเรืองรองออกมา

วัตถุดิบในวงเวทเริ่มหลอมละลาย วัตถุดิบแต่ละชนิดกลายสภาพเป็นรูปร่างสัตว์เจ้าของชิ้นส่วนนั้น อย่างน้อยในความรู้สึกของหลี่เต้าเสียนก็เห็นเป็นแบบนั้น พวกมันพุ่งเข้าใสใจกลางวงเวทด้วยความหิวโหย ตามสัญชาตญาณดิบ แย่งกันกัดกินส่วนที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุดอย่างตะกละตะกลาม

เถาวัลย์เปลี่ยนสีถูกกัดกินและย่อยสลายด้วยตาเปล่า

ยูนิคอร์นที่แปลงร่างมาจากขนแผงคอนั้นทรงพลังและสง่างามที่สุด มันสั่นพ้องดึงดูดคุณสมบัติส่วนใหญ่ไปได้อย่างง่ายดาย สัตว์ร้ายตัวอื่นก็ไม่ยอมน้อยหน้า หลังจากกินเสร็จ พวกมันก็เริ่มเข่นฆ่ากันเองภายในวงเวท...

สัตว์ร้ายที่พ่ายแพ้ในการต่อสู้ คุณสมบัติในตัวจะถูกถ่ายโอนไป และสิ่งเจือปนในวัตถุดิบจะสลายไปพร้อมกับการหายไปของร่างจำแลง

นี่คือวิชาลับการสกัดขั้นสูง ใช้การแสดงผลของคุณสมบัติวัตถุดิบ กระตุ้นให้เกิดการแข่งขัน เพื่อคัดกรองและกลั่นกรองวัตถุดิบหลักให้บริสุทธิ์ที่สุด

ร่างจำแลงแมงมุมอยู่รอดมาเป็นตัวสุดท้าย ร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลกลับแบกรับคุณสมบัติที่มหาศาลกว่ายูนิคอร์นมากนัก มันยืนประจันหน้ากับร่างจำแลงยูนิคอร์นด้วยกลิ่นอายอำมหิต ในขณะที่ยูนิคอร์นใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แมงมุมต้องสู้สุดชีวิตเพื่อไต่เต้าขึ้นมาจากจุดต่ำสุด

และตอนนี้เหลือเพียงสองตัวสุดท้ายที่จะตัดสินชะตา

ร่างจำแลงยูนิคอร์นที่ไม่นิยมสงคราม กลับมีพรสวรรค์และระดับชั้นที่น่าอิจฉา ส่วนร่างจำแลงแมงมุมที่มาจากชนชั้นล่าง มีเพียงความโหดเหี้ยมที่ได้มาจากการฆ่าฟัน...

มาถึงขั้นนี้ ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรก็ไม่สำคัญแล้ว ไม่ว่ายูนิคอร์นชนะ หรือแมงมุมชนะ ก็สามารถบรรลุเป้าหมาย "ความบริสุทธิ์" ของวัตถุดิบได้ นี่คือไม้ตายก้นหีบของสำนักบริสุทธิ์ พวกเขาไม่ง้อหม้อปรุงยา ไม่ต้องการการปรับสมดุล พวกเขายกย่องการยกระดับวัตถุดิบผ่านการแข่งขันและการคัดออก เพื่อดึงคุณสมบัติของวัตถุดิบหลักให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด

กอร์ดอนยิ้มแล้วพูดว่า "เหมือนกำลังดูรายการ ปรมาจารย์แห่งการปรุงยา ฉบับวัตถุดิบเลยแฮะ"

"จริงด้วยครับ" เซวียเชียนพยักหน้า "ตอนแรกผมนึกว่ายารักษาขั้นสูงแบบสมบูรณ์ของหลี่เต้าเสียนจะกินนิ่มในรอบนี้ แต่ดูทรงแล้ว อันดับหนึ่งน่าจะเปลี่ยนมือซะแล้ว"

แม็กกี้ไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงแค่เฝ้าสังเกตกระบวนการทั้งหมดอย่างเงียบๆ เนื่องจากสถาบันการแพทย์มีข้อตกลงจัดซื้อกับสำนักบริสุทธิ์ เธอจึงคุ้นเคยกับวิธีควบแน่นแก่นแท้ดี พอเห็นหญิงสาววัยยี่สิบกว่าๆ คนนี้สามารถใช้วิธีควบแน่นแก่นแท้ได้ถึงระดับนี้ ต้องยอมรับว่ามีพรสวรรค์จริงๆ

เธอฉุกคิดขึ้นได้ว่า ผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งของสำนักบริสุทธิ์ เหมือนจะเป็นผู้หญิงอายุราวๆ ยี่สิบปี น่าจะเป็นแคทเธอรีนคนนี้แหละ

แต่น่าเสียดาย... ภายหลังกลับถูกเบียดตกไปเป็นผู้สืบทอดลำดับสอง แม็กกี้ถอนหายใจในใจ

ระหว่างที่คุยกัน เวลาเหลือเพียงครึ่งชั่วโมง

แคทเธอรีนผ่าท้องร่างจำแลงแมงมุม ผลึกแก่นแท้ใสกระจ่างปรากฏขึ้น ร่างจำแลงสลายไป กลับถูกผลึกแก่นแท้นั้นดูดซับเข้าไปแทน

แค่จ้องมองผลึกแก่นแท้นี้ ความคิดว่า "สมบูรณ์แบบ" ก็ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

หลังจากขั้นตอนสำคัญเสร็จสิ้น แคทเธอรีนรู้สึกถึงความลื่นไหล วันนี้ฟอร์มดีไม่มีสะดุด

ต่อไปแค่ทำขั้นตอนเสริมง่ายๆ ยาของเธอก็จะเสร็จสมบูรณ์

ชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว

แคทเธอรีนคิดในใจ ให้กำลังใจตัวเอง ทำดีมากแคทเธอรีน สมกับเป็นเธอจริงๆ

เดิมทีเธอไม่คิดจะโชว์ของเร็วขนาดนี้ แต่รางวัลปริศนามันยั่วน้ำลายจริงๆ

ฮึ กะว่าจะคบหากับพวกนายในฐานะคนธรรมดา แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือการปฏิเสธที่เย็นชา ตอนนี้ไม่แอ๊บแล้ว ฉันหงายไพ่สู้เลยละกัน เรื่องต้มยาในหม้อฉันอาจจะไม่เก่ง แต่ปกติฉันก็ไม่ใช้วิธีล้าสมัยแบบนั้นอยู่แล้ว

ตอนนี้ความกดดันย้ายมาอยู่ที่ฝั่งหลี่เต้าเสียน

ในขณะที่ผู้ชมจำนวนมากไม่เข้าใจระบบการปรุงยา แต่หลี่เต้าเสียนเพิ่งค้นข้อมูลมาเมื่อวาน...

มีมรดกการปรุงยาเร้นลับหลายแขนงตกทอดมาจากยุคโบราณ แต่ละแขนงหรือแต่ละสำนักล้วนเป็นตัวแทนของแนวคิดหนึ่ง การเข้าถึงแก่นแท้ของศาสตร์นั้นๆ จะช่วยให้แสดงผลลัพธ์มหัศจรรย์เหนือจินตนาการในการปรุงยา

ตัวอักษรในหนังสือนั้นจืดชืด

คำบรรยายอย่าง เหนือจินตนาการ หรือ เหลือเชื่อ ฟังดูช่างว่างเปล่า

แต่พอได้มาเห็นหน้างานจริงๆ ถึงได้รู้ว่า คำบรรยายพวกนั้นมันตรงเป๊ะ...

อย่างน้อยในความทรงจำของร่างเดิมและสเนป ก็ไม่มีวิธีที่พิสดารขนาดนี้ ไม่ต้องใช้หม้อต้ม แต่กลับทำให้วัตถุดียบริสุทธิ์ได้ กระบวนการต่อจากนี้หลี่เต้าเสียนไม่ต้องดูก็เดาได้ บนวัตถุดิบที่ถูกยกระดับแล้วนี้ ไม่ว่าจะสลักวงเวทหรือรูนลงไป ก็สามารถดึงคุณสมบัติยาออกมาได้อย่างง่ายดาย

ยาของเขาในตอนนี้เทียบไม่ได้เลย

ถ้าแค่ปรุงยาตามระเบียบแบบแผน ไม่มีทางชนะพวกใช้โปรโกงแบบนี้ได้แน่

เดิมทีคิดว่าแค่ประคองตัวไปเรื่อยๆ ก็คว้าเงินรางวัลได้แล้ว แต่ดูท่า ตอนนี้เขาคงต้องเสี่ยงกันหน่อยแล้ว...

ในขณะที่หลี่เต้าเสียนตัดสินใจแน่วแน่ คอมเมนต์ตอนนี้แบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือกองทัพคนเกลียดนำโดยกูรูผู้เป็นกลาง อีกฝ่ายคือทีมกินเผือกอย่างมีสติ ส่วนทีมอวยนั้นเงียบกริบไปแล้ว...

"ทีมอวยหลี่เต้าเสียนออกมาพูดหน่อยดิ๊ ก่อนหน้านี้มีเรื่องนิดหน่อยเลยมาฟังพวกนายเรียกหาฉัน พอฉันโผล่มาดู เป็นไงล่ะ ทำยารักษาออกมาได้แล้วไง จะไปสู้แคทเธอรีนได้เหรอ รอบที่แล้วแม่นางแค่เล่นๆ ไอ้หมอนี่เลยคิดว่าตัวเองแน่... พอเขาเอาจริง เข้าไปแตะหน่อยก็แตกพ่าย"

"ถึงปากกูรูจะหมาไปหน่อย แต่พูดเรื่องจริงว่ะ... ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะแพ้แล้วแหละ ก็ไม่น่าอายนะ จุดเริ่มต้นของทั้งสองคนมันต่างกัน สิ่งที่หลี่เต้าเสียนทำได้ มันคือขีดจำกัดของคนธรรมดาแล้ว"

"แคทเธอรีนสุดยอด ขอเกาะขาแม่เลี้ยงหน่อยจ้า"

[จบแล้ว]