บทที่ 4 - อุบัติเหตุกลางรายการ? การคัดเลือกเริ่มขึ้นแล้ว!

บทที่ 4 - อุบัติเหตุกลางรายการ? การคัดเลือกเริ่มขึ้นแล้ว!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ในช่วงท้ายของรายการ กล้องแพนมุมสูงขึ้น จับภาพไปที่ด้านหลังของเมนเทอร์ เก้าอี้ว่างเปล่าทั้งยี่สิบตัว กับผู้เข้าแข่งขันที่รอดชีวิตมาได้เพียงห้าคน แล้วภาพการถ่ายทอดสดก็ตัดจบไปดื้อๆ

รายการ "ปรมาจารย์แห่งการปรุงยา" ตอนแรกจบลงตรงนี้

ผู้เข้าแข่งขันสิบเจ็ดคนถูกคัดออกเกลี้ยง ซึ่งผิดไปจากรูปแบบรายการที่วางไว้ตอนแรกว่าจะคัดจากสี่สิบให้เหลือยี่สิบคน

กอร์ดอนลุกขึ้นหันมาบอกผู้เข้าแข่งขันด้านหลังว่า "รอพวกเราตรงนี้ก่อน"

พูดจบเขาก็เดินไปปรึกษากับผู้กำกับรายการและเมนเทอร์อีกสองคนถึงแนวทางต่อไป

หลี่เต้าเสียนรู้สึกเหมือนกำลังถูกจ้องมอง จึงหันไปมองข้างๆ ก็สบเข้ากับสายตาของแคทเธอรีน

เมื่อสบตากัน เธอก็ส่งยิ้มกว้างมาให้ แววตาเป็นประกายร้อนแรง

หลี่เต้าเสียนเห็นดังนั้นก็ละสายตาพลางนึกในใจ

"นี่มองว่าฉันเป็นคู่แข่งตัวฉกาจแล้วสินะ..."

แคทเธอรีนเองก็ผ่านเข้ารอบมาด้วยยาสูตรที่คิดค้นเองเหมือนกัน ถ้ามองในมุมของเธอ การที่เขาผ่านเข้ารอบด้วยยาสูตรต้นตำรับ ย่อมต้องเป็นศัตรูตัวฉกาจบนเส้นทางสู่แชมป์แน่นอน

สมเหตุสมผลดี

เหมือนกับที่เขาไล่ดูวิดีโอของผู้ผ่านเข้ารอบทุกคน อีกฝ่ายก็คงทำแบบเดียวกัน

ถ้าประเมินตามความเป็นจริง ด้วยการสนับสนุนจากการ์ดสเนป เขาเหนือกว่าอีกสี่คนที่เหลืออย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ในระดับนี้กันหมด...

โอกาสคว้าแชมป์ก็มีสูงมาก

ไม่ได้สิ ความคิดแบบนี้มันหยิ่งผยองเกินไปแล้ว

ยังมีผู้เข้าแข่งขันอีกสิบห้าคนที่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร ในจำนวนนั้นอาจจะมีอัจฉริยะซ่อนตัวอยู่ก็ได้

แถมยังต้องระวังตัวให้ดี ป้องกันการเล่นสกปรกสารพัดรูปแบบ ทั้งการปนเปื้อนวัตถุดิบ ทำลายอุปกรณ์ หรือใช้คาถารบกวน

ส่วนเรื่องที่จะมีการเล่นสกปรกไหม... บอกเลยว่ามีแน่

ขนาดเขาลองเอาใจเขามาใส่ใจเรายังคิดวิธีได้ตั้งเยอะ คนอื่นก็ต้องคิดได้เหมือนกัน แถมอาจจะแนบเนียนและหลากหลายกว่าด้วยซ้ำ

หลี่เต้าเสียนถอนหายใจออกมาเบาๆ

ถ้าอยากจะรักษาภาพลักษณ์อัจฉริยะ ก็ต้องยิ่งระมัดระวังตัวให้มาก ไม้ใหญ่ต้องลมแรง คนเก่งมักเป็นที่อิจฉา เป็นสัจธรรมที่มีมาแต่โบราณ

ไม่น่าเชื่อเลยว่าเมื่อครึ่งวันก่อนเขายังกลัวว่าจะโดนประจานกลางรายการแทบตาย แต่ผ่านไปแค่ครึ่งวัน เป้าหมายของเขากลับกลายเป็นการคว้าแชมป์ไปเสียแล้ว

แต่ความรู้สึกแบบนี้มันก็ไม่เลวแฮะ

หลี่เต้าเสียนเงยหน้าขึ้น เห็นเมนเทอร์ทั้งสามเดินกลับมา

กอร์ดอนกวาดสายตามองผู้เข้าแข่งขันทั้งห้าคน "บอกข่าวดีให้รู้กันก่อน เนื่องจากโควตายังไม่ครบ เราจะเปิดรอบคัดเลือกเพิ่มอีกหลายรอบเพื่อหาคนมาเติมให้ครบยี่สิบที่นั่ง"

"ขอแสดงความยินดีที่พวกคุณผ่านเข้ารอบชั่วคราว เราได้เตรียมอุปกรณ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดไว้ให้แล้ว พวกคุณสามารถใช้วัตถุดิบชั้นเลิศระดับโลกในการฝึกซ้อม สร้างสรรค์ และพัฒนาตัวเองได้เต็มที่"

ผู้เข้าแข่งขันบางคนโห่ร้องดีใจ ปรบมือกันเกรียวกราว แต่ก็มีบางคนสังเกตเห็นคำว่า "ชั่วคราว" ที่กอร์ดอนเน้นย้ำ

"แต่ว่า..."

คำพูดของเซวียเชียนเหมือนเอาน้ำเย็นราดรดหัวทุกคน

รู้กันดีอยู่แล้วว่าหลังคำว่า "แต่" มักจะมีจุดหักมุมเสมอ

"พวกคุณต้องรู้ไว้ว่า มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะคว้ารางวัลเปลี่ยนชีวิตนี้ไปได้ และพวกเราต้องการหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ"

แม็กกี้ยิ้มแล้วกล่าวว่า "เราจำเป็นต้องมีการทดสอบเล็กๆ น้อยๆ ถ้าไม่ผ่าน ก็ต้องกลายเป็นผู้เข้าแข่งขันรอพิจารณา แล้วกลับไปแข่งในรอบคัดเลือกใหม่อีกครั้ง"

หลี่เต้าเสียนได้ยินเสียงถอนหายใจหนักๆ ดังมาจากด้านหลัง

รอยยิ้มของแม็กกี้หวานหยาดเยิ้ม แต่ไม่มีใครมีอารมณ์มาชื่นชม พวกเขาสนใจแต่ว่าบททดสอบต่อไปคืออะไร เพราะมันอาจหมายถึงการโดนเตะโด่งออกจากรายการ

แรงกดดันจากการคัดออกถาโถมเข้ามาแทบไม่ให้ได้พักหายใจ

"พูดตามตรง ผมไม่พอใจผู้เข้าแข่งขันรุ่นนี้เอาเสียเลย" กอร์ดอนเอ่ยปาก "แต่การตัดสินพวกคุณจากยาแค่ขวดเดียวมันอาจจะดูใจแคบไปหน่อย ดังนั้นพวกคุณจึงได้รับโอกาสพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง คนที่ล้มเหลวจะมีบทลงโทษ ส่วนคนที่ผ่านก็จะได้รับรางวัล เชื่อผมเถอะ มันคือ 'บิ๊กเซอร์ไพรส์' ที่พวกคุณปฏิเสธไม่ลงแน่ๆ"

"คืนนี้ฝันดีนะทุกคน พรุ่งนี้เช้ามาเจอกันที่นี่ให้ตรงเวลา"

เมนเทอร์รีบจากไป ผู้เข้าแข่งขันก็แยกย้ายกันไป

หลี่เต้าเสียนเตรียมตัวกลับห้องพัก อยากจะเช็กระบบดูว่าวันนี้กอบโกยอะไรมาได้บ้าง เขาหยิบกุญแจขึ้นมาดู ข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้น : หอคอยนภา

ทันใดนั้น เสียงใสๆ ของผู้หญิงก็ดังขึ้นข้างหู

"ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อแคทเธอรีน"

แคทเธอรีนยิ้มร่าเริง ยื่นมือขวามาตรงหน้าหลี่เต้าเสียน

นิ้วมือของเธอเรียวยาว แต่ตรงข้อต่อนิ้วกลางมีรอยด้าน ซึ่งเป็นร่องรอยที่เกิดจากการปรุงยามาอย่างยาวนานเท่านั้น

เขาลุกขึ้นจับมือตอบ "ผมหลี่เต้าเสียน"

สายตาของทั้งคู่ปะทะกัน หลี่เต้าเสียนสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณการต่อสู้ในแววตาของอีกฝ่ายชัดเจน

"ไปดื่มกันสักแก้วไหม" แคทเธอรีนเอ่ยชวนอย่างเปิดเผย

"ไม่ดีกว่า ผมยังมีธุระ" หลี่เต้าเสียนไม่คิดว่านี่เป็นเวลาที่จะมาพักผ่อนหย่อนใจ การสร้างคอนเนกชันอาจจะมีประโยชน์ แต่ยังไงก็พึ่งพาความสามารถของตัวเองชัวร์กว่า

แคทเธอรีนยักไหล่ "งั้นไว้คราวหน้าละกัน ยังไงฉันกับนายคงมีโอกาสเจอกันอีกเยอะ"

หลี่เต้าเสียนพยักหน้า "ได้เลย ขอโทษทีนะ ผมขอตัวก่อน"

แคทเธอรีนมองตามแผ่นหลังของหลี่เต้าเสียนไปจนลับสายตาที่ปลายทางเดิน จึงค่อยละสายตากลับมา

สำหรับหลี่เต้าเสียน นี่เป็นแค่เรื่องแทรกเล็กน้อย สิ่งสำคัญกว่าคือไอ้หอคอยนภานี่มันไปทางไหน

หลี่เต้าเสียนเดินตามป้ายบอกทางตรงระเบียง ขึ้นไปทีละชั้น...

—

แทบจะทันทีที่รายการจบลง

เทปบันทึกภาพตอนแรกที่ตัดต่อให้กระชับก็ถูกอัปโหลดลงเครือข่ายเวทมนตร์ พร้อมคะแนนรีวิวจากผู้ชมไลฟ์สดที่สูงลิ่วถึง "9.9 คะแนน"

กระแสที่เกิดขึ้นในไลฟ์สดกลายเป็นคลื่นลูกใหญ่ในโลกอินเทอร์เน็ต ผู้คนมากมายแห่กันเข้ามาดูคลิปรายการ ไม่ว่าจะเพราะโดนคนอื่นป้ายยา หรือเพราะคะแนนรีวิวที่สูงเสียดฟ้า

ส่งผลให้แฮชแท็กรายการ "ปรมาจารย์แห่งการปรุงยา" ติดเทรนด์ฮิตระเบิดระเบ้อ ทุกที่เต็มไปด้วยบทสนทนาเกี่ยวกับรายการนี้

#รางวัลแชมป์ปรมาจารย์แห่งการปรุงยา #วิธีสมัครปรมาจารย์แห่งการปรุงยา #ประวัติเมนเทอร์ปรมาจารย์แห่งการปรุงยา

แฮชแท็กมากมายพุ่งติดชาร์ต ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการปรุงยาเป็นเรื่องใกล้ตัวพ่อมดแม่มดทุกคน ภาพจำเดิมๆ ที่ว่านักปรุงยามักจะเงียบขรึมและน่าเบื่อ ถูกรายการนี้ทำลายจนหมดสิ้น กลายเป็นรายการแข่งขันที่สนุกตื่นเต้น ประวัติและคาแร็กเตอร์ของเมนเทอร์ รวมถึงลีลาการคอมเมนต์ ก็สร้างความแปลกใหม่ให้ผู้ชม

อีกส่วนหนึ่งคือรางวัลของผู้ชนะ มันเยอะจนน่าตกใจจริงๆ ลำพังแค่เงินทุนสานฝันหนึ่งล้านเหรียญทองก็ถือว่าเป็นจุดสูงสุดของวงการวาไรตี้แล้ว ยังไม่นับรวมรางวัลพ่วงอื่นๆ แชมป์ปีนี้จะต้องกลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงอย่างแน่นอน ไม่มีข้อกังขาเลย

ใต้โพสต์บัญชีเครือข่ายเวทมนตร์ของผู้กำกับเหยียน ช่องคอมเมนต์แทบแตก

"ช่องทางสมัครอยู่ไหน"

"ขนาดพวกห่วยๆ ยังได้เป็นผู้เข้าแข่งขัน ฉันว่าฉันไปแข่งเองยังดีกว่า!"

"ล็อกผลหรือเปล่า ทำไมไม่มีช่องทางสมัคร"

...

ท่ามกลางเสียงเรียกร้องล้นหลาม ในที่สุดผู้กำกับเหยียนก็ออกแถลงการณ์

ประกาศเปลี่ยนรูปแบบรายการจากระบบเชิญ เป็นระบบคัดเลือกจากทางบ้าน หรือออดิชัน โดยกำหนดเงื่อนไขเบื้องต้น แล้วเปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันจากทั่วทั้งเครือข่าย

บรรดามืออาชีพที่ฝีมือดีแต่ไม่มีที่ยืนต่างก็คันไม้คันมือ เตรียมวางแผนโชว์ของกันเต็มที่ ไม่ต้องพูดถึงพวกมือสมัครเล่นที่มีความรู้เรื่องยาอยู่บ้าง จำนวนคนกลุ่มนี้ยิ่งเยอะเข้าไปใหญ่

พอเปิดช่องทางรับสมัครได้แค่ไม่กี่วินาที ยอดลงทะเบียนก็พุ่งกระฉูดเป็นจรวด!

—

หอคอยนภาตั้งอยู่ที่ชั้นบนสุดของตึกเวทมนตร์

กว่าจะปีนขึ้นมาถึง เขาเพิ่งค้นพบว่ามันมีลิฟต์ลอยฟ้าที่ขึ้นตรงมาถึงนี่ได้เลย...

หมดคำจะพูด

หลี่เต้าเสียนใช้กุญแจเปิดประตูเข้าไป ข้างในกว้างขวางเกินจินตนาการ

หอคอยนภาครอบครองพื้นที่ทั้งชั้นของตึกเวทมนตร์

แค่โซนรับรองแขกก็กว้างมากแล้ว มุมพักผ่อนมีโซฟาและเก้าอี้นุ่มสบาย ด้านขวาเป็นกระจกใสบานยักษ์สูงจากพื้นจรดเพดาน มองเห็นวิวทิวทัศน์รอบด้านได้ชัดแจ๋ว

ห้องแล็บปรุงยาและห้องสมุดขนาบข้างสองฝั่ง มีครบจบในที่เดียว

อุปกรณ์ภายในห้องล้วนเป็นระดับท็อปคลาส มีความไวต่อพลังเวทสูงมาก เป็นของแพงระยับที่หลี่เต้าเสียนคนก่อนไม่แม้แต่จะกล้าฝันถึง แต่ตอนนี้พวกมันวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า ใหม่เอี่ยมอ่อง บนชั้นวางของที่ทำขึ้นพิเศษติดผนัง เต็มไปด้วยสมุนไพรหายากและวัสดุเล่นแร่แปรธาตุ

สุดยอดไปเลย

สำหรับนักปรุงยา นี่มันสวรรค์ชัดๆ

แต่ก่อนจะเริ่มเรียนรู้และลงมือปฏิบัติ ยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องต้องทำ

หลี่เต้าเสียนทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา เรียกหาระบบในใจ หน้าจอโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า

[ระบบสุ่มการ์ดตัวละครอัจฉริยะ :

โฮสต์ : หลี่เต้าเสียน ระดับ : พ่อมดเต็มตัว

การ์ดที่สวมใส่ (1/1) : เจ้าชายเลือดผสมสเนป

คลังการ์ด (0)

แต้มอัจฉริยะ : 101.2 (+214.6258/สัปดาห์) (คลิกที่นี่เพื่อดูบันทึก)]

พอเห็นหน้าต่างระบบ หลี่เต้าเสียนก็ร้อง "เอ๊ะ" ออกมา ด้านหลังช่องแต้มอัจฉริยะมีตัวเลือกบันทึกเพิ่มเข้ามา พร้อมจุดสีแดงแจ้งเตือน

หลี่เต้าเสียนกดเข้าไปดูอย่างไม่ลังเล เขาอยากรู้ตรรกะการคำนวณแต้มอัจฉริยะ และอยากกำจัดไอ้จุดแดงนี่ให้พ้นหูพ้นตาด้วย

—

ปฏิทินเวทมนตร์ศักราชใหม่ปี 211 วันที่ 11 พฤษภาคม

ผู้มีชะตากล้าแข็ง 1 คน มองว่าคุณฉลาดหลักแหลม แต้มอัจฉริยะ +100 แต้มสะสมรายสัปดาห์ +100

ผู้มีชะตาปานกลาง 1 คน มองว่าคุณเปี่ยมพรสวรรค์ แต้มอัจฉริยะ +1.2 แต้มสะสมรายสัปดาห์ +1.2

ผู้มีชะตาอ่อนแอ 4 คน มองว่าคุณฉลาดหลักแหลม แต้มสะสมรายสัปดาห์ +0.04

ผู้มีชะตาจาง 100,000 คน (โดยประมาณ) มองว่าคุณฉลาดหลักแหลม แต้มสะสมรายสัปดาห์ +0.0117

—

หลี่เต้าเสียนตกอยู่ในห้วงความคิด

"อย่างนี้นี่เอง"

หลี่เต้าเสียนพอจะคาดเดาตรรกะการคำนวณแต้มของระบบได้คร่าวๆ แล้ว

เพื่อพิสูจน์ความคิดของตัวเอง หลี่เต้าเสียนกดเปิดหน้าโปรไฟล์เครือข่ายเวทมนตร์ของตัวเองขึ้นมา แล้วก็เป็นไปตามคาด ยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเกือบล้านคน ผู้มีชะตาอ่อนแอน่าจะคิดเป็นหนึ่งในสาม ซึ่งสอดคล้องกับข้อมูลก่อนหน้านี้

ต่อให้มีส่วนคลาดเคลื่อนบ้างก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็มีโอกาสให้พิสูจน์อีกเยอะ

หลี่เต้าเสียนมองดูแต้มอัจฉริยะที่เริ่มมั่งคั่งขึ้นมา คุณสมบัติที่กะว่าจะปลดล็อกอาทิตย์หน้า ตอนนี้จัดได้เลย!

เขาเปิดการ์ดทองใบเดียวที่มีอยู่ แล้วเทหมดหน้าตัก

แต้มอัจฉริยะกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปหลอมรวมกับการ์ดสเนป

"คุณสมบัติลับ 2" บนการ์ดค่อยๆ จางหายไป เผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง :

[เจ้าชายเลือดผสม — เซเวอร์รัส สเนป

พรสวรรค์ :

อัจฉริยะด้านการปรุงยา : คุณมีความคิดสร้างสรรค์ไม่รู้จบในการจับคู่สมุนไพร คุณสามารถเรียนรู้ ปรับปรุง สร้างสรรค์ และดัดแปลงยาเวทมนตร์ได้อย่างง่ายดาย

จ้าวแห่งจิต : คุณเชี่ยวชาญการควบคุมความคิดจิตใจ คุณสามารถซ่อนเร้นหรือสร้างความคิดปลอมๆ ได้อย่างแนบเนียน รวมถึงสามารถรวบรวมและอ่านความคิดของผู้อื่นได้

คุณสมบัติลับ 3 : รอการปลดล็อก

ความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง :

เชี่ยวชาญศาสตร์การปรุงยา : ในด้านการปรุงยา คุณจะมีคุณสมบัติสี่ประการติดตัวถาวร ได้แก่ แม่นยำสูง ใจเย็น มีสัญชาตญาณแม่นยำ และประสาทสัมผัสเฉียบคม (คลิกเพื่อดูรายละเอียด)

ช่ำชองคาถาจิตใจ : คุณมีพรสวรรค์สูงส่งในด้านการสกัดใจและการพินิจใจ และเมื่อเชี่ยวชาญแล้วจะใช้พลังเวทน้อยมาก (คลิกเพื่อดูรายละเอียด)

ความเชี่ยวชาญลับ 3 : รอคุณสมบัติ 3 ปลดล็อก]

การ์ดส่งเสียงหึ่งๆ เบาๆ ความรู้สึกเหมือนถูกยัดเยียดความรู้กลับมาอีกครั้ง ความทรงจำที่เกี่ยวข้องทะลักเข้ามาในสมอง

ควบคุมอารมณ์ ซ่อนเร้นความคิด ถักทอความคิดลวงเพื่อตบตาผู้อื่น...

อ่านท่าที รับรู้นิสัย ฉกฉวยความคิดที่แท้จริงของคนอื่น...

เรื่องพวกนี้แทบจะเป็นกิจวัตรประจำวันที่สเนปต้องทำซ้ำๆ ตลอดชีวิตการเป็นสายลับสองหน้า เขาไม่ได้เป็นแค่ปรมาจารย์ปรุงยา แต่ยังเป็นผู้ใช้คาถาพินิจใจที่ควบคุมจิตใจได้ถึงขีดสุด

ความรู้มหาศาลไหลเข้าสมอง พร้อมกับรื้อสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับความทรงจำและความคิดของเขาใหม่ทั้งหมด ทำให้หลี่เต้าเสียนรู้สึกสับสนอลหม่านอย่างรุนแรง

ถ้าเปรียบความทรงจำและความคิดของสเนปเป็นห้องหับที่จัดระเบียบเรียบร้อย ความทรงจำของเขาก็เหมือนโกดังเก็บของที่รกรุงรัง ความคิดที่ควบคุมไม่ได้ผุดขึ้นมาเหมือนวัชพืชจากทุกทิศทาง หรือเหมือนความทรงจำถูกใครบางคนจงใจรื้อค้นจนเละเทะ ซ่อนข้อมูลสำคัญบางอย่างเอาไว้

พอเอามาเทียบกันแล้ว ความแตกต่างมันช่างน่าตกใจ

ถ้าไม่ได้ความรู้ความเข้าใจจากสเนป เขาคงไม่รู้ตัวเลยว่ามีจุดบอดนี้อยู่

หลี่เต้าเสียนเริ่มตั้งใจจัดระเบียบความทรงจำ ความคิด และความเข้าใจของตัวเอง ตามวิธีการของสเนป

ยิ่งจัดก็ยิ่งชำนาญ

จนเมื่อรวบรวมทุกอย่างเสร็จสิ้น ความคิดทั้งหมดตกอยู่ใต้การควบคุม หลี่เต้าเสียนรู้สึกถึงความเบาสบายที่ส่งออกมาจากจิตวิญญาณ พลังเวทในร่างไหลเวียนคล่องตัวขึ้น

คาถาสกัดใจมีผลแบบนี้ด้วยเหรอ

หลี่เต้าเสียนรู้สึกประหลาดใจ

สิ่งที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือ กระบวนการรับความทรงจำและจัดระเบียบตัวเองที่เขารู้สึกว่ายาวนานมากนั้น ในโลกความจริงผ่านไปแค่ห้านาทีเท่านั้น

หลี่เต้าเสียนลองเช็กดู การสุ่มการ์ดหนึ่งครั้งต้องใช้ 500 แต้มอัจฉริยะ การปลดล็อกคุณสมบัติที่ 3 ของสเนปต้องใช้ 200 แต้ม เขาเหลือบมองแต้มคงเหลือ 0.2 แต้ม แล้วก็ปิดหน้าต่างระบบทันที

ดูให้น้อยลง จะได้เลิกฝันกลางวัน

เครือข่ายเวทมนตร์สั่นเตือน

หลี่เต้าเสียนได้รับข้อความจากคนแปลกหน้า

"เมนเทอร์กอร์ดอน?"

หลี่เต้าเสียนแปลกใจนิดหน่อย แต่ไม่ได้สงสัย เพราะข้อมูลผู้ส่งมีเครื่องหมายรับรองจากเครือข่ายเวทมนตร์ ตัว V สีทองวิบวับนั่นยืนยันตัวตนได้ชัดเจน

ข้อความจากเมนเทอร์กอร์ดอนตรงไปตรงมา

"มูลค่าของน้ำยาความทรงจำนั่นมองข้ามไม่ได้เลย แต่ฉันลองเช็กในสารบบสิทธิบัตรยาแล้วไม่เจอชื่อนาย รีบจัดการเรื่องนี้ซะ"

"รีบลงทะเบียน ฉันกับแม็กกี้เป็นประธานสมาคมปรุงยา ส่วนเซวียเชียนก็เป็นกรรมการสภา มีพวกเราสามคนรับรอง นายยื่นขอพิจารณาแบบด่วนได้เลย"

"อีกอย่าง พื้นฐานการปรุงยาของนายแน่นมาก ข้อนี้ฉันชื่นชม เทคนิคของนายเหมาะกับสายอัลเคมีคลาสสิกขนานแท้ แต่แน่นอน นายลองไปศึกษาทฤษฎีปรุงยาแขนงอื่นดูก็ได้ มันจะช่วยให้ตัดสินใจได้ว่าอะไรเหมาะกับตัวเอง ขอให้แรงบันดาลใจจงสถิตอยู่กับนาย"

หลี่เต้าเสียนตระหนักถึงความสะเพร่าของตัวเอง

ตอนสอบมัวแต่คิดว่าจะผ่านยังไง จนลืมเรื่องสิทธิบัตรยาไปสนิท

นี่ช่วยเตือนสติเขาได้ดีเลย ยาจำนวนมากในความทรงจำของสเนป เป็นสิ่งที่ไม่มีในโลกนี้ ถ้าวันหน้าเขาจะเอาออกมาใช้ ทางที่ดีควรจดสิทธิบัตรไว้ก่อน

ส่วนคำแนะนำของเมนเทอร์กอร์ดอน...

พูดตามตรง ร่างเดิมเรียนมาไม่เอาถ่าน ส่วนเขาที่มาติวเข้มเร่งด่วนก็ยังไม่มีความรู้ที่เป็นระบบ การ์ดสเนปก็ไม่ใช่แก้วสารพัดนึก เขาค้นดูจนทั่วความทรงจำแล้วก็ไม่เจอข้อมูลเกี่ยวกับ "สายอัลเคมีคลาสสิก" เลย

ดูเหมือนเทคนิคการปรุงยาที่สืบทอดมา ในโลกใบนี้จะถูกจัดอยู่ในหมวด "สายอัลเคมีคลาสสิก"

สงสัยเขาคงต้องเรียนรู้อีกเยอะ

หลี่เต้าเสียนถอนหายใจ แล้วพิมพ์ข้อความตอบกลับ

"ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ ผมจะรีบดำเนินการลงทะเบียนทันที คำแนะนำของท่านมีค่ากับผมมาก หากในอนาคตมีข้อชี้แนะประการใด โปรดแนะนำได้เต็มที่ ผมพร้อมน้อมรับฟังเสมอ ขอบคุณอีกครั้งครับ"

ตรวจทานถ้อยคำจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหา หลี่เต้าเสียนก็กดส่ง

ค่ำคืนยังอีกยาวไกล หลี่เต้าเสียนตัดสินใจว่าจะจดสิทธิบัตรน้ำยาความทรงจำก่อน ถ้ามีเวลาเหลือ ค่อยวางแผนการเรียนรู้ขั้นต่อไปโดยอิงจากความรู้เรื่องปรุงยาของโลกนี้

[จบแล้ว]