ตอนที่ 24: ถึงเวลาแสดงศักยภาพตำรวจมืออาชีพ

"วิกฤตจบแล้วครับ นี่ไม่ใช่ระเบิด ทุกคนลุกขึ้นได้เลย"

บรรยากาศในห้องโถงผ่อนคลายลงทันที คนที่หมอบอยู่รีบลุกขึ้นตะเกียกตะกายจะออกจากธนาคาร

อาเธอร์รีบเข้าไปขวางประตูไว้ "เดี๋ยวก่อนครับทุกคน ขอเวลาสักครู่"

"เจ้าหน้าที่ตำรวจมืออาชีพจะมาถึงในไม่ช้า และเรายังต้องการความร่วมมือจากพวกคุณในการบันทึกปากคำ"

"กรุณาหาที่นั่งพักสักครู่นะครับ ขอบคุณมากครับ!"

หลังจากทำให้ฝูงชนสงบลง อาเธอร์ก็ดึงตัวผู้รับผิดชอบออกมา "คุณครับ เราต้องการข้อมูล—ข้อมูลเกี่ยวกับคนร้าย คุณเห็นอะไรบ้าง?"

หลังจากถูกหลอกจนหน้าแตก ผู้จัดการธนาคารก็รู้สึกอับอายขายขี้หน้า และรีบบอกทุกอย่างที่รู้

"คุณตำรวจครับ โจรมีสามคน"

"เป็นผู้ชายสามคน ใส่หน้ากากหมด สองคนตัวสูงพอดู พอๆ กับคุณเลย"

"คนที่สามค่อนข้างอ้วน สูงพอๆ กับคุณตำรวจหญิงคนนี้"

"พวกเขาพกปืนมาด้วย ขอโทษทีครับผมไม่ชำนาญเรื่องปืน บอกได้แค่ว่าเป็นปืนยาว"

"หนึ่งในนั้นพูดสำเนียงแปร่งๆ เหมือนมาจากแถบนิวเม็กซิโก"

"พวกเขาหนีไปเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้ว ถ้าไม่เสียเวลาเพราะไอ้ระเบิดปลอมบ้านี่ ก็อาจจะแค่ห้านาที"

"ได้โปรดเถอะครับ คุณต้องจับพวกมันให้ได้และเอาเงินของเราคืนมา!"

"เราเป็นธนาคารเล็กๆ เราแบกรับปัญหานี้ไม่ไหว ได้โปรด คุณต้องเอาเงินคืนมาให้ได้นะครับ"

อาเธอร์จดข้อมูลยิกๆ "ไม่ต้องห่วงครับ ไม่ต้องห่วง เราจะตามเงินคืนมาให้ได้"

"รู้แค่นี้เหรอครับ? พวกเขาแตะต้องอะไรบ้างไหม? ทิ้งลายนิ้วมือไว้หรือเปล่า?"

"ไม่ครับ โจรทั้งสามคนใส่ถุงมือ ไม่น่าจะมีลายนิ้วมือหรอกครับ"

"แล้วลักษณะเสื้อผ้าล่ะครับ? รองเท้าด้วย?"

ผู้จัดการส่ายหน้าเป็นพัลวัน "ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ตอนนั้นผมกลัวแทบตาย มีปืนจ่อหัวอยู่ ผมสังเกตรายละเอียดไม่ได้ขนาดนั้นหรอกครับ"

"ขอโทษครับ ผมจำไม่ได้จริงๆ พอโจรเข้ามา พวกมันก็สั่งให้เราหมอบลงกับพื้น ห้ามเงยหน้าขึ้นมามอง"

"โอเคครับ โอเค หายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติก่อน ลองคิดดูดีๆ อีกที ยิ่งมีรายละเอียดมากเท่าไหร่ ยิ่งเป็นประโยชน์มากเท่านั้น"

ขณะพูด อาเธอร์เปิดใช้งาน 'ทักษะการแกะรอย' และ 'สายตาเหยี่ยว' แต่โชคร้ายที่คนในที่เกิดเหตุเยอะเกินไป

กลิ่นตัวหลายสิบกลิ่นตีกันมั่ว บวกกับรอยเท้าหนาแน่นเต็มพื้นห้องโถงไปหมด

นอกจากนี้ ก่อนเกิดเหตุปล้น มีคนมาใช้บริการอย่างน้อยหลายสิบคน ทำให้ข้อมูลวุ่นวายไปหมด เขาแยกแยะเบาะแสที่มีประโยชน์ทันทีไม่ได้เลย

ทันใดนั้น เมลก็กวักมือเรียกจากที่เคาน์เตอร์ "อาเธอร์ มาทางนี้เร็วเข้า! คุณผู้หญิงคนนี้เจออะไรบางอย่าง"

อาเธอร์รีบวิ่งไป หญิงสาวผมบลอนด์สวมแว่นพูดด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ "คุณตำรวจคะ โจรคนอ้วนสั่งให้ฉันเอาเงินใส่กระเป๋า"

"แต่เขาซุ่มซ่ามมากและเผลอล้มลง ฉันเลยฉวยโอกาสยัดเครื่องติดตามตัวลงไปในปึกเงินด้วย"

"จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและยัดเงินลงกระเป๋า ฉันเห็นชัดเลยว่าเขาเอามันไปด้วย"

"จำได้ไหมครับว่าเจ้าอ้วนคนนั้นใส่เสื้อผ้าแบบไหน?"

"จำได้ค่ะ แจ็คเก็ตหนังสีดำ แต่พุงเขาใหญ่มาก เลยเห็นเสื้อข้างในเป็นสีแดง"

ได้ยินดังนั้น ผู้จัดการร่างท้วมก็ชูนิ้วโป้งให้อย่างตื่นเต้น "วิเวียน โบนัสเดือนนี้ของเธอเบิ้ลสองเท่าไปเลย! คุณตำรวจครับ ตามผมมาเร็ว"

อาเธอร์กับเมลตามผู้จัดการเข้าไปในห้องปฏิบัติการด้านหลัง หลังจากกดนั่นกดนี่สักพัก เขาก็หยิบอุปกรณ์ติดตามออกมา

"คุณตำรวจครับ ดูสิ ตำแหน่งของโจรแสดงอยู่! พวกมันยังหนีออกจากลอสแองเจลิสไปได้ไม่ไกล เอาไปเลยครับแล้วรีบไปจับพวกมันเร็ว"

กำเครื่องติดตามแน่น อาเธอร์กับเมลรีบกลับไปที่รถตำรวจและเริ่มออกไล่ล่า

"20-A-14 รายงาน พบตำแหน่งผู้ต้องสงสัยคดีปล้นธนาคารอัลเบิร์ตแล้ว ปัจจุบันกำลังหลบหนีมุ่งหน้าไปทางเขตใต้"

"เราเชื่อว่าพวกมันอาจพยายามออกจากเมืองทางทางหลวงหมายเลข 75 เรากำลังไล่ติดตาม"

"โจรมี 3 คน แต่เมื่อพิจารณาจากการขับรถ คาดว่ามี 4 คน เป็นชายอย่างน้อย 3 คน"

"สองคนสูงประมาณ 190 ซม. อีกคนอ้วน สูงประมาณ 165 ซม."

"คนอ้วนสวมแจ็คเก็ตหนังสีดำ เสื้อข้างในสีแดง ต้องสังเกตเป็นพิเศษ"

"นอกจากนี้ ดูจากส่วนสูงและน้ำหนัก พวกมันไม่น่าจะใช้รถเก๋งสี่ที่นั่ง โปรดจับตารถรุ่นที่มีขนาดใหญ่"

ศูนย์บัญชาการ: "รับทราบ! ทำได้ดีมาก เจ้าหน้าที่อาเธอร์และเจ้าหน้าที่เมล เราจะดึงภาพจากกล้องวงจรปิดตามข้อมูลที่คุณวิเคราะห์"

"โปรดติดตามต่อไป กำลังเสริมจะไปถึงทันที"

มองดูอาเธอร์เรียบเรียงและสรุปข้อมูลขณะขับรถและรายงานศูนย์บัญชาการไปด้วย เมลมองเขาด้วยความชื่นชม

"แยกแยะรายละเอียดได้ขนาดนี้ในเวลาไม่กี่นาที อาเธอร์ นายไม่เหมือนเด็กใหม่ที่เพิ่งจบจากโรงเรียนตำรวจเลยจริงๆ"

"จริงเหรอ? ผมจำได้ว่าเรื่องพวกนี้เขาสอนกันในโรงเรียนนะ"

"แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะเอามาประยุกต์ใช้ได้ มิน่าล่ะผลงานนายถึงดีกว่าตำรวจเก่าหลายคน"

อาเธอร์ยิ้มกว้าง "จับโจรปล้นธนาคาร โดยเฉพาะแก๊งอาชญากร น่าจะพอให้เราได้เช็คสัก 1,000 เหรียญนะ"

"1,000 เหรียญ? น้อยไป คดีใหญ่ขนาดนี้น่าจะได้โบนัสสัก 2,000 เหรียญสิ"

"2,000 เหรียญคงไม่อนุมัติหรอกครับ เพราะพวกมันแค่ขโมยเงิน ไม่ได้ทำร้ายใคร ความรุนแรงของคดียังไม่ถึงขั้นนั้น"

"ก็จริง แต่ 1,000 เหรียญก็ไม่เลว ถ้าจับได้ ฉันจะเลี้ยงเหล้านาย"

อาเธอร์โบกมือ "เปลี่ยนเป็นรางวัลอย่างอื่นดีกว่า คราวที่แล้วผมดื่มหนักไปหน่อยในงานเกษียณลุงเฉิน มีคนไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่"

"แฟนเหรอ?"

"เปล่าครับ ญาติผู้ใหญ่น่ะ"

"อ๋อ มิน่าล่ะ"

ศูนย์บัญชาการ: "20-A-14 โปรดยืนยันตำแหน่งปัจจุบันของคนร้าย"

เมลมองดูเครื่องติดตาม "พวกมันเพิ่งผ่านถนนโอเชียน อเวนิว และกำลังมุ่งหน้าลงใต้บนถนนเฟลต์ส"

ศูนย์บัญชาการ: "รับทราบ จากข้อมูลที่คุณให้มา เราล็อกเป้ารถต้องสงสัยได้ 3 คันแล้ว"

"โปรดรายงานต่อเมื่อคนร้ายผ่านแยกหน้า"

เมลตาเบิกกว้าง เมื่อรถคนร้ายผ่านแยกหน้าได้สำเร็จ เธอกดปุ่มวิทยุสื่อสารทันที เสียงชัดเจนและเด็ดขาด

"คนร้ายผ่านถนนโอ๊ค นอลล์ แล้ว และยังคงมุ่งหน้าลงใต้บนถนนเฟลต์ส"

ครู่ต่อมา ศูนย์บัญชาการก็ประกาศข้อมูลผ่านทุกช่องสัญญาณ "ระบุรถต้องสงสัยที่เกี่ยวข้องกับการปล้นธนาคารอัลเบิร์ตได้แล้ว! เป็นรถจี๊ป แรงเลอร์ สีดำ ทะเบียน XXX กำลังซิ่งลงใต้บนถนนเฟลต์ส คาดว่าจะออกจากเขตเมืองในอีกเจ็ดนาที"

"เจ้าหน้าที่ใกล้เคียงทุกนายโปรดติดตาม อนุญาตให้สกัดจับขั้นรุนแรงได้ทันทีเมื่อรถต้องสงสัยออกจากเขตเมือง!"

เมลรวบผมมัดให้แน่น "ตอนนี้เรามีคู่แข่งแล้ว หวังว่าโบนัส 1,000 เหรียญจะไม่หลุดลอยไปนะ"

อาเธอร์ชี้ไปที่เครื่องติดตาม "ไม่ต้องห่วง ปลาตัวใหญ่เสร็จเราแน่"

"อย่าลืมว่าเรายังได้เปรียบอยู่ เกาะแน่นๆ นะเมล ผมอาจต้องฝ่าไฟแดงบ้างแล้วล่ะ"