บทที่ 43 - รับอนุภรรยา

บทที่ 43 - รับอนุภรรยา

วันรุ่งขึ้น จ้าวเจินตื่นมาก็ไปฝึกยุทธ์ที่ลานตะวันออกก่อน คนงานในคฤหาสน์ต่างตั้งท่าฝึกซ้อมกับเหล่าครูฝึก เถาจงวั่งน้องใหม่ก็คว้าพลองไม้ไผ่มาประลองกับหานป๋อหลง

จ้าวเจินรำเพลงดาบพั่วเตาผสมผสานทางน้ำทางบกจบไปหนึ่งรอบ ก็ยังไม่เห็นสามพี่น้องตระกูลหร่วนมา คิดว่าเมื่อวานคงดื่มหนักยังไม่สร่าง จึงเลิกสนใจ หันมาตั้งใจฝึกวิชาต่อ

พอกินข้าวเช้าเสร็จ จูซามารายงานว่าเรือประมงที่ท่าเรือหายไปสามลำ ยังพูดไม่ทันจบ จ้าวหยวนหลี่ก็พาหร่วนเหลียงลูกชายหร่วนเสี่ยวเอ้อร์เข้ามา บอกว่าพ่อกับอาทั้งสองออกเรือไปจับปลาในทะเลสาบตั้งแต่ตีห้า บอกว่าจะไปจับปลาตัวใหญ่มาเป็นของขวัญวันมงคล

จ้าวเจินยิ้มแล้วว่า "พ่อเจ้าช่างมีน้ำใจจริงๆ"

พูดจบก็สั่งเด็กรับใช้ไปเอาขนมมาสองจาน ให้หร่วนเหลียงนำกลับไปให้ย่ากิน

ส่งหร่วนเหลียงกลับไปแล้ว จ้าวหยวนหลี่ก็รายงาน "นายท่าน ตอนนี้หนังสือสามฉบับเรียบร้อยแล้ว ได้ท่านครูซุนเจิ้งช่วยเขียนให้ พิธีสู่ขอ ถามชื่อ เสี่ยงทาย สินสอด และกำหนดฤกษ์ ล้วนเสร็จสิ้น กำหนดวันเป็นมะรืนนี้ วันที่สิบเดือนหก ฤกษ์ดีเหมาะแก่การสู่ขอ แต่งงาน ไหว้เจ้าที่ ตั้งเสาเอก เปิดกิจการ ขอพร ชงกับปีกุน ทิศตะวันออกไม่เป็นมงคล

สินเดิมเจ้าสาวจากบ้านไป๋ส่งมาเมื่อเช้า มีของชิ้นใหญ่หกอย่าง ของชิ้นเล็กเจ็ดอย่าง

ของชิ้นใหญ่หกอย่างประกอบด้วย:

กล่องเครื่องแป้ง (ข้างในมีกระจกทองสัมฤทธิ์ลายขนมเปียกปูน หวีลายดอกไม้และนก แป้งชาด กำไลหยกขาวหนึ่งคู่ กำไลทองเงินสองคู่ ต่างหูมุกหนึ่งคู่ ต่างหูหยกขาวหนึ่งคู่ ต่างหูมุกระย้าหนึ่งคู่)

เตียงป๋าปู้หนึ่งหลัง (ปูแปดห่มแปด ผ้าห่มลายเมฆสีรุ้งสองผืน ผ้าห่มไหมแดงลายมงคลสองผืน ผ้าห่มไหมแดงปักลายสองผืน ผ้าห่มลายเป็ดแมนดารินคู่สองผืน ถุงหอมพร้อมมุ้งโปร่งสองชั้น ม่านแดงใหญ่ ม่านเตียงผ้าซาตินปักลาย ฟูกนอนผ้าไหมสีรุ้ง หมอนเป็ดแมนดาริน)

ตู้หนังสือไม้หนานมู่ (ข้างในมีตำราสมุนไพรเสินหนง ตำราจักรพรรดิเหลือง ตำราจักรพรรดิเหลืองบทซู่เหวิน ตำราพันทองฉุกเฉิน อย่างละหนึ่งเล่ม)

หีบไม้การบูรสองคู่ (ข้างในมีเสื้อผ้าสี่ฤดู ทั้งหนัง ฝ้าย นวม ผ้าเดี่ยว ผ้าโปร่ง)

หีบก้นกล่อง (เครื่องกระเบื้องชายหญิงสิบแปดชิ้น ตำราดรุณีขาวหนึ่งม้วน)

และชุดถังลูกหลานสามชิ้น (ถังลูกหลานหรือกระโถน ถังทรัพย์สินหรือถังน้ำ และอ่างรวมทรัพย์หรืออ่างล้างเท้า)

ของชิ้นเล็กเจ็ดอย่างมี กระโถนบ้วนน้ำลายหนึ่งใบ สื่อถึงลูกหลานเต็มบ้าน ไม้บรรทัดแดงหนึ่งอัน สื่อถึงที่นาหมื่นไร่ แจกันดอกไม้สองคู่ สื่อถึงความรุ่งเรืองดุจดอกไม้บาน ถาดทองแดงหนึ่งใบ สื่อถึงครองคู่แก่เฒ่า เข็มขัดหนังหุ้มเงินหนึ่งเส้น สื่อถึงเงินทองคาดเอว ผ้าห่มลายมังกรหงส์หนึ่งผืน สื่อถึงรักใคร่กลมเกลียว ชามตะเกียบลายมังกรหงส์สองคู่ สื่อถึงอยู่ดีกินดี

นอกจากนี้ยังมีกล่องยา โสม ตัรสก (ตานเซิน) เหอโส่วอู เห็ดหลินจือ อย่างละหนึ่งกล่อง และเครื่องเทศ กานพลู โกฐเชียง อย่างละหนึ่งกล่อง"

จ้าวเจินฟังแล้วพยักหน้า เขาไม่ได้สนใจว่าสินเดิมจะมีมากน้อยแค่ไหน แต่ตำรายาที่บ้านไป๋ให้มาดูแปลกใหม่ดี สมกับเป็นตระกูลแพทย์สืบทอด

ทั้งสองคุยเรื่องการจัดการหลังจากนี้ต่อ พอคุยจบจ้าวหยวนหลี่ก็ขอตัวไปยุ่งงานต่อ ทั้งปัดกวาดเช็ดถู ประดับโคมไฟผูกผ้าแพร

ครอบครัวไป๋ย้ายออกจากเรือนตะวันตกแล้ว จ้าวหยวนหลี่จัดบ้านสองหลังติดกันข้างโรงหมอให้ หลังหนึ่งให้ครอบครัวไป๋ตั๋วสี่คนอยู่ อีกหลังทำเป็นที่เลี้ยงงู ขุดบ่องู ย้ายงูพิษจากเรือนตะวันตกไปไว้ที่นั่น แล้วจัดชายหนุ่มในหมู่บ้านสองคนมาอยู่ด้วย ให้ศึกษาตำราลับการปรุงงู กลางวันเรียนแพทย์แผนจีนกับไป๋ตั๋ว ฝึกตรวจโรค กลางคืนก็เฝ้าบ่องู ให้อาหารงู

พ่อลูกตระกูลจงก็มาช่วยงานบ่อยๆ ในสี่คนนี้ จงมู่หัวไวที่สุด ความรู้ก็กว้างขวางกว่าเด็กหนุ่มในหมู่บ้าน อายุน้อยรู้จักพลิกแพลง มักจะเรียนรู้หนึ่งแล้วเข้าใจถึงสาม อีกไม่นานคงเปลี่ยนอาชีพเป็นหมอกระดิ่งสุรางูได้

งานแต่งงาน จ้าวหยวนหลี่และเหล่าผู้ดูแลเป็นแม่งาน มีชาวบ้านมาช่วยกันเยอะแยะ จ้าวเจินยังคงฝึกยุทธ์และจัดการงานในหมู่บ้านตามปกติ

จ้าวเจินคำนวณในใจ ในโลกหลักนอกจากจะสมัครเป็นทหารสร้างความดีความชอบ ถึงจะได้เลื่อนยศเร็วๆ ทางสายรวบรวมชาวบ้านคงต้องค่อยเป็นค่อยไป เพราะโลกหลักค่อนข้างสงบ การโยกย้ายถิ่นฐานของชาวบ้านมีน้อย ถ้าไม่มีเหตุใหญ่โต ชาวบ้านก็ไม่อยากย้ายไปไหน เพราะธรรมชาติของคนเรายึดติดกับถิ่นฐาน ญาติพี่น้องผูกพัน เป็นเรื่องปกติของมนุษย์

ดูเหมือนตำบลหลิวเขียวจะเป็นเขตศักดินาของกำนันเก้าหู ไม่อย่างนั้นตำบลหลิวเขียวที่มีถึงสามพันครัวเรือน จะไม่มีตำแหน่งผู้อาวุโสสามฝ่าย เจ้าหน้าที่ลำดับขั้น หรือผู้ดูแลท้องถิ่นเลย การที่กำนันคนเดียวดูแลสามพันครัวเรือน มันผิดปกติจริงๆ ตอนนั้นเขามัวแต่สนใจเรื่องจัดสรรที่ดิน เลยนึกไม่ถึงจุดนี้

กลับโลกหลักคราวนี้ต้องไปเยี่ยมเยียนสักหน่อย ในคฤหาสน์มีปลาไนยักษ์หนักร้อยชั่งอยู่ตัวหนึ่ง ถือโอกาสตอนไปส่งตราประทับขึ้นทะเบียนเอามันไปเป็นของขวัญด้วย ตำบลหลิวเขียวเป็นเขตศักดินาของเก้าหู ในฐานะเชื้อพระวงศ์สายตรง อาจจะได้ผลประโยชน์อะไรบ้าง ถ้าขอกำลังคนมาได้จะดีที่สุด

ส่วนโลกนิมิตนั้นยังมีอนาคตอีกไกล ทั้งที่ดิน ประชากร ฮีโร่ กองกำลัง ค่อยๆ รวบรวม แม้จะกันดารไปหน่อย แต่ก็เรียกได้ว่าห่างไกลอำนาจรัฐ ไม่มีใครมาควบคุมเขาได้ ฝึกยุทธ์ทุกวัน กินดื่มอย่างมีความสุข ค่อยๆ เลื่อนระดับ อายุยืนยาว ตอนนี้ก็กำลังจะมีเมียสวย อนาคตดูดีกว่าโลกหลักเสียอีก

รอบด้านมีแต่หมอก จะขยายอาณาเขตก็สะดวก หมู่บ้านซีซีที่อยู่คนละฝั่งลำธาร เขาให้คนไปสืบมาแล้ว มีแค่เป่าเจิ้งเฉาไก้ที่เปลี่ยนอาชีพเป็นจอมพลังยกเจดีย์ เป็นฮีโร่สายต่อสู้ พอมีฝีมืออยู่บ้าง นอกนั้นก็ชาวบ้านธรรมดา ช่วงก่อนงูยักษ์อาละวาด ไม่ใช่แค่หมู่บ้านซีซีที่มีเรือประมงโดนโจมตีหนึ่งลำ หมู่บ้านตงซีหนักกว่า โดนไปสองลำ

เขาให้คนไปสืบข่าวมาแล้ว ชาวประมงหมู่บ้านตงซีเพราะไม่รู้ว่าปีศาจงูถูกกำจัดไปแล้ว เลยยังไม่กล้าลงน้ำ ได้แต่เก็บหอยเก็บกุ้งปลาเล็กๆ ริมธารกินประทังชีวิต เฉาไก้ว่ายน้ำไม่เป็น ได้แต่นั่งกลุ้มใจ ทางอำเภอก็ตั้งค่าหัวไว้ แต่ไม่มีใครกล้าไปรับ

ไม่นับตัวเขาเอง ในคฤหาสน์มีฮีโร่สายต่อสู้ถึงแปดคน คือสามพี่น้องตระกูลหร่วน เจียวถิ่ง กวงฮุ่ย เป่าซวี่ หานป๋อหลง เถาจงวั่ง เอ๊ะ ไม่สิ ยังมีอีกคน ผีผมแดงหลิวถัง จ้าวเจินเพิ่งนึกได้ว่าตัวละครระดับดาราสวรรค์คนแรกที่เขาอัญเชิญคือหลิวถัง ไม่รู้ทำไมป่านนี้ยังไม่มา ถ้าคำนวณตามนี้ การจะกลืนกินหมู่บ้านตงซีก็น่าจะง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ คิดได้ดังนั้นก็จำใส่ใจไว้

ตอนนี้โลกนิมิตอาศัยฮีโร่ สินค้าขึ้นชื่อ กองกำลัง และการขยายที่ดิน สะสมค่าโชคลาภได้ 53 แต้ม จ้าวเจินจึงกดอัญเชิญแบบธรรมดาไปหนึ่งครั้ง

[บันทึกโลก] ใช้ค่าโชคลาภ 1 แต้ม ทหารกองหนุนพลัดหลงกลุ่มหนึ่งได้ยินชื่อเสียง จึงเดินทางมาหาในอีกไม่กี่วัน

จ้าวเจินดูแจ้งเตือนทหารกองหนุน ไม่มีชื่อแซ่ ก็เลยไม่สนใจ รอให้มาถึงค่อยจัดการ แต่ต้องหาที่พักเตรียมไว้ก่อน

สองวันที่เหลือ จ้าวเจินพากวงฮุ่ยไปที่เนินหินขาว แต่งตั้งเถาจงวั่งเป็นผู้ดูแล รับผิดชอบขุดลอกคูคลอง ซ่อมทางน้ำ เปิดทางระบายน้ำ สร้างถนน สร้างบ้าน ซ่อมกำแพง เถาจงวั่งพักผ่อนคืนเดียวก็เอาแบบแปลนวัดไป วันนี้ก็รีบร้อนรวบรวมคนงานที่เก่งงานก่อสร้าง แล้วจ้างชาวบ้านในหมู่บ้านอีกห้าสิบเจ็ดสิบคน พากันไปที่เนินหินขาว เพื่อสร้างวัดเจดีย์

วันที่เก้า จ้าวเจินมองดูในบ้านนอกบ้านประดับไฟผูกผ้าแพร ลานบ้านเต็มไปด้วยสีแดงแห่งความมงคล ดอกไม้แดง เทียนแดง โคมแดง ไฟหลากสี รถประดับสี การร่ายรำที่งดงาม เรือนหอใหม่ คนใหม่ บรรยากาศใหม่ ความสุขความปิติยินดี วันนี้จ้าวเจินวางมือจากงาน นั่งในโถงกลางมองดูจ้าวหยวนหลี่พาทุกคนวิ่งวุ่นเตรียมงาน รอเพียงพิธีแต่งงานในวันพรุ่งนี้

บ่ายคล้อย สามพี่น้องตระกูลหร่วนพายเรือกลับมา จับปลาไนสีทองหนักยี่สิบสี่ถึงยี่สิบห้าชั่งได้ 60 ตัว ปลาไนสี่หนวด 7 ตัว เพื่อเป็นของขวัญ

จ้าวเจินเห็นทั้งสามหน้าตาเหนื่อยล้า จึงตำหนิ "ความเป็นพี่น้องของเรา ไม่เห็นต้องรีบร้อนขนาดนี้ มีปลาดีๆ แบบนี้ แม้จะดีใจ แต่ก็เทียบไม่ได้กับน้ำใจของพี่น้อง วันนี้รีบไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาเมาด้วยกัน"

สามพี่น้องเห็นจ้าวเจินพูดด้วยความจริงใจ ก็ดีใจ แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

วันที่สิบ แต่เช้าตรู่คฤหาสน์จ้าวเจินฆ่าหมูเชือดแกะ มีปลาตัวใหญ่จากพี่น้องตระกูลหร่วน กุ้งกบที่จูซาจับมา แถมยังมีไก่ป่ากระต่ายป่าและกวางที่พรานหลี่จี๋ล่ามา เหล้าชามโต เนื้อจานใหญ่ เลี้ยงฉลองชาวบ้านทั้งชายหญิงเฒ่าแก่ เสียงดนตรีปี่กลองดังสนั่นตลอดวัน

ช่วงสายแห่ขบวนรับเจ้าสาว ผ่านพิธีโชว์เกี้ยว ออกเกี้ยว ยกเกี้ยว เขย่าเกี้ยว เจ้าสาวลงเกี้ยว ยิงธนูสามดอกกำหนดฟ้าดิน ข้ามอ่างไฟ ข้ามอานม้า ไหว้ฟ้าดิน เปิดผ้าคลุมหน้า ดื่มเหล้ามงคล ส่งตัวเข้าหอ เสร็จสิ้นพิธีรับอนุภรรยา รอเพียงเข้าหอในคืนมงคล

"การแต่งงาน คือการทำพิธีในยามโพล้เพล้ จึงเรียกว่า วิวาห์" ช่วงเวลาที่กลางวันและกลางคืนผลัดเปลี่ยน หยินหยางบรรจบกัน จ้าวหยวนหลี่จัดโต๊ะจีนที่ลานหน้าและเรือนตะวันออก จ้าวเจินเดินคารวะเหล้าทุกโต๊ะ เหล่าผู้กล้าและชาวบ้านกินดื่มกันทั้งวันจนค่ำมืดถึงเลิกรา

ชาวบ้านทยอยกลับไปแล้ว แปดผู้กล้ายังรั้งจ้าวเจินไว้ดื่มต่ออีกรอบ ถึงค่อยแยกย้ายไปพักผ่อน

จ้าวเจินดื่มน้ำแกงสร่างเมา นั่งพักสักครู่ให้หายมึน แล้วจึงเดินไปเรือนหลัง เข้าห้องหอ

[จบแล้ว]