บทที่ 9 - มิตรภาพพลาสติก

บทที่ 9 - มิตรภาพพลาสติก

ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เซียวเฉินหยิบมือถือมาดู

มีคนขอแอดเพื่อน ระบุข้อความว่า ‘จากห้อง 2305’

เขาจำไม่ได้หรอกว่าห้องไหนเป็นใครในสี่สาวแก๊งนางฟ้า แต่รู้ว่าเป็นหนึ่งในนั้นแน่ ๆ

เขากดรับเพื่อน

2305 : ‘ท่านจ้าวตึกคะ หนูอยู่ห้อง 2305 เองค่ะ ได้ยินว่าพี่มีเสบียงเพียบเลย พี่พอจะมีสเต๊กเนื้อกับไก่ทอดบ้างไหมคะ หนูอยากกิ๊นอยากกิน’

เซียวเฉินพิมพ์ตอบสั้น ๆ : ‘มี’

2305 : ‘จริงเหรอคะ? ขอรูปยืนยันหน่อยได้ไหมคะ หนูอยากชัวร์’

เซียวเฉินวางเมาส์ เดินไปเปิดตู้แช่ใบยักษ์ รื้อเอาสเต๊กโทมาฮอว์กชิ้นโตกับสเต๊กเซอร์ลอยน์ลายหินอ่อนสวยงามออกมา แถมด้วยไก่หมักซอสออร์ลีนส์อีกตัว จัดวางถ่ายรูปส่งไป

ในขณะที่เขาง่วนอยู่กับการถ่ายรูป ในกลุ่มแชตแก๊งนางฟ้ากำลังเม้าท์มอยกันอย่างออกรส

ฟ่านมี่มี่ : ‘มันรับแอดฉันแล้วพวกแก คอยดูนะเดี๋ยวมีโชว์เด็ด’

หลงปิงปิง : ‘แกจะทำอะไรของแก’

ฟ่านมี่มี่ : ‘เดี๋ยวก็รู้ ขอเวลาปั่นหัวมันแป๊บ’

โหย่วลี่หยา : ‘เรื่องตกผู้ชายต้องยกให้แม่นางฟ่านเขาแหละ’

ความหิวโหยถูกลืมไปชั่วขณะ สี่สาวกลับมาคึกคักเหมือนวันวาน

สมัยก่อนพวกเธอก็มักจะแคปแชตมาอวดกันในกลุ่มแบบนี้แหละ

ใครได้กระเป๋าใหม่ ใครได้อั่งเปาหนัก ๆ ใครได้เครื่องเพชร

แข่งกันอวดแต้มสะสมจากบรรดา 'ทาสรัก' ที่ยอมกินมาม่าเพื่อเก็บเงินซื้อของกำนัลให้พวกเธอ แลกกับคำขอบคุณจอมปลอม

โม่เสี่ยวถง : ‘มี่มี่ จัดหนัก ๆ เลยนะ เอาให้มันหงายเงิบไปเลย’

ฟ่านมี่มี่ : ‘อุ๊ยต๊าย! มันมีของจริงด้วยพวกแก! มีทั้งสเต๊กทั้งไก่ย่าง ตาบ้านี่ต้องตุนของไว้กินเป็นชาติแน่ ๆ’

ฟึ่บ!

รูปถ่ายจากเซียวเฉินถูกส่งต่อเข้ามาในกลุ่ม

เนื้อสเต๊กชิ้นหนาแทรกมันสวยงาม ไก่หมักซอสสีเหลืองทองน่าทาน ทำเอาน้ำลายสอจนแทบจะไหลเปื้อนจอ

หลงปิงปิง : ‘รูปก๊อบมาจากเน็ตหรือเปล่าแก’

ฟ่านมี่มี่ : ‘ของจริงย่ะ ฉันสั่งให้มันถ่ายหลาย ๆ มุม มันก็ส่งมาทันที ของจริงชัวร์ป้าบ!’

โหย่วลี่หยา : ‘โอ๊ย... หิวจนไส้กิ่วแล้ว อยากกินเนื้อย่าง’

โม่เสี่ยวถง : ‘มีไก่ทอดแล้วมีเบียร์ด้วยไหมเนี่ย’

หลงปิงปิง : ‘ต้องไวน์แดงสิถึงจะเข้ากัน’

ฟ่านมี่มี่ : ‘ใจเย็น ๆ เดี๋ยวแม่จะกวาดมาให้หมด’

โม่เสี่ยวถง : ‘เร็ว ๆ เข้า ฉันรออยู่’

...

2305 : ‘พี่ขายเท่าไหร่คะ?’

จ้าวตึก : ‘ไม่ขาย ไม่เอาเงิน’

2305 : ‘แล้วพี่อยากได้อะไรคะ?’

จ้าวตึก : ‘คน’

2305 : ‘สเต๊กโทมาฮอว์ก 5 ชิ้น, ไก่ทอด 10 ตัว, ข้าวสาร 10 ชั่ง, แถมเบียร์ให้อีกกระป๋อง... แลกกับ "หนึ่งน้ำ" ถ้าจะเหมาค้างคืนของคูณสอง’

จ้าวตึก : ‘?’

ยังไม่ทันที่เซียวเฉินจะตั้งตัว รูปภาพวาบหวิวก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ

ในรูปเป็นหญิงสาวหุ่นสะบึม สวมชุดชั้นในลูกไม้สีดำบางเบาปิดแทบไม่มิด ยืนเซลฟี่หน้ากระจกโดยเอามือถือบังหน้าไว้

ผิวขาวเนียนละเอียด หน้าอกหน้าใจล้นทะลัก เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย

ถึงจะไม่เห็นหน้า แต่หุ่นระดับนี้ถือว่าเกรดพรีเมียม

ดูทรงแล้วน่าจะเป็นฟ่านมี่มี่ สาวร่างเล็กพริกขี้หนูประจำกลุ่ม

ภายนอกดูใสซื่อ ไม่นึกว่าลับหลังจะร้อนแรงไฟลุกขนาดนี้ ถึงขั้นถ่ายรูปขายบริการกันเลยทีเดียว

เขานึกถึงมุกตลกในเน็ตขึ้นมาทันที

ชาย : "เพื่อนแนะนำมาครับ"

หญิง : "เพื่อนแนะนำ 300 ค่ะ"

ชาย : "อะไรกันสามร้อย ผมป้าหวังข้างบ้านแนะนำมา"

หญิง : "อ๋อ ป้าหวังแนะนำ... งั้นสินสอดสองแสนเก้า รถหนึ่งคัน บ้านหนึ่งหลังค่ะ"

...

ตลกที่ขำไม่ออก เพราะมันสะท้อนความจริงอันเจ็บปวด

ผู้หญิงประเภทนี้มักมีคติประจำใจว่า "ถ้าไปต่อไม่ไหว ก็แค่หาคนซื่อ ๆ สักคนแต่งงานด้วย"

คนซื่อสัตย์กลายเป็นถังขยะรองรับอดีตที่โชกโชนของพวกเธอ

เซียวเฉินพิมพ์ตอบกลับไปอย่างเย็นชา : ‘ไม่สน’

ผู้หญิงสกปรกแบบนี้ แค่บะหมี่ซองเดียวยังแพงไปเลย อย่าหวังจะได้แตะต้องเสบียงล้ำค่าของเขา

ฝันกลางวันไปเถอะ!

2305 : ‘งั้น 5 น้ำ! ให้สุด ๆ แล้วนะพี่ ห้ามต่อแล้ว’

จ้าวตึก : ‘...’

2305 : ‘หนูงานดีนะพี่ จะเป่า จะสี จะดีด จะร้อง หนูจัดให้ได้ครบวงจร ลูกค้าเก่าประทับใจทุกคน รีวิวห้าดาว’

จ้าวตึก : ‘...’

อะไรของยัยนี่เนี่ย? "เป่าสีดีดร้อง"? ศัพท์วงการไหนวะ?

แล้ว "ลูกค้าประทับใจ"? นี่มันมืออาชีพชัด ๆ

เซียวเฉิน : ‘ฉันไม่ต้องการการค้าประเวณี ฉันต้องการคนที่มีความภักดี เข้าใจคำว่าภักดีไหม? ไม่ใช่แบบที่เธอเสนอมา’

2305 : ‘โธ่พี่... ไว้ใจได้เลย หนูมืออาชีพพอ ในช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน หนูจะซื่อสัตย์กับพี่คนเดียว ทั้งตัวและหัวใจ (เฉพาะตอนนั้นนะ)’

จ้าวตึก : ‘...’

ให้ตายเถอะ ผู้หญิงสมัยนี้มันเป็นอะไรกันไปหมด

ถ้าพวก "สายเปย์" รู้ว่านางฟ้าที่ตัวเองเทิดทูนบูชา รับงานไซด์ไลน์แบบนี้ หัวใจคงสลายเป็นผุยผง

พวกหน้าโง่นั่นน่าสงสารชะมัด ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ตัวเองทุ่มเทไป มันไร้ค่าแค่ไหน

บล็อก!

เซียวเฉินกดลบทิ้งทันที

ขืนคุยต่อเขาอาจจะตบะแตก

ในวันสิ้นโลก อาหารสำคัญกว่าผู้หญิงหลายล้านเท่า

...

ณ ห้อง 2305

ฟ่านมี่มี่มองข้อความแจ้งเตือน "คุณไม่ใช่เพื่อนของบุคคลนี้" แล้วยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

"หึหึ... ที่แท้ก็ไม่ใช่พวกบ้ากาม"

"แต่เป็นพวกบ้าอำนาจ... อยากให้คนมาสยบแทบเท้าสินะ"

"ถ้ามาแนวนี้... ก็หวานหมูฉันล่ะ"

[จบแล้ว]