บทที่ 26 - ตำนานตลาดกลางคืนเริ่มกระพือ

บทที่ 26 - ตำนานตลาดกลางคืนเริ่มกระพือ

ออกร้านตอนสองทุ่มกว่า กลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่าแล้ว

เซี่ยอันขับรถสามล้อไฟฟ้า มุ่งหน้ากลับไปตามถนนสายเปลี่ยวแถบชานเมือง

ในเมื่ออดใจไม่ไหวแล้ว ก็ไม่ต้องทนอีกต่อไป เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาด้วยความคาดหวัง เพื่อตรวจสอบผลประกอบการของการออกร้านในครั้งนี้

【เสร็จสิ้นเป้าหมายการบริหารร้านในโหมดขาดทุนเพื่อเป็นเทพเจ้าการทำอาหารประจำวันนี้】

【บรรลุเป้าหมายที่ 1 ยอดขาดทุนจากการดำเนินงานมากกว่า 100000 หยวน ขาดทุนเกินกว่ายอดพื้นฐาน 10 เท่า เข้าสู่เงื่อนไขการคืนกำไรแบบซูเปอร์ดับเบิ้ล!】

【บรรลุเป้าหมายที่ 2 จำนวนลูกค้าที่ต้อนรับในการออกร้านครั้งนี้เกิน 200 คน เข้าสู่เงื่อนไขการคืนกำไรแบบคริติคอลคูณสอง!】

เซี่ยอันลองกดรับรางวัลจากเป้าหมายที่ 1

ข้อความเด้งขึ้นมาตรงหน้า

【ได้รับค่าประสบการณ์การทำอาหารคืนกลับมา 10 เท่า (+20000 exp)】

"แสดงว่า ค่าประสบการณ์พื้นฐานจากการทำอาหารตามสูตรโบราณตอนออกร้านคือ 2000 แต้มสินะ"

"พอเปิดใช้กลไกซูเปอร์ดับเบิ้ล ได้คืนกลับมาสิบเท่า ก็เลยกลายเป็น 20000 แต้มงั้นเหรอ"

เซี่ยอันร้องอุทานในใจว่าสุดยอดไปเลย

ค่าประสบการณ์ 20000 แต้ม เทียบเท่ากับผลตอบแทนบางส่วนตอนที่เขาอัปเกรดระดับความสมบูรณ์ของสูตรอาหาร 【ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้】 ไปถึง 50% เชียวนะ

แต่สองอย่างนี้จะเอามาเหมารวมกันไม่ได้เด็ดขาด

เพราะรางวัลจากความสมบูรณ์ของสูตรอาหาร เป็นรางวัลประเภทปลดล็อกสมุดภาพ รับได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

แต่การออกร้านไม่ใช่แบบนั้น มันทำซ้ำได้กี่รอบก็ได้ กลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปเลย

นี่หมายความว่า ขอแค่เซี่ยอันออกร้านรวม 5 ครั้ง ผลาญเงินไปสักห้าแสนหยวน เขาก็จะสะสมค่าประสบการณ์ครบ 100000 แต้ม เพื่ออัปเกรดทักษะมีดพื้นฐานไปสู่ระดับ 【ขอบเขตสูงสุด】 ได้แล้ว

แต่ทว่า!

อย่าลืมเงื่อนไขสำคัญที่สุดเชียวล่ะ

เนื้อปลาแฟนตาซีต้องมีพอให้ใช้นะ!

ปัญหาคือช่องทางหาวัตถุดิบแฟนตาซีมันไม่แน่นอนนี่สิ

พอคิดได้แบบนี้ เซี่ยอันก็รีบกดเปิดหน้าร้านขายของสดในแอปพลิเคชัน 【พ่อครัวรัตติกาล】 ทันที พอเห็นว่าป้ายโฆษณาปลาล็อบสเตอร์ยังอยู่ ก็โล่งใจไปเปราะหนึ่ง

แต่พอเขากดเข้าไปในหน้ารายละเอียดสินค้า ก็พบว่าเนื้อก้ามปูถูกล็อกไม่ให้สั่งซื้อแล้ว ส่วนสต็อกเนื้อปลาก็แสดงว่าเหลืออยู่แค่ 30 กว่าจินเท่านั้น

เซี่ยอันตกใจมาก ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว รีบกดสั่งซื้อเนื้อปลา 30 กว่าจินที่เหลืออยู่นั้นมาทั้งหมดทันที

"เวรละ วัตถุดิบพอให้ออกร้านได้อีกแค่ครั้งเดียวเอง"

มุมปากของเขากระตุกยิกๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีปัญญาขาดทุนนะ แต่การจะตั้งแผงลอยให้ขาดทุนโดยไม่มีวัตถุดิบแฟนตาซี โดยเฉพาะให้ขาดทุนเกินแสนหยวนเนี่ย มันยากบรรลัยเลย

เขากดรับรางวัลจากเป้าหมายที่ 2 ต่อ

ได้ค่าประสบการณ์มาแค่ 2000 แต้ม

สรุปแล้ว

ผลตอบแทนรวมของเซี่ยอันจากการตั้งแผงตลาดกลางคืนในคืนนี้ คือค่าประสบการณ์การทำอาหาร 22000 แต้ม

"จริงสิ!"

ทันใดนั้น เซี่ยอันก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เขารีบเปิดข้อมูลสมุดภาพของสูตรอาหาร 【ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้】 ขึ้นมาดู

【สูตรอาหาร ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้ (ฉบับสมบูรณ์)】

【ระดับ หายาก (สีม่วง)】

【ความเชี่ยวชาญ ความสำเร็จขั้นต้น】

【ระดับการปรากฏซ้ำ/ความสมบูรณ์ของสูตรอาหาร 50% (↑10%)】

"เพิ่มมา 10% กลายเป็น 60% แล้วเหรอ"

เซี่ยอันส่งเสียงจึ๊ปากอย่างอารมณ์ดี

อย่ามองว่าเพิ่มแค่ 10% จนยังไม่ถึงเกณฑ์รับรางวัลขั้นต่อไปเชียวนะ

แต่การที่ระดับความสมบูรณ์เพิ่มขึ้น ก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วไม่ใช่เหรอว่า การที่เขาสร้างมีดน้ำแข็งขึ้นมาเองนั้น เป็นการเดินมาถูกทางแล้ว ไม่ใช่การวาดเสือให้เป็นหมาแต่อย่างใด

"เสียดายก็แต่ การทำให้อาหารเปล่งแสงดูจะยังห่างไกลเหลือเกิน"

"หรือว่า จะต้องอัปเกรดความเชี่ยวชาญสูตรอาหารไปถึงระดับ 【ความสำเร็จขั้นสูง】 บวกกับทำระดับความสมบูรณ์ให้สูงถึง 70% 80% หรือสูงกว่านั้น ถึงจะมีโอกาสเปล่งแสงได้"

เซี่ยอันขมวดคิ้วแล้วก็คลายออกทันที

สรุปสั้นๆ คือต้องขยันปั่นเข้านั่นแหละ!

ปัญหาที่แก้ได้ด้วยความขยัน ไม่ถือเป็นปัญหา

อีกอย่าง เซี่ยอันรู้ตัวดีมากเรื่องการนำ 【ปลาล็อบสเตอร์】 มาผสมผสานเข้ากับสูตรอาหารโบราณ

เมนูคลาสสิกอย่างภูเขาน้ำแข็งปลาไท้ พูดกันตามตรง มันก็คือปลาดิบซาชิมินั่นแหละ

หัวใจสำคัญคือการดึงรสชาติดั้งเดิมของวัตถุดิบออกมาให้เด่นชัดที่สุด!

พูดอีกอย่างคือ พ่อครัวไม่จำเป็นต้องปรุงแต่งอะไรให้วุ่นวาย แค่โชว์ทักษะมีดขั้นเทพแล่วัตถุดิบออกมาก็จบ

ดังนั้นนี่จึงถือเป็นทางลัดอย่างหนึ่ง คือการจับเอาเนื้อปลาแฟนตาซีมายัดใส่ในเมนูภูเขาน้ำแข็งปลาไท้แบบดื้อๆ นี่แหละ

ถ้าเปลี่ยนไปทำเมนู 【เปาะเปี๊ยะคืนชีพ】 หรือ 【แผนที่แผ่นดินใหญ่ปลาไท้】 ของเทพเจ้าการทำอาหารหลิวเหมาซิงล่ะก็

ระดับความยากคงจะพุ่งสูงขึ้นแบบทวีคูณแน่นอน

......

แม้ตัวเซี่ยอันจะจากไปแล้ว แต่ตำนานตลาดกลางคืนเกี่ยวกับเขา ก็เริ่มเป็นกระแสร้อนแรงเพราะคลิปวิดีโอสั้นๆ หลายคลิป จนทำท่าว่าจะระเบิดเปรี้ยงปร้างออกไปในวงกว้าง

ในอันดับฮอตเสิร์ชท้องถิ่นเมืองลี่เจียงของแอปฯ โต่วอิน มีแฮชแท็กหนึ่งพุ่งพรวดขึ้นมา แล้วไต่ขึ้นสู่อันดับหนึ่งในเวลาอันสั้น

#ตลาดกลางคืนเขตเจ็ดดาวตะลึง พบยอดคนเหนือโลก ปรากฏเมนูในตำนานต่อหน้าธารกำนัล!#

พอกดเข้าไปในแฮชแท็กนี้ ก็จะมีคลิปสั้นมากมายเด้งขึ้นมา ซึ่งยอดวิว ยอดคอมเมนต์ และยอดไลก์ล้วนถล่มทลาย

ในรถรับจ้างผ่านแอปฯ คันหนึ่ง

ซุนฉี่ตงและลู่เจียซินกำลังนั่งไปส่งเสี่ยวซีกับโฮโจ มิโยโกะที่บ้าน

ระหว่างทาง ทั้งสองคนเอาแต่ก้มหน้าก้มตาไถคลิปในโต่วอิน

ลู่เจียซินเห็นคลิปที่ตัวเองถ่าย กลายเป็นคลิปที่ฮอตที่สุดในเหตุการณ์นี้ ดึงดูดทราฟฟิกและความนิยมเข้ามาได้อย่างมหาศาล

เธออดหัวเราะออกมาดังๆ ไม่ได้

"ต้องเป็นฉันอยู่แล้วสิ คลิปที่คนผ่านทางถ่ายทั้งสั่นทั้งเบลอ"

"จะมาชัดเท่าคลิปของคุณหนูอย่างฉันได้ยังไง ใกล้ขนาดนี้! แถมเลนส์กล้องยังซูมจ่อไปที่ภูเขาน้ำแข็งเต็มๆ!"

จริงๆ แล้วซุนฉี่ตงก็กำลังดูคลิปที่ลู่เจียซินถ่ายซ้ำไปซ้ำมาเหมือนกัน เขาพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาว่า

"ตำแหน่งถ่ายของคุณดีเกินไปแล้ว แทบจะเรียกว่าเกาะขอบเวทีดูเถ้าแก่เซี่ยทำอาหารในตำนานทุกขั้นตอนเลย!"

เขาเปิดดูช่องคอมเมนต์ในคลิปโต่วอินของลู่เจียซิน

คอมเมนต์แรก

คือคอมเมนต์ที่ได้ยอดไลก์จากชาวเน็ตนับแสน

【มีบุญได้กินอาหารในตำนานแบบนี้ ชีวิตนี้ถือว่าสมบูรณ์แบบแล้วล่ะ!】

"ชีวิตสมบูรณ์แบบจริงๆ นั่นแหละ"

ซุนฉี่ตงพึมพำเสียงเบา ไล่อ่านคอมเมนต์ยอดนิยมอื่นๆ ของชาวเน็ตไปทีละอัน

【ขอแสดงความอิจฉาอย่างเป็นทางการ งานนี้ชาวบ้านแถวตลาดกลางคืนเขตเจ็ดดาวกำไรเละ ชีวิตคอมพลีทกันสุดๆ!】

【นี่คือมนตร์ขลังของอาหารในตำนานเหรอ คนกินในคลิปทำท่าเหมือนโดนยาป้ายกันทุกคนเลย!】

【เชี่ย เวอร์วังมาก อร่อยจนน้ำตาไหลเนี่ยนะ? ส่วนตัวผมขอสงสัยไว้ก่อน ยกเว้นคุณจะเอาปลาดิบคริสตัลในตำนานมายัดใส่ปากผม!】

【ฉันว่าซอสมีปัญหาหรือเปล่า ใส่วาซาบิเยอะไปมั้ง?】

【พวกนายดูท้ายคลิปสิ ราชินีหลานชิงหย่ายังอึ้งเลย หน้าตึงเปรี๊ยะ ดูไม่เป็นธรรมชาติสุดๆ ฮ่าๆๆ...】

ตื๊ดด!

ตื๊ดดตื๊ดด!

ตอนนั้นเอง เสียงเรียกเข้ามือถืออันไพเราะของลู่เจียซินก็ดังขึ้น

เธอกำลังนั่งขำที่เห็นชาวเน็ตตอบคอมเมนต์กันแบบกวนๆ ฮาๆ

พอโดนเสียงเรียกเข้าขัดจังหวะ

"ฮัลโหล พี่ชายมีอะไร? มีธุระเหรอ?"

ลู่เจียซินเบะปาก รับสายแล้วถามด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์

ทุกคนในรถได้ยินเสียงผู้ชายทุ้มลึกจากปลายสายพูดขึ้นมาอย่างชัดเจนว่า

"ฉันเห็นคลิปโต่วอินที่เธอลงแล้ว!"

"อ้าวเหรอ?" ลู่เจียซินยิ้มกริ่ม "งั้น พี่ชายเชฟอัจฉริยะแห่งเมืองหลวง ทายาทตระกูลลู่ที่มีโอกาสขึ้นเป็นเชฟระดับพิเศษก่อนอายุ 30 คงจะนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้วสินะ?"

เสียงผู้ชายตอบกลับมาว่า

"ไม่ใช่แค่ฉันหรอก ถ้าคุณปู่ได้ข่าวก็คงนั่งไม่ติดเหมือนกัน"

เขาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง

ชายหนุ่มในสายถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ว่า

"ในคลิปสั้น เธอรีวิวว่าอาหารในตำนานจานนั้น ผสานวัตถุดิบแฟนตาซีเข้าไปได้อย่างสมบูรณ์แบบงั้นเหรอ?"

ลู่เจียซินตอบ "ใช่สิ การนำสูตรโบราณมาผสมผสานระหว่างความคลาสสิกกับโลกอนาคต ให้กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว แบบที่พี่ชายยังห่างชั้นอีกเยอะเลยล่ะ!"

เงียบไปครู่หนึ่ง

ชายหนุ่มถึงแค่นเสียงในลำคอ

"ข้อแรก ฉันยอมรับว่าฉันไม่มีปัญญาทำอาหารในตำนานได้ แต่การใช้วัตถุดิบแฟนตาซีระดับทองแดงได้อย่างสมบูรณ์แบบ สำหรับเชฟดังระดับ 9 ดาวแล้ว มันไม่ใช่เรื่องยากเลย"

"ข้อต่อมา ฉันขอสงสัยในรสนิยมการชิมของเชฟระดับ 3 ดาวตัวเล็กๆ อย่างเธออย่างรุนแรง นั่นมันก็แค่สมบูรณ์แบบในสายตาเชฟ 3 ดาวอย่างเธอเท่านั้นแหละ!"

สองพี่น้องที่ชอบกัดกันเอง เริ่มสาดอารมณ์ใส่กัน

ลู่เจียซินโกรธจนกัดฟัน

"พี่จะสงสัยฝีมือทำอาหารของฉันก็ได้ แต่ห้ามมาดูถูกลิ้นนักชิมของฉันนะ!"

"อย่างน้อยลิ้นของฉัน ก็ถูกเลี้ยงมาด้วยอาหารระดับงานเลี้ยงแห่งชาติมาตั้งแต่เด็กนะยะ!"

ชายหนุ่มพูดขึ้นทันทีว่า

"เธอช่วยแนะนำฉันหน่อย ฉันอยากเจอคนแปลกหน้าคนนั้น แล้วจะช่วยชิมแทนเธอ ดูซิว่าไอ้อาหารในตำนานจานนั้น มันจะผสานความคลาสสิกกับโลกอนาคตได้สมบูรณ์แบบจริงหรือเปล่า"

ลู่เจียซินหัวเราะหึๆ

"เอาสิ ในที่สุดก็เผยหางจิ้งจอกออกมาแล้วใช่ไหม คิดจะมาชุบมือเปิบใช้คอนเนกชันของน้องสาวเหรอ? ฝันไปเถอะ!"

ชายหนุ่มสะอึกไปนิดนึง ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงค่อยๆ พูดว่า

"เอาอย่างนี้ เธอช่วยไปบอกเขาหน่อย ฉันดูคลิปอย่างละเอียดแล้ว พบว่ายอดคนผู้นั้นดูเหมือนจะขาดแคลนผลึกน้ำแข็งมาสร้างมีดน้ำแข็งของจริง แต่ฉันรู้ว่าผลึกน้ำแข็งหาได้ที่ไหน แถมยังช่วยหามาให้ยอดคนผู้นั้นได้จำนวนหนึ่งเพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ได้โม้"

"ข้อแลกเปลี่ยนคือ ฉันขอแค่ได้กินอาหารจานนั้น... ภูเขาน้ำแข็งปลาไท้ของจริง!"

[จบแล้ว]