บทที่ 252 - ด้วยความยินดี (3) [26-12-2019]

บทที่ 252 - ด้วยความยินดี (3)”

[ที่รักกล้ามากเลยนะ! ฉันชอบความกล้าหาญนี่จริงๆเลย]

"ขอบคุณที่ชมนะ ฉันก็ชอบความกล้าของตัวเองเหมือนกัน"

ยูอิลฮานได้ยิ้มบางๆให้กับเฮเรียน่าที่ดูจอชอบเขาและ ยูอิลฮานได้เริ่มทำในสิ่งแรกที่ต้องทำ นั่นคือการไปหาเอิลต้า

"ไปตรงนั้นกัน"

"กรี๊ด"

ยูอิลฮานได้คว้ามเอิลต้ามาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ทำให้เอิลต้าที่กำลังตกตะลึงกับการปรากฏตัวของคลาส 7 อยู่หน้าแรกและพูดออกมาเบาๆ

"ฉันไม่เคยคิดเลยว่ารุกแบบนี้"

"ฉันก็เหมือนกัน แต่ว่านี่ไม่ใช่เวลาคุยกันแล้วนะ"

เมื่อยูอิลฮานได้เข้าไปหาเอิลต้า คนแรกที่มีปฏิกิริยาเลยก็คือสเปียร่าที่นำกองทัพสวรรค์มา

[ยูอิลฮาน! เอิลต้าคือคนทรยศที่ร่วมมือกับสวนอาทิตย์อัสดง เธอได้ผู้ทอดทิ้งกองทัพสวรรค์ไปแล้ว]

"อืมม ในสายตาของฉันนะ เธอก็เป็นแค่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำเหมือนกับเลียร่า"

[นั่นมัน อะไรกัน...!?]

เธอเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำจริงๆ! - สเปียร่าได้ตื่นตระหนกขึ้นมาหลังจากได้เห็นว่าเอิลต้าเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำโดยที่ไม่ได้เข้าร่วมกับสวนอาทิตย์อัสดงเลย

ยังไงก็ตามมีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นมากมายเกินไปจนทำให้เธอตัดสินใจได้ช้าลง เธอจะต้องถามให้กระจ่างแน่หากที่นี่มีแค่ยูอิลฮานกับเอิลต้า แต่ว่าในตอนนี้มีผู้บัญชาการกองพันที่ 3 แห่งกองทัพปีศาจวิติ ปีกที่ 8 แห่งกองทัพจรัสแสง รวมไปถึงหัวหน้าผู้เฝ้าประตูแห่งสวนอาทิตย์อัสดงอยู่ด้วย! เธอไม่มีเวลาให้มาถามคำถามกับเอิลต้าแล้ว

แม้ว่ากองทัพสวรรค์จะมีจำนวนที่มากกว่า แต่ความเป็นจริงก็คือพวกเธอเป็นฝ่ายที่ด้อยที่สุดแล้ว ในตอนนี้สิ่งที่เธอทำได้ก็คือต้องตัดสินใจอย่างมีเหตุผลที่สุด...

[...ฉันจะถามถึงบาปเธอทีหลัง ในตอนนี้ราต้องรอดไปจากสงครามนี้ก่อน]

"ทีหลังงั้นหรอ?"

ยูอิลฮานได้พูดออกมาด้วยรอยยิ้มทำให้สเปียร่าต้องกัดฟันตะโกนออกมา

[ฉันจะให้สิทธิ์ในการพ้นจากความรับผิดชอบแก่เธอ]

"เอิลต้า"

"เราจะไม่ถูกกองทัพสวรรค์โจมตีอีกแล้วล่ะ"

"เยี่ยมเลย งั้นไปร่วมมือกันดีกว่า"

[ที่รักไม่กล้าหรอกนะ]

ราชินีซัคคิวบัสก็ได้กางปีกขวางทางพวกเขาเมื่อยูอิลฮานพยายามที่จะไปเข้าร่วมกับกองทัพสวรรค์พร้อมเอิลต้า เลียร่า ยูมิล และนายูนา ดวงตาของเธอตอนนี้กำลังส่องประกายมานาที่ลึกลับทรงพลังอยู่

[ที่รักจะต้องไปกับฉันใช่ไหมล่ะ?]

[ไม่อ่ะ]

เมื่อยูอิลฮานตอบกลับโดยไม่เปลื่ยนสีหน้า ทำให้ดวงตาเฮเรียน่าเสียพลังลงไปและทรุดตัวลง เธอรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

[หืออ ที่รักสะท้อนเสน่ห์ของฉันงั้นหรอ? ไม่มีทางน่า!]

"ใช่ มันเป็นไปแล้ว!"

หากว่ามีอะไรที่ยูอิลฮานอยากจะลองก็คือการต่อสู้ไปพร้อมๆกับเปิดใช้งานวงเวทย์เทเลพอตในดาเรย์ระหว่างสู้ไปด้วย ยังไงก็ตามในอดีตเขาไม่กล้าทำแบบนี้เพราะไม่มีหินพลังเวทย์ที่มากพอ แถมเขายังไม่เคยเจอศัตรูที่แข็งแกร่งพอให้เขาใช้วิธีนี้เลย

แต่ในตอนนี้มันคือเวลาเหมาะที่จะได้ลองแล้ว ยูอิลฮานได้เปิดใช้งานวงเวทย์เทเลพอตไปอยู่ใจกลางของกลุ่มทูตสวรรค์ในทันที

[อึ๊ก!]

[เอิลต้า ทำในสิ่งที่ต้องทำซะ!]

[ยูอิลฮาน]

"เยี่ยม ใช้ได้ผลดีเลยล่ะ"

ยูอิลฮานได้สร้างสถานการณ์ให้ทั้งสี่ฝ่ายขัดแย้งกันเองและเขาได้ไปเข้าร่วมกองทัพสวรรค์โดยไร้ซึ่งปัญหา เพราะแบบนี้ทำให้พูดได้ว่าแผนเขาสำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องแย่อย่างการที่ความสนใจทั้งหมดมาอยู่ที่เขากตม แต่ว่านี่ก็เป็นเรื่องที่เขาคิดเอาไว้แล้ว!

"สเปียร่า ทำไมกองทัพสวรรค์ไม่พาผู้บัญชาการกองพันมาล่ะ?"

[พวกเราจะเรียกผู้บัญชาการกองพันมาง่ายๆไม่ได้ นี่เป็นเพราะกองกำลังอื่นผิดปกติต่างหากถึงมีผู้บัญชาการกองพันโผล่ออกมา!]

"งั้นตอนนี้พวกเธอก็จะเรียกมาเหมือนกันแล้วสินะ"

[...ฉันก็คิดว่ามันถึงเวลาที่จะทำแบบนั้นแล้ว]

[ทำไงดีล่ะทีนี้ ฉันยิ่งชอบที่รักมาขึ้นไปอีกแล้วนะ]

[ยอมแพ้ซะกองทัพปีศาจวิบัติ ฉันจะกินมนุษย์นั่น]

[โอ้ ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่าสัตว์ไร้สมองแบบพวกนายมันไม่มีวันเข้าใจความรัก]

[เฮเรียน่า พันธมิตรระหว่างกองทัพเรามันจบลงแล้ว เธอจะทำอะไรตามต้องการก็แล้วแต่เธอเลย แต่ว่าเธอจะต้องชดใช้มันมาในทันที]

[อ๊าาา ฉันก็แค่จะมาเดทเอง ทำไมทุกๆคนถึงได้ข่มขู่กันแบบนี้ล่ะ?]

เยี่ยม สู้กันไปเลย! แล้วก็นะสเปียร่า เธอรีบเรียกผู้บัญชาการกองพันมาซะทีสิ! - ยูอิลฮานได้ตะโกนอยู่ในใจเขาและเตรียมตัวสู้ เขาตอนนี้กำลังอยู่บนหลังยูมิลในร่างมังกร และให้เลียร่า เอิลต้า และนายูนาอยู่บนนี้ด้วย

เมื่อยูอิลฮานสู้ร่วมกับมังกร ความสามารถทั้งหมดของเขาจะเพิ่มขึ้น 45%

15% แรกจะมาจากฉายา 'พันธมิตรมังกร' ที่เขาได้มาจากตอนสู้ร่วมกับเลอร์ซิดน่า และอีก 30% มาจากการผสานของมนุษย์และมังกรจากคลาสรองนักขี่มังกรของเขา

นอกจากนี้เขายังได้รับพรเพิ่มความสามารถอีก 30% จากนาูยนา และฉายาไม่อาจเอื้อมก็ยังเพิ่มพลังเขาอีก 45% เพราะระดับพลังที่ต่างกันถึงสามระดับ หรือพูดอีกอย่างก็คือตอนนี้พลังการต่อสู้ของยูอิลฮานมีถึง 220% และหากเข้าใช้การโจมตีเพลิงพลังโจมตีก็จะเพิ่มขึ้นไปอีก 160% ยังไงก็ตามในด้านสกิลร่วงหล่นเขาไม่มั่นใจเลยว่าจะใช้กับคลาส 7 ได้หรือป่าว

"หืมสำหรับซัคคิวบัสนั่นฉันก็ไม่มั่นใจ แต่ว่าคลาส 7 คนอื่นๆนี่ยากแน่"

"นี่นายว่าแวงที่จะสู้กับพวกนั้นเนี้ยนะ..."

เลียร่าได้พึมพัมออกมาอย่างตกใจ ส่วนเอิลต้าได้ร่ายเวทย์ป้องกันให้กับยูอิลฮาน เนื่องจากเอิลต้าได้ใช้พลังของทูตสวรรค์ไปหมแล้ว ทำให้ประสิทธิภาพเวทย์ในตอนนี้ไม่ได้ดีนัก แต่ว่าเวทย์นี้ก็ยังพอที่จะสะท้อนเวทย์จากคลาส 5 ธรรมดาๆได้อยู่

[โอหัง! แทนที่จะสำนึกผิดแต่กลับกล้ายกอาวุธขึ้นมา!]

ฉลามยักษ์ดูจะไม่ชอบในการกระทำของเขามาก ฉลามยักษ์ก็ยังเป็นคนแรกที่เริ่มจะเคลื่อนไหว

[ฉันบอกนายแล้วนี่ว่าอย่ามายุ่งกับที่รัก?]

และราชินีซัคคิวบัสก็ได้มาขวางทางมันเอาไว้ ดวงตาสีม่วงที่ยั่วยวนของเธอได้ทำให้ยูอิลฮานถึงกับขนลุก เขาได้คิดว่าบางทีเขาอาจจะคำนวนพลาดไปก็ได้

เขาไม่ได้คำนวนพลาดในพลังของศัตรูผิดไป แต่ว่าบางทีเขาอาจจคำนวนผิดในด้านสมดุลระหว่างศัตรูผิดก็ได้

[หลีกไปซะค้างคาว เธอมาแทรกแซงการดำเนินงานของฉันไม่ได้หรอกนะ]

[แต่ฉันไม่คิดงั้นนะ]

มานาสีม่วงเข้นได้กระจายออกมาจากตัวราชินีซัคคิวบัสเหมือนกับควัน! และมานานี่ได้แทรกซึมเข้าไปภายในเกราะโลหะของฉลามยักษ์และเจาะทะลวงเขา ร่างกายฉลามยักษ์ที่กำลังพุ่งเข้าไปหายูอิลฮานอยู่ๆก็หยุดลงราวกับว่าติดอะไรซักอย่างอยู่

[อึก!?]

[ฟุฟุ นายคิดว่าแค่การอยู่ต่างเผ่าพันธ์กันจะไม่เป็นไรงั้นหรอ? น่าเสียดายนะที่เวทย์ของฉันไม่มีทางถูกทริคเล็กๆน้อยๆนั่นเลี่ยงได้หรอก]

เมื่อเฮเรียน่าได้กางแขนออกมา มานาสีม่วงก็ได้แพร่กระจายไปรอบๆทันที มานานี่ไม่ได้ครอบคลุมแค่เคลาทูคเท่านั้น แต่รวมไปถึงกองทัพจรัสแสง กองทัพสวรรค์และแน่นอนว่ารวมไปถึงกลุ่มของยูอิลฮานด้วย

[ได้ เธอต้องการแบบนี้ใช่ไหม!?]

ปีกที่ 8 แห่งกองทัพจรัสแสงนาเทียก็ยังปลุกพลังมานาของเธอขึ้นมาหลังจากโดนแบบนี้ ปีกหกข้างสีดำบนหลังของเธอได้กางออกมาดึงดูดมานารอบๆเข้าไปและยิงเส้นลำแสงเข้าใส่เฮเรียน่า

ยังไงก็ตามก่อนที่ลำแสงจะถูกตัวเฮเรียน่า ลำแสงทั้งหมดก็ได้เปลื่ยนทิศทางไป เฮเรียน่าได้เลียริมฝีปากด้วยรอยยิ้มที่ยั่วยวนออกมา

[นาเทีย เธอก็ไม่อยากจะสู้กับฉันสินะ?]

[นังปีศาจสารเลวนี่...!]

นาเทียได้กัดฟันของเธอ ลำแสงทั้งหมดที่เธอยิงออกไปได้ถูกเฮเรียน่าเปลื่ยนทิศทางเข้าไปใส่เคลาทูค และเคลาทูคได้หันร่างกลับมาราวกับกำลังรออยู่แล้ว เขาได้หันมาเผชิญหน้าเขากับกองทัพจรัสแสง แต่แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะทำเลยสักนิด

[ค้างคาวสารเลว แกกล้าจะควบคุมร่างของฉัน!]

[หัวใจนายเต้นแรงเลยนี่ ลองหลับตาลงสัมผัสดูสิ นายจะได้รู้สึกถึงประสบการณ์แสนสุขสันต์ที่ไม่เคยมีมาก่อนทั้งชีวิตเลยล่ะ]

[อย่ามาถูกถูกฉัน.... อ๊าาาาา]

[ฉลามเวรนี่!]

พลังงานได้ถูกฉลามปล่อยเข้ามาต่อต้านกับกองทัพจรัสแสง นาเทียไดพยายามป้องกันอย่าสุดกำลัง แต่ว่าเธอก็ไม่อาจจะป้องกันการระเหยหายไปของเทวดาตกสวรรค์หลายต่อหลายคนได้ทัน เมื่อเห็นแบบนี้เฮเรียน่าก็หัวเราะออกมา

[นายทำอะไรอยู่กับเจ้าฉลาม? นายต้องตั้งใจโจมตีให้มากกว่านี้หน่อยนา!]

[เฮเรียน่า นังสารเลว...!]

ผลไม่ได้อยู่แค่คลาส 7 เท่านั้น แม้กระทั่งทูตสวรรค์บางคนในกองทัพสวรรค์ก็เริ่มตัวสั่นกันแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นทูตสวรรค์เพศชาย แต่ก็มีทูตสวรรค์เพศหญิงบางส่วนหญิงกันที่ได้รับผล

[อึก ท่านสเปียร่า!]

[สเปียร่า ระวังนะ! ร่างกายของฉันไม่ฟังฉันเลย!]

[นายมันไร้ประโยชน์... อ๊ากกก!]

เพียงครู่หนึ่งก็ได้เกิดความวุ่นวายขึ้นภายในกลุ่มทูตสวรรค์ ยูอิลฮานที่คิดว่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงน่าจะมีความต้านทานเสน่ห์สูงได้แต่มองดูสถามที่เปลื่ยนไปเป็นวุ่นวายอย่างหมดคำพูด

นี่มันไม่ใช่หมายความว่าการที่เขามาร่วมมือกับกองทัพสวรรค์มันไร้ความหมายเลยหรอนี่! สนามรบที่ยูอิลฮานคิดเอาไว้มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ แบบนี้มันคือเฮเรียน่าแข็งแกร่งกว่าทุกๆคนรวมกันอย่างชัดเจนเลย

ยูอิลฮานได้ให้ยูมิลถอยออกมาจากทูตสวรรค์ที่เกิดความวุ่นวายขึ้นและดูสภาพสมาชิกของเขา

"พวกเธอไม่เป็นอะไรนะ?"

"ไม่มีปัญหา"

[ผมไม่เป็นไรครับพ่อ!]

"ฟู่ เธอก็สวยจริงๆนั่นแหละแต่ว่าไม่ใช่สเปคฉันหรอกน้า~"

"ฉันก็เกือบจะทนไม่ได้แล้ว"

มีเพียงกลุ่มของยูอิลฮานที่เป็นกลุ่มที่ด้อยพลังที่สุดเท่านั้นที่ปลอดภัยจากเสน่ห์! สิ่งมีชีวิตชั้นสูงควรจะไปฝึกตัวกันมาใหม่นะ - ยูอิลฮานได้คิดแบบนี้ขึ้นมาจริงๆแล้ว

[ที่รัก คุณรู้ไหมว่าที่ทุกอย่างเป็นแบบนี้มันเพราะคุณเลยนะ]

วินาทีต่อมาเฮเรียน่าก็ได้มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้ายูอิลฮาน ยูอิลฮานได้คิดจะใช้วงเวทย์อีกครั้งหนึ่งเพื่อสร้างระยะห่างออกไป แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจว่าจะไม่ทำเพราะเขาสรุปได้ว่าต่อให้สร้างระยะห่างออกไปก็ไม่มีอะไรเปลื่ยนไปอยู่ดี

ในตอนนี้เขาได้ล้มเหลวในการจะใช้กองกำลังอื่นมาช่วยแล้ว สุดท้ายเขาก็ได้แต่พึ่งในพลังตัวเองเพื่อเอาชัยชนะมาเหมือนอย่างเคย

"พูดกันตรงๆเลยนะ ทั้งหมดมันเพราะพวกเธอเข้ามายุ่งกับดาเรย์นั่นแหละ มันไม่ได้เป็นเพราะฉัน"

เขาได้มองไปที่เฮเรียน่าตรงๆ มือของเขายังจับหอกเอาไว้แน่นและมองลงไปที่ยูมิลเผื่อว่ายูมิลจะถูกผลจากเสน่ห์ และท้ายที่สุดเขาก็ดึงหมวกลงมาปิดตา

"ฉันจะฆ่า..."

"ไม่ เลียร่า"

เลียร่าที่อยู่ข้างๆเขาได้ก้าวออกมา แต่ยูอิลฮานได้ผลักเธอถอยกลับไป

ถึงเลียร่าจะมีปณิธานที่จะปกป้องยูอิลฮานอย่างเต็มที่ แต่ว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะสู้กับเฮเรียน่าด้วยพลังที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ได้

[งั้นนี่คือผู้หญิงของที่รักสินะ โอ้ โรแมนติกจะเลยนะ แต่ว่าไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่สนหรอกว่าที่รักจะมีผู้หญิงอยู่กี่คน]

เธอได้ลอยมายืนอยู่บนหัวของยูมิลอย่างช้าๆ ยูมิลได้ส่ายหัวสบัดเธอออกไป แต่ว่าหากแค่สะบัดหัวเธอก็ปลิวออกไปเธอก็คงไม่คู่ควรกับเป็นคลาส 7 แล้ว

[เพราะไม่ว่ายังไงที่รักจะต้องเป็นของฉันอยู่ดี]

เฮเรียน่าได้เข้ามาหายูอิลฮานอย่างไร้การป้องกัน มันไม่มีร่องรอยถึงการโจมตีจากเธอเลย ไม่สิก่อนหน้านี้เธอยังใช้พลังช่วยปกป้องเขาไว้อีกด้วย เพราะแบบนี้หากจะมีว่าเธอไม่มีความเป็นศัตรูเลยก็ไม่ผิดนัก

ตอนนี้ยูอิลฮานกำลังลังเลว่าเขาควรจะโจมตีเข้าไปหรือรอโอกาสต่อดี แต่ในระหว่างที่เขากำลังลังเลนี้เองระยะห่างระหว่างเขากับเฮเรียน่าก็หมดลงไป

มือของเฮเรียน่าได้มาแตะที่หมวกของยูอิลฮาน เมื่อเธอดึงขึ้นมา ยูอิลฮานก็ได้เจอเข้ากับดวงตาสีม่วงลี้ลับ

[ที่รักนี่ตรงสเปคฉันเลย]

"แต่เธอไม่ใช่สเปคของฉัน"

[จริงรึ? อีกไม่นานที่รักจะเปลื่ยนใจเอง]

เมื่อเฮเรียน่าได้ดีดนิ้ว หมอกสีม่วงที่กระจายอยู่ทั่วสนามรบได้ถูกดูดมารวมที่ตัวเธอ จากนั้นปีกทั้งหกข้างของเธอก็กางออกและคลุมยูอิลฮานกับเธอเอาไว้ เธอได้ใช้พลังเต็มที่ของเธอกับยูอิลฮาน

"อิลฮาน!"

"พี่สาว พี่จะตายเอาน้า~"

"ยูอิลฮาน!"

[กรรรรรรรรรรรร!]

มานาจำนวนมหาศาลที่มากพอจะบิดเบือนมิติเวลาได้มาล้อมรอบยูอิลฮานเอาไว้ แต่ว่าทั้งสองคนที่อยู่ใจกลางกับไม่กระดิกแม้แต่นิดเดียว สองคนนั้นคือยูอิลฮานกับเฮเรียน่า

[ตอนนี้บอกมาสิว่ารักฉัน]

เฮเรียน่าได้ถอดหมวกยูอิลฮานและกระซิบที่ข้างหูของเขา ยูอิลฮานก็ได้ตอบเธอกลับไปด้วยสีหน้าเหม่อๆ"

"เอาหน้าออกไป ฉันอ่านข้อความไม่ได้"

[คุณได้ปลุกสกิลจิตใจไม่สั่นคลอน เลเวลสูงสุด นี่คือสกิลที่อยู่ในระดับสูงสุดแล้วทำให้ไม่อาจจะวิวัฒนาการอะไรได้อีกต่อไป]

ในที่สุดยูอิลฮานก็รู้

นี่ก็คือสกิลอีกหนึ่งอย่างที่เขามีแต่ไม่เคยถูกกระตุ้นปลุกพลังมาตลอดนับตั้งแต่เริ่มมหาภัยพิบิตขั้นที่ 1