เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 251 - ด้วยความยินดี (2) [24-12-2019]

บทที่ 251 - ด้วยความยินดี (2) [24-12-2019]

บทที่ 251 - ด้วยความยินดี (2) [24-12-2019]


บทที่ 251 - ด้วยความยินดี (2)”

โดยทั่วไปแล้วการจะกลายมาเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจะหมายถึงการที่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำได้รับบันทึกที่ถูกแบ่งมาจากฝ่ายกองกำลังของสิ่งมีชีวิตชั้นสูงและทำให้กลายมาเป็นสมาชิกของกองกำลังนั้นๆ

ในตอนแรกนั้นไม่มีฝ่ายกองกำลังสิ่งมีชีวิตชั้นสูงอื่นนอกจากกองทัพสวรรค์ แต่ยังไงก็ตามได้มีคนที่ไม่ชอบในวิธีการจัดการกับสิ่งต่างๆของกองทัพสวรรค์ทำให้คนๆนั้นได้ตัดสินใจล่ะทิ้งกองทัพสวรรค์ด้วยการเก็บสะสมบันทึกใหม่ๆขึ้นมา และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของกองทัพจรัสแสง

เขาคนนั้นได้เปิดโอกาสในการสร้างเทวดาตกสวรรค์โดยการทำให้บันทึกของทูตสวรรค์ที่มีกลายพันธ์เปลื่ยนไป ด้วยพลังของเขาได้ทำให้เขาสามารถจะทำให้ทูตสวรรค์ที่มีศักยภาพกลายมาเป็นเทวดาตกสวรรค์ได้ เขาคือผู้ทรยศคนแรกของกองทัพสวรรค์และเป็นหัวหน้ากองกำลังสิ่งมีชีวิตชั้นสูงกองกำลังที่สอง กองทัพจัรสแสงได้แผ่ขยายอำนาจออกไปอย่างต่อเนื่องและเข้าปะทะกับกองทัพสวรรค์

ในเวลาเดียวกันกองทัพปีศาจวิบัติได้เริ่มขึ้นมาจากมอนสเตอร์ที่ได้กลืนกินโลก กองทัพปีศาจวิบัติไม่ใช่ทั้งพวกของกองทัพสวรรค์ที่คิดจะสร้างสมดุล ไม่ใช่ทั้งพวกของกองทัพจรัสแสงที่ต่อต้านกองทัพสวรรค์เพื่อที่จะตรากฏใหม่ขึ้นมา พวกกองทัพปีศาจวิบัติคือพวกที่ต้องการจะทำลายกลืนกินทั้งสมดุลและกฏ

กองทัพปีศาจวิบัติคือมอนสเตอร์ที่ในที่สุดก็ได้ทำลายขีดจำกัดด้วยความปรารถนาที่ไม่สิ้นสุดและรวบรวมมอนสเตอร์ที่เหมือนกับตัวมันเองมาก่อตั้งขึ้นเป็นกองกำลังที่ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่ากองทัพปีศาจวิบัตินี่เอง ทุกสิ่งที่พวกมันต้องการก็มีเพียงแค่การทำลายล้างเท่านั้น

กองทัพสวรรค์ไม่พอใจกับกองทัพปีศาจวิบัติมาก แต่ว่าพอเวลาได้ผ่านไปกองทัพจรัสแสงก็ได้ร่วมมือกันกับกองทัพปีศาจวิบัติในบางครั้ง แต่แน่นอนว่านี่ก็ไม่ได้เป็นพันธมิตรที่จริงใจกันเลยเพราะว่าทุกๆคนต่างก็ต้องการในสิ่งที่ต่างกัน

สุดท้ายสุดคือกองกำลังสิ่งมีชีวิตชั้นสูงกองกำลังที่สี่ สวนอาทิตย์อัสดงที่เริ่มขึ้นมาจาก... คนที่เต็มไปด้วยความลึกลับ แม้ว่าเขาจะเกิดและใช้ชีวิตอยู่ภายใต้โลกที่อยู่ภายใต้อำนาจของกองทัพสวรรค์! แต่กองทัพสวรรค์รู้เพียงแค่ว่าเขาคนนี้มีสกิลในการซ่อนตัวที่สูงมากๆ

กองกำลังสวนอาทิตย์อัสดงนี้ได้ขยายอำนาจขึ้นมาอย่างช้าๆแต่มั่นคง และในท้ายที่สุดแล้งระดับพลังของกองกำลังนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากองกำลังไหนๆเลย พวกเขานั้นจะไปไหนมาไหนเหมือนกับสายลมและจะไม่เผยพลังเต็มที่ออกมาง่ายๆ แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้เลยก็คือพลังของพวกเขาไม่ได้อ่อนแอเลยสักนิด สมาชิกของกองกำลังนี้ต่างก็มีเอกลักษณ์ของตัวเองและมีความสามารถที่หลากหลายทำให้ยากที่จะเผชิญหน้าด้วย

[ถึงแบบนั้นก็เถอะนะ]

เอิลต้าได้หยักไหล่ขณะที่มองดูสมาชิกของสวนอาทิตย์อัสดงที่อยู่ในตำแหน่งที่ล้อมตัวเธออยู่ราวกับกำลังเตรียมทำพิธีบางอย่าง

'พิธี' นี่ก็คือเวทย์ที่จะเปลื่ยนจากที่เธอเป็นทูตสวรรค์ไปเป็นสมาชิกของสวนอาทิตย์อัสดง และเป็นเวทย์ที่หัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดงได้พัฒนาขึ้นมาหลังจากค้นคว้าเรื่องการกลายพันธ์ของหัวหน้ากองทัพจรัสแสงอีกด้วย

[ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะมาผ่านพิธีแบบนี้]

[เธออยากจะไปที่ฐานทัพหลักเราใช่ไหมล่ะ? ฉันรู้นะว่าเธอหมายถึงอะไร แต่ว่าน่าเสียดาย]

สิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่มีท่อนบนเป็นผู้เปลือยกลายและท่อนร่างเป็นงู ลิโซน่าได้ส่ายหัวออกมา เธอคือคลาส 6 เพียงคนเดียวที่อยู่ที่นี่

[มันไม่มีฐานทัพหลักของพวกเราสวนอาทิตย์อัสดงหรอกนะ]

[ฉันก็เคยได้ยินมาแล้ว... เธอกำลังจะบอกว่าถ้าฉันเป็นสมาชิกของพวกเธอ เธอถึงจะยอมบอกฉันใช่ไหมล่ะ?]

[ไม่หรอก พวกเราน่ะเชื่อในตัวเธอแล้ว ฐานทัพหลักนั่นไม่มีอยู่จริงหรอกนะ]

[...ว่าไงนะ?]

แผนของเอิลต้าที่แต่เดิมได้วางมาตลอดได้จบลงจากการพูดคุยนี้

[นี่มันเป็นเรื่องจริงงั้นหรอ?]

[แม้กระทั่งพวกเรายังไม่รู้เลยว่าหัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดงพักอยู่ไหนกัน ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าคนๆนั้นเลยด้วยซ้ำ ฉันยังมั่นใจอีกด้วยว่าทุกๆคนที่อยู่กับเราที่นี่ก็ไม่เคยเจอเห็นเขาเหมือนกัน]

[...มันน่าอายที่จะพูดนะ แต่ว่า]

เอิลต้าได้ถามออกมาแบบอายเล็กๆ

[ถ้างั้น พอฉันตกลงสู่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำแล้ว งั้นที่พวกเธอบอกจะทำให้ฉันกลายมาเป็นนายหญิงแห่งสวนอาทิตย์อัสดงล่ะ?]

[หัวหน้าผู้เฝ้าประตูสวน หรือที่กองกำลังอื่นเรียกกันว่า 'ผู้บัญชาการกองพัน' พวกนั้นบางครั้งก็ชอบทำตัวเหมือนกับหัวหน้า เธอได้ถูกหนึ่งในพวกนั้นหลอกแล้วล่ะ]

นี่มันบ้ามากจนเอิลต้าพูดไม่ออกไปแล้ว ลิโซน่ายังคงพูดต่อไป

[หลังจากที่ได้รวบรวมข้อมูลของคนที่อ้างว่าเคยเจอกับหัวหน้าก็ทำให้เราได้ข้อสรุปมาว่า เขาคือคนที่แปลกมากๆและยังไม่อาจคาดเดาได้ เหตุผลก็ง่ายมากๆ 'หัวหน้า' ที่คนพวกนั้นพบต่างก็เป็นคนล่ะคนกันทั้งนั้น]

[ที่เธอจพบอกก็คือ...]

[ถูกต้อง หัวหน้าได้ออกคำสั่งหนึ่งมา คำสั่งที่ว่าเขาจะให้หัวหน้าผู้เฝ้าประตูสามารถอ้างว่าพวกเขาเป็นหัวหน้าได้เพื่อที่จะไม่แสดงตัวเองออกมา]

เอิลต้าได้คิดว่านี่มันไร้สาระเอามากๆ ในเวลาเดียวกันนี่ก็ได้ผลอย่างไม่ต้องสงสัยเลย เพราะแบบนี้ทำให้ไม่มีทูตสวรรค์คนใดได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับหัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดงเลย รวมไปถึงเธอด้วย!

[ยังไงก็ตามมีสิ่งหนึ่งที่เรามั่นใจได้ คือเขาทรงพลังมากๆ แล้วก็นะพวกเราก็ไม่ได้มีข้อจำกัดอะไรมากมายอีกด้วย เอิลต้าไม่ใช่ว่าที่เธอมาเข้าฝ่ายพวกเราก็เพราะต้องการอิสระเหมือนกันหรอหรอก? โอ้ หรือว่าไม่กันล่ะ? เธอพูดถึงว่าเธอรู้สึกรังเกียจเรื่องที่กองทัพสวรรค์ทอดทิ้งโลกไปนี่?]

[ชะ... ใช่แล้ว]

ในตอนนี้ยูอิลฮานก็ได้ติดต่อมาหาเธอ เอิลต้าได้รีบตั้งตัวและตอบกลับไปทันที

[พวกเรามาเริ่มพิธีกันเเถอะ]

[เยี่ยม เธอเลือกได้ดี... ทุกคนประจำที่]

ทุกคนได้ไปประจำตำแหน่งของตัวเองในทันที นี่คือการแยกปีกทูตสวรรค์ออกจากเอิลต้าและมอบบันทึกสวนอาทิตอัสดง

[ทนเอาไว้นะถึงมันจะเจ็บนิดๆ มันจะใช้เวลาไม่นานนักที่เธอจะตกลงไปเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ]

ยังไงก็ตามช่วงเวลานั่นก็คือช่วงที่เอิลต้าได้เล็งเอาไว้มาตลอด เธอได้หลับตาลงตั้งสมาธิเอาไว้ พวกที่มองเธออยู่ได้หัวเราะกันออกมา พวกเขาคิดว่าเธอทำแบบนี้เพราะกำลังทนกับความเจ็บปวดอยู่

[เยี่ยม มันกำลังเป็นไปด้วยดี...]

[เตรียมตัวสู้กับกองทัพสวรรค์ไว้ด้วย แน่นอนว่าพวกนั้นก็คงจะยังเหนื่อยจากการต่อสู้กับกองทัพปีศาจวิบัติแน่]

[ถ้าพวกกองทัพสวรรค์ถูกมังกรนั่นกวาดล้างไปหมดก็คงจะดี... ตอนนี้แหละ]

ปีกสีขาวบริสุทธิ์ที่อยู่บนหลังของเอิลต้าได้ถูกดึงออกมาช้าๆ ในเวลาเดียวกันได้มีเลือดสีขาวบริสุทธิ์พุ่งออกมาด้วย นี่คือหลักฐานที่พิสูจน์ถึงการเป็นทูตสวรรค์

[ตอนนี้แหละทนเอาไว้เดี๋... อะไรกัน!?]

"ฟู่"

ยังไงก็ตามในทันทีที่พลังทูตสวรรค์ทั้งหมดของเอิลต้าถูกดึงออกไป พลังนั้นก็ได้เริ่มก่อตัวเป็นบาเรียรอบๆตัวเอิลต้า นี่คือวงเวทย์ที่เธอได้สร้างเอาไว้บนร่างกายของเธอที่จะเปิดใช้งานเมื่อมานาและตัวตนในฐานะสิ่งมีชีวิตชั้นสูงของเธอถูกดึงออกไป

[เอิลต้า เธอ...!]

"ฉันติดโรคติดต่อมาจากเจ้าคนถูกทิ้งนั้นนะ พวกนายรู้ไหม"

บันทึกแห่งสวนอาทิตย์อัสดงที่พยายามจะแทรกแซงเข้าไปในร่างกับวิญญาณของเธอไม่อาจจะผ่านบาเรียที่เกิดขึ้นมาจากพลังทูตสวรรค์ได้และถูกสะท้อนกลับไป เอิลต้าได้เริ่มฟื้นพลังชีวิตของเธอกลับมาจากภายในบาเรียนี่และยิ้มออกมาอย่างสบายใจ

"ฉันก็เบื่อกองกำลังสิ่งมีชีวิตชั้นสูงเหมือนเขาไปแล้ว! ตอนนี้แหละ!"

'โอเค ตอนนี้!'

ยูอิลฮานได้แทงหอกเข้าไปที่หัวของหนึ่งในสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่สร้างวงเวทย์ขึ้นมา จากการที่สิ่งมีชีวิตชั้นสูงคนนั้นได้ตายไปในทีเดียวทำให้การซ่อนตัวของเขายังคงอยู่ และเพราะแบบนี้ทำให้มีแต่ลีโซน่าที่สังเกตเห็นการโจมตีนั่นของยูอิลฮาน แต่ว่าเธอก็ไม่รู้เลยว่าเขาอยู่ไหน

[ยูอิลฮานงั้นหรอ? เป็นยูอิลฮาน! คนที่ทำพันธสัญญากับเอิลต้า!]

"รู้จักฉันด้วยงั้นหรอ? มิลอย่าเข้าไปใกล้ผู้หญิงคนนั้นนะ"

[ครับผม!]

"ท่านหญิงเรย์น่าาาา!"

ในอีกด้านหนึ่งมิลกับเลียร่าได้โจมตีศัตรูเช่นกัน และเพราะแบบนี้ทำให้การซ่อนตัวของพวกเขาหายไป นายูนาได้มอบพรให้กับทุกๆคนในขณะที่มีเอจิสของยูอิลฮานคุ้มกันอยู่

[อ๊าาา]

[สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ!? ทะ ทูตสวรรค์ชั้นสูงเลียร่า!]

"ไม่ใช่ทูตสวรรค์อีกต่อไปแล้ว!"

ด้วยการลอบโจมตีนี้ทำให้มีสมาชิกของสวนอาทิตย์อัสดงถึงสามคนที่ตายไป และก็ได้เพิ่มขึ้นมาเป็นสี่ จากนั้นก็ห้า สำหรับสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำแล้วสกิลของยูอิลฮานดีจนเกินไปและลีโซน่าได้พยายามอย่างมากที่จะหาตัวตนของยูอิลฮาน แต่ว่าแม้แต่ร่องรอยของเขามันเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะหาเจอ เธอได้แต่มองลูกน้องของเธอค่อยๆตายกันไปต่อหน้าต่อตาเธอ! ในท้ายที่สุดเธอก็ได้แต่ระบายความโกรธใส่เอิลต้า

[เอิลต้า เธอ! ทำไมกัน เธอบอกฉันว่าเธอจะหยุดการเป็นทูตสวรรค์นี่!]

"ฉันบอกแบบนั้นแน่นอน"

[แต่ทำไมเธอถึงวางแผนรวมมือกับมนุษย์นั่น!]

"ฉันคิดว่าเธอกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่นะ"

เอิลต้าได้แตะบาเรียที่เธอสร้างและยิ้มกว้างออกมา

"ฉันไม่ได้ช่วยยูอิลฮานเพราะฉันเป็นทูตสวรรค์ซะหน่อยนี่"

แม้ว่าตัวเธอจะเสียระดับพลังส่วนใหญ่ไปแล้ว แต่ว่าพลังในด้านเวทย์ของเธอยังไม่ได้หายไป และในตอนนี้เธอได้ใช้สิ่งที่เธอเคยเป็นมาเป็นวัตถุดิบสำคัญ ในตอนนี้เอิลต้ามั่นใจอย่างมากว่าเธอจะไม่แพ้ใครหน้าไหน

"ฉันก็แค่อยากจะอยู่กับยูอิลฮาน"

กลุ่มของยูอิลฮานได้ฆ่าทุกๆคนที่เกี่ยวข้องกับพิธีนี้และเพราะแบบนี้ทำให้วงเวทย์พิธีทำงานต่อไปไม่ได้และพังลงไป เอิลต้าที่รอเวลานี้อยู่ได้เปลื่ยนบาเรียไปเป็นเวทย์อีกอย่างหนึ่งทันที เธอกระทั่งดึงมานาที่ใช้ทำพิธีมาเป็นเวทย์ใหม่อีกด้วย!

[เอิลต้า...!]

นี่เป็นเวทย์โจมตีที่เล็งมาที่ลีโซน่าเพียงคนเดียว คริสตัลมานาที่กำลังลุกไหม้บนท้องฟ้าได้ดูดเอามานารอบๆมาเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นนับร้อย นับพันและพุ่งเข้าไปใส่ลีโซน่า เธอได้ตกตะลึงขึ้นทันทีเมื่อได้เห็นแบบนี้

[ไม่ใช่ว่าเธอตกลงมาเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำแล้วงั้นหรอ!?]

"ถึงการพูดเองมันจะเขินหน่อยๆ แต่ว่าถ้าเป็นในเส้นทางแห่งเวทย์ ฉันไม่คิดว่าฉันจะแพ้ใครหน้าไหนทั้งนั้น"

[อั๊ก!?]

ตอนนี้เธอเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำที่ไม่สามารถจะดูถูกได้เลย เวทย์ที่เอิลต้าใช้คือเวทย์ที่เธอได้ใช้มานาของสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่เคยเป็นของเธอทั้งหมด! ลีโซน่าได้ขยายมือของเธอขึ้นเพื่อปล่อยมานาที่เธอเก็บเอาไว้ออกมาสร้างเป็นบาเรียป้องกันตัวเอง เพื่อที่จะป้องกันเวทย์ของเอิลต้าแล้วเธอได้แต่ดึงพลังของเธอออกมาเต็มกำลัง

แต่ในระหว่างนี้เองสมาชิกสวนอาทิตย์อัสดงก็กำลังตายไปจากการโจมตีที่มองไม่เห็นของยูอิลฮาน รวมไปถึงยูมิลและเลียร่าที่ถูกมองเห็นก็ยังน่ากลัวเช่นกัน และนี่คือจังหวะสำคัญที่เอิลต้าเล็งเอาไว้

[เธอมัน... ต่ำช้า!]

"เธอเป็นคนที่ฆ่าเอลฟ์เพื่อเอาอาร์ติแฟคไปใช่ไหม? ฉันขอรับรองเลยมาที่นี่ไม่มีใครต่ำช้าไปกว่าเธอแล้ว"

[ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น! ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่ามันเกิดอะไรขึ้น!]

"งั้นหรอ? ดูเหมือนว่าสวนอาทิตย์อัสดงจะเคารพในความเป็นอิสระของแต่ล่ะคนสินะ แต่วาปกติแล้วกลุ่มจะต้องรับผิดชอบร่วมกันใช่ไหม?"

ในที่สุดแล้วลีโซน่าก็เข้าใจว่าเอิลต้าไม่ได้มีใจจะเข้าร่วมสวนอาทิตย์อัสดงเลยสักนิด

[ได้ ฉันจะบอกเธอให้ได้รู้ถึงสิ่งที่เธอทำ เธอกำลังจะเป็นศัตรูกับทั้งกองกำลังอยู่]

หลังจากรับเวทย์ของเอิลต้าแล้วลีโซน่าได้ยกเลิกบาเรียไป และเปลื่ยนกลับมาโจมตีบ้าง แต่ในตอนนี้เองได้มีเงาบางอย่างอยู่ข้างหลังของเธอ

"ให้ฉันบอกข้อมูลอะไรกับเธอหน่อยนะ... คนที่ถูกทิ้งคนนั้นน่ะน่ากลัวยิ่งกว่ากองกำลังไหนอีกนะ"

แน่นอนว่าเธอไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด

[ติดคริติคอล!]

[อ๊ากก!?]

หอกเล่มหนึ่งได้แทงผ่านช่องท้องของเธอ ส่วนที่ได้เชื่อมต่อร่างกายท่อนล่างที่เป็นงูกับท่อนบนที่เป็นมนุษย์เข้าด้วนกัน นี่คือจุดอ่อนที่มองเห็นได้ชัดจากภายนอก แต่ว่าตลอดมาในส่วนนี้ได้ถูกเกล็ดป้องกันเอาไว้ แต่ก็เพราะเอิลต้านั่นเองที่รู้ถึงเรื่องนี้ดีและโจมตีเข้าไปในจุดนั้นเพื่อทำลายเกล็ดออกไปก่อนจนยูอิลฮานสามารถแทงทะลุเข้ามาได้

"ฟู่วว ฉันใช้สกิลนี้ได้สำเร็จแล้ว แต่ฉันก็ยังฆ่าเธอไม่ได้อยู่ดี... นั่นสิเนอะ คลาส 6 นี่นา"

[ยูอิลฮาน...!]

เมื่อเห็นว่าศัตรูยังไม่ตายไปภายในการโจมตีเดียวเขาก็ได้บ่นในระหว่างดึงหอกกลับมา แม้กระทั่งเขาได้ใช้ 'หอกไร้วิถึทับซ้อน' แล้วเขาก็ยังไม่อาจจะฆ่าศัตรูได้ นี่มันทำให้เขารู้ถึงช่องว่างระหว่างของตอนที่เขาได้ฆ่าอิชจาร์ด้วยการทับซ้อนการโจมตีทั้งหมดไปในครั้งเดียว และนี่ก็เป็นปกติที่การซ่อนตัวของเขาจะหายไปด้วย

แน่นอนว่าเขาก็ได้วางแผนที่จะยกเลิกการซ่อนตัวไว้อยู่แล้ว หากเขาไม่ทำแบบนี้นั่นมันก็จะหมายความว่าแขกก็จะมาหาเขาไม่เจอน่ะสิ

"ฮ่าาาาาห์! คลื่นกระแทกจู่โจม!"

[ย่ะห์]

ในตอนที่การเคลื่อนไหวของลีโซน่าได้หยุดลงครู่หนึ่งจากความจกใจ การโจมตีของยูมิลกับเลียร่าก็ได้มาถึงแล้ว การโจมตีทั้งสองนี้หนักหน่วงพอที่จะสั่นคลอนร่างของเธอ และยิ่งการโจมตีคลื่นกระแทกจากเลียร่าได้ทำให้อวัยวะภายในร่างของเธอทั้งหมดเริ่มพังทลายลงไป

[อั๊ก อ๊าาาา...!]

ยังไงก็ตามเหตุผลที่ลีโซน่าตกใจก็ไม่ใช่แค่เพราะการโจมตีร่างกายของเธอเท่านั้น ไม่ใช่ทั้งการโจมตีของยูอิลฮาน เลียร่าหรือยูมิลเช่นกัน

[เป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน...?]

ในเวลาแค่ไม่กี่นาทีที่เธอไปสนใจกับเอิลต้า สมาชิกสวนอาทิตย์อัสดงทั้งหมดได้ตายไปแล้ว!

แถมนี่ยังไม่ใช่เวลาที่ต้องกังวลกับแค่ยูอิลฮานแล้ว ยังมีมังกรทารกอายุ 6 ขวบ แล้วก็หญิงสาวที่ยอมละทิ้งคลาส 6 เพื่อความรักที่ทำการสังหารหมู่สิ่งมีชีวิตด้วยตัวพวกเขาเองอยู่!

ยังไงก็ตามนี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง

[เอิลต้าาาาาาาาาาาา!]

เสียงตะโกนของสเปียร่าได้ดังขึ้นมาพร้อมๆกับการมาถึงของกองทัพสวรรค์ทั้งกองทัพ พวกเขาที่ได้ทำศึกหนักมาส่วนใหญ่ก็ได้ฟื้นพลังการต่อสู้กลับมาแล้ว

[โอ้ ฉันมาถึงแล้ว นี่มันมีแขกเยอะเหมือนกันนะเนี้ย... นายพิเรนทร์คนนี้ นายอยากจะเรียกฉันมาที่นี่งั้นหรอ? ... ฉันไม่ได้ชอบความรุนแรงเลยสักนิด]

แขกพิเศษคนที่สองเลยก็คือราชินีซัคคิวบัส เฮเรียน่า หากไม่พูดถึงปีกบนหลังทั้งหกปีกของเธอและเขาเล็กๆบนหน้าผากเธอแล้ว ตัวเธอก็จะไม่ได้ต่างไปจากมนุษย์เลยสักนิด แล้วเธอก็ยังสวยมากๆอีกด้วย ร่างกายที่ทรงเสน่ห์ของเธอกับชุดคลุมที่ปกปิดทั่วทั้งร่างของเธอมันดูไม่เข้ากันเลยสักนิด

[โอ้ นี่มันเหนือกว่าที่ฉันคิดไวนะเนี้ย หืมม ฉันชอบนะ ชอบทั้งคู่เลย]

"นังสารเลวนั่น"

รูปลักษณ์ภายนอกของเธอได้กระจายเสน่ห์ที่ทรงพลังไปยังยูอิลฮานกับยูมิล ลีโซน่าได้ตาค้างขึ้นมาทันที

[ผู้บัญชาการกองพันปีศาจจากกองทัพปีศาจวิบัติคนที่สอง...!?]

[โอ้ ไม่นะ ฉันไม่อยากถูกคนอื่นเจอเลย ทั้งหมดนี่มันก็เพราะคุณที่รักของฉัน คุณจะรับผิดชอบใช่ไหมที่รัก?]

เฮเรียน่าได้กระพริบตาให้กับยูอิลฮาน ยังไงก็ตามยูอิลฮานได้เอียงหัวออกมาด้วยหัวใจที่ยังคงสงบเหมือนอย่างเคย

[นี่มันไม่ดีแล้วนะ ไม่ใช่ว่าพวกของเธอทำกันเกินไปแล้วหรอกหรอเฮเรียน่า? สิ่งที่เธอทำนี่มันหมายความว่าเธอกำลังจะทำลายสัญญาพันธมิตรระหว่างเราสินะ?]

[โอ้ ไม่เจอกันนานเลยนัก นาเทีย เธอยังสวยเหมือนเดิมเลยนี่นา]

[ปีกที่ 8 แห่งกองทัพจรัสแสงนาเทีย!?]

สำหรับเรื่องน่าตกใจเรื่องที่สามก็คือกองทัพจรัสแสงก็ยังเผยตัวออกมาเช่นกัน และคนที่เผยตัวออกมาก็คือผู้บัญชาการกองพันคลาส 7 ที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเฮเรียน่า!

เมื่อเฮเรียน่ารู้ว่าศัตรูเธอคือผู้บัญชาการกองพันที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันทำให้ปีกทั้งหกข้างบนหลังของเธอกระพรืออย่างภาคภูมิใจ

[สงครามครั้งนี้จะ...]

และชีวิตของลีโซน่าก็ได้จบลงตัวนี้ ได้มีรอยแยกขนาดยักษ์อีกแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นมาราวกับกำลังรอเวลานี้อยู่

[ดาเรย์คือดินแดนที่เราได้ทำการทำนายไว้แล้ว การเจรจามันเป็นไปไม่ได้ มาตราการป้องกันระดับสูงเปิดใช้งาน]

อีกคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาจากรอยแยกก็คือฉลามขนาดยักษ์ที่ปกคลุมไปด้วยเกราะโลหะหนา แน่นอนว่าฉลามนี่ก็เป็นคลาส 7 เช่นเดียวกัน

[หัวหน้าผู้เฝ้าประตูแห่งสวนอาทิตย์อัสดง เคลาทูค จะเข้าร่วมศึกครั้งนี้]

และในตอนนี้ที่ดาเรย์ได้มีผู้บัญชาการกองพันจากทั้งสามฝ่ายมาถึงแล้ว! ยูอิลฮานที่พอจะเดาเรื่องนี้เอาไว้อยู่แล้วก็ยังคงเก็บศพของลีโซน่าอยู่ สงครามก็คือสงครามและสินสงครามก็คือสินสงคราม!

[...นาย ไม่ได้เห็นหัวผู้เฝ้าประตูแห่งสวนอาทิตย์อัสดงเลยงั้นหรอ?]

[ฟุฟุ โลภจังเลยน้า อย่างที่คิดเลย ที่รักเหมาะสมกับกองทัพปีศาจวิบัติเราที่สุดแล้ว]

ยูอิลฮานรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมาที่เขาได้และทำตัวให้เล็กลงในทันที

"ทุกๆคนทำธุระกันตามสบายเลยนะ ฉันขอตัวล่ะ"

และก็เป็นธรรมดาที่พวกนั้นจะไม่ยอมปล่อยให้ยูอิลฮานทำแบบนี้ได้แน่

ในตอนนี้กองกำลังทั้งสี่ฝ่ายและผู้โดดเดี่ยวยูอิลฮานได้มารวมอยู่ในที่เดียวกันแล้ว สงครามภายในดาเรย์ได้เริ่มไปสู่จุดสูงสุดแล้ว

 


เรื่องนี้มีกลุ่มลับด้วยนะครับ ตอนนี้พึ่งเปิดกลุ่มใหม่ สามารถติดต่อขอเข้ากลุ่มได้ที่ >> คลิกเลย <<

จบบทที่ บทที่ 251 - ด้วยความยินดี (2) [24-12-2019]

คัดลอกลิงก์แล้ว