ตอนที่ 98 มอบสมบัติให้จักรพรรดิน้ำแข็ง

เมื่อเห็นร่างเพรียวบางวิ่งไปที่ประตู หลิงอี้จึงหันสายตากลับมา

ความดันเลือดของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ

“แค่ให้เงินเธอก็ขอบคุณฉันขนาดนี้”

สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อคิดถึงอนาคตอันใกล้  “แล้วถ้าฉันช่วยเธอฟื้นฟูสถานะผู้เล่น เธอจะไม่...”

หลิงอี้ส่ายหัวแล้วโยนความคิดสับสนนี้ออกไป

งานเร่งด่วนในตอนนี้คือการหาวิธีเพิ่มความแข็งแกร่ง

“ในเมื่อสามสกิลนี้ยังไม่มีประโยชน์ในตอนนี้ ถ้างั้นต้องไปดูของรางวัลจากประกาศโลก”

เขาเปิดกระเป๋าเป้และตรวจสอบรางวัลทั้งสองได้มาจากประกาศโลก

[ตั๋วจับรางวัลสมบัติระดับเริ่มต้น(D)]: สุ่มจับสมบัติที่มีระดับDหรือต่ำกว่า

[ธัญพืชบริสุทธิ์]: ธัญพืชบริสุทธิ์เป็นของชอบของเหล่าภูติ

ทั้งสองอย่างมีศักยภาพในการกลายพันธุ์สูงและหลิงอี้กดกลายพันธุ์ทันที

มันเป็นเหมือนของชิ้นก่อนที่เปลี่ยนจาก‘ระดับDหรือต่ำกว่า’เป็น‘ระดับAหรือต่ำกว่า’

และอีกอย่างเปลี่ยนเป็นเครื่องมือ

[เครื่องผลิตธัญพืชบริสุทธิ์]: สามารถผลิตธัญพืชบริสุทธิ์ได้วันละ1ต้น

“เครื่องผลิต? นี่...”

เขาเข้าใจว่าภูตคืออะไร ครั้งสุดท้ายบนหน้าผาหิน เขาได้เห็นนกจงหมิงกำลังบินด้วยตาตัวเอง

เดิมทีเขาไม่ตั้งใจข้องเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนี้ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว พรุ่งนี้เขาสามารถเข้าเสินลู่แล้วลองไปหามันได้

หลิงอี้หันมาสนใจ[ตั๋วจับรางวัลสมบัติระดับเริ่มต้น]และใช้มันโดยไม่ลังเล

หนึ่งคนสามารถใส่สมบัติได้ชิ้นเดียวเท่านั้น

สมบัติที่เขาใช้อยู่สามารถเพิ่มตำแหน่งดาวได้ และเขาจะไม่เปลี่ยนมัน

แต่จักรพรรดิน้ำแข็งยังไม่ได้ใส่สมบัติ – ตอนที่เขาดูแผงข้อมูลของเธอก่อนหน้านี้ เขาเห็นชัดเจนว่าอีกฝ่ายมีสมบัติและอาวุธ นั่นหมายความว่าเธอสามารถสวมใส่สมบัติและถืออาวุธได้เหมือนผู้เล่น

เขาจึงตั้งใจมอบสมบัติให้เธอและยังสามารถดึงคืนในภายหลัง

ยังไงแล้วจักรพรรดิน้ำแข็งก็มีส่วนช่วยอย่างมากในการสู้กับราชามอนสเตอร์ มันคุ้มค่าที่จะให้รางวัลเธอ

จากนั้นไม่นาน

เมื่อหมอกสีขาวจางหายไป ห่วงโซ่สีเงินแวววาวเหมือนประกอบจากเพชรขนาดเล็กหลายสิบชิ้นก็ลอยอยู่ตรงกลาง

ทันทีที่หลิงอี้ยื่นมืออกมา ห่วงโซ่ก็ตกบนฝ่ามือโดยอัตโนมัติ

เบาและเย็น

เมื่อเขาเปิดดูเอฟเฟกต์ ปรากฏว่ามันเป็นสมบัติระดับAที่สามารถเพิ่มความว่องไวได้200และมีความสามารถของสมบัติเป็นการทำความสะอาด

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาก็กลายพันธุ์โดยตรง

[โซ่คริสตัลเมฆหยก

ระดับ: A

ประเภท: โซ่คล้องเอว

เอฟเฟกต์: ความว่องไว +200(+20)

ความสามารถของสมบัติ: ทำความสะอาดร่างกายและขจัดสถานะผิดปกติ ]

(โซ่คริสตัลเมฆหยก + แก่นหยก → โซ่คริสตัลเทพงดงาม)

จำนวนการใช้ของสมบัติหายไปหลังจากกลายพันธุ์

ถ้ามีแรงมากพอก็สามารถใช้ได้ไม่จำกัด

แม้จะไม่ดีเท่าสมบัติของเขาที่เพิ่มตำแหน่งดาวได้ แต่ยังถือว่าเป็นของดี

“เสี่ยวปิง”

เขาแค่เรียกเบาๆจักรพรรดิน้ำแข็งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างเขาราวกับผี

“นี่เป็นสมบัติสำหรับเธอ เอาไปใส่ซะ”

เขายื่นสร้อยเงินแวววาวในมือให้เธอ

จักรพรรดิน้ำแข็งก้มหน้ามองโซ่ในมือด้วยดวงตาสีขาวและเอื้อมมือหยิบทันที

หลังจากหยิบมาแล้ว เหมือนเธอไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ

เธอจ้องหลิงอี้ด้วยสายตาใสสื่อ

“มันเป็นที่คล้องเอว”

หลิงอี้ทำท่าทางง่ายๆ

จักรพรรดิน้ำแข็งพยักหน้าเหมือนจะเข้าใจ เธอจึงเริ่มถอดชุดสีฟ้าใสของเธอออก

เมื่อเห็นแบบนั้นหลิงอี้จึงรีบหยุดเธอทันที “เดี๋ยวก่อน!”

ในเวลาเดียวกันเขาจับมือเธอบินไปที่ห้องของเขาบนชั้นสอง เขาเปิดหน้าต่างแล้วผลักเธอเข้าไป “เธอใส่มันในห้อง”

พอพูดจบเขาก็รีบปิดหน้าต่างแล้วหันหลังให้

ตามจริงแล้วมันไม่สำคัญว่าเขาจะปล่อยให้เธอใส่ในสนามหรือเปล่า เพราะทั้งสนามได้รับการป้องกันโดยเขตแดนกลายพันธุ์ ซึ่งป้องกันการตรวจสอบหรือมองเห็นได้ทุกอย่าง เมื่อคนนอกมองเข้ามาในสนาม พวกเขาจะเห็นแค่รูปลักษณ์ที่‘ไม่ธรรมดา’เท่านั้น

คนที่มองเห็นได้คือเขาและหลินซูโหรว

แต่หลิงอี้รู้สึกว่าสิ่งนี้ควรทำในบ้านมากกว่า

หนึ่งนาทีต่อมา

ก๊อกก๊อก!

เสียงเคาะกระจกดังจากด้านหลังหน้าต่าง

หลิงอี้หันกลับมาและเห็นว่าจักรพรรดิน้ำแข็งแต่งตัวเรียบร้อยไม่ต่างจากก่อนหน้านี้

เขาเลยใช้ตาทิพย์ตรวจสอบแผงข้อมูลของเธอ

เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อยืนยันได้ว่าเธอใส่สมบัติแล้ว

“เฮ้อ...”

......

ในเวลากลางคืน.

ฝนกำลังตกหนัก

หลังจากรับประทานอาหารเย็นเรียบร้อยแล้ว หลิงอี้กับหลินซูโหรวก็นั่งอยู่ในห้องโถงและพูดคุยเกี่ยวกับกิจกรรมผู้เล่นใหม่

พรุ่งนี้เป็นวันที่เจ็ดของการเปิดเสินลู่ในเดือนนี้ กิจกรรมผู้เล่นใหม่จึงกำลังจะเริ่มขึ้น

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้เขาต้องการข้อมูลเพิ่มเติมจากเธอ

“ไม่มีอะไรจะมาก มันเป็นกิจกรรมทางเลือกในการปีนหอคอย จำนวนชั้นจะถูกกำหนดตามคะแนนที่ได้รับจากการฆ่ามอนสเตอร์”

หลินซูโหรวนั่งไขว่บนโซฟาและบอกข้อมูลหลิงอี้ให้มากที่สุด “หอคอยนี้คือหอยทดสอบสำหรับผู้เล่นใหม่ หอคอยจะปรากฏที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของค่ายและปรากฏแค่หนึ่งวันเท่านั้น ผู้เล่นทุกคนที่เลเวลต่ำกว่า30สามารถท้าทายได้”

“ในขณะเดียวกันรายชื่อดาวรุ่งคนใหม่จะถูกเปิดขึ้น ยิ่งจำนวนชั้นมากอันดับที่อยู่ในรายชื่อดาวรุ่งก็ยิ่งสูง”

เมื่อพูดจบเธอก็หยิบน้ำอุ่นขึ้นมาดื่มเพื่อเพิ่มความชุ่มคอ

“รายชื่อดาวรุ่ง” หลิงอี้รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ การขึ้นเป็นอันดับหนึ่งจึงไม่มีความกดดัน

ไม่ใช่แค่นั้น

เขาคิดจะทำลายสถิติของผู้เล่นใหม่ทั้งหมดในช่วง20ปีที่ผ่านมา!

‘การทำแบบนี้จะทำให้เกิดความปั่นป่วนอีกไม่ใช่เหรอ?”

'แต่ช่างมันเถอะ ยังไงโลกนี้ก็บ้าคลั่งกันไปแล้ว สุมไฟลงไปอีกหน่อยจะเป็นไรไป’

ในวันที่หกเขาสามารถชนะราชามอนสเตอร์ด้วยตัวคนเดียว

นอกจากนี้เขายังได้รู้ความรู้สึกของคนทั่วโลกด้วย - เพราะเขาใช้เวลาตลอดทั้งบ่ายในการดูฟอรัม

เมื่อชื่อเสียงของเขาโด่งดังอีกครั้ง คนทั้งโลกก็เริ่มคุยกันว่า‘ซีโร่วัน’ในเขต66เป็น‘ซีโร่วัน’ที่ผสมสกิลระดับ10ดาวหรือเปล่า

เมื่อเช้าเขาได้รับข้อความจากลั่วเหยา จนถึงขณะนี้เขายังไม่ได้ตอบกลับเลย

'ฉันจะได้ผลตอบแทนมากมายในตอนสุดท้ายถ้าฉันทำสำเร็จ และรางวัลพวกนี้อาจแก้ปัญหาเรื่องแรงกายก็ได้!’

หลิงอี้ตั้งความหวังไว้กับงานนี้ในวันพรุ่งนี้แล้ว

ถ้ารางวัลสามารถตอบสนองความคาดหวังของเขาได้ วันมะรืนเขาอาจไปสมัครปฏิบัติการช่วยเหลือเขต87ได้ทันที!

เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อคิดแบบนั้น

“สิ่งสุดท้ายที่ต้องตำคือการต่อสู้ไม่ได้เกิดขึ้นในหอคอย หอคอยเป็นจุดเทเลพอร์ตเท่านั้น”

หลินซูโหรวพูดต่อหลังจากดื่มน้ำ “เสินลู่จะสุ่มเลือกสถานที่ในโลกนี้เป็นสนามรบ หลังจากเข้าไปในหอคอย ทุกคนจะถูกเทเลพอร์ตไปที่นั่น นายน่าจะรู้เรื่องนี้แล้ว”

“รู้..”

เสียงยังไม่ทันจบ

จู่ๆเสียง‘ตึง’ก็ดังขึ้นจากด้านนอกสนามราวกับว่ามีบางอย่างหล่นลงมา

แม้ว่าฝนข้างนอกส่งเสียงดัง แต่ทั้งสองก็ได้ยินเสียงนี้อย่างชัดเจน

หลิงอี้กับหลินซูโหรวมองหน้ากัน หลิงอี้ขมวดคิ้วแล้วพูด “น่าจะเป็นคน...ฉันจะออกไปดู”

“อืม ระวังตัวด้วย!” หลินซูโหรวพยักหน้า เธอเป็นคนธรรมดาดังนั้นเธอจะไม่ออกไปสร้างปัญหาเพิ่ม

ผลของเขตแดนต่างจากยันต์คุ้มกันบ้าน

ยันต์คุ้มกันบ้านป้องกันได้อย่างไร้เทียมทาน + ป้องกันไม่ให้ยูนิตที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้ามา + ป้องกันพลังพิเศษ

แขตแดนความสามารถป้องกันสกิลบางอย่างและป้องกันการสอดแนม

เม็ดฝนหรือวัตถุที่ตกลงมาสามารถเข้าเขตแดนได้

หลิงอี้เปิดประตูและกระตุ้นลมโดยรอบให้เกิดกระแสลม ทันใดนั้นเม็ดฝนที่ควรตกลงมาก็ลอยขึ้นไปบนฟ้า

หลังจากก้าวออกไปไม่กี่ก้าว เขาเห็นผู้หญิงได้รับบาดเจ็บนอนอยู่บนสนามหญ้าหน้าบ้านในรูปร่างกางแขนขาออก

“หืม?”

เขาใช้ตาทิพย์มองขึ้นไปบนท้องฟ้า แต่เห็นแค่เมฆดำและฟ้าร้องที่สว่างขึ้นเป็นครั้งคราว

ไม่มีอย่างอื่นอยู่อีก

“นี่...”

“เป็นยังไงบ้าง!?” หลินซูโหรวตะโกนถามเขาจากตรงประตู

“ฉันไม่รู้ว่าคนบาดเจ็บคนนี้ตกมาจากไหน ไม่แน่ใจว่าตายหรือมีชีวิตอยู่” หลิงอี้พูดอย่างสงบ

“ไม่ไปช่วยเหรอ?”

“ช่วยสิ คนดีต้องช่วยเหลือ”

“แล้วนายลังเลอะไรอยู่ล่ะ?”

หลิงอี้ไม่ได้คิดเรื่องนี้อีกต่อไปและรีบย่อตัวลงไปอุ้มเธอ

แต่เมื่อมือเขากำลังจะสัมผัสร่างกายของเธอ การป้องกันที่มองไม่เห็นก็ขัดขวางเขาไม่ให้เข้าไปใกล้มากกว่านี้