ตอนที่ 97 สองสูตรผสมที่ยังทำให้สำเร็จไม่ได้

ภายใต้สายตาจับจ้อง เธอเปิดหน้าจอสนทนาของฟอรัมและตั้งค่าหน้าจอให้‘ญาติ’มองเห็นได้

นั่นคือญาติทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเธอสามารถเห็นได้

หลังจากนั้นเธอก็ถามพี่ใหญ่ลึกลับ

[ลั่วเหยา: พี่ใหญ่เป็นคนฆ่าราชามอนสเตอร์เหรอ?]

ระหว่างรอคำตอบจากอีกฝ่าย ทุกคนจึงมองชื่ออีกฝ่ายและต้องแปลกใจ

“พี่ใหญ่ในเขตเธอชื่อศูนย์หนึ่ง?”

“นี่…เขาน่าจะเป็นแฟนตัวยงของพี่ศูนย์หนึ่ง” ลั่วเหยาตอบกลับ

“หรือว่านั่นอาจจะเป็นตัวเขาเอง?” ลั่วหยวนพูดขึ้น

เดิมทีทุกคนคิดว่าศูนย์หนึ่งเป็นผู้เล่นแรกเริ่ม เพราะการได้สกิลระดับ10ดาวต้องเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งมาก

แต่‘ศูนย์หนึ่ง’ตรงนี้สามารถชนะราชามอนสเตอร์ด้วยตัวคนเดียว หมายความว่าเขาแข็งแกร่งมากเช่นกัน

ลั่วหยวนจะไม่สงสัยเลยถ้าตอนนี้บอกว่า‘ศูนย์หนึ่ง’ตรงนี้เป็นตัวจริง

“เอ่อ...”

ลั่วเหยาขมวดคิ้วและคิดบางอย่างได้

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเธอก็ส่ายหัว “ฉันไม่แน่ใจเหมือนกัน”

ทุกคนไม่ได้ผิดหวังเมื่อเห็นแบบนั้น แต่เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับความเป็นไปได้นี้

ผ่านไปสักพัก

ลั่วเหยาที่รอคำตอบจากอีกฝ่ายส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “พี่ใหญ่คงกำลังพักผ่อนอยู่”

“อาจจะได้คำตอบพรุ่งนี้”

ทุกคนที่มาไม่อยากรออยู่ที่นี่ พวกเขาจึงทิ้งท้ายไว้ว่า“บอกพวกเราด้วยถ้าได้ข่าว”แล้วเดินออกไป

ลั่วจ้านเทียนพี่ชายพ่อลั่วเหยายังคงอยู่ที่นี่

พวกเขามีหัวข้อที่จะหารือกัน

......

เช้าตรู่

แดดส่องจ้า

หลิงอี้วาง[เครื่องดูดสับแสงอาทิตย์]บนหญ้าในสนามและเดินไปนั่งบนเก้าอี้ไม้ด้านข้าง

ไม่ไกลนัก หลินซูโหรวเป็นเหมือนผึ้งตัวน้อยที่ขยันขันแข็ง เธอรดน้ำดอกไม้ท่ามกลางดอกไม้

เธอสวมกระโปรงสั้นสีเขียวมรกตปักด้วยลายผีเสื้อ

กระโปรงทรงคลื่นยาวถึงโคนต้นขาของเธอเท่านั้น ใต้กระโปรงเป็นขาขาวที่เผยออกมาให้เห็น ด้วยการป้องกันของเขตแดนเธอจึงกล้าแต่งตัวแบบนี้

“อีกไม่นานฉันจะไปเขต87…”

หลิงอี้ผงะครู่หนึ่งเมื่อเห็นเธอกำลังยุ่งอยู่

เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งเขาจึงเปิดกระเป๋าเป้

เริ่มดูของที่ได้จากล้มราชามอนสเตอร์

หลังจากฆ่าราชามอนสเตอร์ นอกจากได้ค่าประสบการณ์นับพันแล้ว เขายังได้จิตวิญญาณราชามอนสเตอร์สุดยอดฟองสบู่และสามสกิลที่มันทิ้งไว้

สกิลระดับ8ดาว[เพิ่มความเสียหายขั้นสูง] สกิลระดับ7ดาว[โล่ฟอง] และสกิลระดับ7ดาว[อัญเชิญฟอง]

ไม่กี่วันก่อนเขาได้เห็นสูตรผสมสกิลผ่านตาทิพย์

(ลดความเสียหายขั้นสูง + เพิ่มความเสียหายขั้นสูง → ร่างปรับแต่งรบร้อยครั้ง )

เมื่อมีทั้งสองสกิลแล้วเขาจึงไม่ทำตัวเอื่อยเฉื่อยอีก

เขาเปิดฟังก์ชันผสมสกิลอย่างรวดเร็วและใส่สกิลทั้งสอง จากนั้นกดปุ่ม‘ผสม’สีเหลืองที่อยู่ตรงกลาง

ไม่กี่วินาทีต่อมา หมอกสีขาวหายไปและปรากฏข้อมูลของสกิลฟิวชั่น

[ยินดีด้วยกับการผสมสกิล9ดาว[ร่างปรับแต่งรบร้อยครั้ง ]ของคุณ!]

“9ดาว...นี่คือสกิล90ดาวอันแรกที่ฉันได้”

ขณะที่พูดเขาก็เห็นสกิลนี้ปรากฏขึ้นในกระเป๋าเป้ เขาจึงเปิดดูรายละเอียดของมัน

[ร่างปรับแต่งรบร้อยครั้ง (9 ดาว, ติดตัว)]: …

“อืม...”

หลิงี้ขวมดคิ้ว เขาแค่จะดูศักยภาพการกลายพันธุ์ของมันแต่บังเอิญเห็นสูตรผสมที่เขียนไว้ด้านล่าง!

(ร่างปรับแต่งรบร้อยครั้ง + ร่างบริสุทธิ์วิญญาณลึกลับ → ร่างเทพโบราณ)

“มันผสมได้อีกครั้ง!? นั่นต้องเป็นสกิล10ดาวแน่”

เขารีบเปิดฟอรัมแล้วหา‘ร่างบริสุทธิ์วิญญาณลึกลับ ’

จากนั้นไม่นานข้อมูลเกี่ยวกับร่างนี้ก็ปรากฏขึ้น

[ความลึกลับอันยิ่งใหญ่ของ‘ศาลเจ้าป่า’ที่เปิดทุกวันที่15ของทุกเดือน ที่นั่นมีบอสมอนสเตอร์ชื่อว่าวิญญาณต้นไม้พันปี ถ้าฆ่ามันได้จะมีโอกาสน้อยมากที่ดรอป‘ร่างบริสุทธิ์วิญญาณลึกลับ’...]

“วันที่15”

หลิงถอนหายใจ “เรื่องนี้คงต้องปล่อยไปก่อน”

เขาค้นหาสกิลนี้ในการแลกเปลี่ยนแล้ว แต่ไม่มีใครขายเลย

เขาหันไปดูสองสกิลที่เหลือด้วยตาทิพย์และพบว่าโล่ฟองก็มีสูตรผสมเหมือนกัน

(โล่ฟอง + โล่เทพคิงคอง → โล่ศักด์สิทธิ์ไร้เทียมทาน)

ดูแล้วโล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานเป็นสิ่งที่ทรงพลังมาก แต่โล่เทพคิงคองเป็นสิ่งที่เขาหาไม่ได้ในเวลาอันสั้น เพราะมันเป็นสกิลของราชามอนสเตอร์

“ช่างเถอะ ค่อยมาดูทีหลัง”

เมื่อเขาส่ายหัวและถอนหายใจ หลินซูโหรวที่อยู่ไม่ไกลก็เดินเข้ามาช้าๆและถามเขาด้วยความสงสัย “เป็นอะไรไป?”

พอพูดจบเธอก็นั่งลงด้านข้างและวางกระถางรดน้ำสีชมพู

แสงแดดอันอบอุ่นส่องมาที่ทั้งสองคน หลินซูโหรวมองเขาด้วยรอยยิ้มสดใสขณะที่ทาบเส้นผมไว้ที่หู

“ฉันเพิ่งได้สกิลมาสามสกิล แต่พวกมันใช้ไม่ได้ชั่วคราวหรือไม่ก็เป็นของไร้ประโยชน์สำหรับฉัน”

[อัญเชิญฟอง]เป็นสกิลไร้ประโยชน์สำหรับเขา

ศักยภาพในการกลายพันธุ์ของมันอยู่ในระดับปานกลาง เป็นไปได้ว่าหลังจากการกลายพันธุ์ ฟองที่อัญเชิญมาจะแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ต่อหน้าราชามอนสเตอร์ เขายังเป็นแค่ปลาขยะ

คงดีถ้าเป็นฟองอัญเชิญเป็นรูปแบบมนุษย์ อย่างน้อยก็เอามาเสิร์ฟชาหรือเป็นคนใช้ได้ แต่ฟองไม่มีมือหรือเท้า มันจึงใช้งานได้น้อยมาก

“เฮ้อ ก็เป็นแบบนั้นแหละ”

หลินซูโหรวยิ้ม “ฉันเข้าใจ ฉันเคยเจอสถานการณ์นี้มาหลายครั้งแล้ว มีตำแหน่งดาวไม่พอสำหรับสกิลดีๆ ไม่ก็ได้สกิลขยะ”

“ฉันทำงานหนักทั้งวัน แต่ไม่ได้อะไรเลยนอกจากค่าประสบการณ์”

“ถึงจะเหมือนไม่ได้อะไร...แต่มันยังขายได้อยู่”

“จะว่าไป!”

เมื่อได้ยินหลิงอี้พูดถึงการขาย หลินซูโหรวก็เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้ เธอเข้าใกล้อีกฝ่ายและพูดอย่างตื่นเต้น “สูตรผสมสร้อยคอแสงบริสุทธิ์ที่นายให้ฉันแก้ไขใช้ได้จริง พันธมิตรสมบัติทำการทดสอบแล้วมันได้ผล!”

“ทางนั้นให้เงินรางวัล200,000เหรียญทอง! ตอนนี้พวกเรามีเงินแล้ว!”

“โอ้? จริงเหรอ”

“ทุกเดือนมกราคมเราจะได้ดอกเบี้ย50%จากเงินที่ฝากปีก่อน ฮี่ฮี่ฮี่ ตอนนี้ก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว”

หลินซูโหรวจินตนาการถึงอนาคตที่สดใส ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความหวังสำหรับอนาคต

สร้อยคอแสงบริสุทธิ์ที่ผสมแล้วเป็นสมบัติระดับCมีราคาตลาดอยู่ที่ประมาณ10,000เหรียญทอง

หลังหักต้นทุนแล้วจะขายได้กำไรประมาณ6,000เหรียญทอง

แม้ว่าเธอขายได้แค่100ชิ้นต่อปี แต่ดอกเบี้ยที่เธอจะได้รับจากการฝากเงินคือ300,000เหรียญทอง

นั่นคือ15ล้านเหรียญเฉวียนฉิว

มันมากพอแล้วสำหรับการใช้ทั้งชีวิต!

เมื่อคิดได้ว่าผู้ชายที่อยู่ข้างๆเธอนำสิ่งนี้มาให้ หัวใจของหลินซูโหรวก็เต็มไปด้วยคำขอบคุณ

เธอเม้มริมฝีปากจากนั้นขยับตัวไปจุ๊บเบาๆที่ปากหลิงอี้ “ขอบคุณนะ!”

เมื่อเห็นหน้าของเขาระยะใกล้ เธอจึงอดใจไม่ได้ที่จะจุ๊บเขาอีกที

เธอหน้าแดงก่ำและวิ่งหนีไปเหมือนกระต่ายตกใจ