ตอนที่ 96 ทั้งโลกต่างนอนไม่หลับ

หลิงอี้หมุนวงล้อรายวันทันทีที่กลับมา

เพราะแผนที่ได้รับการยกระดับเป็นแผนที่ระดับกลาง วงล้อรายวันจึงยกระดับเป็นระดับกลาง

ของรางวัลข้างในจึงเปลี่ยนตามไปด้วย

จากนั้นไม่กี่วินาที

[ขอแสดงความยินดีกับรางวัลของคุณจากวงล้อรายวัน: เครื่องดูดสับแสงอาทิตย์]

ด้วย[ย้อนกลับความน่าจะเป็น] เขาจึงมั่นใจมากว่าต่อให้ของที่ได้จะไม่ได้ดีที่สุด แต่มันต้องเป็นสิ่งที่ดีในวงล้อรายวันระดับกลาง

ดังนั้นเขาจึงกดดุรายละเอียดไอเทมด้วยความคาดหวัง

[เครื่องดูดสับแสงอาทิตย์(C)]: สามารถดูดซับพลังงานแสงอาทิตย์และเก็บไว้โดยอัตโนมัติ

1: ความเร็วในการรวบรวมพลังงานคือ1หน่วยต่อนาที การจัดเก็บสูงสุดคือ100หน่วย

2: พลังงานแต่ละหน่วยสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้1%

“ของดี”

“แต่คงจะดีกว่านี้ถ้าฟื้นฟูแรงกายได้ด้วย”

หลิงอี้กลายพันธุ์มันหลังจากพูด

ศักยภาพในการกลายพันธุ์ของสิ่งนี้คือสูง และใช้คะแนนการกลายพันธุ์ 32 จุด

จากนั้นไม่กี่วินาที

[เครื่องดูดสับแสงอาทิตย์(C)]: สามารถดูดซับพลังงานแสงอาทิตย์และเก็บไว้โดยอัตโนมัติ

1: ความเร็วในการรวบรวมพลังงานคือ1หน่วยต่อนาที ไม่มีขีดจำกัดในการจัดเก็บ

2: พลังงานแต่ละหน่วยสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตหรือแรงกายได้1%

3: สามารถแสดงผลได้เมื่ออยู่ในกระเป๋าเป้: เมื่อพลังชีวิตหรือแรงกายของเจ้าของลดลง เครื่องดูดสับแสงอาทิตย์จะใช้พลังงานฟื้นฟูโดยอัตโนมัติ

ไม่มีขีดจำกัดในการเก็บพลังงานและเพิ่มเอฟเฟกต์ฟื้นฟูแรงกาย

การเปลี่ยนแปลงทั้งสองอย่างนี้อยู่ในความคาดหวังของหลิงอี้

แต่การใช้งานโดยอัตโนมัติเมื่ออยู่ในกระเป๋าเป้อยู่เหนือสิ่งที่เขาหวังไว้

“ใช้ได้ใช้ได้”

เขาพยักหน้าด้วยความพอใจอย่างมาก “คงไม่สะดวกถ้าหยิบมันออกมาตอนที่สู้อยู่ การใช้งานได้อัตโนมัติเป็นเรื่องที่ดีมาก”

“ถ้าสะสมพลังงานเอาไว้ก็ใช้แก้ปัญหาเรื่องแรงกายได้ชั่วคราว?”

หลิงอี้คิดอย่างรอบคอบและรู้สึกว่าสิ่งนี้แก้ปัญหาความจำเป็นเร่งด่วนได้ชั่วคราวเท่านั้น

หากเขาต้องการแก้ปัญหาเรื่องแรงกายจริงๆ เขาต้องเริ่มด้วยการเพิ่มความทนทานของตัวเอง

ไม่อย่างนั้นแรงกายของเขาจะหมดเร็วเกินไป!

ต่อให้มีพลังงานมากแค่ไหนก็ไม่พอให้ใช้

“อืม อย่างน้อยก็ดีกว่าเดิม”

หลิงอี้ถอนหายใจและมองออกไปนอกหน้าต่าง

ตอนนี้ยังเป็นเวลาเช้าตรู่ ข้างนอกหน้าต่างจึงมืด

“คงใช้มันได้หลังจากตื่น...”

หลังจากผ่านการต่อสู้อันดุเดือดสามชั่วโมงทำหเขาเหนื่อยมาก

หลังจากใช้ลูกปัดประสบการณ์กลายพันธุ์ เขาก็ขึ้นไปนอนบนเตียง

......

หลิงอี้กำลังนอนพักผ่อน

แต่คนทั่วโลกนอนไม่หลับ

พวกเขาที่ยังอยู่กับเรื่องที่เสินลู่ออกมาประกาศโลกอีกครั้ง

ตามท้องถนนและตรอกซอกซอย คนธรรมดาที่ดุสนุกสนานและไม่จริงจังกับเรื่องนี้ออกมาพูดคุยกับเพื่อนบ้าน

“รู้หรือยัง? เขต66ล้มราชามอนสเตอร์ได้ภายในหนึ่งเดือน!” ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่ที่ประตูและพูดกับลุงอีกคนที่ออกมาจากประตูถัดไป

“รู้แล้ว คนที่สู้มีแค่คนเดียวเท่านั้น! นี่ไม่ได้หมายความว่าเขาสู้กับราชามอนสเตอร์ตัวต่อตัวแล้วประสบความสำเร็จเหรอ?!” ลุงอีกคนเบิกตากว้างด้วยการแสดงออกที่เกินจริง

“ใช่ ต้องรู้สึกปลอดภัยมากแน่ถ้าคนคนนั้นอยู่ในเมืองของเรา!”

“เรื่องนี้มันน่าทึ่งมาก!”

ป้าวัยกลางคนที่อยู่ใกล้ๆหลายคนเข้ามาเข้าร่วมการสนทนา

“นายได้ยินประกาศโลกแล้วใช่ไหม เขาเป็นผู้เล่นที่เก่งมากจริงๆ เสินลู่ปรากฏตั้ง20ปีแล้วแต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าผู้เล่นแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ด้วย”

“พวกคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกต่างโดนราชามอนสเตอร์ตอนเลเวล30ไม่ใช่เหรอ? แต่คนคนนี้ต่างกันมาก!”

“จิ๊จิ๊จิ๊ แข็งแกร่งขนาดนี้ไม่รู้ว่าจะมีสาวๆมาติดกี่คน”

พอได้ยินแบบนั้นชายชราสองคนที่กำลังคุยกันอยู่จึงรีบถามขึ้น “รู้ไหมว่าผู้เล่นคนนั้นเป็นใคร?”

ลุงอ้วนเท้าเอวแล้วพูด “จะเป็นใครได้อีกล่ะ? เขต66มีผู้เล่นใหม่ลึกลับไม่ใช่เหรอ? นั่นต้องเป็นเขาอยู่แล้ว”

“ที่เรียกว่าดาวคู่น้ำแข็งไฟ?”

“แน่นอน”

“แต่พวกเขามีสองคนไม่ใช่เหรอ?”

“แล้วแยกกันไม่ได้หรือไง?”

เมื่อเทียบกับการคุยแบบทั่วไปแล้วตอบกันอย่างง่ายๆ

ในฟอรัมย่อมมีกลุ่มปีศาจที่กำลังบ้าคลั่ง!

โลกทัศน์ของผู้เล่นหลายคนใกล้จะล่มสลายเต็มทีแล้ว จิตใจของพวกเขาสับสนและบางคนเริ่มสงสัยในตัวเอง

[อย่าตกใจไป พันธมิตรเฉวียนกำลังหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผล] (โพสต์โดย: หน่วยลับเสี่ยวหนาน)

[ปรากฏว่าเสิ่นลู่มีความสำเร็จในการชนะราชามอนสเตอร์ภายในหนึ่งเดือนด้วย แล้วที่เราใช้เวลาสามเดือนมันไม่น่าผิดหวังเหรอ?] (โพสต์โดย: จางมู่หลิน)

[ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติที่จะใช้เวลามากกว่าสามเดือน หรือว่าผู้เล่นที่เข้าเสินลู่200ล้านคนเป็นพวกอ่อนแอ? ] (โพสต์โดย: มหาสมุทรอันยิ่งใหญ่)

[สอนล้มราชามอนสเตอร์ใน6วัน  โปรดมาด้วยความจริงใจ ] (โปสเตอร์ : สุ่ยอิน)

[เป็นไปได้ไหมว่าเสินลู่เกิดมีปัญหาและเกิดประกาศโลกที่ผิดพลาด? ] (โพสต์โดย: เข่อเข่อ)

[…]

ไม่ต้องพูดถึงสิบอันดับแรกในรายการค้นหาที่ร้อนแรงเลย เนื้อหา90%ของร้อยอันดับแรกล้วนเกี่ยวกับประกาศโลก

1. “เขามีทัศนคติอย่างไร” (ร้อนแรง)

2. “เขาเป็นคนหรือเทพ?” (ร้อนแรง)

3. “สุดยอดฟองสบู่มีจุดอ่อนที่ยังไม่ถูกค้นพบหรือไม่?” (ร้อนแรง)

“…”

เสินเซี่ย ซ่างตู

ในห้องนั่งเล่นที่สว่างไสว โคมไฟคริสตัลแขวนอยู่บนโดมสูง บนผนังสีทองสว่างมีภาพวาดตัวอักษรอันล้ำค่าแขวนอยู่ซึ่งทำให้ห้องดูสวยงามมากขึ้น

ในเวลานี้ผู้คนต่างรีบวิ่งเข้ามาจากประตูหน้าและรวมกันเป็นฝูงใหญ่ราวกับปลา

ลั่วเหยาเป็นเหมือนผู้เล่นใหม่ที่เข้ารับการสัมภาษณ์ท่ามกลางฝูงชน เธอนั่งอย่างระมัดระวังบนเก้าอี้และเผชิญกับคำถามจากผู้อาวุโส

“เมื่อกี้เธอคุยกับเขาจริงๆเหรอ?”

ลั่วหยวนนั่งตรงข้ามเธอถามคำต่อคำ

“ใช่”

ลั่วเหยารู้สึกหมดหนทาง

เมื่อพ่อถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้นในเขตของพวกเธอ เธอจึงบอกความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เป็นผลให้คนทั้งตระกูลเข้ามารวมตัวกันหลายสิบ

เมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้อาวุโส เธอทำได้แค่นั่งอย่างเชื่อฟังและไม่กล้าขยับเขยื้อน

“เร็ว! รีบบอกสถานการณ์ในตอนนั้น”

ลั่วจ้านเทียนพี่ชายของพ่อบีบให้พ่อของเธอเขยิบออกและถามเธอด้วยความอยากรู้

เมื่อเห็นว่าเป็นลุงที่มีตำแหน่งสูงกว่าพ่อของเธอ ลั่วเหยาจึงพูดอย่างจริงจัง “ตอนนั้นเป็นอย่างนี้…”

เธอใช้เวลาหลายนาทีในการเล่าประสบการณ์อย่างละเอียด

รวมถึงของขวัญของไอเท็มระดับCที่มอบให้เขา

“เป็นแบบนี้นี่เอง”

ทุกคนรอบตัวก็พยักหน้าอย่างเข้าใจหลังจากฟัง

ทันทีที่พวกเขาเริ่มพูดคุยกัน

ลุงลั่วจ้านเทียนก็ถามอีกครั้ง “แล้วเธอเห็นหรือเปล่าว่าใครเป็นคนฆ่าราชามอนสเตอร์?”

“อืม...อุกกาบาตสองลูกตกลงมาจากนั้นก็มีเกิดประกาศโลกออกมา ฉันคิดว่าเป็นพี่ใหญ่ลึกลับที่ฆ่ามัน”

เธอซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินและไม่ได้ดูสนามรบ เธอจึงบอกสาเหตุการตายของราชามอนสเตอร์ไม่ได้

“ตอนนั้นเธอไม่ได้ถามเขาเหรอว่าเป็นคนฆ่าราชามอนสเตอร์หรือเปล่า?”

“ฉันไม่ถาม...เพราะตอนนั้นฉันคิดว่าเขาฆ่ามัน”

“เธอข้อมูลติดต่อเขาไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอไม่ถามเขาล่ะ?”

“เอ่อ...ก็ได้”

ลั่วเหยารู้สึกว่าตัวเองโง่ที่ทำแบบนั้น

แต่เธอไม่อยากโต้เถียงเรื่องนี้กับผู้อาวุโส

แค่ทำไปก็พอ ไม่ว่าเขาจะตอบยังไง เหล่าผู้อาวุโสก็ไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับการกระทำของเขาอยู่แล้ว

เธอไม่อยากโดนพวกเขาพูดพล่ามใส่