บทที่ 204 โอเพ่นเวิลด์ที่แท้จริง(ฟรี)

บทที่ 204 โอเพ่นเวิลด์ที่แท้จริง

ข่าวการเปิดตัว "Red Dead Redemption" (Wild West: Redemption) เวอร์ชัน Early Access ล่วงหน้าสร้างความตื่นเต้นให้กับผู้เล่นที่เฝ้ารออย่างไม่ต้องสงสัย

แทบไม่ต้องโปรโมตอะไรมากมาย

เรื่องนี้ก็ดึงดูดความสนใจของผู้เล่นได้อย่างล้นหลาม

ยอดสั่งจองล่วงหน้า 3 ล้านชุด พุ่งทะยานทะลุ 7 ล้านชุดในพริบตา!

ในขณะเดียวกัน

เหล่าค่ายเกมที่จับตาดูความเคลื่อนไหวในวงการย่อมรู้ข่าวนี้อย่างรวดเร็ว เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์กันไปทั่ว

รวมถึงไจแอนท์ซอฟต์และไจแอนท์เอนจินด้วย

"ปล่อย Early Access ล่วงหน้า แถมขายครึ่งราคา หงฮวงคงมั่นใจในโปรดักชันหลังจากนี้มากเกินไปหน่อยมั้ง" ผู้บริหารไจแอนท์เอนจินกล่าวด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง

"รนหาที่ตายชัดๆ!"

คาร์เตอร์แค่นเสียงเยาะ "ตอนแรกนึกว่าจะมาเป็นเสี้ยนหนามตำเท้าเรา ไม่นึกว่าจะตัดสินใจโง่ๆ แบบนี้ ดูท่าเราคงกังวลเกินเหตุ"

"นั่นสินะ" ผู้บริหารไจแอนท์เอนจินเห็นด้วย "ขนาดพวกเรายังไม่กล้าการันตีคุณภาพเกมช่วงหลังก่อนตัวเต็มจะเสร็จเลย นี่กล้าเอาของที่ยังทำไม่เสร็จมาขาย แถมราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ ลูกวัวเพิ่งเกิดไม่กลัวเสือจริงๆ"

"ผมว่างานนี้ไม่ต้องถึงมือเราหรอก เดี๋ยวก็มีคนออกมาจัดการแทนเอง"

คาร์เตอร์เคาะโต๊ะเบาๆ สายตามั่นคง

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา พวกเขาแอบติดต่อพนักงานหงฮวง หวังจะดึงตัวแกนหลักมาร่วมทีม

แต่ผลลัพธ์คือ

ความภักดีของพนักงานหงฮวงสูงเกินคาด

เสียทั้งเงินทั้งเวลาไปตั้งเยอะ ได้มาแค่แกนหลักคนเดียว กับพวกตัวประกอบไม่สำคัญอีกไม่กี่คน

แผนการที่จะทำลายหงฮวงจากภายในล้มเหลวไม่เป็นท่า

เดิมทีคิดว่าคงต้องเหนื่อยหน่อยถึงจะจัดการได้ ไม่นึกว่าหงฮวงจะหาเรื่องใส่ตัวด้วยการเปิดขาย Early Access แบบนี้

ไม่รู้หรือไงว่า 'ยิ่งคาดหวังสูง ก็ยิ่งผิดหวังแรง'?

ตอนนี้ความคาดหวังของผู้เล่นที่มีต่อ Red Dead Redemption พุ่งถึงขีดสุดแล้ว ถ้าเนื้อหาหลังจากนี้ทำได้ไม่ถึงที่หวัง ผลที่ตามมาต้องรุนแรงแน่นอน

เขาไม่เชื่อหรอกว่าหงฮวงจะรักษาคุณภาพระดับเดียวกับเดโมได้ตลอดรอดฝั่ง

และเป็นไปตามที่คาร์เตอร์คิด

ท่ามกลางเสียงชื่นชม ก็ย่อมมีเสียงวิจารณ์

เพียงครึ่งชั่วโมงหลังจากประกาศ บรรดาคอมเมนต์โจมตีก็ผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด กล่าวหาว่าหงฮวงหน้าเลือด กล้าขาย Early Access ในราคาครึ่งหนึ่งของเกมเต็ม

แถมยังมีคอมเมนต์ใส่ร้ายว่าหงฮวงกะจะกอบโกยเงินแล้วชิ่งหนี ปรากฏให้เห็นเกลื่อนกลาด

แยกไม่ออกแล้วว่าอันไหนผู้เล่นจริง อันไหนหน้าม้า (IO) ที่ค่ายเกมจ้างมา

คอมเมนต์ที่มียอดไลก์สูงสุดถึงกับถูกปักหมุดไว้หน้าแรก

"【หอยทากขี่เต่า: ผมแค่คนผ่านมา พูดตามตรงนะ เกมนี้ไม่ได้เทพอย่างที่อวยกันหรอก ถึงจะทำออกมาดี แต่มีจุดหนึ่งที่หลายคนมองข้าม นั่นคือความอิสระ】"

"ในฐานะเกมโอเพ่นเวิลด์ คุณภาพของ Red Dead Redemption ไร้ที่ติจริงๆ แต่ตลอดการทดลองเล่น ผมกลับไม่รู้สึกถึงความอิสระเลยสักนิด เหมือนกำลังเล่นเกมกึ่งโอเพ่นเวิลด์ที่เน้นคัทซีนแบบภาพยนตร์มากกว่า มุมกล้องส่วนใหญ่ก็ล็อกไว้แบบหนัง"

"ขาดการสำรวจอย่างอิสระ ซึ่งขัดกับคอนเซปต์โอเพ่นเวิลด์ชัดเจน มันต่างอะไรกับเกม RPG เดินตามเส้นเรื่องทั่วไป? เพราะงั้นขอร้องล่ะทุกคน มีสติหน่อย อย่าเห่อตามกระแส เดี๋ยวจะเสียเงินเปล่าๆ"

ข้อความยาวเหยียดหลายร้อยคำ

เห็นได้ชัดว่าคนโพสต์ศึกษาเดโมเกมของหงฮวงมาอย่างละเอียด และตอนนี้กลายเป็นคอมเมนต์ด้านลบที่มียอดไลก์สูงสุด

พอกดดูคอมเมนต์ตอบกลับ

มีทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย

สองฝ่ายเถียงกันดุเดือดจนยาวเหยียดหลายร้อยชั้น

แต่ก็ต้องยอมรับว่าคอมเมนต์นี้ส่งผลกระทบต่อเกมพอสมควร ทำให้ผู้เล่นที่คาดหวังความเป็นโอเพ่นเวิลด์เริ่มลังเล

ไม่รู้ว่าจะซื้อดีไหม

ยังไงซะ แค่เวอร์ชัน Early Access ก็ปาเข้าไปร้อยกว่าหยวนแล้ว

แต่ที่แปลกคือ ในขณะที่ผู้เล่นสองฝ่ายเถียงกันเอาเป็นเอาตาย หงฮวงกลับเงียบกริบ ราวกับยอมรับกลายๆ

หรือว่า

เกมนี้จะแค่เฉียดๆ คำว่าโอเพ่นเวิลด์จริงๆ?

ผู้เล่นเริ่มสงสัย ลังเลว่าจะรอดูท่าทีก่อนดีไหม

"พวกโง่เอ๊ย นี่เขาเรียกว่าลดความคาดหวังต่างหาก!"

ณ สำนักงานใหญ่สตูดิโอตงซาน

เจิ้งเฉียนยิ้มมุมปาก เฉลยเหตุผลที่หงฮวงไม่ออกมาตอบโต้

เขารู้ดีว่าปัญหาของหงฮวงตอนนี้ไม่ใช่ไม่ดัง แต่ดังเกินไป!

เดโมที่ปล่อยออกมาทำเอาเกมนี้ได้รับการยกย่องจนเสียดฟ้า ความคาดหวังของผู้เล่นถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะเหมือนสายพิณ

ถ้าเนื้อหาหลังจากนี้ไม่เป็นไปตามหวัง หรือแค่ดรอปลงนิดเดียว สายพิณเส้นนี้ก็จะขาดผึงทันที

ดังนั้น สิ่งที่หงฮวงควรทำที่สุดในตอนนี้ คือปล่อยให้คนวิจารณ์ไป เพื่อลดความคาดหวังทางจิตวิทยาของผู้เล่นลงมาบ้าง

"มองเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ขนาดนี้ บอสเฉินคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ..."

เจิ้งเฉียนนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ ทั้งทึ่งและสะเทือนใจ

ถ้าเป็นเขา เจอกระแสความนิยมถาโถมเข้ามาแบบนี้ คงหลงระเริงไปนานแล้ว

โชคดีที่คนแบบนี้ไม่ใช่ศัตรูของพวกเขา

ไม่งั้นจุดจบของพวกเขาคงไม่สวยแน่

และโชคดีที่สองบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ทำให้เกมออนไลน์ของพวกเขาเปิดตัวได้อย่างราบรื่น แถมยอดผู้เล่นยังถล่มทลายเกินคาด

ต้องยอมรับว่าเป็นหนี้บุญคุณหงฮวงจริงๆ

เป็นเช่นนี้

กระแสวิพากษ์วิจารณ์ดำเนินต่อไปเกือบครึ่งเดือน ภายใต้การชักใยของผู้ไม่หวังดี

ในระหว่างนี้ หงฮวงอัปเดตซีรีส์ Westworld ไปสามตอน

ยิ่งเติมเชื้อไฟให้การถกเถียงร้อนแรงขึ้น

ประเด็นที่ว่า Red Dead Redemption นับเป็นเกมโอเพ่นเวิลด์หรือไม่ กลายเป็นหัวข้อที่ผู้เล่นถกกันมากที่สุด

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเถียงกันยังไง วันนี้ทุกอย่างก็จะกระจ่าง

เพราะ Early Access จะเปิดให้เล่นวันนี้แล้ว

"เร็วเข้าๆๆ! เที่ยงตรง Early Access จะเปิดแล้ว!"

"ฉากยิงกันบนรถไฟ ในที่สุดก็จะมาแล้วเหรอ?"

"GKD (Gao Kuai Dian - เร็วๆ หน่อย) ฉันรอไม่ไหวแล้ว"

"ยังมีคนบอกจะไม่เล่นเพราะไม่ใช่โอเพ่นเวิลด์อีกเหรอ"

"พวกปั่นกระแสปัญญาอ่อน ต่อให้ไม่ใช่โอเพ่นเวิลด์ แค่คุณภาพระดับนี้ ฉันก็ซื้อแบบไม่ต้องคิดแล้ว!"

"ยังไงฉันก็ตัดสินใจซื้อแล้ว ขอดูไลฟ์ก่อน กลับถึงบ้านค่อยเล่นเอง"

บน Bilibili ในห้องไลฟ์สตรีมของเหล่า E

คอมเมนต์ยังคงคึกคักเหมือนเดิม

ในฐานะแฟนพันธุ์แท้เกมยิงปืน

เหล่า E ย่อมไม่พลาดเกมเทพๆ แบบนี้ และมารอหน้าคอมพิวเตอร์แต่เช้า

เขาไม่รู้ตัวเลยว่า แขนที่วางบนเมาส์และคีย์บอร์ดสั่นระริกเล็กน้อย บ่งบอกถึงความตื่นเต้น

เขาไม่ได้ดูไลฟ์เดโมคราวก่อน

แต่เขาดูคลิปย้อนหลังแล้ว

ด้วยประสบการณ์เกมยิงปืนหลายปี เขามองปราดเดียวก็รู้ว่า Red Dead Redemption เกมนี้ไม่ธรรมดา ไม่ใช่แค่เกม RPG ดาษดื่นทั่วไป

"เปิดแล้ว! เกมเปิดแล้ว!"

สิ้นเสียงคอมเมนต์แจ้งเตือน เวลาเที่ยงตรงก็มาถึง

เหล่า E ฮึกเหิม รีเฟรชหน้าเว็บที่เตรียมไว้อย่างรวดเร็ว และแล้วเกมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"【เกม: Red Dead Redemption (Wild West: Redemption)】"

"【เรื่องย่อ: เรื่องราวตำนานของ อาร์เธอร์ มอร์แกน และแก๊งแวน เดอร์ ลินด์ อันโด่งดัง สัมผัสชีวิตการหลบหนีในช่วงปลายศตวรรษที่ 19】"

"【ประเภท: Open World, เนื้อเรื่อง, ตะวันตก, ผจญภัย, แอ็กชัน】"

"【ราคา: 185 หยวน (ลด 50%)】"

"ซี๊ด ครึ่งราคา 185 ราคาเต็ม 370 ราคานี้แรงเอาเรื่องนะเนี่ย"

เหล่า E สูดปาก สิ่งแรกที่เห็นคือราคา

ราคานี้ซื้อ Resident Evil ได้อีกเกมเลยนะ

"แพงเหรอ? นายไม่ได้ดูภาพกราฟิกระดับภาพยนตร์เลยเหรอไง"

"สำหรับเกมทั่วไปถือว่าแพง แต่สำหรับเกมนี้ ฉันบอกเลยว่าถูกเกินไป!"

"จริง ถ้าคุณภาพหลังจากนี้ได้ระดับเดียวกับเดโม ขาย 500 ก็ไม่แพง"

"พวกนายคงไม่เคยเติมกาชา 648 หยวนแล้วเกลือสินะ"

"เกมนี้ลงทุนมหาศาลชัดๆ ฉันยังห่วงแทนเลยว่าขายราคานี้หงฮวงจะคืนทุนไหม"

ยิ่งเกมใหญ่ ทุนสร้างยิ่งสูง ความเสียหายเวลาล้มเหลวก็ยิ่งหนัก

นี่เป็นเหตุผลที่ค่ายเกมหลายเจ้า แม้จะมีศักยภาพ แต่ก็ไม่กล้าเสี่ยงทำเกมฟอร์มยักษ์ง่ายๆ

เพราะไม่รู้ว่าจะปังหรือเปล่า

ขืนเจ๊งขึ้นมา ไม่ใช่แค่ขาดทุนหลักร้อยล้านแน่

"อื้ม ราคานี้ถือว่าถูกจริงๆ เมื่อเทียบกับคุณภาพเกม"

หน้ากล้อง เหล่า E ไม่คิดมาก กดซื้อทันที

พอดาวน์โหลดเสร็จ เขาก็เข้าเกมด้วยความกระตือรือร้น

ผู้ชมที่เคยส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวก็เงียบกริบ ตั้งใจดู

วูบ!

แสงสว่างวาบ

ฉากที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น หุบเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะปรากฏแก่สายตา

เหล่า E สวมหูฟัง ตาเบิกกว้าง สีหน้าเหมือนกับตอนที่อาเจี๋ยและคนอื่นๆ เล่นเดโมครั้งแรกเปี๊ยบ

"แม่เจ้าโว้ย! เอฟเฟกต์เสียงสุดยอด ความรู้สึกสมจริงยิ่งกว่าดูไลฟ์อีก แถมปรับเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่งได้ด้วย!"

ในไลฟ์สตรีม เหล่า E ตะโกนลั่น มองซ้ายมองขวา ตื่นเต้นจนแทบจะลุกจากเก้าอี้

กว่าจะตั้งสติได้และข่มความตื่นเต้นเพื่อเล่นต่อก็ใช้เวลาพักใหญ่

เพราะเคยดูเดโมมาแล้ว การเดินทางจึงราบรื่นมาก

ประมาณสิบนาที เขาก็มาถึงที่ซ่อนของแก๊งศัตรู และได้สัมผัสระบบการยิงปืนของเกม

"ไม่เลว ไม่เลว ระบบยิงปืนลื่นไหลกว่าที่คิด ยิ่งบวกกับสภาพแวดล้อมหิมะรอบๆ นี่มันสุดยอดไปเลย"

หลังจากจัดการศัตรูเสร็จ เหล่า E ก็ชมไม่หยุดปาก หาที่ติไม่ได้

ถ้าจะมีข้อเสีย ก็คงเป็นเรื่องที่ชาวเน็ตว่ากันว่ามันไม่ค่อยอิสระเท่าไหร่

ด้วยความสงสัยนี้ เขาจึงเร่งความเร็วในการเล่น

เก็บเสบียง ปีนเขาหิมะไปช่วยพวกพ้อง กวาดล้างฝูงหมาป่า บุกฐานที่มั่นแก๊งศัตรู ล่าสัตว์หาอาหาร...

หลังจากใช้เวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ผ่านเนื้อเรื่องทีละจุดด้วยความตื่นเต้นแต่ไม่อันตรายนัก ในที่สุดเขาก็ไล่ตามความคืบหน้าของเดโมทัน และขี่ม้าไปพร้อมกับพรรคพวกมุ่งหน้าสู่รางรถไฟ

"มาแล้ว! ฉากระเบิดรางรถไฟมาแล้ว!"

"คราวก่อนฉันดูถึงตรงนี้แหละ ในที่สุดก็มาถึงสักที"

"พวกนายสังเกตไหม นี่ปาไปชั่วโมงครึ่งแล้ว บทที่หนึ่งยังไม่จบเลย"

"เชี่ย! จริงด้วย!"

"เนื้อหาบทเดียวเล่นไปชั่วโมงครึ่งกว่าแล้วเหรอ?"

"งั้นบทที่สองอย่างน้อยก็ต้องสามชั่วโมงสิ!?"

ทันใดนั้น ผู้ชมก็พบประเด็นสำคัญและอุทานออกมา

ตอนแรกนึกว่าสองบทที่หงฮวงปล่อยออกมาคราวนี้ อย่างมากก็เล่นแค่สองชั่วโมงจบ

แต่นี่จะสองชั่วโมงแล้ว บทที่หนึ่งยังไม่จบเลย เนื้อหาแน่นเกินจินตนาการไปไกล

"เกมนี้มันสุดยอดจริงๆ ทำเอาฉันสับสนเลยว่าเป็นภาพเรนเดอร์สด (Real-time rendering) หรือคัทซีน (Cutscene)"

เหล่า E ขี่ม้าไปกับแก๊งท่ามกลางหิมะ แม้จะดูเหมือนฉากเดินทางในคัทซีน แต่เขาก็ยังบังคับตัวละครได้

ให้ความรู้สึกมหัศจรรย์เหมือนกำลังบังคับตัวละครในหนัง

"เฮ้~ ถ้าฉันกระโดดตรงนี้... กระโดดอีกที... พวกนายดูสิ ท่าฉันเท่ไหม?"

เหล่า E พอรู้ว่าเล่นแบบนี้ได้ก็ติดใจ ระหว่างคัทซีนดำเนินไป เขาก็บังคับม้ากระโดดไปมา ไม่ยอมขี่ตามขบวนดีๆ

สิ้นเสียงไม่ทันไร เขาก็ชนต้นไม้ใหญ่ข้างทางเข้าอย่างจัง

โครม!

หน้าจอแดงเถือก

ตัวเขากระเด็นตกจากหลังม้า

ผลก็คือ ม้าวิ่งหนีไป ตัวเขายืนงงอยู่ตรงนั้น ในขณะที่พรรคพวกขี่ม้าห่างออกไปเรื่อยๆ

"เฮ้ย! เฮ้ย! เดี๋ยว! ม้าฉันหาย!"

เหล่า E ตะโกนลั่น บังคับตัวละครวิ่งไล่ตาม สองขาลุยหิมะอย่างทุลักทุเล

ผู้ชมเห็นฉากนี้ก็ระเบิดหัวเราะลั่น

สมน้ำหน้า อยากโชว์พาวดีนัก

ม้าหายแล้ว ดูซิจะดำเนินเรื่องต่อยังไง

"ตานี้ไม่นับ เริ่มใหม่ๆ"

เห็นพรรคพวกวิ่งไปไกลลิบและภารกิจล้มเหลว เหล่า E ก็สงบเสงี่ยมขึ้นทันตา กดเริ่มภารกิจใหม่ แล้วขี่ม้าตามขบวนไปอย่างว่าง่าย

ในที่สุด ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็มาถึงเนินเขาที่คุ้นเคย และเห็นรางรถไฟทอดผ่าน

และสิ่งที่ผู้เล่นต้องทำ คือช่วยติดตั้งระเบิดใต้รางรถไฟ

"ว้าว! จะระเบิดรางรถไฟจริงๆ เหรอเนี่ย?"

หัวใจผู้ชมเต้นระรัว ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เรื่องแบบนี้ในชีวิตจริงคงไม่กล้าคิด แต่ในโลกตะวันตกที่ไร้กฎหมายและวุ่นวายนี้ มันเป็นเรื่องปกติ

ให้ความรู้สึกปลดปล่อยอย่างบอกไม่ถูก

ใช่แล้ว

หลังจากเล่นมาถึงตรงนี้ พวกเขาก็เริ่มเข้าใจแก่นแท้ของเกมนี้ทีละน้อย

นั่นคือความอิสระ

อิสระทางจิตวิญญาณ!

ดูเหมือนหงฮวงกำลังตีความความหมายที่แท้จริงของโอเพ่นเวิลด์ให้พวกเขาฟังในอีกมุมมองหนึ่ง!