บทที่ 8 ผมนี่มันสุดยอดจริงๆ

บทที่ 8 ผมนี่มันสุดยอดจริงๆ!

Slay the Spire กลายเป็นไวรัลในชั่วข้ามคืน

ด้วยพลังการบอกต่อแบบปากต่อปากของผู้เล่น เพียงแค่วันเดียวมันก็ทำยอดขายไปได้มากกว่า 6,000 ชุด ซึ่งถือว่ามีแรงส่งที่น่ากลัวยิ่งกว่า Braveheart เสียอีก สิ่งนี้ทำให้แต้มทรัพย์สินของเฉินหลินพุ่งพรวดขึ้นมาอีกกว่า 100,000 หยวนทันที

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยระบบการเล่นที่แปลกใหม่ เล่นง่ายแต่ลุ่มลึก และมีความหลากหลายไม่ซ้ำซาก ทำให้ดึงดูดผู้เล่นจำนวนมากจนเกิดกระทู้แจกสูตรและวิเคราะห์กลยุทธ์เต็มไปหมด แม้แต่ในแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นต่างๆ ก็เริ่มมีคนแชร์ (และขิง) วิธีการเล่นแปลกๆ จนกลายเป็นกระแสการแข่งขันย่อมๆ ขึ้นมา

ณ สตูดิโอรุ่งอรุณ (Dawn Studio)

"บอสครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! มานี่เร็ว!"

ทันทีที่พี่ซ่งก้าวเท้าเข้าประตูบริษัทในตอนเช้า โปรแกรมเมอร์หัวใสรายหนึ่งก็รีบถือแท็บเล็ตวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา

"โวยวายอะไรของแก? โค้ดที่เขียนเมื่อวานพังอีกแล้วหรือไง?" พี่ซ่งขมวดคิ้ว ปกติหมอนี่เป็นคนเงียบๆ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูตื่นตระหนกขนาดนี้

"ไม่ใช่ครับ เกมครับ! เกมที่พวกเราทำคราวก่อนมันดังแล้ว!" โปรแกรมเมอร์พูดไปหอบไป ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

เกมของพวกเขาดัง?

พี่ซ่งนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ถ้าจำไม่ผิด ล่าสุดพวกเขาก็แค่ปล่อยเกมดนตรีกับเกมแข่งรถออกไปไม่กี่เกม ถึงจะพอได้เงินบ้างแต่มันก็ยังห่างไกลจากคำว่า "ดังถล่มทลาย" หรือว่าดวงจะเฮงไปเกาะกระแสอะไรเข้า?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงรีบถามด้วยความใจร้อน "เกมไหน? เกมเก่าที่ปล่อยไปก่อนหน้านี้เหรอ?"

"ไม่ใช่ครับ! มันคือ Slay the Spire ที่เรารับงานนอกมาไง! ยอดขายวันแรกระเบิดเถิดเทิงเลยพี่! แถมยังติดอันดับขายดีประจำวันด้วย!"

"ว่าไงนะ!?"

หัวใจของพี่ซ่งกระตุกวูบ

Slay the Spire... นั่นมันเกมที่เฉินหลินจ้างพวกเขาทำนี่นา? ตอนที่ส่งไฟล์งานให้ เขายังแอบคิดในใจเลยว่าเกมแนวนี้ไม่เคยมีใครทำมาก่อน แถมระบบการเล่นก็ดูแปลกๆ อาจจะแป้กได้ เลยเตรียมใจไว้บ้างแล้ว

แต่ตอนนี้กลับมีคนมาบอกเขาว่า... เกมนั้นมันดังระเบิด!

"ไหน? เอามาดูซิ!"

พี่ซ่งรีบพุ่งไปที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ทันที โปรแกรมเมอร์รีบเปิดหน้า Steam ให้ดู และไม่นานหน้าเพจของ Slay the Spire ก็ปรากฏแก่สายตา

[ ชื่อเกม: Slay the Spire ]

[ ประเภท: Card Building, Turn-Based Combat, Strategy, Rogue ]

[ คำอธิบาย: ภายในหอคอยมีผู้ถูกสาปที่วิญญาณถูกกักขังไว้ มีเพียงการปีนหอคอยบาเบลนี้ขึ้นสู่สรวงสวรรค์เท่านั้นที่จะค้นพบตัวตนที่แท้จริง ]

[ ราคา: 50 หยวน ]

[ คะแนนรีวิว: แง่บวกอย่างล้นหลาม (Overwhelmingly Positive) ]

ใต้หน้าโฮมเต็มไปด้วยคอมเมนต์ชื่นชมจากผู้เล่น และสิ่งที่ทำให้พี่ซ่งช็อกที่สุดคือ เกมนี้ติดอันดับขายดีประจำวัน (Daily Sales Chart) แถมยังเบียดขึ้นไปอยู่ใน 10 อันดับแรกได้อย่างสง่างาม!

ในฐานะเจ้าของสตูดิโอ เขารู้ดีว่าอันดับนี้มีค่าแค่ไหน เพราะมันคำนวณจากยอดขายจริงแบบเรียลไทม์ อย่าว่าแต่ท็อปเท็นเลย ขนาดท็อปหนึ่งร้อย เกมที่พวกเขาสร้างเองยังไม่เคยแม้แต่จะเฉียดเข้าไปใกล้เลยสักครั้ง!

"นี่... นี่คือเกมที่พวกเราทำจริงๆ เหรอ?" พี่ซ่งกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอ

พนักงานคนอื่นๆ ที่ทราบข่าวต่างก็ลุกจากที่นั่งมารุมล้อมดูหน้าจอ

"ไม่ผิดแน่พี่! นี่มันเกมที่เราปั่นกันมากับมือ ผมจำหน้าปกนี้ได้แม่น!"

"เงาตัวละครพวกนั้น ผมก็เป็นคนใช้โปรแกรมแต่งขึ้นมาเองกับมือเลย!"

"โอ้พระเจ้า... นี่ผมเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

ทุกคนต่างอุทานออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ มันเหมือนกับจู่ๆ มีคนมาบอกคุณว่า ตุ๊กตาดินปั้นที่คุณปั้นเล่นๆ กลายเป็นงานศิลปะระดับโลก

พวกเขาไม่ได้คิดว่านี่เป็นความดีความชอบของตัวเอง เพราะถ้านิยามของคำว่า "เกมดัง" มันทำง่ายขนาดนี้ พวกเขาคงลาออกไปอยู่บริษัทใหญ่กันหมดแล้ว จะมานั่งหลังขดหลังแข็งอยู่ในสตูดิโอเล็กๆ แบบนี้ทำไม?

นั่นหมายความว่า... สิ่งที่ทำให้เกมนี้ดัง คือ "ตัวเกม" เอง

มันคือระบบการเล่นและการออกแบบ! สตูดิโอรุ่งอรุณแค่โชคดีที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้ผลิต

แตถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังตื่นเต้นกันสุดขีด เพราะนี่คือการพิสูจน์ฝีมือ! ยิ่งในวงการนี้ บริษัทอื่นสามารถสืบได้ง่ายๆ ว่าใครเป็นคนรับช่วงผลิตเกมนี้ ความดังของ Slay the Spire จะกลายเป็นนามบัตรชั้นดีให้สตูดิโอรุ่งอรุณ ต่อไปคงไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีงานใหญ่ๆ เข้ามา หรือต้องไปคอยรองรับเศษงานที่เหลือจากบริษัทใหญ่ๆ อีกแล้ว!

ในขณะที่ทุกคนกำลังเฉลิมฉลอง เสียงโทรศัพท์ของพี่ซ่งก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นเพื่อนในวงการคนหนึ่งที่เคยช่วยทำเกมนี้

"พี่ซ่ง พี่นี่ไม่แฟร์เลยนะ บอกผมว่าเป็นงานจ้างส่วนตัวธรรมดาๆ แต่ที่ไหนได้ เกมมีศักยภาพขนาดนี้ พี่มองข้ามหัวน้องชายนคนนี้เหรอ?" ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งตำหนิกึ่งน้อยใจ

"ผมไม่ได้โกหกนะพี่ มันเป็นงานจ้างส่วนตัวจริงๆ" พี่ซ่งตอบด้วยความงุนงง เพราะเขาก็ยังตั้งตัวไม่ติดเหมือนกัน

"ยังจะมาโกหกอีก! คนทั่วไปที่ไหนจะมีปัญญาทำ CG คุณภาพสูงแถมมีตั้งหลายตอนขนาดนั้น? บอกมาตรงๆ เถอะ พี่ได้งานนี้มาจากพวกบริษัทใหญ่ใช่ไหม?"

"เอ่อ..." พี่ซ่งอ้ำอึ้ง พลางชำเลืองมองหน้าโปรโมตของเกม แล้วก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี หลังจากนิ่งไปนาน เขาก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด

ปลายสายถึงกับสูดหายใจด้วยความทึ่ง "งานส่วนตัวทำได้ขนาดนี้เชียวเหรอ... วันหลังจำไว้ด้วยนะ มีงานจ้างแบบนี้อีกอย่าเกรงใจผม ผมจะระดมคนมาช่วยเต็มที่เลย!"

หลังจากวางสาย พี่ซ่งถอนหายใจยาว เขาไม่คิดว่าเพื่อนจะรู้ข่าวไวขนาดนี้ เขาหยิบโทรศัพท์จะโทรหาเฉินหลิน แต่สัญญาณกลับไม่ว่างตลอดเวลา หลังจากพยายามอยู่หลายครั้งเขาก็ถอดใจไปก่อน

ณ สำนักงานใหญ่บริษัท สตาร์ทราเวล (Star Travel)

"ผอ. ครับ อันดับเกมประจำสัปดาห์ออกมาแล้วครับ" พนักงานถือเอกสารเดินเข้ามาในห้อง เขาคือฝ่ายวิจัยการตลาดที่ต้องสรุปรายงานทันทีที่อันดับอัปเดต

"อืม ทำดีมาก" หยังเลี่ยงรับเอกสารมาเปิดดูพลางถาม "ยอดขายเกมที่เราเพิ่งปล่อยไปเป็นยังไงบ้าง?"

"เอ่อ... กระแสตอบรับไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับ แทบจะหลุดไปอยู่ท้ายตารางของอันดับขายดีประจำวันเลยครับ" พนักงานตอบอย่างระมัดระวัง

"ท้ายตาราง?"

หยังเลี่ยงชะงัก คิ้วขมวดมุ่น "เกมนั่นคือตัวชูโรงของเรานะ! เราลงทุนทั้งคนทั้งงบประมาณไปมหาศาล ใช้เวลาทำเกือบปี แต่ได้แค่นี้เหรอ? ฝ่ายโปรโมตทำบ้าอะไรกันอยู่!?"

ปัง!

เอกสารในมือถูกตบลงบนโต๊ะอย่างแรง เสียงดังสนั่นไปทั่วออฟฟิศจนพนักงานคนอื่นพากันก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตา

เกมนั้นคือโปรเจกต์ระดับท็อปของบริษัทในปีนี้ นอกจากจะโฆษณาว่าเป็นงานสร้างระดับร้อยล้านแล้ว ยังจ้างไอดอลชื่อดังมาเป็นพรีเซนเตอร์ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม การอยู่ท้ายตารางอาจจะดูดีสำหรับบริษัทเล็กๆ แต่สำหรับพวกเขา มันยังไม่พอแม้แต่จะคืนทุนด้วยซ้ำ

ฝ่ายโปรโมตเองก็ได้แต่แอบด่าในใจ เพราะพวกเขารู้ดีว่า ไอ้เงินลงทุนร้อยล้านที่ว่าน่ะ กว่าครึ่งหมดไปกับค่าตัวดารา! เงินที่เหลือเอามาทำเกมจนเบียดเข้าอันดับได้ก็ปาฏิหาริย์แล้ว แต่กลับมาโยนขี้ให้ฝ่ายโปรโมต ช่างหน้าด้านสิ้นดี

หยังเลี่ยงพยายามสะกดอารมณ์โกรธ พลิกดูอันดับเกมอื่นๆ เพื่อหาทางแก้ปัญหา เขาต้องหาเหตุผลไปอธิบายกับบอร์ดบริหารให้ได้

"หือ? นี่มัน..."

จู่ๆ สายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับอันดับที่ 5 ในท็อปเท็น

อันดับ 5: Slay the Spire

Slay the Spire?

นี่มันชื่อเดียวกับเกมที่สตูดิโอรุ่งอรุณเคยโทรมาขอให้พวกเขารับงานจ้างไม่ใช่เหรอ?!?