บทที่ 31 ฝึกวิชา

บทที่ 31 ฝึกวิชา

เฉินเฟิงเพิ่งจะเหวี่ยงเบ็ดลงไปในบ่อปลาได้ไม่นาน ก็รู้สึกว่าปลายคันเบ็ดในมือหนักอึ้งลงไปวูบหนึ่ง

"ติดแล้ว!" เฉินเฟิงร้องอุทานด้วยความดีใจ แล้วรีบหมุนรอกเก็บสายเบ็ดทันที ครั้งนี้เขารู้สึกว่าน้ำหนักที่ปลายสายเบาหวิว พอๆ กับตอนที่ตกได้ 'ผลเทพ' ครั้งก่อนเลยทีเดียว นั่นยิ่งทำให้เฉินเฟิงตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ เขาคิดเข้าข้างตัวเองว่าคงตกได้ผลเทพมาอีกแน่ๆ กินไปลูกเดียวยังเทพขนาดนี้ ถ้าได้กินอีกสักลูก เขาคงเหาะเหินเดินอากาศได้เลยมั้ง!

ณ แดนบรรพกาล ภายในสำนักอายุวัฒนะ ท่ามกลางสายตาของฝูงชนนับพัน ตะขอเบ็ดปริศนาได้โฉบลงมาแย่งชิงคัมภีร์ยุทธ์ไปจากมือของผู้ชนะเลิศการประลองศิษย์สายในแบบหน้าตาเฉย

เย่ซิวได้สติเป็นคนแรก เขารีบดีดตัวกระโดดขึ้นจากพื้นหมายจะคว้าคัมภีร์ของตนกลับคืนมา แม้เขาจะกระโดดได้สูงถึงสามเมตร แต่ในจังหวะที่ปลายนิ้วกำลังจะสัมผัสโดนตะขอเบ็ด ตะขอนั้นก็กระตุกวูบขึ้นสูง หนีห่างออกไปอีกช่วงตัว

ผู้อาวุโสผู้คุมกฎเห็นตำราที่ตนเป็นคนมอบให้ ถูกขโมยไปต่อหน้าต่อตา ก็รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่ เขาตะโกนก้องด้วยความโกรธเกรี้ยว "เจ้าหนูสกปรก! คนไร้ยางอาย! กล้าดียังไงมาลอบขโมยคัมภีร์ของคนอื่น!" ว่าแล้วท่านก็เหาะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เตรียมจะสกัดกั้นตะขอเบ็ดและชิงคัมภีร์คืนมา

แต่ทว่า ตะขอเบ็ดนั้นถูกกระชากด้วยแรงมหาศาล พุ่งลิ่วหายลับเข้าไปในวังวนบนฟากฟ้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นท้องฟ้าที่เคยวิปริตแปรปรวนก็กลับสู่สภาวะปกติ เมฆดำที่หมุนวนเป็นวังวนขนาดยักษ์จางหายไปในพริบตา แสงแดดสาดส่องลงมายังสำนักอายุวัฒนะอีกครั้ง

ทุกคนต่างยืนตะลึง มองดูท้องฟ้าที่ว่างเปล่าตาค้าง เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นและจบลงภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที วังวนนั้นโผล่มาแล้วก็หายไป ราวกับความฝัน ตื่นมาก็พบว่าทุกอย่างเหมือนเดิม... ยกเว้นเย่ซิว ผู้ชนะเลิศการประลอง ที่ต้องสูญเสียคัมภีร์ยุทธ์ที่เขาเพียรพยายามแลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายไปตลอดกาล

ตัดกลับมาที่เฉินเฟิง เขากำลังเก็บสายเบ็ดด้วยความตื่นเต้น คาดหวังว่าจะได้ผลไม้วิเศษอะไรขึ้นมา ทันใดนั้น วังวนน้ำก็ปรากฏขึ้นในบ่อปลา เฉินเฟิงออกแรงกระชากสายเบ็ดครั้งสุดท้าย ดึงตะขอขึ้นพ้นน้ำ

สิ่งที่ลอยหวือเข้ามาหาเฉินเฟิง ไม่ใช่ผลไม้ แต่เป็นหนังสือเย็บเล่มแบบโบราณเล่มหนึ่งที่ดูเก่าแก่คร่ำครึ

"ติ๊ง! ตกได้คัมภีร์ 'หวนคืนสู่ต้นกำเนิด' ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 แต้ม!"

ระบบส่งเสียงแจ้งเตือนบอกว่าสิ่งที่เขาตกได้คือคัมภีร์วิชา พร้อมมอบค่าประสบการณ์ก้อนโตให้

"นี่กะจะล้อเลียนว่าฉันมีความรู้น้อยหรือไง? ถึงได้ตกหนังสือขึ้นมาให้เนี่ย" เฉินเฟิงบ่นอุบอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นว่าไม่ใช่ผลเทพที่ต้องการ แต่หนังสือจากแดนบรรพกาลก็สร้างความอยากรู้อยากเห็นให้เขาไม่น้อย ไม่แน่อาจจะเป็นพงศาวดารประวัติศาสตร์ของที่นั่น เอาไว้อ่านแก้เบื่อตอนเฝ้าร้านก็ได้ หรือถ้าเป็นนิยายอีโรติกอย่าง 'จินผิงเหมย' ฉบับแดนบรรพกาล ก็ยิ่งน่าตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

"หวนคืนสู่ต้นกำเนิด" เฉินเฟิงอ่านตัวอักษรบนหน้าปก แล้วก็ต้องประหลาดใจ "เฮ้ย! นี่มันภาษาจีนนี่หว่า! วัฒนธรรมจีนเราแผ่ขยายไปไกลถึงต่างโลกเชียวหรือเนี่ย"

"ระบบทำการเปิดฟังก์ชันแปลภาษาอัตโนมัติ หักค่าประสบการณ์ 100 แต้ม"

ที่แท้ก็เป็นเพราะโปรแกรมแปลภาษาของระบบนี่เอง! แค่แปลภาษาแค่นี้ถึงกับต้องหักตั้ง 100 แต้ม ระบบนี่มันขี้งกชะมัด เขี้ยวลากดินจริงๆ เห็นค่าประสบการณ์เป็นไม่ได้ ต้องหาเรื่องหักตลอด

หลังจากบ่นกระปอดกระแปดใส่ระบบจบ เฉินเฟิงก็เปิดหน้าแรกของหนังสือดู อยากรู้ว่าข้างในเขียนอะไรไว้บ้าง ดูจากชื่อแล้วน่าจะเป็นคัมภีร์ยุทธ์อะไรเทือกนั้น แดนบรรพกาลนี่มันเต็มไปด้วยสมบัติจริงๆ ไม่ผลวิเศษก็คัมภีร์ลับ ถ้าฝึกสำเร็จแล้วเขาจะได้เป็นยอดมนุษย์ แต่งงานกับสาวสวยรวยทรัพย์ ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตเหมือนในนิยายออนไลน์ไหมนะ แค่คิดก็ฟินแล้ว!

แต่ทว่า ทันทีที่เฉินเฟิงเปิดหน้าแรก หนังสือเล่มนั้นก็เริ่มพลิกหน้ากระดาษเองโดยอัตโนมัติ มันพลิกเร็วมาก เร็วเสียจนเฉินเฟิงมองตามตัวอักษรไม่ทันแม้แต่ตัวเดียว พริบตาเดียวก็พลิกจนจบเล่ม แล้วหนังสือทั้งเล่มก็สลายหายไปวับไปกับตา

เฉินเฟิงรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างไหลเข้ามาในสมอง แต่เขายังไม่ทันได้สนใจ ตอนนี้เขากำลังโมโหสุดขีด! หนังสือที่เพิ่งตกมาได้ จู่ๆ ก็หายวับไปดื้อๆ นี่มันเห็นเขาเป็นตัวตลกหรือไง! สนุกมากนักเหรอ?

เสียงสังเคราะห์ของระบบดังขึ้นขัดจังหวะอารมณ์โกรธของเฉินเฟิงได้อย่างถูกจังหวะ "เนื่องจากระดับสติปัญญาและพื้นฐานทางวัฒนธรรมของโฮสต์ อาจไม่เพียงพอที่จะทำความเข้าใจเคล็ดวิชาได้ ซึ่งจะส่งผลให้การฝึกฝนล่าช้า ระบบจึงเปิดใช้งานบริการ 'ถ่ายทอดเคล็ดวิชาเข้าสู่จิต' ให้โดยอัตโนมัติ ขณะนี้ได้ทำการอธิบายความหมายของเคล็ดวิชา เส้นทางการเดินลมปราณ และวิธีการฝึกฝน เข้าสู่ร่างกายและสมองของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว การบริการครั้งนี้หักค่าประสบการณ์ 5,000 แต้ม"

เฉินเฟิงลองนึกถึงคำว่า 'หวนคืนสู่ต้นกำเนิด' ในหัว ทันใดนั้นความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวิชานี้ รวมถึงวิธีฝึกฝนต่างๆ ก็ผุดขึ้นมาในสมองอย่างชัดเจน ดูเหมือนไอ้บริการถ่ายทอดวิชานี่จะได้ผลชะงัดนัก ถ้าสมัยเรียนเขามีไอ้ตัวช่วยแบบนี้ ป่านนี้คงสอบติดชิงหัวหรือปักกิ่งไปนานแล้ว ไม่ต้องมานั่งเสียดายทุนการศึกษาจนต้องลาออกหรอก!

"เดี๋ยวสิ! เฮ้ย!" เฉินเฟิงเพิ่งฉุกคิดขึ้นได้ "ถ้าจะถ่ายทอดวิชาเข้าสมองอยู่แล้ว เมื่อกี้จะแปลภาษาให้ฉันทำซากอะไร? เสียค่าแปลฟรีๆ ไป 100 แต้มเนี่ยนะ? แล้วทำไมไอ้บริการถ่ายทอดวิชานี่มันแพงหูฉี่ขนาดนี้ แปลภาษาแค่ 100 แต่ไอ้นี่ล่อไปตั้ง 5,000! แพงกว่าตั้ง 50 เท่า!"

เสียงสังเคราะห์ของระบบตอบกลับ "การถ่ายทอดเคล็ดวิชาเข้าสู่จิต เป็นฟังก์ชันระดับสูง ซึ่งปกติแล้วนักตกปลาระดับ 1 ไม่มีสิทธิ์เข้าถึง แต่ระบบพิจารณาจากสถานการณ์แล้วจึงเปิดใช้งานให้โดยอัตโนมัติ ค่าใช้จ่ายย่อมสูงเป็นธรรมดา หากโฮสต์อัปเลเวลจนปลดล็อกทักษะนี้ได้แล้ว จะไม่มีค่าใช้จ่ายในครั้งต่อๆ ไป"

เฉินเฟิงได้ฟังก็ตาโต อัปเลเวลแล้วจะมีฟังก์ชันเทพๆ แบบนี้ให้ใช้ฟรีด้วยเหรอ! น่าตื่นเต้นชะมัด เขาอยากจะรีบตกปลาปั๊มเลเวลให้ไวๆ เสียแล้วสิ แต่ตอนนี้เขาคงต้องเพลาๆ การใช้ฟังก์ชันระดับสูงพวกนี้ไปก่อน โดนหักทีเลือดแทบหมดตัว

ระบบดูเหมือนจะล่วงรู้ความคิดของเฉินเฟิง จึงกล่าวเสริม "ด้วยสติปัญญาของโฮสต์ ต่อให้แปลคัมภีร์ออกมาแล้ว โฮสต์ก็ต้องใช้เวลาศึกษาอีกหลายปีกว่าจะเข้าใจได้สัก 70-80 ส่วน การให้บริการฟังก์ชันระดับสูงจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในขณะนี้!"

นี่มันหลอกด่าว่าเขาโง่ชัดๆ! เฉินเฟิงได้ยินแล้วก็ทั้งทึ่งในความอัจฉริยะของระบบ และโมโหที่มันปากเสียวิจารณ์ไอคิวเขาตรงๆ แต่เดี๋ยวนะ... ทำไมเมื่อก่อนระบบไม่เคยพูดโต้ตอบกับเขาเลยล่ะ? หรือว่าการคุยกับระบบก็เป็นฟังก์ชันระดับสูงที่ต้องเสียเงินเหมือนกัน?

"ระบบถูกเปิดใช้งานฟังก์ชันการสื่อสารโดยอัตโนมัติ หลังจากที่โฮสต์ได้รับประทานผลเทพเข้าไป ก่อนหน้านี้เป็นเพียงระบบพื้นฐาน ไม่มีความสามารถในการโต้ตอบ!" ระบบไขข้อข้องใจ

เฉินเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่การคุยกับระบบไม่เสียเงิน เขาละกลัวจริงๆ ว่าระบบหน้าเลือดนี่จะหักแต้มเขาจนหมดตัว พลันเขาก็นึกถึงข้อดีของระบบเวอร์ชันเก่าที่พูดไม่ได้ขึ้นมา... ข้อดีคืออะไรน่ะเหรอ? ก็คือความเรียบง่าย ไม่พูดมาก และไม่หักแต้มมั่วซั่วน่ะสิ!

คราวนี้ระบบเลิกสนใจคำก่นด่าในใจของเฉินเฟิงแล้วเงียบเสียงไป พอระบบเงียบ เฉินเฟิงก็เริ่มเบื่อ เขาจึงนึกถึงวิชาที่เพิ่งถูกยัดเยียดเข้ามาในสมองเมื่อครู่ ไม่รู้ว่ามันคือวิชาอะไร ลองฝึกดูหน่อยดีกว่าว่าจะเจ๋งสักแค่ไหน

เฉินเฟิงเก็บคันเบ็ดกลับเข้าระบบ แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องนอน นั่งขัดสมาธิบนเตียงเตา เริ่มทบทวนองค์ความรู้ที่หลั่งไหลเข้ามาในสมองเมื่อครู่นี้