ตอนที่ 50: ผู้นำตระกูลผู้รู้ความ! คำขอขมาและเดิมพันครั้งใหญ่!

เมื่อได้ยินว่าผู้นำตระกูลหลิน ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิวิญญาณเดินทางมาเข้าพบด้วยตนเอง แววตาของถังซานสั่นไหวด้วยความประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิมอย่างรวดเร็ว

เขาเหลือบมองเสียวอู่ที่ยืนอยู่ข้างกาย นางเองก็ดูประหลาดใจไม่แพ้กันแต่หนักไปทางอยากรู้อยากเห็นเสียมากกว่า ถังซานรีบประมวลสถานการณ์ในใจอย่างรวดเร็ว

อีกฝ่ายไม่ได้เลือกที่จะลอบสังเกตการณ์อย่างลับๆ หรือบุกจู่โจมเข้ามาเพื่อเอาความ แต่กลับเลือกใช้การเยี่ยมเยียนอย่างเป็นทางการ แถมยังลดตัวลงมาหาพวกเขาด้วยท่าทีอ่อนน้อม เจตนาของอีกฝ่ายจึงชัดเจนยิ่งนัก

นี่คือการขอขมาเพื่อสลายความบาดหมาง และอาจรวมไปถึงการพยายามผูกสัมพันธ์

'ดูเหมือนว่าตระกูลหลินแห่งเมืองชิงเฟิงที่สามารถครองความเป็นเจ้าถิ่นอยู่ได้ จะไม่ได้มีดีแค่การรังแกผู้อื่น อย่างน้อยผู้นำตระกูลของพวกเขาก็เป็นคนที่รู้ความและอ่านสถานการณ์ขาด' ถังซานลอบคิดในใจ

เขาไม่ใช่คนชอบหาเรื่องใส่ตัว ในเมื่ออีกฝ่ายปฏิบัติด้วยความนอบน้อม เขาก็ย่อมไม่ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย อย่างไรเสีย การมีมิตรเพิ่มย่อมดีกว่ามีศัตรู แม้จะเป็นเพียงมิตรภาพตามมารยาทก็ตาม

"รบกวนเถ้าแก่ไปเรียนท่านผู้นำตระกูลหลิน ให้รอที่ห้องโถงด้านหน้าสักครู่ พวกเราจะตามลงไป" ถังซานกล่าวกับเจ้าของโรงเตี๊ยมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่โอหังและไม่ถ่อมตัวจนเกินงาม

"ขอรับ ๆ!" เถ้าแก่รีบก้มหัวปลกๆ แล้วถอยออกไป ท่าทางของเขาดูพินอบพิเทากว่าเดิมหลายเท่า

เขาจะกล้าเสียมารยาทได้อย่างไร ในเมื่อแม้แต่ผู้นำตระกูลหลินยังต้องมาขอพบเด็กหนุ่มคนนี้ด้วยตนเอง!

"เสี่ยวซาน พวกเราจะไปพบเขาจริงๆ เหรอ? จะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

"ยังไงเขาก็เป็นถึงจักรพรรดิวิญญาณห้าวงแหวนนะ แต่พวกเรา..."

เสี่ยวอู่ขยับเข้ามาใกล้พลางกระซิบถาม ดวงตาสีชมพูคู่งามฉายแววระแวดระวัง แม้นางจะดูร่าเริงแต่ก็ไม่ใชคนโง่ นางรู้ดีว่ายอดฝีมือระดับจักรพรรดิวิญญาณนั้นถือเป็นตัวตนที่ทรงพลังมากในโลกมนุษย์

"ไม่เป็นไรหรอก" ถังซานจัดอาภรณ์ที่ยับย่นจากการตื่นนอนให้เข้าที่ ท่วงท่าของเขาดูสุขุมนุ่มลึก "เขามาเพื่อเยี่ยมเยียน ไม่ใช่เพื่อล้างแค้น ในเมื่ออีกฝ่ายทำตามกฎ เราก็แค่ปฏิบัติตอบตามมารยาท อีกอย่าง... มีข้าอยู่ทั้งคน"

คำว่า "มีข้าอยู่ทั้งคน" แม้จะเป็นประโยคสั้นๆ แต่กลับทรงพลังและเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่น

เสียวอู่สบตาที่ลึกซึ้งและสงบเยือกเย็นของถังซาน ความกังวลในใจพลันมลายหายไปนางรู้ดีว่า "ไพ่ตาย" ที่แท้จริงของคู่หูคนนี้น่ากลัวเพียงใด

ต่อให้ไม่มีท่านลุงถังฮ่าวคอยคุ้มครองอยู่ในเงามืด ถังซานก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องเกรงกลัว... พวกเขาคิดจริงๆ หรือว่าเดสเสิร์ทอีเกิลในมือเขามีไว้แค่ประดับ? อาวุธลับนั่นสังหารได้แม้กระทั่งราชทินนามพรหมยุทธ์ นับประสาอะไรกับจักรพรรดิวิญญาณห้าวงแหวน!

ยิ่งไปกว่านั้น หากอีกฝ่ายกล้าลงมือจริงๆ ก็นับเป็นโอกาสดีที่จะได้ทดสอบอานุภาพของวงแหวนวิญญาณที่สาม ที่เขาเพิ่งได้มา... วงแหวนวิญญาณอายุแปดหมื่นหกพันปีไม่ใช่ของที่ใครจะมาดูหมิ่นได้ง่ายๆ!

ทั้งคู่ปล่อยให้หลินเสี่ยวเทียนรอไม่นานนัก หลังจากเตรียมตัวเรียบร้อยก็เดินลงมายังห้องโถงพร้อมกัน

ห้องโถงของเรือนชิงหยาถูกตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง ในเวลานี้ ชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ในชุดผ้าไหมชั้นเลิศยืนเอามือไพล่หลังอยู่ริมหน้าต่าง พลางทอดสายตามองแมกไม้ในสวน กลิ่นอายรอบตัวเขาถูกบีบอัดจนดูเคร่งขรึม มีกระแสพลังวิญญาณจางๆ ไหลเวียนอยู่รอบกาย... เขาคือหลินเสี่ยวเทียน ผู้นำตระกูลหลินไม่ผิดแน่

ด้านหลังเขามีผู้ติดตามคนสนิทสองคนที่มีกลิ่นอายแข็งแกร่งระดับปรมาจารย์วิญญาณ ทว่าในยามนี้พวกเขากลับยืนก้มหน้าสำรวมท่าทีอย่างที่สุด

สิ่งที่หลินเสี่ยวเทียนมิอาจรู้ได้เลยคือ ทันทีที่เขาเหยียบย่างเข้ามาในเรือนแห่งนี้ เขาถูกล็อคเป้าหมายโดยถังฮ่าวที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเรียบร้อยแล้ว หากเขาขยับตัวเพียงนิดด้วยเจตนาร้าย ชีวิตของเขาคงจบสิ้นลงในพริบตา

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า หลินเสี่ยวเทียนจึงหันกลับมา

แม้จะฟังจากปากหลินเฟิงมาบ้างแล้วว่าทั้งคู่ยังเยาว์วัย แต่เมื่อสายตาปะทะกับร่างของถังซานและเสียวอู่ เขาก็ยังอดที่จะตกตะลึงไม่ได้

เด็กเกินไป!

โดยเฉพาะเด็กหนุ่มชุดสีฟ้าที่เดินนำหน้า... ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ ดวงตาสีฟ้าอมทองประดุจอำพัน เส้นผมยาวสีฟ้าประกายทองดูโดดเด่น ความสงบนิ่งในดวงตาที่ราวกับผืนน้ำอันราบเรียบ และท่วงท่าการเดินที่ดูสง่าผ่าเผยเกินวัย บุคลิกเช่นนี้ แม้แต่หลินเสี่ยวเทียนที่เป็นถึงจักรพรรดิวิญญาณยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็น

นี่ไม่ใช่ศิษย์ที่ตระกูลธรรมดาจะบ่มเพาะขึ้นมาได้แน่นอน!

ส่วนเด็กสาวชุดชมพูข้างกาย ดูร่าเริง คล่องแคล่ว และแววตาใสซื่อดูไม่มีพิษภัย ทว่าหลินเสี่ยวเทียนสังเกตเห็นว่า เมื่อนางมองมาที่เขา นางไม่มีความหวาดกลัวหรือความยำเกรงที่วิญญาณจารย์ผู้น้อยพึงมีต่อยอดฝีมือเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความอยากรู้อยากเห็นล้วนๆ

"ข้าหลินเสี่ยวเทียน ผู้นำตระกูลหลินแห่งชิงเฟิง ต้องขออภัยที่มาเยี่ยมเยียนโดยพลการจนรบกวนความสงบของพวกท่าน โปรดให้อภัยด้วย" หลินเสี่ยวเทียนเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนพลางประสานมือคารวะ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสุภาพ และแฝงไว้ด้วยความระมัดระวังที่แทบจะสังเกตไม่ได้

เขาได้วางฐานะของตนเองไว้ในระดับที่เท่าเทียม หรืออาจจะต่ำกว่าเล็กน้อยด้วยซ้ำ

ถังซานหยุดเดิน พลางประสานมือตอบรับอย่างมีมารยาท ไม่ถ่อมตัวและไม่โอหัง "ท่านผู้นำตระกูลหลินเกรงใจไปแล้ว ข้ามีนามว่าถังซาน และนี่คือเสียวอู่น้องสาวของข้า ไม่ทราบว่าท่านมาเยี่ยมเยียนแต่เช้าเช่นนี้ มีธุระอันใดหรือ?"

น้ำเสียงของเขาใสกระจ่างและวางตัวได้เหมาะสมยิ่งนัก เขาให้เกียรติอีกฝ่ายแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้นจนเกินไป เป็นการรับมือที่สมบูรณ์แบบ

เห็นปฏิกิริยาของทั้งคู่ หลินเสี่ยวเทียนยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐานของตนเอง

เขาแสดงสีหน้าสำนึกผิดอย่างพอดิบพอดีแล้วกล่าวว่า "เมื่อวานนี้ หลินเฟิงบุตรชายจอมโง่เขลาของข้าได้ล่วงเกินนายน้อยถังและน้องสาว เป็นเพราะข้าสั่งสอนบุตรไม่ดีเอง วันนี้จึงตั้งใจมาขอขมาด้วยตนเอง"

พูดจบเขาก็เบี่ยงตัวเล็กน้อย พยักหน้าให้ผู้ติดตามด้านหลัง

ผู้ติดตามรีบก้าวออกมาข้างหน้า พร้อมชูหีบไม้ที่ทำจากไม้จันทน์ม่วงแกะสลักอย่างประณีตด้วยสองมือ

หลินเสี่ยวเทียนรับหีบไม้มาเปิดออกด้วยตนเอง ภายในนั้นไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทองทั่วไป แต่มีของสามสิ่งวางเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบ ได้แก่ จี้หยกสีเขียวมรกตที่แผ่ไอพลังที่อ่อนโยน, ขวดหยกขาวขนาดเล็กที่เขียนว่า "ยาควบแน่นวิญญาณ" และแผนที่หนังแกะที่วาดไว้อย่างละเอียด

"นี่คือจี้หยกสงบจิต แกะสลักจากหยกอุ่นร้อยปี การสวมใส่จะช่วยให้จิตใจสงบ มีสมาธิ และช่วยส่งเสริมการฝึกฝน ถือเป็นของกำนัลเล็กน้อยเพื่อช่วยปลอบขวัญน้องสาวของท่าน" หลินเสี่ยวเทียนกล่าวกับเสียวอู่ด้วยท่าทีอ่อนโยน

เสียวอู่กะพริบตาปริบๆ หันไปมองถังซาน

ถังซานพยักหน้าเล็กน้อย เสียวอู่จึงยอมรับมาด้วยรอยยิ้ม ทันทีที่สัมผัส นางรู้สึกถึงความอบอุ่นและชุ่มชื้นที่แผ่ออกมา มันช่างสบายยิ่งนัก

จากนั้นหลินเสี่ยวเทียนก็หยิบขวดหยกขาวขึ้นมาแล้วกล่าวกับถังซาน "ขวดนี้บรรจุยาควบแน่นวิญญาณสามเม็ด มันมีประโยชน์ต่อวิญญาณจารย์ระดับอัคราจารย์วิญญาณในการปรับสมดุลพลังวิญญาณและช่วยเลื่อนระดับพลัง หวังว่านายน้อยถังจะรับไว้ ถือเป็นเครื่องหมายแทนคำขอโทษจากข้า"

ยาควบแน่นวิญญาณถือเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากสำหรับอัคราจารย์วิญญาณทั่วไป การกระทำของหลินเสี่ยวเทียนแสดงให้เห็นถึงความจริงใจในการขอขมาอย่างยิ่ง

สุดท้าย เขาหยิบแผนที่หนังแกะขึ้นมา "ส่วนแผนที่นี้ เป็นสิ่งที่ตระกูลหลินของข้ารวบรวมมาหลายชั่วอายุคน โดยระบุตำแหน่งที่อาจมีสมุนไพรหายาก แร่ธาตุ และสัตว์วิญญาณสายพันธุ์พิเศษในรัศมีพันลี้รอบเมืองชิงเฟิง บางทีมันอาจจะเป็นประโยชน์ต่อการเดินทางของพวกท่าน"

ของขวัญชิ้นนี้แสดงถึงความใส่ใจยิ่งกว่าชิ้นไหนๆ

มันไม่ใช่แค่ความมั่งคั่งธรรมดา แต่มันคือ "ข้อมูล" และ "ทรัพยากร" ซึ่งมีค่ามากกว่าของสองสิ่งแรกมหาศาลสำหรับวิญญาณจารย์ที่ต้องการหาประสบการณ์

ถังซานรู้สึกทึ่งกับการตัดสินใจของหลินเสี่ยวเทียน เขาไม่คิดว่าชายคนนี้จะกล้าทุ่มทุนสร้างสัมพันธ์ขนาดนี้ ทั้งที่ยังไม่รู้หัวนอนปลายเท้าของพวกเขาด้วยซ้ำ

อีกฝ่ายยอมทิ้งเงินทุนมหาศาล ไม่ใช่เพียงเพื่อสลายความบาดหมาง แต่เป็นการวางเดิมพันเพื่อสร้างความสัมพันธ์

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งและไม่ได้ปฏิเสธในทันที

ในเมื่ออีกฝ่ายรู้ความถึงเพียงนี้ หากเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยเกินไปจะดูเหมือนคนไร้เหตุผล และอาจทำให้อีกฝ่ายเกิดความระแวงได้

อีกอย่าง ตอนนี้เขาหลุดพ้นจากเส้นเรื่องเดิมมาแล้ว การมีมิตรสหายอยู่ภายนอกย่อมไม่ใช่เรื่องแย่

บางที... นี่อาจจะเป็นหนึ่งในจุดประสงค์ของท่านพ่อ ถังฮ่าว ที่ส่งเขาออกมาฝึกฝนโลกภายนอกก็เป็นได้...

++++++++++ ขอบคุณนักอ่านที่รักทุกท่าน ที่ชื่นชอบในผลงานเรื่องนี้ เพื่อไม่พลาดในทุกการอัปเดทตอนใหม่อย่าลืมกดเพิ่มเข้าชั้นหนังสือโปรดด้วยนะครับ และขอแจ้งว่า เรื่องนี้จะมีให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 1 และ 2 ต่อจากนี้ไปนะครับ+++++++++++++