ตอนที่ 25: ราชาวิญญาณไล่ล่า · ทะลวงขั้นในวิกฤต

ตอนที่ 25: ราชาวิญญาณไล่ล่า · ทะลวงขั้นในวิกฤต

วิญญาณจารย์ชั่วร้ายระดับ "ราชาวิญญาณ" รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เกาะติดพวกหลงอวี่แจดั่งหนอนเกาะกระดูก

ไอชั่วร้ายสีดำแดงอันมหาศาลแผ่ขยายออกดุจน้ำหลาก ที่ใดที่มันพาดผ่าน ต้นไม้ใบหญ้าแห้งเหี่ยว ชีวิตดับสูญ แม้แต่แสงสว่างก็ดูเหมือนจะถูกกลืนกิน ทำให้บรรยากาศวังเวงน่าขนลุก

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวเปรียบเสมือนภูเขาที่มองไม่เห็นกดทับลงบนหัวใจของทุกคน แม้เด็กแปดคนจะได้รับการปกป้องจากพลังวิญญาณของหลงอวี่ แต่ใบหน้าของพวกเขาก็ยังซีดเผือด หายใจลำบาก แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ต้องวิ่งสุดชีวิตเพื่อตามหลงอวี่ให้ทัน

สีหน้าของหลงอวี่เคร่งเครียดอย่างยิ่ง การพาเด็กแปดคนไปด้วยทำให้ความเร็วของเขาลดลงอย่างมาก ไม่มีทางสลัดการไล่ล่าของราชาวิญญาณพ้น ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป การถูกตามทันเป็นเพียงเรื่องของเวลา

"วิ่งต่อไปข้างหน้า อย่าหันกลับมา! ไปเจอกันที่ 'จุดนัดพบสำรองที่สอง' ที่ตกลงกันไว้!" หลงอวี่หยุดฝีเท้ากะทันหัน ผลักพลังวิญญาณสายหนึ่งอย่างนุ่มนวลไปที่ด้านหลังของเด็กๆ เพื่อช่วยส่งแรงให้พวกเขา ขณะที่ตัวเองหันกลับมาอย่างเด็ดเดี่ยว เผชิญหน้ากับกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว

"พี่หลงอวี่!"

"หัวหน้า!"

เด็กๆ ร้องอุทาน อยากจะหยุดฝีเท้า

"รีบไป! นี่คือคำสั่ง!" หลงอวี่ตวาดเสียงเข้ม น้ำเสียงไม่อนุญาตให้โต้แย้ง เขาปล่อยให้เด็กๆ อยู่ที่นี่ไม่ได้ พวกเขาจะเป็นภาระ และเป้าหมายของราชาวิญญาณคือเขาคนเดียว "ตัวการ" ที่ฆ่าลูกน้องไปสองคน

เด็กๆ กลั้นน้ำตา รู้ดีว่าอยู่ไปก็รังแต่จะถ่วงแข้งถ่วงขาหลงอวี่ จึงกัดฟันวิ่งตะบึงเข้าสู่ป่าลึกอย่างไม่คิดชีวิต

ทันทีที่ร่างของเด็กๆ หายลับไป ร่างชุดดำก็มาถึงตรงหน้าหลงอวี่ พร้อมกลิ่นอายชั่วร้ายที่ชวนให้หายใจไม่ออก!

นี่คือชายชราผอมแห้งจนหนังหุ้มกระดูก เบ้าตาลึกโหล ร่างกายห่อหุ้มด้วยไออาฆาตและกลิ่นเลือดข้นคลั่ก ใต้เท้ามีวงแหวนวิญญาณห้าวง—สองเหลือง สองม่วง และหนึ่งดำ—หมุนวนช้าๆ ปลดปล่อยคลื่นพลังระดับราชาวิญญาณอันน่าเกรงขาม

โดยเฉพาะวงแหวนสีดำ "หมื่นปี" วงนั้น ยิ่งเพิ่มความน่าสะพรึงกลัวและทรงพลัง

"ไอ้เด็กเหลือขอ เจ้าเองรึที่ฆ่าคนของข้า?" เสียงชายชราชั่วร้ายแหบพร่าดั่งนกเค้าแมวร้องยามค่ำคืน ดวงตาสีแดงฉานจ้องเขม็งที่หลงอวี่ราวกับมองคนตาย "แค่มหาวิญญาณจารย์ กลับมีความสามารถขนาดนี้ ดูท่าเจ้าจะมีความลับซ่อนอยู่ไม่น้อย

ดี ข้าจะ 'สูบวิญญาณกลั่นแก่น' จากเจ้า ความลับและแก่นชีวิตของเจ้า จะตกเป็นของข้า!"

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาชูมือขวาที่เหี่ยวย่นดั่งกรงเล็บขึ้น วงแหวนวิญญาณที่ 5—วงแหวนหมื่นปีสีดำ—สว่างวาบทันที!

"ทักษะวิญญาณที่ 5: กรงเล็บภูตโลหิตกลืนใจ!"

กรงเล็บผีสีดำแดงขนาดยักษ์ ก่อตัวขึ้นจากเสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณแค้นนับไม่ถ้วน ปรากฏขึ้นกลางอากาศ แบกรับกลิ่นอายกัดกร่อนดวงวิญญาณและกลืนกินชีวิต พุ่งเข้าขย้ำศีรษะของหลงอวี่

กรงเล็บยังมาไม่ถึง แรงกระแทกทางจิตและแรงกดดันพลังวิญญาณมหาศาลก็ทำให้อากาศรอบตัวหลงอวี่แทบจะแข็งตัว!

เผชิญหน้ากับการโจมตีสังหารนี้ หลงอวี่รู้สึกถึงภัยคุกคามแห่งความตายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน! การโจมตีเต็มกำลังของราชาวิญญาณ เหนือกว่าทุกสิ่งที่เขาเคยเจอมาอย่างเทียบไม่ติด!

รับตรงๆ ไม่ได้! รับไม่ไหวด้วย!

"ทักษะวิญญาณที่ 2: เขตแดนศิลาว่างเปล่า! เปิด!"

หลงอวี่คำราม อัดฉีดพลังวิญญาณทั้งหมดลงในเขตแดนศิลาว่างเปล่าอย่างบ้าคลั่ง! แสงสีเงินระเบิดออก ขยายเขตแดนจนถึงขีดสุด บิดเบือนและพับซ้อนมิติเบื้องหน้ากรงเล็บผีอย่างรุนแรง พยายามเบี่ยงเบนวิถีและลดทอนพลังของมัน!

พร้อมกันนั้น ภาพเงาชีพจรมังกรที่แขนซ้ายสั่นสะเทือนรุนแรง อำนาจมังกรอันยิ่งใหญ่ไพศาล ผสมผสานกับแสงดาวของหญ้าดารามิติ ระเบิดออกมาเต็มพิกัด ต้านทานแรงกระแทกของวิญญาณแค้นที่กำลังกัดกร่อนดวงวิญญาณ!

"ฉ่าๆๆ—!"

กรงเล็บผีเสียดสีกับมิติที่บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เกิดเสียงฉีกขาดบาดหู เขตแดนศิลาว่างเปล่าได้ผลจริงๆ วิถีของกรงเล็บยักษ์เบี่ยงออกไปเล็กน้อย และพลังถูกลดทอนลงไปเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยพลังมิติ!

แต่พลังที่เหลืออีกเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่หลงอวี่จะต้านทานได้!

"อั๊ก—!"

กรงเล็บผีกระแทกเข้าใส่ตำแหน่งที่หลงอวี่ยืนอยู่อย่างจัง พื้นดินยุบตัวเป็นรอยกรงเล็บลึกขนาดมหึมา หินรอบๆ ละลายราวกับถูกกรดกัดกร่อน

แม้หลงอวี่จะใช้ความสามารถ "เทเลพอร์ต" ของเขตแดนศิลาว่างเปล่าหลบจุดปะทะหลักได้อย่างเฉียดฉิว แต่ก็ยังโดนคลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกวาดเข้าใส่ ร่างปลิวกระเด็นราวกับกระสอบขาด เลือดพุ่งกระฉูดกลางอากาศ กระแทกต้นไม้ใหญ่หักโค่นไปหลายต้น ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นอย่างแรง!

กระดูกทั่วร่างไม่รู้หักไปกี่ท่อน อวัยวะภายในเคลื่อน พลังวิญญาณปั่นป่วนวุ่นวาย แสงวิญญาณยุทธ์วังเซียนหรี่ลงทันที!

การโจมตีเดียว บาดเจ็บสาหัส!

"โฮ่? หลบพลังห้าส่วนของข้าพ้นรึ? แถมเขตแดนและแรงกดดันแปลกๆ นั่น..." ประกายความประหลาดใจวาบในดวงตาชายชราชั่วร้าย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความโลภที่มากยิ่งขึ้น "ดูเหมือนความลับของเจ้าจะใหญ่กว่าที่ข้าคิดซะอีก! ส่งมอบวิญญาณยุทธ์และความลับมาซะดีๆ ข้าอาจจะให้เจ้าตายสบายหน่อย!"

เขาเดินย่างสามขุมเข้าหาหลงอวี่ที่นอนเจ็บหนักอยู่บนพื้น ราวกับแมวเล่นกับหนู ดื่มด่ำกับความสิ้นหวังก่อนตายของเหยื่อ

หลงอวี่นอนจมกองเลือด สติพร่าเลือนเพราะความเจ็บปวดและการตีกลับของพลังวิญญาณ กลิ่นอายความตายช่างใกล้เหลือเกิน พลังของราชาวิญญาณเหนือกว่าที่เขาประเมินไว้มาก

เขตแดนศิลาว่างเปล่าและอำนาจมังกร ทำได้เพียงรักษาชีวิตไว้ได้อย่างหวุดหวิดเมื่อเจอกับความห่างชั้นของพลังที่เด็ดขาดเช่นนี้

จะตายเหรอ?

ไม่!

เขายังมีวังเซียน! เขายังมีชีพจรมังกร! เขายังมีความทะเยอทะยานที่ยังไม่บรรลุ! จะมาตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!

ความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดและความโกรธแค้นปะทุขึ้นในอกราวกับภูเขาไฟ! เขาโคจรเคล็ดวิชา "ไม้อี๋จักรพรรดิคราม" อย่างบ้าคลั่ง พยายามระดมพลังทั้งหมดที่มี!

ภายในวังเซียน หญ้าดารามิติหมื่นปีดูเหมือนจะรับรู้ถึงอันตรายถึงชีวิตของผู้เป็นนาย จู่ๆ ก็ระเบิดแสงดาวเจิดจ้าออกมา

พลังดาราและเศษเสี้ยว "กฎแห่งมิติ" ที่เคยค่อยๆ แผ่ออกมา บัดนี้ทะลักเข้าสู่แขนขาและกระดูกของหลงอวี่ราวกับเขื่อนแตก หลอมรวมเข้ากับพลังวิญญาณและดวงวิญญาณ!

ในเวลาเดียวกัน ชีพจรมังกรที่แขนซ้ายก็คำรามด้วยความไม่ยินยอม! ภาพเงาชีพจรมังกรสีทองจางๆ ควบแน่นจนแทบเป็นของจริง พลังที่ยิ่งใหญ่กว่า เก่าแก่กว่า และดูเหมือนจะมาจาก "ต้นกำเนิดแห่งปฐพี" ถูกกระตุ้นออกมา บรรจบและหลอมรวมกับพลังของหญ้าดารามิติ!

"แกรก!"

ราวกับโซ่ตรวนบางอย่างในร่างกายถูกทำลาย! คอขวดพลังวิญญาณที่ระดับ 23 ช่วงกลาง แตกกระจายทันทีภายใต้การปะทะของสองพลังอำนาจสูงสุดในวินาทีเป็นตายนี้!

ระดับ 24! ระดับ 25! ระดับ 26!

พลังวิญญาณพุ่งทะยานราวกับจรวด! พุ่งรวดเดียวไปจนถึง "ระดับ 29 ขั้นสูงสุด" ห่างจากคอขวด "อัคราจารย์วิญญาณระดับ 30" เพียงเส้นยาแดงผ่าแปด!

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การชะล้างของพลังดาราและต้นกำเนิดชีพจรมังกร อาการบาดเจ็บของเขาหายเร็วอย่างเห็นได้ชัด: กระดูกที่หักเชื่อมต่อ อวัยวะภายในกลับเข้าที่ เส้นลมปราณที่ฉีกขาดถูกขยายและเสริมความแข็งแกร่งจนส่องประกายดั่งสมบัติ! ระดับชีวิตทั้งมวลดูเหมือนจะได้รับการยกระดับ!

"นี่มัน... ทะลวงขั้นในสนามรบ?!" ชายชราชั่วร้ายที่กำลังเดินเข้ามาหยุดชะงัก สีหน้าสยดสยองและไม่อยากเชื่อปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก

เขารู้สึกว่ากลิ่นอายของเด็กหนุ่มตรงหน้ากำลังพุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วที่น่ากลัว และคลื่นพลังวิญญาณก็ก้าวข้ามขอบเขตของมหาวิญญาณจารย์ไปในพริบตา เข้าใกล้ระดับอัคราจารย์วิญญาณอย่างรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้น แรงกดดันอันน่าเกรงขามที่ทำให้ดวงวิญญาณเขาสั่นสะท้าน และกลิ่นอายเย็นเยียบกว้างใหญ่ไพศาลอีกสายหนึ่ง ก็ยิ่งเข้มข้นและน่าสะพรึงกลัวขึ้น!

"รอไม่ได้แล้ว! ต้องฆ่ามันเดี๋ยวนี้!" ความรู้สึกไม่ปลอดภัยอย่างรุนแรงผุดขึ้นในใจชายชราชั่วร้าย เขาไม่ออมมืออีกต่อไป วงแหวนวิญญาณที่ 1 และ 3 สว่างพร้อมกัน แม่น้ำเลือดเน่าเหม็นและวิญญาณแค้นนับพันถาโถมเข้าใส่หลงอวี่ หมายจะจมและกัดกร่อนเขาให้สิ้นซาก!

ทว่า ทันทีที่การโจมตีกำลังจะถึงตัว—

หลงอวี่ลืมตาโพลง!

ดวงตาคู่นั้นเป็นเช่นไร? ในส่วนลึกของนัยน์ตาซ้าย กาแล็กซีหมุนวน มิติกำเนิดและดับสูญ; ในส่วนลึกของนัยน์ตาขวา ภาพเงาชีพจรมังกรสีทองจางสะท้อนอยู่ ยิ่งใหญ่ไพศาล ปกครองขุนเขาและสายน้ำ!

อาการบาดเจ็บหายดีเกือบหมดแล้ว และพลังวิญญาณพลุ่งพล่านดั่งน้ำขึ้น แม้ระดับจะหยุดที่ 29 ขั้นสูงสุด แต่ความบริสุทธิ์และความหนาแน่นของพลังวิญญาณ เหนือกว่าอัคราจารย์วิญญาณทั่วไปไปไกลโข!

เผชิญหน้าแม่น้ำเลือดและวิญญาณแค้นที่กวาดเข้ามา มุมปากหลงอวี่แสยะยิ้มเย็นชา

เขาไม่ได้ใช้วิญญาณยุทธ์ เพียงแค่ยกมือทั้งสองข้างขึ้นช้าๆ

มือซ้าย แสงดาวรวมตัว มิติบิดเบี้ยว ราวกับประคองท้องฟ้าจำลอง!

มือขวา ชีพจรมังกรปรากฏ ปราณปฐพีพุ่งพล่าน ราวกับกำราบวิญญาณมังกรภูเขา!

"ดารามังกร... พิฆาต!"

เขาตะโกนเสียงต่ำ และผลักมือทั้งสองข้างออกไปข้างหน้าอย่างรุนแรง!

แสงดาวจากมือซ้ายกลายเป็นลำแสงสีเงินเจิดจ้านับไม่ถ้วน พุ่งเข้าใส่แม่น้ำเลือดราวกับฝนดาวตก ที่ใดที่ผ่านไป เลือดเน่าเหม็นถูกชำระล้าง วิญญาณแค้นถูกเจาะทะลุสลายไป!

พลังชีพจรมังกรจากมือขวาควบแน่นเป็นคลื่นกระแทกรูปร่างมังกรสีทองจางๆ ที่หนักแน่น แฝงเจตจำนงแห่งการบดขยี้และทำลายสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง คำรามก้องพุ่งเข้าใส่ตัวชายชราชั่วร้าย!

นี่คือท่าที่เขาฝืนหลอมรวมและคิดค้นขึ้นในเสี้ยววินาทีเป็นตาย ผสมผสาน "พลังชำระล้างแห่งดาราและมิติ" ของหญ้าดารามิติ กับ "พลังปกครองและปราบมาร" ของชีพจรมังกร ไม่ใช่ทักษะวิญญาณ แต่เหนือกว่าทักษะวิญญาณทั่วไป!

"ไม่—!!!"

ชายชราชั่วร้ายกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง เขาสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิต! เขาระดมพลังวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง ใช้ทักษะวิญญาณป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด: ไอชั่วร้ายสีดำแดงควบแน่นเป็นโล่กะโหลกยักษ์!

ทว่า—

แสงดาวชำระล้างสิ่งชั่วร้าย และชีพจรมังกรบดขยี้ทุกสิ่ง!

ภายใต้การปะทะของดารามังกร โล่กะโหลกละลายและพังทลายอย่างรวดเร็วราวกับหิมะต้องแดด!

คลื่นกระแทกมังกรทองพุ่งทะลวงต่อไป ปะทะเข้ากลางอกชายชราชั่วร้ายอย่างจัง!

"ตู้ม—!!!"

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

ร่างชายชราชั่วร้ายถูกกระแทกราวกับถูกภูเขาบินชน หน้าอกยุบลงทันที ร่างปลิวกระเด็นราวว่าวสายป่านขาด เลือดที่พ่นออกมาผสมเศษอวัยวะภายใน แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่เชื่อสายตา ท้ายที่สุดกระแทกอัดก็อปปี้เข้ากับผนังภูเขาไกลลิบ สิ้นใจตายคาที่!

สังหารราชาวิญญาณในพริบตา!

แม้จะเป็นการอาศัยโอกาสจากการทะลวงขั้นในสนามรบและการหลอมรวมพลัง แต่ผลงานการต่อสู้นี้ก็เพียงพอจะสั่นสะเทือนโลกหล้า!

หลงอวี่ยืนหอบหายใจเล็กน้อย มองดูศพวิญญาณจารย์ชั่วร้ายที่ฝังอยู่ในผนังหิน แววตาไร้อารมณ์

สัมผัสพลังวิญญาณระดับ 29 ขั้นสูงสุดที่พลุ่งพล่านในกาย และวังเซียนกับชีพจรมังกรที่มั่นคงยิ่งขึ้น เขาค่อยๆ กำหมัดแน่น

วิกฤตผ่านพ้น และได้รับโชคจากเคราะห์

ตอนนี้ เขาอยู่ห่างจากระดับ "อัคราจารย์วิญญาณ" เพียงก้าวเดียว!

ได้เวลากลับหมู่บ้านงูทอง ที่นั่นจะเป็นจุดเริ่มต้นของการผงาดอย่างแท้จริง การก่อตั้งสำนัก และการปั่นป่วนลมฝนแห่งทวีป!

จบตอน